en بررسي حركات جنين متعاقب تزريق وريدي قند به مادران حامله حركات كافي يكي از نشانه‌هاي سلامت جنين است و تحت تأثير عوامل متعدد پاتولوژيك و غيرپاتولوژيك تغيير مي‌يابد. از آنجائيكه قند ماده‌اي انرژي‌زا است و در دسترس‌بودن قند كافي براي سيستم مغزي-عصبي، امكان هماهنگي حركات را از طريق كنترل بهتر اين سيستم فراهم مي‌كند؛ لذا در بررسي حاضر تاثير تزريق قند به مادر را بر روي تعداد حركات جنين توام با افزايش ضربان قلبي جنين ارزيابي گرديد. اين مطالعه شش ماهه دوم سال 1379 بر روي 40 مادر باردار مراجعه‌كننده به بيمارستان يحيي‌نژاد شهر بابل انجام شد. مادران بطور متناوب به دو گروه بيست نفري تقسيم شدند. سن زير 30 سال مادران، حاملگي 36-28 هفته، نداشتن سابقه بيماريهاي داخلي و عوارض بارداري و سونوگرافي طبيعي جنين، معيارهاي ورود به مطالعه بودند. در هر دو گروه قندخون به صورت ناشتا به عنوان قندخون پايه اندازه‌گيري شد. همزمان شمارش حركات جنين و مانيتورينگ ضربان قلب آنها انجام مي‌شد. سپس g25 قند (گروه مورد) و حجم برابر از سرم فيزيولوژي (گروه شاهد) به نمونه‌ها تزريق شد. در فواصل 15، 30، 45، 60 دقيقه بعد، براي هر يك از بيماران مجدداً خونگيري، شمارش حركات و مانيتورينگ قلب جنين انجام شد. جمع داده‌هاي مطالعه با نرم‌افزار SPSS و با استفاده از T-test و همبستگي پيرسون ارزيابي شد. در نتيجه، تزريق قند در گروه مورد در دقايق 15، 30 و 45 قند خون غلظت ميانگين بيشتري از گروه كنترل داشتند(006/0=P). از طرفي افزايش ميانگين حركات جنين در گروه مورد نيز نسبت به شاهد در همان دقايق معني‌دار بود(007/0=P). ولي همبستگي بين حركات جنين و تغييرات قند خون مادر در تمامي دقايق از نوع همبستگي ناقص پيرسون و حداكثر حركات جنين در دقيقه 30 و حداكثر غلظت قند خون در دقيقه 15 در گروه مورد بود. بنابراين انفوزيون قند به مادران حامله تأثير مثبت روي حركات جنين دارد؛ اما اين يك رابطه مستقيم و خطي نيست. علت تأخير افزايش حركات نسبت به افزايش قند خون، نياز به فرصت كافي براي متابوليزه‌كردن قند در بدن جنين است. Adequate fetal movement is one of its health markers, and can be altered under influence of pathologic and nonpathologic causes. Since, glucose is an energetic agent, and it’s availability for central nervous system (CNS) provides better coordination of movements through the complex control of CNS, So in present study, we evaluated the effect of maternal glucose infusion on fetal movements accompanied by fetal heart rate acceleration. This 6 month trial was performed on 40 pregnant women, who were admitted to yahyanejad Hospital in Babol. They were divided into two groups with 20 numbers via frequency matching. Patient selection criteria were: age less than 30 years, GA 28-36 week, no history of medical or pregnancy disorders, and normal sonographic findings of fetus. We started the test with blood sampling in order to determine the basal blood suger, fetal movements counting, heart monitoring with infusion of 25 g glucose (to case group) and the same volume of distilled water (to control group). The same determinants were assessed at 15, 30, 45 and 60 minutes later. Data entered to SPSS and analyzed by t- test and pierreson correlation test. There were significant increases in blood glucose level (P=0.006) and fetal movements (P=0.007) between two groups at minute 15, 30 and 45. But the correlation of them was incomplete pierreson type. The maximum fetal movements were at minute 30, and the maximum of blood glucose level was at minute 15. So, the infusion of glucose to pregnant women had positive effect on increasing fetal movements, but it didn’t have direct correlation. Need to adequate time for glucose metabolization is responsible for delayed correlation between fetal movements and blood glucose level حرکات جنین، تزریق قند، مونیتورینگ قلب جنین Fetal movement, Glucose infusion, Fetal heart monitoring 106 115 https://www.jri.ir/article/115 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/115.pdf HaydehSamieeDepartment of Obstet . and Gynecol , Yahyanejad Hospital, Babol Medical Sciences University, Babol, Iranهايده سميعيSamieehaydeh@yahoo.com258VidaFalah MehneFaculty of Medicine, Babol University of Medical Science, Babol, Iranويدا فلاح مهنه259