en همخواني روش DXL با روش DXA در تشخيص پوكي استخوان در بيماران مصرف‌كننده لووتيروكسين مقدمه: مصرف لووتيروكسين يك عامل خطر براي پوكي استخوان محسوب مي‌شود. روش DXA استاندارد طلايي تشخيص پوكي استخوان است. اطلاعات اندكي درباره همخواني نتايج DXL (سنجش تراكم استخوان به روش DXA در منطقه پاشنه) با روش DXAمحوري (كمر و لگن) در بيماران مصرف‌كننده لووتيروكسين وجود دارد. اين مطالعه براي بررسي همخواني اين دو روش در بيماران مصرف كنندة لووتيروكسين طراحي شده است. مواد و روشها: در اين مطالعه 62 بيمار مصرف كننده لووتيروكسين حضور داشتند. متوسط سني افراد 54/10 32/53 سال بود. 42 نفر از زنان يائسه بودند و متوسط سن يائسگي آنها 80/5 61/48 سال بود. تراكم معدني استخوان در نواحي كمر و لگن (منطقه عمومي ران) به روش DXA با يك دستگاه GE-Lunar (USA، DPX-MD ) و در ناحيه پاشنه با يك دستگاه Calscan (Demetek, Sewden) صورت گرفت. نرم افزار مورد استفاده (10) SPSS بود. حساسيت و ويژگي روش DXL براي تعيين پوكي استخوان در دو ناحيه كمر و لگن با استفاده از منحني ROC به دست آمد. سطح معني‌داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج: با استفاده از روش DXA، در18% بيماران استئوپروز يافت شد (6% در ناحيه عمومي ران و16% در ناحيه كمر). با استفاده از روش DXL در18% بيماران استئوپروز مشاهده گرديد. با استفاده از منحني ROCحساسيت 5/2T-Score≤ در ناحيه پاشنه براي تشخيص پوكي استخوان درناحيه عمومي ران وناحيه كمر به ترتيب 75% و60% و ويژگي آن براي اين تشخيص در نواحي فوق‌الذكر به ترتيب 2/88% و2/90% بود.سطح زير منحني براي نواحي عمومي ران و ناحيه كمر به ترتيب 975/0 (002/0= P-value) و 866/0 (000/0= P-value) بود. نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد روش DXL، مي‌تواند در غربالگري بيماران مصرف كننده لووتيروكسين براي پوكي استخوان مفيد باشد. تأييد نهايي تشخيص با انجام سنجش تراكم استخوان به روش DXA در نواحي محوري الزامي است. Introduction: Many patients using Levothyroxine, have osteopenia or even osteoporosis by the definition of the World Health Organization based on bone mineral density (BMD). Dual-energy X-ray absorptiometry (DXA) of femur and spine, the standard method for diagnosis of osteoporosis, needs nonportable devices that are not available everywhere. DXL (DXA of calcaneus) is a mobile and less expensive method for assessing the bone. There is little data about this method's correlation with DXA in patients using Levothyroxine. The present study assessed the value of DXL in detecting changes in bone structure in these patients compared with DXA. Materials and Methods: In a cross-sectional analysis, 62 patients (4 men) with a mean age of 53.32+-10.54 years, were studied. A GE-Lunar device (DPX-MD) used for DXA of the hip (neck and total) and spine. DXA of the calcaneus measured using a Demeteck device. SPSS (10) was used for statistical analysis. Sensitivity and specificity of DXL method were measured with ROC curve. P- Value less than 0.05 were considered significant. Results: The mean age of patients was 53.3210.54 years. Osteoporosis found in 18% of patients in any of the total of femur or L2-L4 regions (6% in total region, 16% in L2-L4 regions). Using DXL, osteoporosis diagnosed in 18% of patients. Using ROC curve, sensitivities of T-score ≤-2.5 of calcaneus for diagnosing of osteoporosis in total of hip and L2-L4 regions were respectively 75% and 60% and specificities were respectively 88.2% and 90.2% .Area under curve of total and spine regions were 0.975 (P-value=0.002) ,0.866 (P-value=0.000), respectively. Conclusion: DXL (DXA of calcaneus) can be recommended for screening of osteoporosis among Levothyroxine user patients. Those suspected of osteoporosis, should be examined by additional DXA measurement for establishment of diagnosis before initiation of therapy. پوکی استخوان، BMD، DXL، DXA، لووتیروکسین، تراکم معدنی استخوان، استئوپروز Osteoporosis, BMD, DXA, DXL, Levothyroxine 87 93 https://www.jri.ir/article/178 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/178.pdf RahmatollahHafeziDepartment of Physiotherapy, Faculty of Medicine, Baghiat-allah University of Medical Sciences, Tehran, Iranرحمت‌الهحافظي418ZohrehHamidiEndocrinology and Metabolism Research Center (EMRC), Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranزهرهحميدي381AkbarSoltaniEndocrinology and Metabolism Research Center (EMRC), Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranاكبرسلطانيemrc@sina.tums.ac.ir382Abbas AliKeshtkarTehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranعباس‌عليكشتکار394