en مطالعه تأثير سرم موش باردار بر القاء بيان آنزيم ايندول آمين 2و3 دي اکسيژناز (IDO) در سلول‌هاي دندريتيک زمينه و هدف: مطالعات مختلف نشان داده‌اند که عوامل زيادي در القاء تحمل ايمونولوژيک مادر عليه جنين نقش دارند. يکي از اين عوامل که اخيراً مورد توجه قرار گرفته است، آنزيم ايندول آمين 2و3 دي اکسيژناز (IDO) است که باعث کاتابوليسم تريپتوفان مي‌شود و نقش مهمي در ايجاد يك بارداري موفق دارد. هدف از اين مطالعه بررسي تأثير سرم موش باردار بر القاء بيان آنزيم IDO در سلول‌هاي دندريتيک بود که مي‌تواند به عنوان پايه‌اي در مطالعات کاربردي در خصوص علل ايمونولوژيک سقط جنين استفاده شود. روش بررسي: سرم موش‌هاي باردار آلوژنيك در اواسط بارداري جمع‌آوري شد. سلول‌هاي دندريتيك از طحال موش‌هاي Balb/c طي روش سه مرحله‌اي شامل: هضم آنزيمي بافت طحال با كلاژناز، جداسازي سلول‌هاي كم چگال به كمك محيط گراديان نايكودنز و سرانجام چسبندگي به پلاستيك جدا شدند. سلول‌هاي T نيز از غدد لنفاوي موش C57BL/6 با روش نايلون وول جداسازي شدند. سلول‌هاي دندريتيك تيمار شده با سرم موش باردار و غيرباردار به‌عنوان سلول‌هاي محرك، اشعه داده شده و با سلول‌هاي T خالص شده به‌صورت همزمان كشت داده شدند (Allogenic MLR). در بعضي از حفرات كشت نيز مهاركننده اختصاصي آنزيم IDO يعني 1ـ متيل تريپتوفان با غلظت‌هاي مختلف اضافه گرديد و ميزان تكثير لنفوسيت‌هاي T با استفاده از تيميدين نشاندار سنجيده شد. مايع رويي كشت MLR نيز از نظر وجود متابوليت‌هاي آنزيم IDO يعني تريپتوفان و كينورنين به‌وسيله روش HPLC سنجيده شد. كليه آزمايشات 5 بار تکرار گرديد. از آزمون غيرپارامتري Mann-Whitney براي بررسي اختلاف بين گروهها استفاده گرديد. حدود اطمينان در تمامي آزمايشات 95% در نظر گرفته شد و p كمتر از 05/0 معني‌دار محسوب گرديد. نتايج: نتايج حاصل نشان داد كه سرم موش باردار در مقايسه با سرم موش غيرباردار باعث كاهش توان سلول‌هاي دندريتيك در القاء پاسخ تكثيري لنفوسيت‌هاي T مي‌شود ولي اين مهار با اضافه كردن 1ـ متيل تريپتوفان به‌صورت معني‌داري تغيير نمي‌كند. اندازه‌گيري متابوليت‌هاي آنزيم IDO به‌وسيله HPLC نيز تفاوت معني‌داري را در دو حالت مورد بررسي نشان نداد. نتيجه‌گيري: عوامل زيادي از قبيل استروژن، پروژسترون، IL-10، Vit D3 و… در سرم موش باردار وجود دارند كه با تأثير بر روي سلول‌هاي دندريتيك باعث مهار پاسخ تكثيري لنفوسيت‌هاي T در واكنش MLR آلوژنيك مي‌شوند. ليكن به نظر نمي‌رسد كه مهار ايجاد شده از طريق القاء آنزيم IDO باشد و احتمالاً مكانيزم‌هاي ديگري در اين پديده دخالت دارند كه شناخت آنها نيازمند مطالعات بيشتري مي‌باشد. Introduction: Several studies have shown that many factors are involved in the maternal tolerance to the fetus. Indolamine 2, 3- dioxygenase (IDO) enzyme which catabolizes tryptophan is one of the factors that have been reported to play an important role leading to a successful pregnancy. The objective of this study was to evaluate the effects of pregnant mouse serum on the induction of indolamine 2, 3 dioxygenase in dendritic cells (DCs) which may be used as a basis for practical studies on the immunological bases of recurrent abortions. Materials & Methods: Allogenic pregnant mice sera were collected in mid-pregnancy. DCs were isolated from Balb/c mouse spleen through a three-step method, including: Collagenase digestion of spleen tissue, low density cells separation via the Nycodenz density gradient centri-fugation and plastic adherence. T cells were isolated from C57BL/6 mouse lymph nodes through nylon wool method. As stimulator cells, pregnant and non-pregnant mice sera treated DCs were irradiated and co-cultured with purified T cells (allogenic MLR). 1-methyl-tryptophan (1-MT), as the specific inhibitor of IDO, was added to some wells of MLR assay in different concentrations and T cells proliferation response was measured by 3H-Thymidine incorporation. The MLR supernatant was also analyzed by HPLC for its tryptophan and kynurenin (Trp metabolite) content. All tests were repeated for 5 times. Man-Whitneys non- parametric test was used to evaluate the differences among groups. Confidence interval was 95% and p-values <0.05 were regarded as significantResults: The results showed the ability of pregnant mice sera to reduce the dendritic cells ability in T cell proliferation induction compared to non-pregnant mice sera but addition of 1-MT did not have any significant effect on this inhibition. Additionally, IDO metabolites concentration assessment in the presence or absence of 1-MT, through HPLC method, did not show any significant difference.Conclusion: There are many factors in pregnant mice sera such as progesterone, IL-10, Vit D3, etc. Which might cause inhibition of T lymphocyte proliferation response in allogenic MLR through affecting DCs' efficiency. Although it seems that IDO expression by DCs is not respon-sible for decrease in T cell proliferation after treatment of DCs by pregnant mice sera, thus some other mechanisms might be responsible for this phenomenon which their identification needs more investigation. بارداری، سلول های دندریتیک، MLRآلوژنیک، کرماتوگرافی مایع با کارایی بالا، ایندول آمین 2 و 3 دی اکسیژناز Pregnancy, Dendritic cell, IDO, Allogenic MLR, HPLC, Indolamine 2,3- dioxygenase 187 198 https://www.jri.ir/article/239 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/239.pdf ShorehNikooImmunology Department, Faculty of Medical Science, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iranشهرهنيکو540Seyyed MohammadMoazzeniImmunology Department, Faculty of Medical Science, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iranسيد محمدموذنيMoazzeni@dr.com242MahmoodBozorgmehrImmunology Department, Faculty of Medical Science, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iranمحمودبزرگمهر541Amir HassanZarnaniDepartment of Immunology, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iranامیرحسنزرنانی241