<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<!DOCTYPE Articles SYSTEM "HBI_DTD">


<journal>
<language>en</language>
<journal_id_issn>1726-7536</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-8507</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_isnet></journal_id_isnet>
<journal_id_iranmedex>69</journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran>2139</journal_id_magiran>
<journal_id_sid>288</journal_id_sid>
<pubdate PubStatus="epublish">
	<type>gregorian</type>
	<year>2007</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>8</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>

<article>
	<language>en</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی روند بارداري حین مصرف متفورمین در زنان باردار با سابقه ناباروري به علت سندروم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) </title_fa>
	<title>Evaluating course of pregnancy in women with infertility due to PCOS and on Metformin</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: سندروم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) در 20-2% زنان در سنین باروری دیده می‌شود و از علائم بالینی شایع آن مي‌توان به مقاومت به انسولین، عدم تخمک‌گذاری به دليل هیپرآندروژنیسم و در نتيجه ناباروری اشاره كرد. همچنین در صورت ایجاد بارداري احتمال بروز سقط خودبخودی افزایش مي‌يابد. این مطالعه با هدف بررسی اثر تداوم مصرف متفورمین تا پايان سه ماهه اول بارداري بر روند بارداری انجام شد.
روش بررسي: تعداد 76 زن با سابقه ناباروري به علت PCOS که در طي سال‌هاي 84-1383 تحت درمان‌های ناباروری همراه با مصرف متفورمین بوده و باردار شده بودند در سه کلینیک مجزا تحت پروتکل‌های خاص درمانی به سه گروه A (مصرف متفورمین تا پایان هفته 8 بارداری)، گروه B (مصرف متفورمین تا پایان هفته 12 بارداری) و گروه C (قطع مصرف متفورمین بلافاصله پس از تشخیص بارداری يعني هفته 6-5 بارداری) قرار گرفته، پیامد و عوارض بارداری و جنینی تا انتهای بارداري و زایمان مورد بررسی قرار گرفتند. پس از جمع‌آوری داده‌ها در نرم افزار آماری SPSS ويرايش 9 ذخیره و فرضیه‌های طرح از طریق آزمون‌های آماری 2، t، مک نمار، ANOVA و Kruskal Wallis بررسی شدند. 05/0p&lt; به عنوان سطح معني‌‌داري در نظر 
گرفته شد.
نتایج: میانگین سنی نمونه‌ها 57/3&#177;72/28 سال و مدت ناباروری 19/2&#177;38/3 سال، نمايه توده بدني kg/m228/5&#177;7/25 و سابقه سقط 65/0&#177;40/0 بود. رابطه آماری معنی‌داری بین سابقه سقط قبلی و بروز سقط فعلی با کاهش سقط در گروه B  از 40% به 8% با آزمون مك‌نمار (01/0p&lt;) و در گروه A از 32% به 4% (002/0p=) مشاهده شد. در گروه C علیرغم کاهش میزان سقط از 1/23% به 2/4% این تفاوت از نظر آماری معني‌دار نبود. همچنین هیچ مورد ناهنجاری جنینی در گروهها مشاهده نشد. 
نتیجه‌گیری: با توجه به مطالعه فعلی و مرور مطالعات قبلی به نظر می‌رسد مصرف متفورمین علاوه بر اثرات درمانی 
در ناباروري، در صورت تداوم مصرف در طول بارداری می‌تواند اثرات مفیدی نيز بر روند بارداری داشته باشد. اثبات اثرات مفید متفورمین در بارداري و بی‌ضرر بودن مصرف آن مستلزم انجام طرح‌های تحقیقاتی با ثبت اطلاعات دقیق در حجم نمونه زیادی 
از بیماران PCOS، با توجه به طول مدت مصرف متفورمین قبل از بارداری و ادامه آن در طول بارداری و ثبت دقیق پیامد بارداری می‌باشد. </abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Polycystic Ovary Syndrome (PCOS), which affects 2-20% of women of repro-ductive age, is associated with insulin resistance, hyperandrogenic anovulation and consequently infertility. In addition, in case of getting pregnant, there is a higher risk of spontaneous abortion. This study was done to evaluate the effects of continuing metformin throughout the first trimester of pregnancy.
Materials &amp; Methods: Seventy six PCOS patients who became pregnant while on ovulation induction medications and metformin were allocated to three groups in three different clinics during 2004-2005, as it follows: Group A, continuing metformin until the end of the 8th week, group B, until the end of the 12th week and group C, cessation of taking metformin immediately after confirmation of pregnancy (5-6th week of pregnancy). Pregnancy outcomes and complica-tions were followed until the end of pregnancies. The data were analyzed by using SPSS (Version 9) and χ2, t-test, ANOVA, Kruskal Wallis, McNemars test and logistic regression calculations. A p-value &lt;0.05 was considered as the level of significance.  
Results: The mean age of women in the two groups was 28.72&#177;3.57 years, duration of infertility 3.38&#177;2.19 years, BMI 25.7&#177;5.28 and history of abortions 0.40&#177;0.65. In comparison to the rates in previous pregnancies, significant reduction in spontaneous abortion rates were seen in group B from 40% to 8% using McNemars test (p&lt;0.01) and in group A from 32% to 4% (p=0.002). In group C, despite a lowered rate of spontaneous abortion (From 23.1% to 4.2%), the difference was not statistically significant. No fetal anomalies were seen in the two groups.
Conclusion: Taking metformin not only has therapeutic effects on infertility but also its con-sumption during the first trimester of pregnancy may have beneficial effects on the course of pregnancy without an increased risk of teratogenicity. Proving the beneficial effects of metformin during pregnancy and its harmlessness requires studies with larger sample sizes of PCOS patients with precise recording of data while considering its use before and during pregnancy and accurate recording of pregnancy outcomes.</abstract>
	<keyword_fa>ناباروری، سندرم تخمدان پلی کیستیک، متفورمین، بارداری، سقط خودبخودی، ناهنجاری‌های جنینی، دیابت بارداری</keyword_fa>
	<keyword>Infertility, Metformin, Pregnancy, Spontaneous abortion, Gestational diabetes, Fetal anomalies, Polycystic ovary syndrome</keyword>
	<start_page>23</start_page>
	<end_page>30</end_page>
	<web_url>https://www.jri.ir/article/265</web_url>
	<pdf_url>https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/265.pdf</pdf_url>
	<author_list><author><first_name>Farnaz</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Sohrabvand</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>فرناز</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>سهراب‌وند</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email>a3064@sina.tums.ac.ir</email><code>506</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Malek Mansour</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Aghsa</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>ملک‌منصور</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>اقصی</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>599</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Fedyeh</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Haghollahi</last_name><suffix></suffix><affiliation>Vali-e- Asar Reproductive Health Research Center,Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>فدیه</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>حق‌اللهی</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>508</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Maryam</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Bagheri</last_name><suffix></suffix><affiliation>Vali-e- Asar Reproductive Health Research Center,Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>مريم</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>باقري</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>435</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Mamak</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Shariat</last_name><suffix></suffix><affiliation>Vali-e- Asar Reproductive Health Research Center,Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>مامک</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>شریعت</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>507</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Ashraf</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Alyasin</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>اشرف</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>آل ياسين</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>89</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Farid</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Zayeri</last_name><suffix></suffix><affiliation>Biostatistics Department, Faculty of Medicine, Shahed University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>فرید</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>زایری</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>600</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author></author_list>
</article>

</articleset>
</journal>

