<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<!DOCTYPE Articles SYSTEM "HBI_DTD">


<journal>
<language>en</language>
<journal_id_issn>1726-7536</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-8507</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_isnet></journal_id_isnet>
<journal_id_iranmedex>69</journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran>2139</journal_id_magiran>
<journal_id_sid>288</journal_id_sid>
<pubdate PubStatus="epublish">
	<type>gregorian</type>
	<year>2007</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>8</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>

<article>
	<language>en</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسي فراواني ماكروپرولاكتينمي و مقايسه علائم باليني و راديولوژيك آن با هيپروپرولاكتينمي واقعي در خانم‌هاي نابارور</title_fa>
	<title>Evaluating the prevalence of macroprolactinemia and hyperprolactinemia and comparing their clinical and radiological signs in infertile women</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: پرولاكتين در سه وزن مولكولي متفاوت كوچك، بزرگ و خيلي بزرگ يا ماكروپرولاكتين در سرم وجود دارد. وجود ماكروپرولاكتين كه معمولاً كمپلكس پرولاكتين و IgG است ممكن است عامل هيپرپرولاكتينمي در تعداد زيادي از بيماران باشد. اگرچه فعاليت بيولوژيك ماكروپرولاكتين كم است؛ ولي در روش‌هاي مرسوم ايمونواسي به‌همراه پرولاكتين آزاد باعث نشان دادن سطح بالاي پرولاكتين شده و مي‌تواند منجر به اقدامات تشخيصي و درماني گران و غير مؤثر گردد. روش كلاسيك تشخيص ماكروپرولاكتينمي، كروماتوگرافي فيلتراسيون ژلي است كه به‌صورت معمول در تمام آزمايشگاهها قابل انجام نيست. به تازگي از روش رسوب ماكروپرولاكتين با پلي‌اتيلن‌گليكول براي تشخيص سريع، دقيق و ارزان ماكروپرولاكتينمي استفاده مي‌شود. هدف از اين مطالعه بررسي فراواني ماكروپرولاكتينمي در بيماران نابارور دچار هيپرپرولاكتينمي با روش رسوب با پلي‌اتيلن گليكول و مقايسه علائم كلينيكي و راديولوژيك آنها با بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمي واقعي بود.
روش بررسي: در اين مطالعه 17 بيمار نابارور داراي هيپرپرولاكتينمي (پرولاكتين بيشتر از g/L 35) از نظر وجود ماكروپرولاكتين با روش رسوب با پلي‌اتيلن گليكول تحت بررسي قرار گرفتند. پرولاكتين قبل و بعد از رسوب با پلي‌اتيلن گليكول اندازه‌گيري شد و در صورت رسوب بيشتر از 60% پرولاكتين سرم در مجاورت با پلي‌اتيلن‌گليكول، بيمار مبتلا به ماكروپرولاكتينمي در نظر گرفته شد. نتایج در دو گروه با آزمون فيشر و با استفاده از نرم افزار SPSS بررسی و 05/0p&lt; از نظر آماری معنی‌دار در نظر گرفته شد.
نتايج: در اين بررسي در 6 بیمار (35%) وجود ماكروپرولاكتين با روش فوق اثبات گرديد. از مجموع بیماران مبتلا به هیپرپرولاکتینمی واقعی (11 بیمار) در 8/81% گالاکتوره و در 9/90% اوليگومنوره وجود داشت؛ در صورتی که در بیماران دچار ماکروپرولاکتینمی در 3/33% گالاکتوره و در 6/16% اوليگومنوره وجود داشت. همچنين در بررسي‌هاي راديولوژي در 100% بيماران ماكروپرولاكتينمي هيپوفيز طبيعي ملاحظه گرديد. در صورتي كه در 5/45% بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمي واقعي در تصوير، هيپوفيز طبيعي بود. 
نتيجه‌گيري: در بیماران ناباروري که در بررسی‌های هورمونی هیپرپرولاکتینمی دارند قبل از بررسی‌های تشخیصی و درمانی بیشتر بررسی از نظر ماکروپرولاکتینمی با روش رسوب با پلی‌اتیلن گلیکول توصیه می‌شود.</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: Prolactin exists in three different molecular forms, i.e., monomeric, big and big big (macroprolactin) in human serum. Macroprolactin is a complex of prolactin and IgG and may account for a significant proportion of idiopathic hyperprolactinemia. Its biological activity is considered low or absent, but it is measured alongside free prolactin in common immunoassay methods, thus can wrongly lead to high prolactin detection, expensive explorations and ineffec-tive treatments. Conventionally, the diagnosis of macroprolactinemia has been done by gel filtra-tion chromatography, which could not be used routinely. Recently polyethylene glycol (PEG) has been employed to precipitate macroprolactin, allowing its detection rapidly, trustworthily and inexpensively. The objectives of the present study have been to evaluate the prevalence of macroprolactinemia in infertile women with hyperprolactinemia through identification with PEG and to compare the clinical (Galactorrhea and oligomenorrhea) and radiological findings (Sella turcica MRI). 
Materials &amp; Methods: 17 infertile women with hyperprolactinemia were investigated for macro-prolactin by using PEG. Prolactin was measured before and after precipitation of macroprolactin by PEG. A prolactin recovery &gt;60% after precipitation was an indicator of macroprolactinemia. The results were analyzed by SPSS software and p&lt;0.05 was considered significant.
Results: Macroprolactinemia was diagnosed in six (35%) women. In true hyperprolactinemic women (11women), galactorrhea occurred in 81.8% and oligomenorrhea in 90.9% of them, but in macroprolactinemic women galactorrhea occurred in 33.3% and oligomenorrhea in 16.6%. In addition, normal pituitary images were found in 45.5% of the patients who had true hyperpro-lactinemia; however, 100% of the women with macroprolactinemia had normal pituitary images. 
Conclusion: Macroprolactinemia evaluation by PEG in infertile women with hyperprolactinemia is recommended before extensive diagnostic and therapeutic procedures.</abstract>
	<keyword_fa>پرولاکتین، ماکروپرولاکتین، ماکروپرولاکتینمی، پلی اتیلن گلیکول، ناباروری، گالاکتوره، اولیگومنوره، هیپرپرولاکتینمی</keyword_fa>
	<keyword>Prolactin, Macroprolactin, Hyperprolactinemia, Macroprolactinemia, Polyethylene glycol, Infertility, Galactorrhea, Oligomenorrhea</keyword>
	<start_page>128</start_page>
	<end_page>135</end_page>
	<web_url>https://www.jri.ir/article/275</web_url>
	<pdf_url>https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/275.pdf</pdf_url>
	<author_list><author><first_name>Morteza</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Taghavi</last_name><suffix></suffix><affiliation>Endocrine Research Center, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iran</affiliation><first_name_fa>مرتضي</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>تقوي</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email>mortezataghavi2003@yahoo.com</email><code>624</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Hossein</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Ayat-Allahi</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Pathology, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iran</affiliation><first_name_fa>حسين</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>آيت اللهي</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>625</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Mohammad</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Khadjeh Dalouie</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Biostatistics, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iran</affiliation><first_name_fa>محمد</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>خواجه دلوئي</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>626</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author></author_list>
</article>

</articleset>
</journal>

