en مقايسه‌ سه روش آماده كردن سرويكس و القاء زايمان با ميزوپروستول واژينال، کشش با سوند فولي و تركيب دو روش زمينه و هدف: در موارد نياز به ختم بارداري و آماده نبودن سرويكس براي القاي زايمان، يافتن روشي مناسب براي مناسب نمودن آن يكي از مسايل بسيار مورد توجه در مامايي مي‌باشد. هدف از انجام اين مطالعه مقايسه تأثير ميزوپروستول واژينال و كشش بر روي گردن رحم با سوند فولي و تركيب اين دو روش با يكديگر در مواردي است كه سرويكس براي القاي زايمان مناسب نيست. روش بررسي: مطالعه به‌صورت كارآزمايي باليني تصادفي در بيمارستان شهيد اكبرآبادي و در فاصله زماني فروردين تا اسفند 1383 انجام گرفت. 300 زن باردار با سن بارداري 28 هفته و بيشتر و داراي انديكاسيون ختم بارداري، امتياز بيشاپ كمتر يا مساوي 5، داراي بارداري تك قلويي وارد مطالعه شده و به سه گروه تقسيم شدند. براي 100 نفر گروه اول، ميزوپروستول واژينال با دوز g25 هر 3 ساعت و حداكثر تا 6 دوز تجويز شد. در 100 نفر گروه دوم، سوند فولي شماره 16 و پرشده با ml30 مايع از طريق سرويكس عبور داده شد و با کشش در بالاي مجراي داخلي سرويكس قرار گرفت. در 100 نفر گروه سوم نيز هر دو روش توأم انجام شد. سپس طول مدت شروع روش القاء تا زايمان، طول مرحله فعال زايمان، زمان القاء تا شروع مرحله فعال، ميزان سزارين و آپگار نوزادان در سه گروه با يكديگر مقايسه شد. داده‌هاي حاصل با استفاده از نرم افزار آماري SPSS و تست‌هاي 2، آناليز واريانس يك طرفه و كروسكال واليس مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. 05/0p< معني‌دار در نظر گرفته شد. نتايج: بيماران سه گروه از نظر سن، سن بارداري، تعداد بارداري‌هاي قبلي و امتياز بيشاپ اوليه اختلاف معني‏داري نداشتند. فاصله شروع القاء تا زايمان در گروه ميزوپروستول به‌طور معني‏داري كمتر از دو گروه ديگر بود (35/10 ساعت در گروه ميزوپروستول، 4/23/12 ساعت در گروه کشش و 5/27/11 ساعت در گروه تركيبي، 001/0p<)، فاصله شروع مرحله فعال تا زايمان نيز در گروه ميزوپروستول كمتر از گروه سوند فولي بود (001/0p<) و طول مرحله فعال در گروه ميزوپروستول 9/15/5 ساعت، در گروه فولي 6/16/6 ساعت و در گروه تركيبي 5/11/6 ساعت بوده است. از نظر طول زمان القاء تا شروع مرحله فعال، آپگار نوزادان، دفع مكونيوم توسط جنين و نيز ميزان سزارين بين سه گروه اختلاف معني‏داري وجود نداشت. نتيجه‏گيري: ميزوپروستول و سوند فولي روش‏هاي خوبي براي القاء زايمان و آماده كردن سرويكس هستند ولي تركيب نمودن آنها بر ميزان تأثير آنها نمي‏افزايد و به نظر مي‏رسد تأثير سينرژيك بر يكديگر نداشته باشند. بنابراين در موارد نياز به ختم بارداري و آماده نبودن سرويكس براي زايمان توأم كردن اين روشها توصيه نمي‌شود. Introduction: Finding the most suitable method for cervical ripening in patients with all the indications for terminating their pregnancy, is a considerable problem in obstetrics. The objective of this study was to compare intravaginal misoprostol, traction on the cervix with a Foley catheter and a combination of the two methods for the induction of labor. Materials & Methods: This randomized clinical trial was performed at Shahid Akbar-Abadi teaching Hospital from March 2004 to February 2005, on 300 pregnant women with a gestational age of 28 weeks, who had the indications for terminating their pregnancy. All of the cases had a Bishop score of 5 and were singletons. In 100 patients (Group 1), misoprostol (25g every 3 hours up to a maximum dose of 6) was used intravaginally. In the next 100 patients (Group 2), a No. 16 Foley’s catheter was introduced into the intracervical canal, its bulb being filled with 30 ml of distilled water, to exert traction on the cervix. In the last 100 patients (Group 3), a combination of the two methods was used. The time interval between the start of the methods to delivery, duration of the active phase of labor, the interval between the beginning of the methods to beginning of the active phase, cesarean section rates and neonatal Apgar scores were compared in the three groups. The obtained data were statistically analyzed by SPSS software employing χ2, one-way ANOVA and Kruskal Wallis tests. Results: There were no statistically significant differences between the three groups according to age, gestational age, parity and Bishop scores. The interval between the beginning of the methods and delivery was shorter in the misoprostol group (p0.001)_10.53 hours in misoprostol group, 12.32.4 hours in the Foley catheter group and 11.72.5 hours in the combination group. The duration of active phase in the misoprostol group was less than the Foley catheter group (p0.001)_ 5.51.9 hours in the misoprostol group, 6.61.6 hours in the Foley catheter group and 6.11.5 hours in the combination group. There was no statistically significant difference between the three groups regarding the interval between the beginning of the methods and the beginning of the active phase, neonatal Apgar score or cesarean section rates. Conclusion: Misoprostol and Foley catheters are good methods for cervical ripening and the induction of labor, but the combination of the two methods does not increase their effectiveness and there seems to be no synergistic effects. میزوپروستول، سوند فولی، القاء زایمان، آماده سازی سرویکس، پروستاگلاندین E1، امتیاز بیشاپ، سزارین، ختم بارداری Misoprastol, Foley catheter, Labor induction, Cervical ripening, Prostaglandin E1, Bishop score, Delivery time, Cesarean section, Termination, Pregnancy 149 155 https://www.jri.ir/article/278 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/278.pdf MohsenFekratDepartment of Obs. & Gyn., Shahid Akbar-Abadi Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iranمحسنفكرت635MaryamKashanianDepartment of Obs. & Gyn., Shahid Akbar-Abadi Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iranمريمكاشانيانmaryamkashanian@yahoo.com636Seyyed MohammadHashem-AlaviDepartment of Obs. & Gyn., Shahid Akbar-Abadi Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iranسيدمحمدهاشم علوي637SamiehAli-NezhadDepartment of Obs. & Gyn., Shahid Akbar-Abadi Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iranساميهعلي‏نژاد638