<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<!DOCTYPE Articles SYSTEM "HBI_DTD">


<journal>
<language>en</language>
<journal_id_issn>1726-7536</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-8507</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_isnet></journal_id_isnet>
<journal_id_iranmedex>69</journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran>2139</journal_id_magiran>
<journal_id_sid>288</journal_id_sid>
<pubdate PubStatus="epublish">
	<type>gregorian</type>
	<year>2002</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>3</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>

<article>
	<language>en</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>موفقيت بارداري بدنبال مصرف متفورمين در بيماران با سندرم تخمدان پلي‏كيستيك(PCOS) تحت درمان با ART</title_fa>
	<title>Pregnancy rate following Metformin consumption in patients with PCOS under ART treatment</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>ناباروري با شيوع حدود 15% يكي از مشكلات عمده جامعه بوده كه گاهي در طولاني مدت تداوم زندگي خانوادگي را تهديد مي‏كند. يكي از شايعترين علل ناباروري در زنان، علل تخمداني به خصوص سندرم تخمدان پلي‏كيستيك مي‏باشد. از آنجائيكه در اين بيماران متفورمين از طريق كاهش سطح انسولين ممكن است سبب بهبود تعداد و كيفيت تخمكها و افزايش ميزان باروري گردد، اين مطالعه با هدف بررسي تأثير متفورمين در بهبود پاسخ بيماران سندرم تخمدان پلي‏كيستيك در سيكل ART صورت گرفت. اين مطالعه به صورت كلينيكي-تصادفي برروي 100 بيمار مراجعه كننده نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي‏كيستيك، به بيمارستان شريعتي شهر تهران در طي سال 79-1378 انجام شد. افراد بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه، به دو گروه (A، 44 نفر و B، 46 نفر) به صورت تصادفي تقسيم شدند و 10 بيمار به دليل عدم استفاده صحيح از داروها از مطالعه حذف گرديدند. در گروه A  علاوه بر پروتكل بلندمدت براي تحريك تخمك‏كذاري، متفورمين با دوز mg 500 سه بار در روز تجويز شد و يافته‏ها با استفاده ازشاخصهاي آماري و آزمون آماري t-test و مجذور كاي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند و 05/0P&lt; معني‏دار تلقي شد. نتايج نشان داد سطح استراديول در گروه A بطور متوسط ml/pg 1056&#177;2159 و در گروه B pg/ml1050&#177; 2842 بود  و اختلاف معني‏دار وجود داشت(002/0P=). ميزان HMG مصرفي در گروه A 6/7&#177;23 آمپول و در گروه B 12/8&#177;34/31 آمپول بود و بين دو گروه اختلاف معني‏داري وجود داشت(001/0P=). تعداد تخمك‏ها اختلاف معني‏دار نداشتند، ولي از نظر تعداد تخمك‏هاي نارس (ژرمينال وزيكول) اختلاف معني‏دار بوده است
(047/0P=). از نظر طول مدت درمان، تعداد تخمك و تعداد بارداري اختلاف معني‏دار بين دو گروه ديده نشد. بنابراين با توجه به يافته‏هاي فوق متفورمين قادر خواهد بود از طريق كاهش ميزان مقاومت به انسولين و هيپرآندروژنيسم در افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلي‏كيستيك سبب كاهش واضح در سطح استراديول سرم و ميزان HMG مصرفي در اين بيماران شده و در بهبود كيفيت تخمكها تاثير مي‏گذارد.</abstract_fa>
	<abstract>Infertility with an incidence of about 15% has mainly been one of the community burdens that have even been threatening to the continuity of the family life. One of the most prevalent causes of women infertility is ovarian causes particularly PCOS. Since Metformin may improve quality and increase the number of ova, and likewise increase fertilization rate via reducing the level of insulin, this study was conducted with aim of investigating responses of patients with PCOS in the cycle of ART. This was a randomized clinical trial on 100 infertile patients with PCOS who referred to Shariati Hospital in Tehran during 1999-2000. The subjects were randomly categorized in to 2 groups (A=44 and B=46 women). Ten patients were eliminated from study due to ignoring the treatment plan. Group A received Metformin at a dose of 500 mg t.i.d in addition to induction of ovulation with long protocol. The results were analyzed using t-test and X2 and P&lt;0.05 was considered as significant. Results showed that average level of estradiol in group A was 2159&#177;1056pg/ml and 2842&#177;1050pg/ml in group B, with a significant difference (P=0.002). We administered 23&#177;7.6 ampules of HMG for the subject’s in group A and 31.34&#177;8.12 ampules for those in group B (P=0.001). The difference in number of oocytes was not significant, where as we found a significant difference in the number of germinal vesicle (P=0.047). There were no significant differences in course of treatment, numbers of oocytes and the number of pregnancy between 2 groups. Considering the findings of this study by using Metformin, we improve the quality of ova in patients with PCOS. This happens due to the effect of Metformin through reducing insulin resistance and hyperandrogenism in patients with PCOS leading to a prominent drop in estradiol levels in serum that in turn lowers the need for administration of HMG and result in improving oocyte quality</abstract>
	<keyword_fa>متفورمین، ناباروری، سندرم تخمدان پلی کیستیک، روشهای کمک باروری</keyword_fa>
	<keyword>Metformin, Infertility, Assisted Reproductive Techniques, Polycystic ovary syndrome</keyword>
	<start_page>19</start_page>
	<end_page>24</end_page>
	<web_url>https://www.jri.ir/article/81</web_url>
	<pdf_url>https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/81.pdf</pdf_url>
	<author_list><author><first_name>Mahtab</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Zeinalzadeh</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Obstet . and Gynecol , Yahyanejad Hospital, Babol Medical Sciences University, Babol, Iran</affiliation><first_name_fa>مهتاب</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>زينال زاده</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email>zeinalmahtab@yahoo.com</email><code>189</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Ashraf</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Alyasin</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Obstet . and Gynecol ,Shariati Hospital, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>اشرف</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>آل ياسين</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>89</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author><author><first_name>Marzieh</first_name><middle_name></middle_name><last_name>Agha Hossinei</last_name><suffix></suffix><affiliation>Department of Obstet . and Gynecol ,Shariati Hospital, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iran</affiliation><first_name_fa>مرضيه</first_name_fa><middle_name_fa></middle_name_fa><last_name_fa>آقاحسيني</last_name_fa><suffix_fa></suffix_fa><email></email><code>88</code><coreauthor></coreauthor><affiliation_fa></affiliation_fa></author></author_list>
</article>

</articleset>
</journal>

