en 1726-7536 1735-8507 69 2139 288 gregorian 2002 10 1 3 4 online 1 fulltext

en چاقي مركزي در زنان و ارتباط آن با غلظت تستوسترون و استراديول سرم چاقي بالا تنه در ايجاد بيماريهاي متابوليك نظير افزايش چربي خون، پرفشار خوني، ديابت و بيماري عروق كرونر اهميت زيادي دارد. ارتباط هورمون‏هاي جنسي، خصوصاً آندروژن‏ها با توزيع چربي بدن در زنان به خوبي روشن نيست و نتايج حاصل از مطالعات مختلف متناقص مي‏باشد. در اين مطالعه مقطعي ارتباط هورمونهاي جنسي شامل تستــوسـتـرون تام، دهيـدرواپي آندرسـترون سولفات DHEA–S)) ،LH ،FSH، استـراديول و انسولين سرم با شاخص‏هاي تن‏سنجي شامل نمايه توده بدن (BMI) و نسبت محيط كمر به باسن (WHR) در 176 زن در فاصله سني 43-18 (6±8/25) و با نمايه توده بدن 2kg/m 51-17 (4/4±5/27) بررسي شد. در نتايج حاصل، نسبت محيط كمر به باسن با غلظت تستوسترون سرم ارتباط مثبت (05/0=P، 15/0=r) و با غلظت سرمي استراديول ارتباط منفي(05/0=P، 1/0-=r) داشت. سطح سرمي هورمون‏هاي جنسي در زنان چاق و زنان با وزن طبيعي تفاوت معني‏داري نشان نداد، در حاليكه زنان با چاقي بالا تنه (نسبت محيط كمر به باسن بيشتر از 85/0) در مقايسه با زنان طبيعي داراي سطح بالاتري تستوسترون(nmol/L 7/0±4/2 در مقابل7/0±1/2، 01/0=P) و سطح پايين‏تري استراديول سرم (pmol/L 7/8±1/24 در مقابل 5/14±6/57، 009/0=P) بودند. اين نتايج مؤيد آن است كه تعادل بين تستوسترون و استراديول عامل مهمي در تنظيم توزيع چربي در بدن است؛ بطوريكه بالا بودن ميزان تستوسترون و پايين‏بودن استراديول احتمالاً خطر تجمع چربي در بالا تنة زنان را افزايش مي‏دهد. Central obesity is an important cause of hyperlipidemia, hypertension, diabetes mellitus and coronary heart disease. The relationship between sex hormones, especially androgens, and body fat distribution in women is controversial. This study investigated the relationship between sex hormones, such as total testosterone DHEA-S, LH, FSH, esteradiol and insulin, with Body Mass Index (BMI) and Waist to Hip Ratio (WHR) in 176 women with age: 25.8±6.0 years (18-43) and BMI: 27.3±4.4 (17-51 kg/m2). Serum level of sex hormones including total testosterone, estradiol, FSH, LH, Dehydroepiandrosterone Sulfate (DHEA-S) were measured by radio immuno assay. Our findings showed that WHR was positively correlated with serum level of testosterone (r=0.15, P=0.05) and it was negatively related to serum level of estradiol (r=-0.1, P=0.05). Sex hormone concentrations were not different in obese and normal weight women, but women with central obesity (WHR>0.85) had significantly higher levels of testosterone (2.4±0.7 vs 2.1±0.7 nmol/L, P=0.001) and lower levels of serum estradiol (24.1±8.7 vs 57.6±14.5 pmol/L, P=0.009) than women with low WHR (WHR<0.85). In conclusion, these data showed that high serum testosterone and low serum estradiol levels were associated with upper body fat distribution in women. Serum level of estradiol versus testosterone possibly affects body fat distribution in women. نسبت محیط کمر به باسن، نمایه توده بدن، تستوسترون، استرادیول، چاقی مرکزی، هورمون های جنسی BMI, Testosterone, Estradiol, Central Obesity, Sex hormone, Waist to Hip Ratio 14 21 https://www.jri.ir/article/98 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/98.pdf MohsenMaddahNutrition Department, Faculty of Public Health, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iranمحسن مداحmaddahm@yahoo.com52AbolghasemJazayeryHuman Nutrition and Biochemistry Department, Faculty of Public Health, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranابوالقاسم جزايري57ReyhanMirdamadiDepartment of Obstetric and Midwifery, Faculty of Medical Sciences, Tarbyat Modarress University, Tehran, Iranريحانميردامادي58Mohammad RezaEshraghiyanEpidemiology Department, Faculty of Publi Health, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranمحمدرضا اشراقيان59

en ارتباط اورتريت‏هاي بدون علامت با باكتريواسپرمي در مايع سمينال مردان بارور و نابارور عفونت دستگاه ادراري تناسلي قادر است قدرت باروري اسپرماتوزوئيد را تحت تأثير قرار دهد و ممكن است منجر به ناباروري مردان دچار عفونت شود. اورتريت‏هاي علامت‎دار مي‏توانند با گذشت زمان پارامترهاي مايع مني را تغيير دهند؛ اما نقش اورتريت‎هاي بدون علامت هنوز مورد شك و ترديد است. در مطالعه توصيفي حاضر، 148 نمونه از مجرا و مايع انزال مردان بارور (شاهد) و 146 نمونه از مجرا و مني مردان نابارور (مورد) به منظور تشخيص پنچ گونه باكتريايي عامل اورتريت شامل استرپتوكوك گروه A (پيوژن)، آنتروكوك، اشرشياكلي، استافيلوكوك كوآگولاز مثبت و منفي مورد بررسي قرار گرفت. ميزان آلودگي مجرا و مني مردان بارور به ترتيب 32/49% و 05/29% و مردان نابارور 90/34% و 27/60% بود. با استفاده از تست آماري Chi-square مشخص شد كه مقايسه ميزان آلودگي مايع مني در بين هر دو گروه معني‎دار مي‏باشد (01/0P<). بيشترين عامل آلودگي مايع مني در هر دو گروه شاهد (14 نفرـ 60/32%) و مورد (37 نفرـ 42%) آنتروكوك بود. 90 نمونه از جمع 131 نمونه آلوده به باكتري در هر دو گروه داراي لكوسيت (پيواسپرمي) و مابقي نمونه‎هاي آلوده(41 نمونه)، فاقد لكوسيت در مايع مني بودند و يا كمتر از مقدار استاندارد لكوسيت داشتند. نتايج فوق نشان مي‏دهد كه باكتريواسپرمي در بين نمونه‏هاي مردان نابارور بطور معني‏داري از مردان بارور بيشتر بوده است. بنابراين گونه‏هاي عامل اورتريت ممكن است در ناباروري مردان نيز دخيل باشند. بعلاوه براي تشخيص باكتريواسپرمي در مردان، انجام كشت و تشخيص باكتري لازم مي‏باشد و تنها وجود يا عدم وجود لكوسيت در مايع مني نمايانگر عفونت فعال سيستم تناسلي نمي‏باشد. Urogenital infection can influence the fertilization potential of the spermatozoa, which may lead to male infertility. The symptomatic urethiritis can change the semen parameters, however the role of asymptomatic urethirtis in fertility is still obscure. In this descriptive investigation, a total of 148 samples from urethra and semen of fertile as well as 146 samples from urethra and semen of infertiles men were examined for the presence of 5 bacterial species including streptococcus group A., Entercoccus, E.coli, coagulase positive and negative Staphylococcus. The rate of infection of urethra and semen of fertile men were 49.22% and 29.05%, respectively. The aforementioned rates were 34.9% and 60.27% for infertile men. The seminal infection was significantly different between two groups of fertile and infertile (p<0.01). The results showed that the most common pathogen in semen of fertile and infertile men was Entrococcus with prevalence of 32.60% (14 cases), and 42% (37 cases), respectively. A total of 90 out of 131 samples contaminated with bacteria showed high rate of Leuckocytes (pyospermia). The remaining 41 infected samples lacked or had low number of leuckocytes. In conclusion, bacteriospermia is significantly higher in seminal samples of infertile than fertile men (p<0.01). Therefore, the pathogens involved in urethritis may be involved in male infertility. In addition, seminal culture is necessary for detection of bacteria presence in the semen, and thus it is important to note that presence or absence of Leukocyte in semen may not represent the urogenital infection. اورتریت، باکتریواسپرمی، پیواسپرمی، مایع منی، ناباروری مردان، عفونت ادراری تناسلی Urethritis, Bacteriospermia, Pyospermy, Semen, Male infertility, Urogenital infection 21 29 https://www.jri.ir/article/99 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/99.pdf Mohammad BagherKhaliliMicrobiology Department, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iranمحمدباقرخليليkhalili81@yahoo.com231Mohammad AliKhaliliResearch and Clinical Center for Infertility, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iranمحمد عليخليلي84

en مقايسه هيستروسونوگرافي و هيستروسالپنگوگرافي در تشخيص اختلالات داخل رحمي در زنان نابارور اختلالات رحمي تقريباً در 62-34% زنان نابارور ديده مي‏شود. به علت شيوع بالاي ناهنجاريهاي رحمي، در ارزيابي اوليه علت ناباروري، بررسي حفره رحمي انجام مي‏شود. هدف از انجام اين مطالعه ارزيابي و مقايسه قدرت تشخيصي روش هيستروسونوگرافي با هيستروسالپنگوگرافي در تعيين بيماريهاي داخل رحمي زنان نابارور مي‏باشد. به جهت ارزيابي، هيستروسالپنگوگرافي و هيستروسونوگرافي بطور آينده‏نگر براي 66 خانم نابارور انجام گرفت. نتايج حاصل با يافته‏هاي هيستروسكوپي به عنوان استاندارد طلايي مقايسه شد. نتايج هيستروسونوگرافي در 5/95% (86/0=K) و هيستروسالپنگوگرافي در 9/87% (64/0=K) موارد با هيستروسكوپي همخواني داشت. حساسيت و ويژگي هيستروسالپنگوگرافي به ترتيب 4/71% و 3/92% بدست آمد. هيستروسونوگرافي براي تشخيص ضايعات داخل رحمي از قدرت تشخيص بالايي برخوردار است و مي‏تواند براي ارزيابي اوليه ساختمان داخل رحمي قابل قبول باشد. لذا بعنوان يك روش تشخيصي غيرتهاجمي، آسان، ارزان و مؤثر كه به خوبي نيز توسط بيماران تحمل مي‏شود، براي ارزيابي حفره رحمي در زنان نابارور توصيه مي‏گردد. همچنين در اين مورد مي‏توان آن را به جاي هيستروسالپنگوگرافي به كار برد. Uterine abnormalities are found in approximately 34-62% of infertile women. Because of this relatively high prevalence of uterine abnormalities, evaluation of uterine cavity is performed in the primary evaluation of infertility. The purpose of this study was to compare the diagnostic accuracy of hysterosonography with that of hysterosalpangiography for the evaluation of abnormalities of uterine cavity of infertile women. Sixty six infertile women were prospectively evaluated with hysterosalpangiogram (HSG) and hysterosonogram (H/S) as a part of their infertility workup. The result of each examination was compared with what was obtained by hysteroscopy as a golden standard. The results of H/S agreed with hysteroscopy in 95.5% (K=0.86) while HSG agreed with hysteroscopy in 87.9% (K=0.64) of cases. Sensitivity of H/S was 85.7% and its specificity 98.1%, while sensitivity of HSG was 71.4% and its specificity 92.3%. Hysterosonography was in general more accurate test and appeared to be an acceptable first-line evaluation for intrauterine structure. We recommend use of hysterosonography as a noninvasive, easy, inexpensive, effective and well-tolerated method of investigating the intrauterine cavity in infertile women instead of hysterosalpangiography. ناباروری، هیستروسالپنگوگرافی، هیستروسونوگرافی، هیستروسکوپی، ناهنجاریهای داخل رحمی Infertility, Hysterosalpangiography, Hysterosonography, Hystroscopy, Intrauterine abnormally 29 36 https://www.jri.ir/article/100 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/100.pdf MahtabZeinalzadehDepartment of Obstet . and Gynecol Fateme Zahra Infertility Center, Shahid Yahyanejad Hospital, Babol University of Medical Science, Babol, Iranمهتابزينال زادهzeinalmahtab@yahoo.com189TaherehNazariDepartment of Obstet . and Gynecol Fateme Zahra Infertility Center, Shahid Yahyanejad Hospital, Babol University of Medical Science, Babol, Iranطاهرهنظري233MehrangizBaleggiBabol University of Medical Sciences, Babol, Iranمهرانگيزبالغي232

en مقايسه PCT پس از استفاده از بروموكريپتين واژينال و خوراكي در خانمهاي مبتلا به هيپرپرولاكتينمي و ناباروري هيپرپرولاكتينمي از دلائل شايع آمنوره و ناباروري مي‏باشد. استفاده از بروموكريپتين واژينال در اين بيماران مؤثر بوده و عوارض مصرف خوراكي را نشان نمي‏دهد. با توجه به محدوديت مطالعات موجود در اين زمينه و احتمال اثر موضعي بروموكريپتين روي عملكرد اسپرم، در اين آزمون باليني و مقطعي، تعداد اسپرم متحرك، مندرج در نتايجPCT پس از مصرف بروموكريپتين واژينال در گروه مطالعه (11نفر)، با نتايج PCT پس از مصرف بروموكريپتين خوراكي در گروه كنترل (15 نفر)، پس از برقراري سيكلهاي قاعدگي مرتب و اطمينان از تخمك‎گذاري، بررسي و مقايسه شد. 26 نفر از خانمهاي مبتلا به هيپرپرولاكتينمي مراجعه‏كننده به درمانگاه با شكايت گالاكتوره، اختلال قاعدگي و ناباروري در طول 6 ماه انتخاب و پس از حذف عوامل مخدوش‏كننده به طور تصادفي در دو گروه تقسيم شدند. مدت زمان لازم براي كاهش واضح پرولاكتين و برقراري سيكلهاي اوولاتوري در دو گروه بررسي و پس از برقراري سيكلهاي اوولاتوري، PCT در روزهاي 14-13 سيكل و در حضور موكوس سرويكس مناسب، 12-8 ساعت پس ازنزديكي انجام گرديد. نتايج در دو گروه با استفاده از تستMann-Whitney U مقايسه و مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. ميانگين زمان لازم براي برقراري سيكلهاي اوولاتوري در گروه مورد مطالعه، 5/5 هفته و در گروه كنترل، 8/5 هفته بود كه از نظر آماري تفاوت آماري معني‏دار را نشان نداد (05/0P>). در گروه مورد مطالعه، پس از مصرف روزانه mg5/2 بروموكريپتين واژينال بين 11 تا 20 (7/2±3/15) اسپرم متحرك در هر HPF در PCT مشاهده شد. همچنين در گروه كنترل بررسي نتايج PCT پس از مصرف روزانه mg5-5/2 بروموكريپتين خوراكي، بين 10 تا 23 (8/2±2/14) اسپرم متحرك در هر HPF مشاهده گرديد. در مقايسه آماري گروه مطالعه با گروه كنترل تفاوت معني‏داري از نظر تعداد اسپرم متحرك و تحرك اسپرم در دو گروه مشاهده نگرديد (05/0P>). مطالعة حاضر اين فرضيه را پيشنهاد مي‏كند كه استفاده از بروموكريپتين واژينال، روي بقا و تعداد اسپرم متحرك و نتايجPCT اثر محسوسي نداشته و مي‏تواند در موارد هيپرپرولاكتينمي و ناباروري، بدون اختلال در عملكرد اسپرم و باروري بكار برده شود. به نظر مي‏رسد انجام مطالعات وسيعتري براي اثبات اين فرضيه و نهايتاً اثر استفاده از بروموكريپتين واژينال روي نتايج حاملگي در دو گروه ضروري است. Hyperprolactinemia is the most common cause of amenorrhea and infertility. Oral bromocriptine is the drug of choice for the treatment of hyperprolactinemia. Due to complications of its oral use, vaginal bromocriptine has been introduced as an effective and safe method. There is limited information regarding possible side effects of vaginal bromocriptine on motile sperm count in PCT results. Thus, in this clinical cross-sectional study, we sought to determine possible effects of vaginal bromocriptine on motile sperm count in PCT after resumption of ovulatory cycle in outpatients in reproductive age with hyperprolactinemia and complaints such as galactorrhea, menstrual irregularity and infertility. After exclusion of all confounding factors, the patients were divided in two groups. The study group (n=11) was treated with vaginal bromocriptine 2.5mg daily, and the control group (n=15) was treated with oral bromocriptine 2.5-5mg daily. Treatment duration needed for marked reduction in prolactine and also initiation of menses and ovulatory cycles were evaluated in both groups. After restoration of ovulation, PCT was done on 13-14th day of cycle in the presence of good cervical mucus, 8-12 hours after coitus. The numbers of motile sperm count atozoa/HPF in both groups were recorded and statistically compared with Mann Whitney U test. Treatment durations needed for initiation of ovulatory cycles in study group and the control group were 4-8 (mean5.5) weeks and 4-7 (mean 5.8) weeks, respectively with no statistical difference (p>0.05). PCT results showed 11-20 (mean15.3) motile sperm/HPF with progressive forward movement in study group, who were treated with vaginal bromocriptine. By using oral bromocriptine, PCT showed 10-23 (mean 14.4) motile sperm/HPF with progressive forward movement in the control group. There were no statistical difference in PCT results between these two groups (p>0.05). These results suggests the hypothesis, that vaginal bromocriptine has no adverse effects on motile sperm count in PCT, and vaginal bromocriptine can be used safely without possible adverse effect on sperm function in women with hyperprolactinemia and infertility. However, larger studies with more cases are necessary to confirm this hypothesis and to determine if vaginal bromocriptine has any effect on fertility in both groups. بروموکریپتین، آزمون پس از نزدیکی، اسپرم متحرک، سیکلهای اوولاتوری، هیپرپرولاکتینمی Hyperprolactinemia, Bromocriptine, PCT, Motile sperm, Ovulatory cycles 36 42 https://www.jri.ir/article/101 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/101.pdf SoheilaArefiReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranسهيلا عارفي soheilaarefi@yahoo.com124NaderFallahBiostatistics Department, Faculty of Medicine, Shahed University of Medical Sciences, Tehran, Iranنادرفلاح234

en تأثير روش ارزيابي حياتي اسپرم انساني توسط MTT بر نتايج حاصله از تزريق مستقيم اسپرم به داخل سيتوپلاسم تخمك تحقيقات قبلي نشان داده است كه روش ارزيابي حياتي اسپرم توسط MTT، روشي مناسب براي تشخيص اسپرم‏هاي زنده از غيرزنده مي‏باشد. در اين روش نمونة اسپرمي در مجاورت MTT قرار گرفته و MTT توسط آنزيم دهيدروژناز ميتوكندري اسپرم‏هاي زنده در ناحيه قطعه مياني به رنگدانه بنفشMTT Formazan تبديل مي‏شود. با توجه به مشاهده مستقيم دانه‏هاي تشكيل شده، مي‏توان از اين روش در تفكيك اسپرم‏هاي زنده توسط سوزن ميكرواينجكشن و تزريق آنها به داخل تخمك استفاده كرد. هدف از اين مطالعه بررسي تأثير روش ارزيابي حياتي اسپرم توسط MTT برروي لقاح، تسهيم و تشكيل بلاستوسيست مي‏باشد. لذا تعداد 109 عدد تخمك‏هاي انساني كه در متافاز II قرار داشتند به دو گروه تقسيم شد. يك گروه توسط اسپرم‎هاي MTT مثبت و يك گروه هم توسط بخش ديگري از همان نمونه اسپرمي بدون مجاورت با MTT تزريق شدند. مقايسة نتايج بين دو گروه مورد (آزمون) و گروه كنترل نشان داد كه تفاوت معني‏داري بين درصد لقاح، تسهيم و بلاستوسيست، در هر دو گروه وجود ندارد. لذا در صورتي كه بتوان ثابت كرد كه روش ارزيابي حياتي اسپرم توسط MTT تأثيرات ميتوژنيك يا تراتوژنيك ندارد، مي‏توان از اين روش براي درمان به روش ICSI بخصوص در بيماران آستنواسپرمي داراي اختلالات ناحيه دم اسپرم سود جست. Sperm MTT Viability Assay has been shown to be a suitable test for differentiation of viable from non-viable sperms. In this procedure MTT is converted to observable purple MTT Formazan by mitochondrial dehydrogenase in the midpiece region and therefore viable sperms can be distinguished which makes this test suitable for ICSI. Therefore, in order to study the effect of MTT positive sperms on fertilization, cleavage and blastocyst formation, 109 fresh human oocytes (metaphase II) were divided in to two groups; one group was injected with MTT positive sperms and the other one was taken as control. The results of study showed that there is not significant difference with respect to fertilization, cleavege and blastocyst formation between these two groups. Therefore, if MTT proves to be nether mitogenic nor teratogenic, sperm MTT viability assay might be useful for ICSI in patients with absolute or severe asthenospermia, especially in cases with tail abnormality. اسپرم انسان، MTT، ارزیابی حیاتی، میکرواینجکشن Human sperm, MTT, Viability assay, ICSI 4 14 https://www.jri.ir/article/97 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/97.pdf Mohammad HosseinNasr-EsfahaniIsfahan Fertility and Infertility Center, Tehran, Irannasrmhn@yahoo.com168RoshanakAboutorabiAnatomy Department, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Sciences University, Isfahan, Iranروشنكابوترابي229EbrahimEsfandiaryAnatomy Department, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Sciences University, Isfahan, Iranابراهيماسفندياري230

en تأثير ماساژ بر ميزان درد و اضطراب در طول دوره زايمان درد زايمان يكي از شديدترين دردهايي است كه زنان تجربه مي‏كنند. درد شديد پايدار باعث ايجاد استرس مي‏شود، كه اثرات مضري بر مادر، جنين و نوزاد دارد. بديهي است كه اين درد بايد تسكين يابد. با توجه به اثرات سوءدرد، اين مطالعه به منظور تاثير ماساژ بر ميزان درد و اضطراب در طول دوره زايمان انجام شد. اين مطالعه تجربي در نيمه دوم سال 1380 بر روي 60 زن حامله نخست زا كه به صورت تصادفي آسان انتخاب شده بودند و انتظار مي‏رفت زايمان طبيعي داشته باشند، در بيمارستان آيت الله كاشاني شهر جيرفت انجام شد. نمونه‏ها به دو گروه آزمون (30=n) و كنترل (30=n) تقسيم شدند. براي گروه آزمون از ماساژ استفاده شد. از مقياس پاسخ بيمار به شدت درد(PBI) براي سنجش ميزان درد و از مقياس بصري ـ عددي (VASA) براي سنجش اضطراب استفاده گرديد. شدت درد و اضطراب در بين دو گروه در فاز نهفته (باز شدن گردن رحم 4-3 سانتي متر)، فاز فعال (باز شدن گردن رحم7- 5 سانتي متر) و فاز زايماني (باز شدن گردن رحم10- 8 سانتي متر) مقايسه شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه با پيشرفت زايمان، ميزان درد و اضطراب افزايش مي‏يابد. آزمون آماري تي‏زوج نشان داد كه در گروه آزمون ميزان درد در اين سه فاز زايماني بطور معني‏داري پايين‏تر است (فاز اول 0/0=P، فاز دوم 002/0=P و در فاز سوم 00/0=P) و اضطراب بين دو گروه فقط در فاز نهفته اختلاف معني‏دار داشت(04/0=P). 87% (26=n) از افراد گروه آزمون بيان نمودند كه ماساژ مؤثر بوده، در طول زايمان درد را برطرف و حمايت رواني ايجاد مي‏كند. يافته‏هاي حاصل از پژوهش نشان داد كه ماساژ يك مداخله پرستاري مؤثر و ارزان است كه مي‏تواند باعث كاهش درد و اضطراب در طول زايمان شود و مداخله پرستاران در انجام‏دادن ماساژ مي‏تواند بر تجربه زايماني تأثير مثبتي داشته باشد. پيشنهاد مي‏شود از ماساژ در طي دوره زايمان به عنوان يك كاهندة درد و اضطراب استفاده شود. Labour pain is one of the most severe forms of pain that each women may experience during her life. Severe pain makes stress response with harmful effects on both mother, and her fetus. This study was carried out to evaluate the effect of massage therapy on relieving pain and its harmful sequel such as anxiety during labour. This clinical trial was performed on sixty nulliparous women selected randomly who were expected to have a normal childbirth in the Jiroft city hospital. Cases were randomly assigned to experimental (n=30) and control (n=30) groups. The experimental group received massage intervention. The nurse-rated Present Behavioral Intensity (PBI) was used as a measure of labour pain. Anxiety was measured by the Visual Analogue Scale for Anxiety (VASA). The intensity of pain and anxiety between these two groups were compared in the latent phase (cervix dilated 3-4cm), active phase (cervix dilated 5-7cm) and transitional phase (cervix dilated 8-10cm) of labour. In both groups, there was an increase in pain intensity and anxiety level as labor progressed. Results of T-test analysis demonstrated that the experiment group had significantly lower pain reaction in all three phases (Phase1 P=0.000, Phase2 P=0.002, Phase3 P=0.000) and anxiety levels were significantly different between two groups only in latent phase (P=0.00). Eighty seven percent (n=26) of cases in experimental group expressed that massage was helpful, provided pain relief and psychological support during labour (P<0.40). Our findings suggest that massage is a cost effective nursing intervention that can decrease pain and anxiety during labour and nurses intervention to perform massage could have positive effect on delivery experience. It is suggested that massage be used for decreasing pain and anxiety during labour. ماساژ، درد زایمان، اضطراب، مداخله پرستاری، تولد بچه Massage, Anxiety, Nursing intervention, Childbirth, Labor pain 42 47 https://www.jri.ir/article/102 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/102.pdf MotaharehPilevarzadehJiroft Faculty of Nursing, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iranمطهرهپيله ور زاده235SaadatSalariJiroft Faculty of Nursing, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iranسعادتسالاري236NematollahShafieiJiroft Faculty of Nursing, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iranنعمت اللهشفيعي237

en آگاهي، نگرش و رفتار زنان مهاجر افغاني ساكن شهر زاهدان در مورد تنظيم خانواده به دليل اهميت حضور مهاجرين افغاني و چگونگي روش زندگي آنان، پژوهش حاضر آگاهي، نگرش و رفتار زنان افغاني ساكن زاهدان را در زمينه برنامه‏هاي تنظيم خانواده مورد بررسي قرار داد. بدين منظور از يك نمونه 397 نفري از زنان متأهل افغاني در منازل مسكوني‏شان مصاحبه بعمل آمد. داده‏ها پس از جمع‏آوري با استفاده از آزمونهاي آماري Chi-square, t-student وKruskal-Wallis با استفاده از SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‏هاي پژوهش پايين‏بودن سن اولين ازدواج و بارداري و بالابودن ميزان باروري و بيسوادي را در جمعيت مورد مطالعه نشان داد. بيشترين آگاهي در زنان مهاجر افغاني در مورد استفاده از كنتراسپتيوهاي خوراكي وجود داشت و شايعترين وسايل مورد استفاده آنها قرص‏هاي خوراكي و آمپول بود. 6/48 درصد از هيچ روشي استفاده نمي‏كردند، كه تمايل به داشتن فرزند بيشتر، حامله‏بودن يا مخالفت شوهر را به عنوان مهمترين دلايل بيان نمودند. 4/20 درصد تا كنون دچار حاملگي ناخواسته شده بودند كه عدم استفاده صحيح بعنوان شايعترين علت ذكر شد. 8/51 درصد با لزوم داشتن فرزند پسر در خانواده و 3/57 درصد با اين نگرش كه دختر هر چه زودتر به خانه بخت برود موافق بودند. آگاهي، نگرش و رفتار اين زنان با متغيرهاي سواد، سواد همسر، قوميت و مذهب آنها ارتباط معني‏داري نشان داد(001/0P<). سيستم بهداشتي ايران خدمات مشابه با ايرانيان به مهاجرين افغاني ارائه مي‏نمايد كه لازم است ضمن تداوم آن نسبت به ارائه آموزشهاي مؤثر بر اساس نيازهاي در حال تغيير تلاش شود. Considering the high number of Afghan refugees in Zahedan and the important issue of their life style, the present study was carried out to determine knowledge, attitude and practice of Afghan Refugee women residing in Zahedan about family planning. A sample of 397 married women was interviewed at their homes. Statistical analysis was performed using Chi-square, t-student and Kruskal Wallis tests by SPSS. Our findings indicated that there existed low marriage and pregnancy age and high rate of pregnancy and illiteracy among them. Most Afghan refugee women had knowledge about oral contraceptives and the most common contraception used by them was oral and injectable contraception. Forty eight and sixth percent were using no contraception, for which, intention to have more children, being pregnant and husband’s disagreement were mentioned as main reasons. Unwanted pregnancy was reported by 20.4% with improper use of contraception as its main reason. They believed that having son in the family (51.8%) and early marriage of daughters (57.8%) are necessary. There was a significant relationship between knowledge, attitude, practice with literacy, husband’s literacy, ethnicity, and their religion (P<0.001). Iranian health system presents health services to refugee Afghan women similar to Iranian women. It is necessary to continue those services and to provide effective training based on their changing needs. آگاهی، نگرش، رفتار، تنظیم خانواده، زنان، مهاجرین افغانی، زاهدان Knowledge, Attitude, Practice, Family planning, Afghan refugee women 47 55 https://www.jri.ir/article/103 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/103.pdf FatemehRakhshaniPublic Health Department, Faculty of Health, Zahedan Medical Sciences University, Zahedan, Iranفاطمهرخشانيrakhshanif@yahoo.com193AlirezaAnsari MoghaddamPublic Health Department, Faculty of Health, Zahedan Medical Sciences University, Zahedan, Iranعليرضاانصاري مقدم238AbdolfahimHorFaculty of Medicine, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iranعبدالفهيمحر239

en بيوتكنولوژي در آيينه فلسفه اخلاق امروزه مباحث بيوتكنولوژي از مباحث مهم حوزة اخلاق كاربردي است كه توجه فيلسوفان اخلاق را به خود جلب كرده است. اين موضوعات از يك سو پيوند با نظريات اخلاقي دارد، از سوي ديگر بخش هنجارهاي اخلاقي را با مباحث حوزة بيوتكنولوژي درگير نموده است. مسائلي چون: مراقبتهاي بهداشتي، توليد مثل و تكنيكهاي جديد مربوط به آن، مرگ و زندگي، خودكشي، سقط جنين، پيوند اعضاء،‌ دست آوردهاي علم ژنتيك، كنترل جمعيت و رفتار با حيوانات نمونه‏هايي از مسائل اين حوزه از اخلاق كاربردي است. پاسخ به مسائل حوزة بيوتكنولوژي با توجه به حساسيت‏هاي خاص آن افزون بر معيارهاي هفت گانة كارآيي، معيار ديگري را مي‏طلبد كه نگارنده آن را قدرت الزام دروني ناميده است. اين مقاله، نخست به بررسي اجمالي نظريه‏هاي مهم اخلاقي مانند: اخلاق سود انگار، اخلاق كانتي و اخلاق فضيلت مدار مي‏پردازد، آن گاه ضمن اشاره به رويكرد مذهبي در اين حوزه، به بيان پيامدهاي پايبندي به هر يك از اين نظريه‏ها در حوزة مباحث بيوتكنولوژي مي‏پردازد. سپس با الهام از اصول راهنما در اين حوزه، دو مسألة محوري حوزة بيوتكنولوژي مطرح مي‏شود؛ مسأله نخست بررسي اخلاقي بودن يا غير اخلاقي بودن تصرف‏هاي زيست شناختي در سه حوزة گياهي، حيواني و انساني است؛ و مسأله دوم تعيين تكليف مالكيت حاصل از دست‌آوردهاي حوزة بيوتكنولوژي است. در پايان توجه به «پژوهشگر» و «موضوع پژوهش» به عنوان دغدغه‏هاي اخلاقي در مطالعات بيوتكنولوژيك مطرح مي‏شود. Bioethics seems to be the most important branch of applied ethics. It concerns both philosophers and scientists. Such crucial questions as health care, ART, genetic engineering, abortion, euthanasia, suicide, trasplanation, population issues, animal rights and the like are just examples of questions are being dealt with in this decipline. Due to special nature of these questions, to offer a sufficient moral theory, in addition to seven criteria of applicability i.e., clarity, completeness, comprehensiveness, practicability as well as justificatory, output and explanatory powers, an internal urging power is needed. And that may be achieved by divine persuasion to follow rational moral principles which are comprehensible by human faculty. Accordingly, in the level of content moral principles are rational norms, but in the level of implementation divine command is an urging motivation to persuade human agents to act morally. And by this, we would have a non-divine command moral theory which gives considerable role to religious beliefs. Also in this article in addition to dealing with main moral theories, Kantian, utilitarianism, virtue ethics and religious approach to biotechnological issues and their implications in this field, I have offered certain moral principles which can be applied as guiding principles biotechnological questions. اخلاق زیستی، اصول اخلاقی، تئوری اخلاق مبتنی بر فرمان الهی، تئوری اخلاق کانتی، اخلاق سودانگار، اخلاق فضلیت مدار Bioethics, Ethical principles, Divin command theory, Kantian theory, Utilitarianism, Virtue Ethics 55 68 https://www.jri.ir/article/104 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/104.pdf Seyyed MohammadSeyed FatemiDepartment of Law, Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran, Iranسيد محمدسيد فاطميm-fatemi@cc.sbu.ac.ir119

en استيگما و ناباروري در ايران ـ راهكارهايي براي مقابله حدود چهل سال پيش, گافمن (1963) در كتاب خود, به موضوع استيگما به عنوان شرايط آزار دهنده توجه كرد كه باعث رنج بعضي از افراد در زندگي آنها مي‏شود. او استيگما را به عنوان علامت بدني توصيف كرد كه نشان از چيزي غيرمعمول دارد و همچنين به عنوان وضعيت بد اخلاقي (ارزشي) و يا اجتماعي دانست كه فرد داراي استيگما با آن مواجه است. اين لغت به جاي توجه به وضعيت بدني خاص بيشتر به انگشت‏نما بودن اشاره دارد و طيفي وسيع از خصوصياتي را شامل مي‏شود كه يك شخص بر اساس آنها ممكن است ناجور و خارج از هنجار نشان داده شود. مردان و زنان نابارور به خاطر عدم توانايي در داشتن فرزند حاصل از باروري خود با نوعي حالت استيگما مواجه هستند. در اين مقاله عوامل ايجادكننده استيگما براي اشخاص نابارور به تفصيل توضيح داده شده است. مشاهدات باليني نشان مي‏دهد كه تحريفات شناختي داراي تاثير غيرقابل‏ انكاري در ايجاد شرايط استيگما براي ناباروري مي‎باشند. همچنين در اين مقاله نقش اصلاحات شناختي در كاهش استيگما براي افراد نابارور توضيح داده شده است. يك مورد باليني كه از شرايط استيگما در رنج بود، بهمراه تكنيك‏هاي شناختي ـ‌ رفتاري براي درمان وي تشريح شده و همچنين چند روش براي توقف فشارهاي اجتماعي بر روي افراد نابارور توصيه شده است. About fourty years ago Goffman (1963) in his book pointed at stigmatizing as distressing condition which harm some people in their life. He described stigma as bodily signs designed to expose something unusual and bad about the moral status of signifier. This term is used more to mean disgrace than any bodily feature, it can include the wide range of characteristics which make a person odd or seen deviant. Men or women with infertility face stigma because of unability to have their own children. In this article some factors which involve to make stigmatized situations for infertile persons have been described. Clinical observations shows that cognitive distortions has eminent effect in creating stigmatized situation for infertility. The role of cognitive modification in decreasing stigma for these persons are explained. A single case who suffered from stigmatized situation is described here and some CBT techniques for her treatment have been introduced. Some methods for stopping social pressure on infertile people suggested. استیگما، ناباروری، سازگاریهای روانی اجتماعی، تحریفات شناختی، شناخت درمانی، جرات آموزی Stigma, Infertility, Psychosocial adjusment, Cognitive distortions, Cognitive Therapy, Assertive training 73 87 https://www.jri.ir/article/105 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/105.pdf Seyyed JalalYounesiClinical Psychology Department, Social Welfare and Rehabilitation Sciences University, Tehran, Iranسيد جلالیونسيjyounesi@uswr.ac.ir131