en 1726-7536 1735-8507 69 2139 288 gregorian 2003 4 1 4 2 online 1 fulltext

en بررسي حركات جنين متعاقب تزريق وريدي قند به مادران حامله حركات كافي يكي از نشانه‌هاي سلامت جنين است و تحت تأثير عوامل متعدد پاتولوژيك و غيرپاتولوژيك تغيير مي‌يابد. از آنجائيكه قند ماده‌اي انرژي‌زا است و در دسترس‌بودن قند كافي براي سيستم مغزي-عصبي، امكان هماهنگي حركات را از طريق كنترل بهتر اين سيستم فراهم مي‌كند؛ لذا در بررسي حاضر تاثير تزريق قند به مادر را بر روي تعداد حركات جنين توام با افزايش ضربان قلبي جنين ارزيابي گرديد. اين مطالعه شش ماهه دوم سال 1379 بر روي 40 مادر باردار مراجعه‌كننده به بيمارستان يحيي‌نژاد شهر بابل انجام شد. مادران بطور متناوب به دو گروه بيست نفري تقسيم شدند. سن زير 30 سال مادران، حاملگي 36-28 هفته، نداشتن سابقه بيماريهاي داخلي و عوارض بارداري و سونوگرافي طبيعي جنين، معيارهاي ورود به مطالعه بودند. در هر دو گروه قندخون به صورت ناشتا به عنوان قندخون پايه اندازه‌گيري شد. همزمان شمارش حركات جنين و مانيتورينگ ضربان قلب آنها انجام مي‌شد. سپس g25 قند (گروه مورد) و حجم برابر از سرم فيزيولوژي (گروه شاهد) به نمونه‌ها تزريق شد. در فواصل 15، 30، 45، 60 دقيقه بعد، براي هر يك از بيماران مجدداً خونگيري، شمارش حركات و مانيتورينگ قلب جنين انجام شد. جمع داده‌هاي مطالعه با نرم‌افزار SPSS و با استفاده از T-test و همبستگي پيرسون ارزيابي شد. در نتيجه، تزريق قند در گروه مورد در دقايق 15، 30 و 45 قند خون غلظت ميانگين بيشتري از گروه كنترل داشتند(006/0=P). از طرفي افزايش ميانگين حركات جنين در گروه مورد نيز نسبت به شاهد در همان دقايق معني‌دار بود(007/0=P). ولي همبستگي بين حركات جنين و تغييرات قند خون مادر در تمامي دقايق از نوع همبستگي ناقص پيرسون و حداكثر حركات جنين در دقيقه 30 و حداكثر غلظت قند خون در دقيقه 15 در گروه مورد بود. بنابراين انفوزيون قند به مادران حامله تأثير مثبت روي حركات جنين دارد؛ اما اين يك رابطه مستقيم و خطي نيست. علت تأخير افزايش حركات نسبت به افزايش قند خون، نياز به فرصت كافي براي متابوليزه‌كردن قند در بدن جنين است. Adequate fetal movement is one of its health markers, and can be altered under influence of pathologic and nonpathologic causes. Since, glucose is an energetic agent, and it’s availability for central nervous system (CNS) provides better coordination of movements through the complex control of CNS, So in present study, we evaluated the effect of maternal glucose infusion on fetal movements accompanied by fetal heart rate acceleration. This 6 month trial was performed on 40 pregnant women, who were admitted to yahyanejad Hospital in Babol. They were divided into two groups with 20 numbers via frequency matching. Patient selection criteria were: age less than 30 years, GA 28-36 week, no history of medical or pregnancy disorders, and normal sonographic findings of fetus. We started the test with blood sampling in order to determine the basal blood suger, fetal movements counting, heart monitoring with infusion of 25 g glucose (to case group) and the same volume of distilled water (to control group). The same determinants were assessed at 15, 30, 45 and 60 minutes later. Data entered to SPSS and analyzed by t- test and pierreson correlation test. There were significant increases in blood glucose level (P=0.006) and fetal movements (P=0.007) between two groups at minute 15, 30 and 45. But the correlation of them was incomplete pierreson type. The maximum fetal movements were at minute 30, and the maximum of blood glucose level was at minute 15. So, the infusion of glucose to pregnant women had positive effect on increasing fetal movements, but it didn’t have direct correlation. Need to adequate time for glucose metabolization is responsible for delayed correlation between fetal movements and blood glucose level حرکات جنین، تزریق قند، مونیتورینگ قلب جنین Fetal movement, Glucose infusion, Fetal heart monitoring 106 115 https://www.jri.ir/article/115 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/115.pdf HaydehSamieeDepartment of Obstet . and Gynecol , Yahyanejad Hospital, Babol Medical Sciences University, Babol, Iranهايده سميعيSamieehaydeh@yahoo.com258VidaFalah MehneFaculty of Medicine, Babol University of Medical Science, Babol, Iranويدا فلاح مهنه259

en ايجاد پاسخ فوليكولي با تجويز دوز واحد مترودين در بيماران مبتلا به سندرم تخمدان پلي‌كيستيك(PCOS) مقاوم به كلوميفن سيترات سندرم تخمدان پلي‌كيستيك (PCOS) با طيف وسيعي از علل و تظاهرات باليني به‌صورت عدم تخمك‌گذاري مزمن تعريف مي‌شود. براي بررسي اثر تجويز دوز واحد مترودين در ايجاد پاسخ فوليكولي در بيماران مبتلا به سندرم تخمدان پلي كيستيك مقاوم به كلوميفن مطالعه‌اي بصورت Clinical Trial مداخله‌اي در سال هاي 81-1380 در بخش درمان ناباروري بيمارستان شريعتي انجام شد. در بين بيماران مبتلا به PCOS مراجعه‌كننده به اين بخش، افرادي كه سندرم PCO به‌عنوان تنها علت ناباروري در آنها تشخيص داده شده بود، يك دوره درمان با كلوميفن سيترات، از روز سوم تا هفتم سيكل قاعدگي- به ميزان روزانه mg 150 (حداكثر دوز معمول) - دريافت كردند و با سونوگرافي واژينال از نظر پاسخ فوليكولي كنترل شدند. 60 نفر داراي پاسخ فوليكولي به شرح ذيل وارد مطالعه شدند: به هر يك از 60 بيمار از روز سوم تا هفتم سيكل قاعدگي بعدي، مجدداً كلوميفن سيترات به ميزان روزانه mg 150 تجويز شد. علاوه بر آن در روز سوم سيكل، يك عدد آمپول مترودين (IU 75) به شكل عضلاني به هر يك تزريق شد. با انجام سونوگرافي واژينال و پيگيري بيماران وقتي در روزهاي 14 تا 16 سيكل فوليكول غالب به اندازه mm 18 رؤيت شد، به عنوان پاسخ فوليكولي تلقي گشت. سپس همان روز IU000/10 آمپول HCG به شكل عضلاني به بيمار تزريق شد. در روز تزريق و دو روز بعد توصيه به انجام مقاربت مي‌شد. در روز 21 سيكل قاعدگي، ميزان پروژسترون سرم اندازه گيري شد. سطح پروژستروني بيشتر يا مساوي ng/ml 3 به منزله تخمك گذاري تلقي شد. در صورت تأخير در ايجاد قاعدگي، در روز 32 و مجدداً 34 سيكل سطح ß-HCG سرم اندازه گيري شد و مقادير بيشتر يا مساوي IU/l200 و يا افزايش قابل توجه آن نشانه حاملگي شيميايي بود. سپس براي اطمينان از حاملگي طبيعي داخل رحمي، در هفته هفتم سونوگرافي واژينال انجام شد كه رؤيت ساك حاملگي، جنيني و ضربان قلب جنين مؤيد حاملگي بود. از ميان 60 بيمار، 31 نفر (7/51%) پاسخ فوليكولي داشتند. 30 نفر (50%) تخمك گذاري كردند و از اين ميان 15 نفر (25%) تست حاملگي مثبت داشتند. يك نفر از بيماران پس از مثبت شدن تست حاملگي و قبل از رؤيت حاملگي در سونوگرافي، سقط خودبخودي داشت و 2 مورد پس از مشاهده حاملگي در سونوگرافي، سقط داشتند. 2 مورد از بيماران زايمان زودرس و در 9 مورد حاملگي تا ترم ادامه يافت. عوارض درماني تنها در 4 نفر از بيماران مشاهده شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي Chi-Square Fisher Testانجام شد. با توجه به متغيرهاي سن، BMI، نوع ناباروري و چگونگي قاعدگي، تفاوت معني داري در ايجاد پاسخ فوليكولي ديده نشد. بين درصد حاملگي و ميزان پروژسترون روز 21 بيماران ارتباط معني داري وجود داشت(0001/0P<) و با افزايش ميزان پروژسترون، درصد حاملگي‌ در دو گروه افزايش يافت. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي‌دهد كه دوز واحد مترودين بطور موفقيت‌آميزي در بيماران موجب پاسخ فوليكولي و تخمك‌گذاري و حاملگي مي شود و علاوه بر آن عوارض جانبي ناچيز آن نيز قابل اغماض مي‌باشد. Polycystic Ovary Syndrome (PCOS) is a common cause of chronic anovulation and is frequently associated with different clinical symptoms. The main objective of this clinical trial was to evaluate the therapeutic effects of single dose of metrodin administration to induce follicular response in PCOS patients at Shariati hospital (2001-2002). PCOS was the main cause of the infertility in selected patients. All the patients were treated with maximal dose of clomiphene citrate (150mg/d) from the 3rd to the 7th days of their menstrual cycle while controlling with vaginal sonography for the follicular response. Sixty patients with follicular response were selected and studied we combined the previous strategy of clomiphene citrate administration with muscular injection of single dose (75 IU) of metrodin at the 3th day of cycle. The positive follicular response was the appearance of dominant follicle with 18 mm diameters in the 14th to 16th days. In the presence of positive follicular response, 10000 IU of HCG was injected at the same day. Intercourse was allowed that night and the 2 subsequent days. Progesterone level was measured in the 21th day of the cycle, with levels equal or above the 3 ng/ml suggesting “ovulation”. β-HCG level was measured in the 32th and 34th days of the cycle, If the menstruation was delayed. The levels equal or more than 200IU/l or significant increase in β-HCG level suggested chemical pregnancy. To confirm a normal intrauterine pregnancy, vaginal sonography was performed in the 7th week; in which, visualization of the gestational sac, fetal pole, and monitoring of fetal heart rate were suggestive. Among total sixty patients, 31 (%51.7) had positive follicular response, 30 (%50) had ovulation and 15 had positive pregnancy tests. One patient had spontaneous abortion after positive pregnancy test and before sonography. Two patients had spontaneous abortion after positive sonography and two patients had preterm labor. Nine patients had term pregnancy. Complications were observed in four patients. The achieved data were analyzed, by fisher and x2 tests. Although there was no significant correlation between follicular response and variants such as age, BMI, infertility type or menstrual state, there was a statistically high correlation between pregnancy rate and progesterone level at 21th day of cycle (p<0.0001). The result of this study suggests that using a single dose metrodin administration, has a significant influence on follicular response, induction of ovulation and creating pregnancy. مترودین، سندرم تخمدان پلی کیستیک، پاسخ فولیکولی، کلومیفن سیترات، ناباروری Metroding, Follicular response, Clomiphene citrate, Infertility, Polycystic ovary syndrome 115 123 https://www.jri.ir/article/116 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/116.pdf MarziehAgha HossineiInfertility Treatment Ward, Shariati Hospital, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences & Health Services University, Tehran, IranمرضيهآقاحسينيAghahm@yahoo.com88AshrafAlyasinInfertility Treatment Ward, Shariati Hospital, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences & Health Services University, Tehran, Iranاشرفآل ياسين89AfsanehKhademiDepartment of Obstet . and Gynecol ,Shariati Hospital, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranافسانه خادمي 101ShadiSalehpourDepartment of Obstet . and Gynecol ,Shariati Hospital, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranشادي صالح پور 260

en مقايسه اثرات HMG و متفورمين همراه با HMG با دوز پايين در افراد مبتلا به PCOS مقاوم به كلوميفن سيترات سندرم تخمدان پلي‌كيستيك (PCOS) از بيماريهاي شايع است كه با اختلال تخمك‌گذاري و ناباروري همراه مي‌باشد. شيوع اختلال تخمك‌گذاري در جامعه عمومي 40% گزارش شده است. اولين قدم در درمان PCO كاهش وزن و پس از آن درمان دارويي است. كلوميفن سيترات اولين دارو براي القاي تخمك‌گذاري است؛ ولي با توجه به مقاومت بعضي از بيماران به كلوميفن، براي درمان بيماران از روشهاي ديگر استفاده مي‌كنند. اين مطالعه جهت ارزيابي اثر متفورمين روي تحريك تخمدان همراه با استفاده از دوز پايين HMG در بيماران مبتلا به PCOS مقاوم به كلوميفن انجام گرفت. 34 بيمار مقاوم به كلوميفن به طور تصادفي يك در ميان به دو گروه مساوي تقسيم شدند. 17 بيمار، متفورمين همراه با HMG دريافت نمودند (گروه A). به 17 بيمار ديگر فقط HMG داده شد(گروه B). قبل از تجويز متفورمين، بيماران تحت بررسي هورموني و GTT قرار گرفتند. متفورمين به ميزان mg500 سه بار در روز تجويز شد. سپس ماه بعد HMG به بيماران تزريق گرديد. پاسخ به درمان بر اساس تعداد و ميزان رشد مناسب فوليكولي (mm 18-16) و ميزان باروري ارزيابي شد. هر دو گروه به يك ميزان تحت تحريك تخمك‌گذاري قرار گرفتند و در طول يك سيكل با هم مقايسه شدند. يافته‌ها با استفاده از آزمونهاي آماري T-test و Chi-Square آناليز شد. بر اساس نتايج اين مطالعه در گروه A بطور متوسط در هر فرد 9/1±4/2 و در گروه دوم به طور متوسط 4/1±3/1 فوليكول رشد مناسب داشت. همچنين در گروه A بطور متوسط طول تحريك 4/1±5/10 روز (77/0=P) و در گروه B مدت زمان تحريك 4/1±10 (17/0=P) روز بود. بين دو گروه از نظر روزهاي تحريك، تعداد آمپول‌هاي مصرفي و تعداد فوليكول‌هاي رشد كرده اختلاف آماري معني‌داري وجود نداشت. ميزان حاملگي در گروه A 4/29% و در گروه B 8/11% بود كه اين اختلاف معني‌دار نبود. در گروه A، 4 بيمار هيپرانسولينمي داشتند كه همگي داراي رشد فوليكولي مناسب بودند؛ ولي در گروه B، 5 بيمار هيپرانسولينمي و يك نفر رشد فوليكولي مناسب داشتند. در نتيجه مي‌توان گفت متفورمين هميشه نمي‌تواند در همه بيماران PCOS مقاوم به كلوميفن مفيد باشد و توصيه مي‌شود از آن در بيماران هيپرانسولينمي مقاوم به كلوميفن استفاده شود. Polycystic ovary syndrome (PCO) is the most common problem among ovarian dysfunctions that accompany infertility and ovulation problem. The prevalence of ovulation dysfunction is reported as high as 40% in general population. The first step in management of PCO is weight reduction and then drug therapy. Clomiphen citrate is the first choice for ovulation induction. Considering the resistance of some patients to this drug, other methods have been also employed. This study evaluated whether metformin had beneficial effect in clomiphen resistant patients with polycystic ovarian syndrome in an infertility clinic or not. Thirty-four patients resistant to clomiphene were randomly divided in to 2 groups. One group was treated with metformin plus HMG (group A) and the other with HMG alone (group B). Hormonal assessment and GTT were performed before administration of 1500 g of metformin (500mg three times daily). HMG was injected the next month. The response was assessed by the restoration of follicle growth (16-18mm) and pregnancy rate. The findings were analyzed by T-test and Chi-Square. In the first group, we had 2.4±1.9 adequate follicle response in each patient. In the second group we had 1.3±1.4 adequate follicle responses. For the first group the number of HMG was 6.2±1.4 while for the second group it was 6.1±1. In the first group (P=0.17) the stimulation length was 10.5±1.4 days (P=0.77), and in the second group, it was 10±1.4 days. There was no significant difference in length of stimulation and total HMG received among the two groups. For the first group, the pregnancy rate was 29.4% and in the second groups, the rate appeared to be 11.8% (P=0.199), the difference was not statistically significant. In the first group, there were four patients with hyperinsulinemia, all of them had follicle growth. But in the second group, there were five patients with hyperinsulinemia but only one of them had follicle response. Metformin is not always beneficial when given to clomiphene-resistant infertile women with PCO in clinical practice. We recommend that the use of metformin in PCO patients with hyperinsulinemia. تحریک تخمک‌گذاری، تخمدان پلی کیستیک، متفورمین، گنادوتروپین یائسگی انسان Ovulation induction, Polycystic ovary, Metformin, Human menopausal genadotropin 123 129 https://www.jri.ir/article/117 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/117.pdf TaherehNazariDepartment of Obstet . and Gynecol Fateme Zahra Infertility Center, Shahid Yahyanejad Hospital, Babol University of Medical Science, Babol, Iranطاهرهنظريnazaritahere@yahoo.com233MahmoudHaji AhmadiDepartment of Obstet . and Gynecol Fateme Zahra Infertility Center, Shahid Yahyanejad Hospital, Babol University of Medical Science, Babol, Iranمحمودحاجي احمدي 261MahtabZeinalzadehDepartment of Obstet . and Gynecol Fateme Zahra Infertility Center, Shahid Yahyanejad Hospital, Babol University of Medical Science, Babol, Iranمهتابزينال زاده189SedighehEsmaeilzadehDepartment of Social Medicine, Faculty of Medicine, Babol University of Medical Science & Health Services, Babol, Iran262MaryamGholizadehDepartment of Obstet . and Gynecol Fateme Zahra Infertility Center, Shahid Yahyanejad Hospital, Babol University of Medical Science, Babol, Iranمريم قلي زاده 263MehrangizBaleggiBabol University of Medical Sciences, Babol, Iranمهرانگيزبالغي232

en مصرف اتينيل استراديول براي تعديل اثرات آنتي‌استروژنيك كلوميفن سيترات در بيماران كانديد IUI ناباروري باشيوع حدود 15-10% يكي از مشكلات جامعه بوده كه گاهي تداوم زندگي زناشويي را تهديد مي‌كند. كلوميفن سيترات يكي از شايع‌ترين داروهاي مصرفي در درمان ناباروري مي‌باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه اثرات كلوميفن به تنهايي و يا همراه با اتينيل استراديول براي تحريك تخمك‌گذاري در بيماران كانديد IUI بود. اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني تصادفي بود كه در مركز درمان ناباروري دانشگاه علوم پزشكي مشهد انجام شد. 159 زن نابارور بين 20 تا 30 ساله كه مدت ناباروري آنها حدود 1 تا 10 سال بود به طور تصادفي به دو گروه درماني تقسيم شدند. گروه اول (59 نفر) mg100 كلوميفن همراه با mg05/0 اتينيل استراديول و گروه ديگر (100 نفر) mg100 كلوميفن به تنهايي دريافت نمودند. تعداد فوليكول و قطر آن، ضخامت اندومتر و با سونوگرافي ترانس واژينال ميزان حاملگي و ميزان سقط مورد بررسي قرار گرفت و آناليز آماري با استفاده از آزمونهاي آماريx2 و T-test انجام شد. اختلاف ضخامت اندومتر دو گروه از نظر آماري معني‌دار بود (mm9/7 در گروه اول در مقايسه با mm0/7 در گروه دوم، 001/0P=)؛ ولي تفاوتي در ميزان حاملگي و سقط وجود نداشت. ميزان حاملگي در گروه اول 6/12% و در گروه دوم 5/14% (55/0=P) بود. ميزان سقط سه ماهه اول در گروه اول 21% و در گروه دوم 1/25% بدست آمد (9/0=P). يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه اتينيل استراديول مي‌تواند اثرات نامطلوب كلوميفن سيترات ‌را بر روي ضخامت اندومتر تعديل كند؛ اما قادر به افزايش ميزان حاملگي و كاهش ميزان سقط خود به خودي نمي‌باشد. Infertility with an incidence of about 10-15% is a social problem that sometimes threatens the continuity of the family life. Clomiphen Citrate (C.C.) is one of the most commonly used drugs in the treatment of infertility. The purpose of this study was to compare the pregnancy and abortion rates after IUI in two groups of patients who received clomiphen citrate alone or C.C. in combination with ethinyl E2 to stimulate ovulation in patients undergoing IUI. This was a randomized clinical trial study performed at the Infertility Center of Mashad Medical Science University. The subjects were 159 women, aged 20-30 years with infertilty back ground of 1-10 years who were randomly assigned to two groups. The first group received C.C. plus ethinyl E2 and the other group C.C. alone. The number and diameter of the follicles, endometrial thickness, and pregnancy and abortion rates were evaluated by transvaginal ultrasonography and analyzed by chi-square and T-test. There was a significant difference in endometrial thickness between the two treatment groups (7.88 mm in group I vs. 7.02 mm in group II, p=0.001). There were no significant differences between pregnancy and abortion rates in the two groups. Pregnancy rate was 18.6% in group I vs. 14.5% in group II and first trimester abortion rate was in group I, 21% vs in group II, 25%. Ethinyl E2 can modulate the deleterious effects of C.C. on endometrial thickness, which could not contribute to higher pregnancy rates and lower spontaneous abortion rates. کلومیفن سیترات، اتینیل استرادیول، تلقیح داخل رحمی اسپرم، میزان بارداری، میزان سقط Clomiphene citrate, Ethinyl estradiol, Pregnancy rate, Abortion rate, Intra uterine insemination 129 137 https://www.jri.ir/article/118 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/118.pdf NayerehKhademDepartment of Obstetrics and Gynecology, Imam Reza Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranنيرهخادمparisa_e77@yahoo.com292ParisaEnsafiDepartment of Obstetrics and Gynecology, Imam Reza Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranپريسا انصافي264

en اختلالات كروماتين اسپرم بر تشكيل پرونوكلئوس با اندازه نامساوي در IVF و ICSI براساس تحقيقات مختلف اندازه، مرفولوژي و وضعيت قرارگيري پرونوكلئوس‏ها مي‏تواند بر كيفيت رويان، لانه‏گزيني و حاملگي تأثير داشته باشد. در اين تحقيق رابطه احتمالي بين تستهاي بلوغ كروماتين اسپرم (CMA3، آنيلين بلو، SDS، SDS+EDTA) و شاخصهاي اسپرم با درصد جنينهاي داراي پرونوكلئوس نامساوي ارزيابي شد. نمونه‏هاي جمع‌آوري شده از 115 بيماري كه براي ICSI و IVF مراجعه نمودند، براي ارزيابي غلظت، تحرك، مرفولوژي اسپرم همچنين تستهاي بلوغ هسته اسپرم قبل و بعد از آماده‏سازي، استفاده شد. 17 تا 19 ساعت پس از مجاورت اسپرم با تخمك در IVF يا ICSI، با توجه به حضور و اندازه پرونوكلئوس‏ها، زيگوتها امتيازدهي شدند و رابطه بين درصد زيگوتهاي با پرونوكلئوس نامساوي با شاخصهاي اسپرمي و تستهاي بلوغ هسته اسپرم تعيين گرديد. بين درصد زيگوتهاي با پرونوكلئوس نامساوي و كمبود پروتامين (به روش CMA3) و هيستون اضافي (با رنگ‏آميزي آنيلين بلو) و توانايي كروماتين اسپرم براي خروج از تراكم (SDS+EDTA) يك رابطه مثبت معني‏دار در بيماران ICSI بدست آمد؛ اما در بيماران IVF بين هيچ يك از شاخصهاي اسپرمي و تست‏هاي مذكور با درصد زيگوت‏هاي با پرونوكلئوس نامساوي رابطه‏اي مشاهده نشد، در صورتيكه بيماران را به دو گروه CMA3 مثبت كمتر از 30% و بيش از 30% تقسيم كنيم در هر دو روش ICSI و IVF يك اختلاف معني‏داري بين درصد زيگوتهاي با پرونوكلئوس نامساوي و ميزان لقاح در دو گروه بدست آمد. ارزيابي وضعيت كروماتين بسيار مهم است چون كمبود پروتامين نه تنها اثر مستقيم بر ميزان لقاح و كيفيت پرونوكلئوس دارد بلكه براساس نتايج اين مطالعه بر روي تكامل رويان در هر دو روش ICSI و IVF تأثير مي‌گذارد. تأثير وضعيت كروماتين غيرطبيعي ممكن است به واسطه تشكيل غيرطبيعي پرونوكلئوس باشد؛ زيرا احتمال دارد در روش ICSI اسپرم با كروماتين غيرطبيعي به داخل اووسيت تزريق شود. Pronucleus size, morphology and orientation are known to affect embryo quality, implantation and pregnancy success. The present study was aimed at evaluation of the possible relationship between sperm chromatin maturity tests (CMA3, aniline blue, SDS, SDS+EDTA) and semen parameters with percentage of zygotes with pronucleus size asynchrony. Semen of 115 men from IVF and ICSI couples were analyzed for sperm concentration, motility, morphology and the said tests. At least 17-19 hours after sperm insemination or ICSI, oocytes were scored for presence and relative size of their pronuclei and then the relationship between percentage of zygotes with pronucleus size asynchrony and semen parameters and the above tests was evaluated. A positive significant relationship was obtained between percentage of zygotes with unequal pronucleus size with protamine deficiency, excessive histones and ability of sperm to undergo decongestion in ICSI cases. However, no correlation was observed between this phenomenon and any of semen parameters and aforementioned tests in IVF cases. The result of this study and other studies show that evaluation of chromatin status is of paramount importance, since protamine deficiency not only directly affects fertilization rate, but also affects pronuclear morphology which influences embryo development, implantation and pregnancy success in IVF and ICSI. The effect of abnormal chromatin status on development of zygote might be mediated via abnormal pronucleus formation since sperms with abnormal chromatin are injected into oocytes during ICSI. پرونوکلئوس با اندازه نامساوری، کروماتین اسپرم، لقاح آزمایشگاهی، کمبود پروتامین، تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم Sperm chromatin, Pronucleus size asynchrony, ICSI, IVF, Protamine deficiency 137 146 https://www.jri.ir/article/119 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/119.pdf Mohammad HosseinNasr-EsfahaniDepartment of Embryology, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Science University, Isfahan, IranNasrmhn@yahoo.com168ShahnazRazaviDepartment of Embryology, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Science University, Isfahan, Iranشهناز رضوي 265MohammadMardaniDepartment of Embryology, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Science University, Isfahan, Iranمحمدمردانی170AfsanehMafiDepartment of Embryology, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Science University, Isfahan, Iranافسانه مافي 266AbbasMoghaddamDepartment of Embryology, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Science University, Isfahan, Iranعباس مقدم 267SafouraTofighDepartment of Embryology, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Science University, Isfahan, Iranصفورا توفيق حسابي268

en وضعيت سلامت روان دوران بارداري و عوامل مؤثر بر آن در زنان مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتي درماني شهركرد، سال 81 -1380 دوره حاملگي و پس از آن، با تغييرات روانشناختي و فيزيولوژيك بسيار مهمي همراه است كه گاهي با تغييرات پاتولوژيك نيز همراه مي‌گردد؛ بنابراين لازم است تيم پزشكي قادر باشند مراجعه‌كنندگان و خانواده آنها را كه مستعد ابتلاء به اختلالات رواني در طي دوره حاملگي و پس از زايمان هستند شناسايي و در مورد مراقبت‌ها و حمايت‌هاي اين دوره آنها را راهنمايي كنند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي وضعيت سلامت روان دوران بارداري و عوامل مؤثر بر آن به صورت يك مطالعه توصيفي- تحليلي از نوع مقطعي بر روي 267 مادر باردار مراجعه‌كننده براي انجام مراقبتهاي دوران بارداري به مراكز بهداشتي درماني شهركرد انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه 28-GHQ و پرسشنامه مربوط به عوامل مستعدكننده بود. براي تعيين سلامت روان، مادران باردار در سه ماهه اول، دوم و سوم حاملگي با پرسشنامه 28-GHQ بررسي شدند و براي تعيين عوامل مستعد‌كننده از پرسشنامه مربوط به اين عوامل در سه ماهه سوم استفاده گرديد. براساس نتايج حاصل ميزان شيوع اختلالات رواني در سه ماهه اول 7/29%، سه ماهه دوم 6/28% و سه ماهه سوم 6/39% مي‌باشد و بين اختلالات رواني دوران حاملگي با عوامل فردي، رواني و اجتماعي- اقتصادي رابطه معني‌داري وجود دارد (05/0P<)؛ لذا با توجه به شيوع بالاي اختلالات رواني دوران بارداري و تأثير عوامل مختلف بر آنها، اهميت تأكيد بر مراقبتهاي رواني دوران بارداري به موازات مراقبتهاي جسمي مشخص گرديده و براساس نتايج اين پژوهش بايد مادران مستعد را شناسايي و با مراقبتهاي روحي و رواني در طي دوران قبل و بعد از زايمان از بروز اين اختلالات پيشگيري كرد. There are many psychological and physiological changes during pregnancy and postpartum periods that are sometimes they become pathologic. Thus, it is necessary for a medical team to identify those patients and their families who have a predisposition to mental disorders and to guide them through this period. Aimed at assessing the prevalence and predisposing factors of mental disorders during pregnancy, an analytical-descriptive and cross-sectional study was performed on 267 pregnant women. The data were collected through interview using the General Health Questionnaire and the questionnaire of the predisposing factors. Mental health was assessed with GHQ through the first second and third trimesters of pregnancy, and predisposing factors were assessed with the questionnaire of the predisposing factors in the third trimester. Results showed that the prevalence of mental disorders in the first trimester was 29.7%, in the second trimester 28.6%, and in the third trimester 39.6%. There was a significant correlation between mental disorders and personal, psychological and socioeconomic predisposing factors (P<0.05). Therefore, taking into account the high prevalence and different predisposing factors of mental disorders, it can be said that mental health care during pregnancy is as important as physical care. Based on the results of this study, susceptible mothers may be defined and identified, and measures may be taken to prevent such disorders. بارداری، عوامل مستعد کننده فردی، روانی، اجتماعی - اقتصادی، پرسشنامه سلامت عمومی، سلامت روانی Mental health, Pregnancy, Predisposing factor, Personal, Psychological, Socioeconomic, General health questionnaire 146 156 https://www.jri.ir/article/120 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/120.pdf NasrinForouzandehDepartment of Psychological Nursing, Faculty of Nursing & Midwifery, Shahrekord University of Medical Science & Health Services, Shahr-e-Kord, Iranنسرين فروزندهnas_for@yahoo.com269MasoumehDelaramDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Shahrekord University of Medical Science & Health Services, Shahr-e-Kord, Iranمعصومه دل‌آرام 270FatemehDerisDepartment of Statistic& Epidemiology, Faculty of Medicine, Shahrekord University of Medical Science, Shahr-e-Kord, Iranفاطمه دريس271

en شيوع علائم اضطرابي در بيماران مبتلا به واژينيسموس ارجاع شده به يك كلينيك خصوصي در تهران سال 80-81 رفتارهاي جنسي پاسخي است به يك انگيزه زيستي كه براي تعالي نسل ضروري مي‌باشد و از سوي ديگر بر رضايت از زندگي زناشوئي نيز تاثيرگذار است. كژكاري جنسي (Sexual Dysfunction) در حدود 30 تا 50% موارد هر دو جنس را درگير مي‌كند و مي‌تواند عواقب ناگواري روي زندگي زوجين برجاي بگذارد. واژينيسموس يكي از كژكاري‌هاي جنسي شايع زنان است و همراهي آن با اضطراب و ترس و واكنش‌هاي اجتنابي ديده شده است. هدف از اين پژوهش دستيابي به شيوع مشكلات اضطرابي در بيماران مبتلا به واژينيسموس مراجعه‌كننده به يك كلينيك خصوصي روانپزشكي در شهر تهران مي‌باشد. براي انجام اين پژوهش پرسش‌نامه SCL-90 در اختيار 27 بيماري قرار گرفت كه بر اساس ارزيابي متخصص زنان و زايمان دچار واژينيسموس بودند. خرده مقياس‌هاي اضطراب عمومي، ترس مرضي و وسواس-اجبار از پرسش‌نامه SCL-90 بطور اختصاصي مورد توجه بود. داده‌ها توسط آزمون‌هاي Chi-Square و Fisher exact testتجزيه و تحليل شد. بر اساس معيارهاي SCL-90، 13 نفر (1/48%) از اضطراب عمومي، 10 نفر (37%) از ترس مرضي و 19 نفر (4/70%) از علائم وسواس- اجبار، رنج مي‌بردند. اين نتايج با مطالعات ديگر در اين زمينه همسو بوده است. رويكرد تلفيقي مشتمل بر دارو درماني و روان‌درماني در درمان بيماري واژينيسموس توصيه مي‌شود. Sexual behavior as a response to biological instinct is essential for survival, and affects ones’ satisfaction from marital life. The prevalence of sexual dysfunction reaches 30-50% in both sexes. It can be of adverse consequences on the couples’ life. Vaginismus is one of the frequently observed sexual dysfunctions in women. It is accompanied by anxiety, phobia and avoidance reactions. The aim of this study is to assess the prevalence of anxiety features in patients suffering from vaginismus. Symptom check list-90 questionnaire was given to 27 patients diagnosed as vaginismus by Gynecologist referred to in a private psychiatric clinic. “Generalized anxiety, phobia and obsession-compulsion” subscales of SCL-90 questionnaire were particularly investigated. Data were analyzed by Chi-Square and Fisher’s exact tests. According to SCL-90 scores, 13 patients (48.1%) suffered from generalized anxiety, 10 patient (37%) from phobia and 19 patient (70.4%) from obsession-compulsion symptoms. The results were consistent with those of other studies on this subject. Integrated approach to vaginismus consisting of both psycho therapy and pharmacotherapy is there fore recommended. اضطراب عمومی، ترس مرضی، وسواس- اجبار، واژینیسموس، کژکاری جنسی Generalized anxiety, Phobia, Obsession- compulsion, Vaginismus, Sexual dysfunction 156 164 https://www.jri.ir/article/121 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/121.pdf MasoumehAmin EsmaeliDepartment of Psychiatric, Imam Hossein Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti Medical Science University, & Health Services University, Tehran, Iranمعصومه امين‌اسماعيلي Kia_Masi@yahoo.com272MahyarAzarDepartment of Psychiatric, Imam Hossein Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti Medical Science University, & Health Services University, Tehran, Iranماهيار آذر 273ChangizIranpourDepartment of Psychiatric, Imam Hossein Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti Medical Science University, & Health Services University, Tehran, Iranچنگيز ايرانپور 274

en توليد رده‌هاي‌ جديد سلولهاي‌ بنيادي‌ جنيني‌ از موش‌ نژاد Balb/c سلولهاي‌ بنيادي‌ جنيني (ES)، سلولهايي‌ پرتوان و با قابليت‌ نوسازي هستند. اين‌ سلولها از توده‌ سلولي‌ داخلي بلاستوسيستها به‌ دست‌ مي‌آيند. تحت‌ شرايط خاص‌مي‌توان‌ اين‌ سلولها را در جهت‌ خاصي‌ در محيط آزمايشگاهي‌ متمايز كرد. حتي‌ با دستكاري‌ ژنتيكي‌ آنها مي‌توان‌ موشهاي‌ ترانس‌ ژن‌ و يا موشهايي كه يك ژن آنها از كار افتاده است (Knockout) ايجاد كرد. به دليل‌ اهميت‌ فراوان‌ سلولهاي‌ ES، اين‌ مطالعه براي‌ توليد رده‌هاي‌ جديدي‌ از موش‌ انجام‌ شد. بدين‌ منظور، بلاستوسيستهاي ‌5/3 روزه‌ از موشهاي‌ نژاد Balb/cبدست‌ آمدند و روي فيبروبلاستهاي‌ جنين‌هاي‌ موشي‌ در محيط ES حاوي‌ IU/ml1000 و IU/ml5000 فاكتور ممانعت‌كننده‌ لوكميايي (LIF) كشت‌ شدند. رده‌هاي‌ حاصل‌ از نظر كاريوتيپ‌ ساده‌، نواربندي C، واكنش‌ زنجيره‌اي‌ پـــــلي‌مراز ژن‌ تــــــعيين‌‌كننده‌ بيضه (SRY-PCR)، آلكالين‌ فسفاتاز و بيان فاكتور رونويسي Oct-4 با استفاده از RT-PCR مورد ارزيابي‌ قرار گرفتند. بدين‌ روش‌ سه‌ رده‌ سلولي‌ با مشخصات‌ مورفولوژيكي‌ سلولهاي‌ ES در غلظت IU/ml‌ 5000 از فاكتورLIF به دست‌ آمد. سه‌ رده‌ حاصل‌ نر بودند. اما مشخصات‌ كاريوتيپ‌ آنها نشان‌ داد كه‌ دو رده‌ داراي‌ كاريوتيپ‌ طبيعي‌ و ديپلوييد هستند و يك‌ رده‌ تتراپلوييد مي‌باشد. هر سه‌ رده‌، آلكالين‌ فسفاتاز و Oct-4 را بيان‌ مي‌كردند. نتايج‌ مذكور نشان‌ داد كه‌ دو رده‌ سلولي‌ نر از نژاد Balb/c با مشخصات‌ سلولهاي‌ ES (مورفولوژي‌، كاريوتيپ‌ طبيعي‌ همراه‌ با فعاليت‌ آلكالين‌ فسفاتاز و (Oct-4 بدست‌ آمد. Embryonic stem cells are pluripotent cells with self renewal ability that are derived from inner cell mass of blastocysts. It is possible to differentiate the cells under appropriate culture conditions into specific cells. Moreover, manipulation of their genome in-vitro allows the creation of transgenic and knockout mice. Owing to the significance of ES cells, this study was conducted to produce new lines of mice-blastocysts aged 3.5 days were recovered from BALB/c mouse strain and cultured on mouse embryonic fibroblasts in ES media supplemented with 1000IU/ml or 5000IU/ml leukemia inhibitory factor (LIF). Established lines were analyzed for simple karyotype, C-banding, polymerase chain reaction of SRY gene (PCR-SRY), alkaline phosphates, and Oct-4 expression (RT-PCR). Three ES cell lines were produced morphologically. These lines were isolated in 5000 IU/ml LIF only. All three lines were male. Two lines had normal karyotype (40 chromosomes) and one line was tetraploid. C-banding and SRY-PCR showed that all lines had XY sex chromosome composition. Also, all lines had alkaline phosphates activity and expressed Oct-4. These results indicated that two male murine ES cell lines with normal karyotype, alkaline phosphates and Oct-4 positive properties were established from BALB/c strain. سلول های بنیادی جنینی، موش، نژاد Balb/c، پرتوانی Embryonic stem cell, Mouse, Balb/c strain, Pluripotency 96 106 https://www.jri.ir/article/114 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/114.pdf HosseinBaharvandEmbryology Department, Royan Institute, Iranian Academic Center for Education, Culture & Research (ACECR), Tehran, Iranحسين‌ بهاروندbaharvand50@yahoo.com256KlassMatthaei Gene targeting Lab, John Curtin School of Medical Research, The Australian National University, Canberra, Australiaكلاس ماتايي‌257