en 1726-7536 1735-8507 69 2139 288 gregorian 2006 1 1 6 5 online 1 fulltext

en بررسي ارتباط سطح سرمي فرم محلول‌ ماركرهاي CD26 وCD30 با سقط‌هاي مكرر خود بخودي زمينه و هدف: یافته‌هائی وجود دارد که نشان می‌دهد در انسان در طی حاملگی طبيعي، سلول‌های Th2و در افراد با سابقه سقط‌های مکرر خود بخود Th1 از فعالیت بیشتری برخوردارند. اتصال متقاطع مارکرهای CD26 و CD3 در غشاء سلول‌هاي T با آنتی‌بادی‌های منوکلونال مربوطه منجر به تکثیر این سلولها و تولید IL-2می‌شود که سایتوکین منسوب به Th1می‌باشد. CD30 نوعی مارکر است که ترجیحاً در غشاء سلول‌هائی یافت می‌شود که سایتوکین‌های مرتبط با Th2 را تولید می‌کنند و فرم محلول آن (sCD30) هم عمدتاً توسط این سلولها ترشح می‌شود. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين ارتباط سطح سرمي فرم محلول CD26 (sCD26) به عنوان ماركر Th1 و فرم محلول CD30 به عنوان ماركر Th2با سقط‌هاي مكرر خودبخود بود. همچنين در اينجا ارتباط ميزان اين مولكولها با سايتوكين‌هاي توليد شده توسط سلول‌هاي تك هسته‌اي خون محيطي مورد ارزيابي قرار گرفت. روش بررسي: مطالعه به صورت مورد- شاهد بر روي دو گروه مختلف ارجاعي به مركز تحقيقاتي- درماني ناباروري يزد انجام گرفت. گروه مورد شامل 21 خانم با سابقه حداقل سه مورد سقط مكرر خودبخود و در روز سقط و گروه شاهد نيز 32 خانم حامله بدون سابقه سقط و حداقل داراي يك فرزند بودند. ميزان sCD26 و sCD30 در سرم و همچنين ميزان اينترفرون گاما(IFNγ) اينترلوكين دو (IL-2) اينترلوكين چهار (IL-4) اينترلوكين ده(IL-10) و اينترلوكين سيزده (IL-13) در سوپرناتنت محيط كشت سلول‌هاي تك هسته‌اي خون محيطي به روش ELISA‌ سنجش و در دو گروه مقايسه شدند. نتايج: ميزان sCD26 و sCD30 در افراد با سابقه سقط مكرر خودبخود و گروه كنترل يكسان بود. IL-2 در سوپرناتنت محيط كشت سلول‌هاي تك هسته‌اي خون محيطي افراد با سابقه سقط مكرر خودبخود بالاتر از افراد كنترل باردار بود (001/0=p). در حاليكه ميزان IL-10‌ در افراد حامله بالاتر از افراد با سابقه سقط مكرر خودبخود بود (002/0=p). ميزان ساير سايتوكينها در دو گروه يكسان بود. ارتباطي بين ميزان sCD26 و sCD30 و سايتوكين‌هاي مورد مطالعه در دو گروه مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين تحقيق نشان مي‌دهد كه sCD30 و sCD26 در سرم افراد با سابقه سقط مكرر به عنوان شاخصي براي پيش‌آگهي و تشخيص سقط كاربري ندارد. ولي افزايش توليد سايتوكين IL-2 و كاهش IL-10 در افراد با سابقه سقط مكرر ممكن است به عنوان عوامل خطرساز سقط در نظر گرفته شود. Introduction: Some studies on human beings have suggested that during normal pregnancies an increase in the number of Th2 cells and in women with recurrent spontaneous abortions (RSA) an increase in Th1 cells takes place. The Cross-link of CD26 and CD3 on T-cells with immobilized monoclonal antibodies results in T-cell proliferation and IL-2 (Th1 cytokine) production. CD30 has been described as being preferentially expressed, and sCD30 preferentially released by human T-cells that produce Th2-type cytokines. The objective of this study was to determine whether serum levels of soluble CD26 (sCD26) and CD30 (sCD30) as markers of Th1 and Th2, alter in patients with a history of recurrent spontaneous abortion (RSA), and whether there is any correlation between cytokine production by stimulated peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) and serum levels of soluble CD26 and CD30. Materials and Methods: This was a case-control study on two different groups of people referred to Yazd Research and Clinical Center for Infertility. The case group consisted of 21 women with at least 3 abortions. The participants were visited on the day of their last abortion. The control group consisted of 32 pregnant women without any abortions and with a history of at least one successfully terminated pregnancy. The serum levels of sCD26 and sCD30 and levels of IL-2, IL-4, IL-10, IL-13 and IFNγ in the cell culture supernatant were evaluated by ELISA method and then they were compared. Results: The levels of sCD26 and sCD30 were similar in women with RSA and in the controls. The production of IL-2 by PBMCs in women with RSA was higher than that of the controls (p=0.001) but the level of IL-10 was higher in the controls than women with RSA (p=0.002). There was no correlation between the levels of sCD26, sCD30 and cytokines in the two groups. Conclusion: The findings indicate that the serum levels of sCD26 and sCD30 are no indicators for RSA but the elevation of IL-2 and decrease of IL-10 in women with RSA may be considered as risk factors for recurrent spontaneous abortions. سقط مکرر خودبخودی، سایتوکین، sCD26، sCD30 RSA, sCD26, sCD30, Cytokine 487 495 https://www.jri.ir/article/210 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/210.pdf HosseinHadi NadooshanImmunology Department, Faculty of Medicine, shahid sadoughi university of Medical Sciences , Yazd, Iranحسينهادي ندوشنhossein.hadinedoushan@adelaide.edu.au277RezaJafarishekibImmunology Department, Faculty of Medicine Gilan University of Medical Sciences , Gilan, Iranرضاجعفري شكيب472AbbasAflatoonianDepartment of Obstet . and Gynecol . of Shahid Sadughi Medical Science of Yazd, Yazd, Iranعباسافلاطونيان45

en بیان ژن Synaptonemal Complex Protein 3 (SYCP3) در بافت بیضه مردان آزواسپرم به عنوان مارکر مولکولی اسپرماتوژنز زمینه و هدف: بروز اختلال در بیان هریک از ژن‌های مؤثر در مسیر اسپرماتوژنز به عنوان یکی از عوامل ایجاد آزواسپرمی غیرانسدادی و ناباروری مردان می‌باشد. (SYCP3) Synaptonemal Complex Protein 3 یکی از این ژنها می‌باشد و با تولید پروتئین SYCP3 در مرحله جفت شدن كروموزوم‌هاي همولوگ و سيناپس فعالیت دارد. عدم بیان اين ژن در موش باعث ناباروري جنس نر و كاهش باروري جنس ماده مي‌شود. بررسی بیان این ژن در انسان نیز می‌تواند به تعیین علت ناباروری کمک نمايد و به عنوان عامل تشخیصی در تعیین پیشرفت اسپرماتوژنز و برنامه درماني مردان نابارور به کار رود. روش بررسی: در این مطالعه، بیان ژن SYCP3 از طريق حضور mRNA اين ژن در بافت بیضه 110 مرد مبتلا به آزواسپرمي مراجعه‌كننده به مركز درمان ناباروري و سقط مكرر ابن سينا در سال‌هاي 84-1383 به روش Semi-quantitative Nested Reverse Transcriptase PCR مورد بررسي قرار گرفت. همچنين با هدف تعيين اثر بيان ژن فوق در پيشرفت اسپرماتوژنز، بررسي و امتيازدهي هيستوپاتولوژي نمونه‌ها صورت گرفت. نتایج: بیان mRNA ژن SYCP3 در بافت بیضه 67 بیمار (9/60%) مشاهده شد كه رابطه معني‌داری با میزان پیشرفت اسپرماتوژنز داشت (0001/0p<). در حالی که اين ژن در تمام بیماران دارای هیپواسپرماتوژنز و افراد داراي توقف در اسپرماتوژنز بیان شده بود، عدم بیان آن در بیماران دچار توقف در مرحله اسپرماتوگوني، سندرم سلول‌هاي سرتولي و آتروفی بیضه وجود داشت. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که ژن SYCP3 در بیضه بیان شده و مختص سلول‌های جنسی می‌باشد. یافته‌های این مطالعه به همراه مطالعات انجام شده در حیوانات نشان می‌دهد که عدم بیان ژن در بیضه می‌تواند تأثیر منفی در اسپرماتوژنز و باروری مردان داشته باشد. همچنین، بیان ژن در مرحله خاصی از اسپرماتوژنز، امکان استفاده از آن به منظور تعیین پیشرفت آن در کنار یافته‌های پاتولوژی را میسر می‌سازد. Introduction: Men with unexplained infertility and azoospermia are often observed in the context of genetic defects. The expression of a wide variety of genes is developmentally regulated during human meiosis. Synaptonemal Protein 3 (SYCP3) gene, located on chromosome 12, encodes a DNA-binding protein as the structural component of the synaptonemal complex,which mediates the synopsis or homologous pairing of chromosomes during meiosis. Absence of SYCP3 in mice may lead to male infertility as well as female sub-fertility. SYCP3 expression analysis could be a tool for the prediction of human spermatogenesis progression, especially in infertile men. Materials & Methods: SYCP3 mRNA expression in testicular samples of 110 patients with non-obstructive azoospermia were studied in Avesina Infertility Clinic in Tehran, Iran during 2005 and early 2006. Semi-quantitative nested reverse transcriptase-PCR was employed in order to find the strength of gene expression. Using histopathological scoring for all samples, the expression level of SYCP3 during spermatogenesis was also evaluated. Results: Testicular SYCP3 mRNA expression was observed in 67 patients (60.9%). The expression level correlated with the degree of spermatogenic failure (p<0.0001). While this gene had been expressed in patients with hypo-spermatogenesis and maturation arrest, a lack of expression was seen in those with spermatogonial arrest, Sertoli cell-only syndrome and testicular atrophy. Conclusion: These data indicate that SYCP3 is expressed in the human testis and it is restricted to germ cells. Our findings, in association with those obtained in experimental animals, show that lack of SYCP3 expression may have negative effects on spermatogenesis and male fertility. SYCP3 gene expression may help detect specific spermatogenesis stages in conjunction with histopathological findings. ناباروری مردان، اسپرماتوژنز، پروتئین کمپلکس سیناپتونمال، بیوپسی بیضه، آزواسپرمی Male infertility, Spermatogenesis, Synaptonemal complex protein 3, Testicular biopsy, Azoospermia 495 505 https://www.jri.ir/article/211 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/211.pdf MahmoodAarabiReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranمحموداعرابی473HalehSoltanghoraeeReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iran هالهسلطان قرایی474MohsenAarabiAcademic Unit of clinical Pharmacology ,University of Sheffield, Sheffield, United Kingdomمحسناعرابی475RezaBehjati ArdakaniReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranرضابهجتی اردکانی476NaserAmirjannatiReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranناصرامیرجنتی246MaerefatGhaffariReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranمعرفتغفاري نوین71Mohammad RezaSadeghiReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iran محمدرضاصادقی77Mohammad HosseinModarresiDepartment of Medical Genetics, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Science, Tehran, Iranمحمدحسين مدرسي modaresi@sina.tums.ac.ir318

en ارتباط بين كيفيت DNA اسپرم و ميزان موفقيتIVF در زوج‌هاي نابارور زمینه و هدف: امروزه استفاده از تكنيك‌هاي كمك باروري (ART) مشكل بسياري از افرادي كه از ناباروري رنج مي‌برند را برطرف نموده است. تكرار سيكل‌هاي درماني، صرف وقت و هزينه نسبتاً زياد درمان، مشكلات احتمالي ناشي از بيهوشي‌هاي مكرر، محققين را به سمت يافتن راه‌هايي براي پيش‌بيني ميزان موفقيت استفاده از هر يك از تكنيك‌هاي مورد استفاده براي هر فرد نموده است. بیش از نیمی از موارد ناباروري با علت مردانه می‌باشند. هرچند آنالیز مايع مني به عنوان یکی از آزمایشات اولیه جهت تشخیص علل قدرت باروري اسپرم ضروری می‌باشد؛ ولی با این وجود آنالیز اسپرم در درصد قابل توجهی از بیماران قدرت پیش‌بینی نتایج لقاح را نداشته و استفاده از تست‌های عملکردی اسپرم در کنار آنالیز مايع مني پیشنهاد مي‌شود. یکی از این تست‌های عملکردی، بررسی وضعیت DNA دو رشته‌ای اسپرم می‌باشد. در اين تحقيق ارزش تشخیصی ميزان DNA دو رشته‌اي اسپرم در پيش‌بيني موفقيت لقاح خارج رحمي (IVF) مورد ارزيابي قرار گرفته است. روش بررسی: طی این مطالعه 100 مرد نابارور كه همسران آنها ناباروري با علت مشخص زنانه نداشتند مورد مطالعه قرار گرفتند. آناليز استاندارد مايع مني شامل تعداد، تحرك و مورفولوژي اسپرم بر روی نمونه منی انجام شد. آزمايش عملكردي سنجش طبيعي بودن DNA اسپرم به كمك رنگ‌آميزيAcridin Orange صورت گرفت و با توجه به طیف رنگی در زیر میکروسکوپ اپي‌فلورسانس با طول موج nm 490-450 مورد ارزیابی و تجزیه و تحلیل قرارگرفت. براساس نتایج لقاح، افراد به سه گروه لقاح کمتر از 50% و گروه بیش از 50% و نیز شکست کامل لقاح (TFF) دسته‌بندی شد. جهت تجزيه و تحليل نتايج از آناليز واريانس يك طرفه و محاسبه ضريب همبستگي و سطح زير منحني ROC استفاده شد و مقدار05/0p< معني‌دار در نظر گرفته شد. به منظور سطح قابل پیش‌بینی، از منحنیROC استفاده گردید. نتايج: آناليز اطلاعات نشان داد كه ارتباط معني‌داري بين درصد لقاح در IVF و تعداد اسپرم، ميزان تحرك آنها وجود نداشت ولي ارتباط آن با تعداد اسپرم داراي حركت درجا معني‌دار بود. در اين مطالعه مورفولوژي پس از رنگ‌آميزي نمونه‌ها با روش پاپانيكولا فقط ارتباط معني‌داري بين نقائص ناحيه دم و درصد لقاح وجود داشت. آناليز واريانس ميانگين‌هاي DNA دو رشته‌اي افراد با درصد لقاح مساوي يا كمتر از پنجاه درصد و بيشتر از پنجاه درصد و موارد شکست در لقاح نشان مي‌دهد كه اختلاف در 05/0p< معني‌دار است. آناليز ROC نشان داد كه در لقاح 50%، نقطة برش براي طبيعي بودن DNA 25/47% مي‌باشد. نتيجه‌گيري: آزمايش‌هاي آناليز مايع مني اگرچه براي تشخيص ناباروري ضروري هستند؛ ولي براي پيش‌بيني نتايج IVF كافي نيستند. استفاده از آزمايش‌هاي عملكردي ارزيابي DNA اسپرم براي پیش‌بینی ميزان موفقيت و يا شکست لقاح در سیکل‌های ART مفيد مي‌باشد. براساس اين نتايج در مواردي كه ميزان اسپرم‌هاي داراي DNA طبيعي كمتر از 25/47% باشد ميزان موفقيت نتايج لقاح نيز پايين خواهد بود و قبل از شروع سيكل درماني و تحميل هزينه به زوج، بايد با روش‌هاي مناسب كيفيت DNA اسپرم را بهبود بخشيد. Introduction: Assisted reproductive technologies have been used for the treatment of a consi-derable number of infertile couples. Conduction of several cycles of treatment, spending a lot of time, money and energy and the probable complications accompanying repeated anesthesia have made researchers find ways to predict the outcome of different methods used for the treatment of infertility. Male factor infertility is accountable for fifty percent of infertilities. Although semen analysis is an initial test to evaluate male fertility potentials but the results do not always predict fertilization outcomes. Sperm function tests have been suggested to predict the fertilization rate in ART treatment cycles. The objective of this study was to evaluate the diagnostic capabilities of double-stranded DNA in fertilization rate predictions. Materials & Methods: 100 infertile men were randomly selected. Based on WHO's 1999 cri-teria, semen analysis for each case was performed. DNA evaluation was performed by using Acridine orange. According to the fertilization rates (FR), the cases were divided into 3 groups: group I with FR>50%, group II with FR<50% and group III with a total fertilization failure (TFF). The results were analyzed by using ANOVA, correlation coefficient, and calculation of the area under receiver operating characteristic (ROC) plot. The level of significance was consi-dered 5%. For the prediction of DNA normality likelihood and the best cut-off points for the variables, calculation of the area under the ROC plot was employed. Results: There were no significant differences between fertilization rates (FR) and sperm para-meters in IVF treatment cycles. Only a weak correlation was observed between tail defects and FR. Regression analysis showed a correlation between double-stranded DNA & fertilization rates (p=0.04). The analysis of variance for the mean of double-stranded DNA in cases with FR>50%, FR<50% and TFF showed a significant difference at the level of p<0.05. ROC analysis showed that at 50% fertilization rate, the cut-off point for DNA normality was 47.25%. Conclusion: Although semen analysis is an initial test for male fertility but it is not adequate for the prediction of IVF results. The use of DNA normality function tests in conjunction with semen analysis may be helpful in choosing treatment protocols and predicting fertility success rates at 50%, < 50% and T.F.F. levels. کروماتین اسپرم، ناباروری مردان، لقاح خارج رحمی، طبیعی بودن DNA، DNA دو رشته‌ای، اکریدین نارنجی DNA normality, Double- stranded DNA, Acridine orange, IVF 505 513 https://www.jri.ir/article/212 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/212.pdf MahmoudDehghani AshkezariDepartment of Cellular and Molecular Biology, Molecular Research Center, Azad University, Yazd, Iranمحموددهقاني‌اشكذري477Seyyed MehdiKalantarDepartment of Reproduction & Genetics, Research & Clinical Center For Infertility, Yazd University of Medical Sciences & Health Services, Yazd, Iranسيد مهديكلانترsmkalantar@yahoo.com478KazemParivarDepartment of Biology, Faculty of Sciences, Islamic Azad University, Science & Research Campus, Tehran, Iranكاظم پريور358AbbasAflatoonianDepartment of Obstet . and Gynecol Research and Clinical Center for Infertility, Faculty of Medicine, Yazd Shahid Sadooghi University of Medical Sciences, Yazd, Iranعباسافلاطونيان45

en ارزيابي پارامترهای اسپرمی و زمان انتظار تا بارداری در 234 زوج بارور در شهر اصفهان زمينه و هدف: مشخص نمودن حداقل‌هاي لازم هر يك از پارامترهاي اسپرمي جهت باروري، در تشخيص و انتخاب روش درماني مناسب زوج‌هاي نابارور از اهميت بالايي برخوردار است. اين مقادير به صورت دوره‌اي توسط سازمان بهداشت جهاني اعلام مي‌گردد. در حال حاضر تاكيد بسياري بر تعيين مقادير پارامترهاي اسپرمي به صورت ملي و منطقه‌اي وجود دارد. هدف از اين مطالعه ارزيابي پارامترهاي اسپرمي و زمان انتظار تا باروري، در زوج‌هاي بارور شهر اصفهان بود كه در نتيجه آن مقادير شاخص باروري در مورد هر يك از پارامترهاي اسپرمي تعيين گرديد. روش بررسي: تعداد 234 نمونه اسپرمی مردان بارور که همسران آنها در زمان اجرای طرح باردار بوده‌اند (تير 83 الي مرداد 84)، مورد آنالیز قرار گرفت. حجم نمونه، غلظت اسپرم، تعداد کل اسپرم، درصد اسپرم‌های متحرک و درصد مورفولوژی طبیعی اسپرم در هر نمونه ارزيابي شد. همچنین زمان انتظار تا باروری (برحسب ماه) نيز ثبت گرديد. سپس اطلاعات حاصل توسط نرم افزار SPSS و با محاسبه OR مورد آنالیز آماری قرار گرفت و سطح معني‌داري 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: صدك 10 مقادير حجم نمونه، غلظت، تعداد تقريبي كل اسپرمها، درصد اسپرم متحرك و درصد مورفولو‍‍ژي طبيعي در اين مطالعه به ترتيب: ml1، 45ميليون در ميلي‌ليتر، 75 ميليون، 57% و 28% بود. پارامترهاي اسپرمي براساس زمان انتظار تا باروري به دو گروه كمتر و بيشتر از 6 ماه تقسيم شدند. سپس نسبت باروري درهر گروه و شانس باروري با درنظر گرفتن هر پارامتر محاسبه شد. نتايج اين مطالعه نشان داد كه در مقادير حداقل ارتباط معني‌داري بين پارامترهاي اسپرمي و شانس باروري در كمتر از 6 ماه وجود نداشت. نتيجه‌گيري: با توجه به کمبود اطلاعات در زمینه پارامترهاي اسپرمی مردان بارور در مناطق مختلف جهان، ارزیابی‌های منطقه‌ای در جهت جمعیت‌شناسی در هر نقطه از ارزش بالایی برخوردار است. در این میان ويژگي‌هاي‌ ژنتيكي و آب و هوایی هر منطقه، به عنوان محیط زندگی افراد می‌تواند بر مقادیر پارامترهای اسپرمی تاثیرگذار باشد و از جمله می‌توان به موقعیت جغرافیایی شهر اصفهان اشاره نمود که در منطقه آب و هوایی گرم و خشک قرار دارد. این موضوع می‌تواند توجیه کنندة میانگین حجم کمتر و میانگین غلظت بیشتر اسپرم در نمونه‌های اسپرمی افراد بارور در شهر اصفهان باشد. Introduction: Defining the lowest normal values of semen parameters, which are required for fertility, is of utmost importance in the diagnosis and management of infertile couples. These values are defined periodically by W.H.O. However, it has been emphasized that semen parame-ters should be determined regionally or nationally. The objective of this study was to evaluate semen parameters in fertile couples in Isfahan. Materials & Methods: Semen samples were obtained from partners of 234 pregnant women referring to gynecologists throughout Isfahan. Questionnaires, including time to pregnancy (TTP), were filled out. Semen samples were analyzed according to WHO guidelines. Results were ana-lyzed and odds ratios were calculated by the use of SPSS statistical software and the level of significance was considered <.05%. Results: The 10% cut-off point for the values such as volume, density, total count, motility and normal morphology, being considered as the minimum requirement for fertility, were 1ml, 45×106 per ml, 75×106 per ejaculate, 57% and 28% respectively. Semen parameters with TTP of less than 6 months were grouped according to the mentioned cut-off points and the pregnancy ratio and re-lative risks of pregnancy were calculated for each group. The results showed no significant differ-rence between the relative risks for pregnancy with respect to the cut-off points. Conclusion: Due to lack of information on sperm parameters in different parts of the world, regional and national evaluations of these parameters is of great value for demographic studies. Genetic characteristics and regional climate as environment, may affect sperm parameters. Isfa-han, for example, is situated in a region with warm and dry climate and this may justify the low mean volume and higher concentration of sperm in the obtained samples from the subjects. پارامترهای اسپرم، زمان انتظار تا بارداری، زوج های بارور، اصفهان Semen parameters, Time to pregnancy, Fertile couples, IUGR 513 523 https://www.jri.ir/article/213 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/213.pdf RoshanakAboutorabiAnatomy Department, Faculty of Medicine, Isfahan Medical Sciences University, Isfahan, Iranروشنكابوترابي abutorabi@med.mui.ac.ir229ZahraFotoohiShahid Beheshti Hospital, Isfahan, Iranزهرافتوحی479Mohammad HosseinNasr-EsfahaniRoyan Institute, Isfahan, Iran168BahramSoleimaniDepartment of Epidemiology and Statistics, Faculty of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iranبهرامسلیمانی480

en بررسی روند تغييرات ميانگين سن اوّلين قاعدگی در دختران ايرانی زمينه و هدف: در جريان بلوغ، اولين قاعدگی يا منارک يک رخداد خاص محسوب می‌شود. مطالعة سن شروع قاعدگی در دختران مناطق مختلف ايران، با توجه به ويژگی‌هاي جغرافيايي و بومی هر منطقه ضروری است. از سوی ديگر تغييرات اين شاخص مهم در طول زمان، نشان‌دهنده روند تغييرات احتمالی آن خواهد بود و مطالعة آن در فواصل زمانی مختلف اهميتی دو چندان خواهد يافت. اين پژوهش تعيين روند تغييرات اين شاخص را در متولدين يک دوره زمانی نسبتاً طولانی (50 ساله) هدف قرار داده است. روش بررسي: داده‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش، اطلاعاتي بود كه در قالب دو طرح ملی سلامت و بيماری و با نمونه‌های 8220 نفری و 10228 نفری از زنان شوهردار 15 تا 49 ساله در سال‌های 1369 و 1378 به صورت خوشه‌ای و از سراسر کشور اعم از شهر و روستا جمع‌آوری شد. ميانگينها به صورت " انحراف معيار± ميانگين" ارائه شده‌اند و برای تحليل داده‌ها از آزمون‌های t، آناليز واريانس يکطرفه و تعقيبی توکی استفاده گرديده و سطح معنی‌داری نيز 05/0 در نظر گرفته شده است. تجزيه و تحليل داده‌ها با کمک نرم افزار SPSS تحت Windows ويرايش 5/11 انجام شده است. نتايج: متوسط سن شروع قاعدگی در دو دورة مورد بررسی (سال‌های 1369 و 1378) به ترتيب 51/1±86/13 و 47/1±65/13 سال بود و در هر دو دورة زمانی مورد بررسی ميانگين سن اولين قاعدگی به طور معنی‌داری (001/0> p) در مناطق شهری کمتر از مناطق روستايي به دست آمد. با گذشت يک دورة نه ساله به طور معنی‌داری (001/0> p) از ميانگين سن اوّلين قاعدگی زنان مورد بررسی کاسته شده و اين كاهش هم در مناطق شهری (76/13 در مقابل 61/13)و هم در مناطق روستايي (03/14 در مقابل 72/13) مشاهده می‌شود. تحليل سن اوّلين قاعدگی بر اساس سال تولد نشان دهندة روند کاهشی معنی‌دار از متولدين دهة 1324-1315 تا 1364-1355 بود كه از 59/113/14 سالگي به 34/157/13 رسيده است. اين روند هم در مناطق روستايی و هم در مناطق شهری وجود داشته است. نتيجه‌گيري: به نظر می‌رسد اين تغييرات با روند بهبود وضعيت اقتصادی کشور و وضعيت تغذيه‌ای جامعه ايرانی در اين سالها مرتبط باشد. اين نکته در مطالعات مشابه نيز مورد اشاره واقع شده است كه در شرايط اجتماعی- اقتصادی بهتر بلوغ دختران زودتر رخ می‌دهد. Introduction: During puberty, the first menses or menarche, which is considered a special event, takes place. A study to determine the onset time of menses in girls in different regions of Iran, con-sidering geographical specifications or local characteristics of each region, is essential. On the other hand, the changes of this important indicator over time, will show its probable trend and its study in different intervals will have a two-fold importance. This research has targeted this indicator's trend in the subjects born over a rather long period of time (50 years). Materials & Methods: The data used in this research is from the data gathered for two national health and disease researches with 8220 and 10228 sample sizes including married women aged 15 to 49, from cities, towns and villages all over Iran, in the years 1990 and 1999 respectively. The means have been presented in the form of "Mean ± SD" and for the analysis of the data, t-test, one-way ANOVA and Tukey Post Hoc were used while employing SPSS software (version 11). An alpha level of 0.05 was considered significant. Results: The mean age for the first menses or menarche in the two studied periods of time (in the years 1990 and 1999) were 13.86±1.51 and 13.65±1.47 respectively, and in both periods the mean age at the first menses was significantly (p<0.001) less in urban areas compared to that of rural ones. With the passage of this 9-year period the mean age for the first menses has been reduced sig-nificantly (p<0.001) in both urban and rural areas, that is from 13.76 to 13.61 in urban areas and from 14.03 to 13.72 in rural areas. The analysis of age at the first menses according to the birth year (birth cohort) is indicative of a trend with a significant reduction in the age of menarche in those born during the decade 1936-1945 to those born during 1976-1985 and it has reached from 14.3±1.59 to 13.57±1.34. This trend is seen in both urban and rural areas. Conclusion: It seems that these changes are in concordance with the trend of economical improvement and nutritional status of people during those years. These findings are similar to other studies which demonstrate earlier maturation of girls by the betterment of socio-economical status. قاعدگی، سن اولین قاعدگی، زنان ایرانی، باروری، نوجوانان، بهداشت باروری Menses, Age at menarche, Iranian women 523 531 https://www.jri.ir/article/214 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/214.pdf KazemMohammadEpidemiology Department, Faculty of Publi Health, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranکاظممحمد313HojjatZeraatiEpidemiology Department, Faculty of Publi Health, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranحجتزراعتیzeraatih@tums.ac.ir481Seyyed RezaMajdzadehDepartment of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran سيدرضا مجدزاده496MasoudKarimlooDepartment of Statistics and Computer, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iranمسعودكريملو483

en ارزيابي استيگما در ميان زنان و مردان نابارور ايران زمينه و هدف: جنبه‌هاي رواني- اجتماعي نقص و يا اختلال فيزيكي ممكن است كه مشكلات بيشتري از خود نقص و يا اختلال براي افراد ايجاد كند. افراد نابارور از پيش داوريها و نظرات منفي اطرافيان خود در موقعيت‌هاي مختلف رنج مي‌برند. تمام عوامل مربوط به اين رنج مي‌تواند در شرايط استيگما كه افراد نابارور با آن روبرو هستند، مورد مطالعه قرار گيرد. در كنار اين موقعيت‌هاي رواني- اجتماعي آسيب‌زا، فرصت‌هايي وجود دارند كه افراد نابارور مي‌توانند براي سازگاري‌ بيشتر با زندگي اجتماعي‌ از آنها بهره‌مند شوند. هدف از انجام اين مطالعه آشنايي با جنبه‌هاي رواني- اجتماعي زندگي ناباروران در رابطه با فرهنگ ايران مي‌باشد. روش بررسي: 268 آزمودني بارور و نابارور در اين مطالعه شركت جستند كه از دو ناحيه متفاوت ايران بودند. در يك مطالعه مقدماتي توسط مصاحبه‌هاي متعدد سبك‌هاي تعامل اجتماعي و تمام ساختارهاي ذهني منفي و مثبت مربوط به زندگي اجتماعي اين افراد نابارور، شناسايي شدند. با استفاده از ابزار مناسب (فهرست ساختارهاي ذهني) و تحليل عوامل، عناصر مهم مربوط به جنبه‌هاي اجتماعي ناباروري به دست آمد. همچنين از تحليل رگرسيون و آزمون‌هاي t با سطح معني‌داري (05/0p<) براي تحليل داده‌ها استفاده شد. نتايج: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه مقايسه اجتماعي به عنوان يكي از منابع شناخت خود، داراي نقشي اساسي در پيش‌بيني سازگاري‌هاي رواني- اجتماعي افراد نابارور مي‌باشد. همچنين مشخص شد كه زنان نابارور نسبت به مردان نابارور در دو موقعيت از "نگاه خودم" و "مقايسه با افراد بارور"، بيشتر تجربه استيگما را گزارش مي‌كنند؛ در حاليكه دو گروه بارور و نابارور در مؤلفه‌هاي سازگاري رواني- اجتماعي شامل عزت نفس، افسردگي، رضايتمندي زناشويي با هم تفاوت معني‌داري نداشتند. نتيجه‌گيري: از ميان سه منبع "شناخت خود"، شامل خود مشاهده‌گري، مقايسه اجتماعي و پسخوراندهاي اجتماعي، مقايسه اجتماعي نقش اول، و پسخوراندهاي اجتماعي نقش دوم را در ادراك وضعيت استيگما در افراد نابارور بازي مي‌كنند. نتايج اين مطالعه ضرورت سلامت‌نگري در رابطه بررسي جنبه‌هاي رواني- اجتماعي ناباروري و همچنين لزوم اصلاح و متعادل‌سازي كنش‌هاي سه منبع شناخت خود در ميان افراد نابارور را از طريق گروه درماني نشان داد. Introduction: Psycho-social aspects of physical disability may create more problems for the indi-vidual than the disability itself. The infertile may suffer from misjudgments or prejudices in different situations by their colleagues and relatives. All factors for this suffering can be evaluated in stigma settings which the infertile confront. In addition to these pathological settings, there are some opportunities which infertile people can enjoy for more adaptations with their social envi-ronments. The objective of this study was to become familiarized with different aspects of psycho- social life of the in fertile in the setting of Iranian culture. Materials & Methods: 268 fertile and infertile subjects were involved in this study from two different regions of Iran. Through a considerable number of interviews with infertile individuals in the pilot study, the styles of social interaction with people and also positive and negative cons-tructs related to their social lives were recognized. Utilizing a suitable instrument (Repertory grid) and factor analysis of scores, disability factors concerning social aspects of infertility were disco-vered. Moreover, regression analysis and t-test (p< .05) were used for the analysis of the data. Results: The statistical analysis including t-test, factor and regression analyses indicated that social comparison, as one of the sources for self, has an imminent role in the prediction of psycho-social adjustment of infertile individuals. Meanwhile, the infertile women showed more negative views in the elements “comparison with fertile people” and “my view toward infertility” but both fertile and infertile subjects did not show any significant differences in psychosocial adjustments. Conclusion: From the three sources of self-knowledge, social comparison, social feedback and self-observation, social comparison plays the first role and social feedback the second in the construction of stigma among infertile people. The results of this study showed the necessity of a health-oriented approach in the evaluation of psycho-social aspects of physical disability among infertile people and also the necessity of modifying and equalizing the functions of the three sources of self-knowledge through group therapy sessions. ناباروری، استیگما، زندگی اجتماعی، مقایسه اجتماعی Infertility, Stigma, Social life, Social comparison 531 546 https://www.jri.ir/article/215 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/215.pdf Seyyed JalalYounesiPsychology Department, Welfare and Rehabilitation Sciences University, Tehran, Iranسيد جلالیونسيjyounesi@uswr.ac.ir131SaeedAkbari-ZardkhanehPsychology Department, Welfare and Rehabilitation Sciences University, Tehran, Iranسعيداكبري زردخانه484ZohrehBehjati ArdakaniReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iran20

en نگرش نسبت به ناباروری و رابطه آن با افسردگی و اضطراب در افراد نابارور زمینه و هدف: جنبه‌های مختلف روان‌‌شناختی ناباروری، بارها مورد مطالعه واقع شده است. هدف از این پژوهش تعیین شایع‌ترین ابعاد نگرش نسبت به ناباروری در زوج‌های نابارور بود و همچنین رابطه بین نگرش نسبت به ناباروری با متغیرهای سن، طول مدت ازدواج، تحصیلات و عامل ناباروری بررسی گرديد. هدف دیگر، تعیین رابطه نگرش نسبت به ناباروري با میزان افسردگی و اضطراب تجربه شده است. روش بررسی: بدین منظور از بین مراجعه کنندگان به مرکز درمان ناباروری شهر اصفهان در پاييز سال 1383، 55نفر با تشخیص ناباروری توسط پزشک (25مرد و30 زن)، بدون فرزند و فرزند خوانده و با حداقل تحصیلات سیکل، به طور تصادفی انتخاب شدند و به آزمون‌های افسردگی و اضطراب بک و نگرش نسبت به ناباروری پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روش‌های آماری مورد استفاده، آمار توصیفی، همبستگی، تحلیل واریانس یک راهه وتحلیل رگرسیون چندگانه بود و سطح معني‌داري 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج: براساس يافته‌هاي اين مطالعه، نگرش نسبت به فرزند و نقش والدینی با 1/69% و حیطه نگرش به پذیرش اجتماعی با 5/54%، شایع‌ترین ابعاد نگرش به ناباروری هستند. همچنین نگرش نسبت به ناباروري با سن رابطه معکوس و معني‌دار (05/0>p) داشت، ولی با طول مدت ازدواج و سطح تحصیلات رابطه معني‌دار یافت نشد. نتایج، تفاوت معني‌داری در نگرش نسبت به ناباروری بر حسب اینکه خود فرد، همسر یا هر دو آنها عامل ناباروری باشند، را نشان نداد. با توجه به نتایج تحلیل رگرسیون، ابعاد نگرش به کنترل زندگی و پذیرش اجتماعی بیشترین سهم را در تغييرات ميزان افسردگی (0001/0>p) و ابعاد کنترل زندگی، پذیرش اجتماعی و فرزند و نقش والدینی، بیشترین تأثیر را در میزان اضطراب (0001/0>p) داشتند.نتیجه‌گیری: بیشتر زوج‌های نابارور در درجه اول، به فرزند و نقش والدینی اهمیت دادند. اکثر آنها نسبت به پذیرش اجتماعی، نگرش منفی داشتند. با افزایش سن، افراد نگرش منفی کمتری داشتند. نگرش آنان نسبت به ناباروری با طول مدت ازدواج، سطح تحصیلات، و اینکه خود فرد، همسر، یا هردو آنها عامل ناباروری باشند، بستگی نداشت. افسردگی و اضطراب در این زوجها بیشتر ناشی از نگرش آنان نسبت به کنترل زندگی و پذیرش اجتماعی است. Introduction: Different psychological aspects of infertility have been studied so far. The object-tive of this study was to determine the most common dimensions of attitude towards infertility in infertile couples and also to determine the relation between attitude towards infertility and age of couples, the time-span after marriage, educational achievements and infertility variables. Another objective of the study was to determine the relation between attitude towards infertility and deg-rees of depression and anxiety.Materials & Methods: Among people who referred to Fertility and Infertility Center in Isfahan in autumn 2004, 55 cases (25 men and 30 women), who had neither children nor any adoption child but had been diagnosed infertile, were randomly selected and were asked to answer attitude towards infertility questionnaire and Becks depression and anxiety inventories. The data were analyzed by SPSS software. Statistical methods such as correlation, descriptive analysis, variance and multiple regression analyses were employed.Results: Based on the findings of the study, attitude towards having offspring and parental role with 69.1%, and attitude towards social acceptance with 54.5%, were the most prevalent dimen-sions of attitude towards infertility. In addition, attitude had a significant (p<0.05) reverse relation to age but had no significant relation to time-span after marriage or the participants' educational levels. Results did not show significant differences in attitude towards infertility, when the partici-pant, his/her spouse or both of them were infertile. Noting the regression analysis results, attitude towards life control and social acceptance are the most important factors determining depression severity (p<0.0001), where life control, social acceptance, having offspring and parental role had greater effects on anxiety (p<0.0001). Conclusion: Many infertile couples put the highest emphasis on offspring and parental role and most of them had negative attitude towards social acceptance. Older people had less negative atti-tudes towards the variables. The participants' attitude towards infertility had no relation to time-span after marriage, educational levels or whether the participant, his/her spouse or both were infertile. Depression and anxiety in these couples were due to their attitude towards life control and social acceptance. ناباروری، نگرش نسبت به ناباروری، افسردگی، اضطراب Infertility, Attitude towards infertility, Depression, Anxiety 546 553 https://www.jri.ir/article/216 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/216.pdf ParisaNilforooshanDepartment of Counseling, Faculty of Psychology, Isfahan University, Isfahan, Iranپریسانیلفروشانpanilfo@yahoo.com485Seyed AhmadAhmadiDepartment of Counseling, Faculty of Psychology, Isfahan University, Isfahan, Iranسید احمداحمدی486Mohammad RezaAbediDepartment of Counseling, Faculty of Psychology, Isfahan University, Isfahan, Iranمحمد رضاعابدی487Seyyed MehdiAhmadiIsfahan Fertility and Infertility Center, Isfahan, Iranسيد مهدياحمدي281

en تدوين فرم كلي رضايت‌نامه آگاهانه داوطلبان انساني شركت‌كننده در طرح‌هاي تحقيقاتي زمينه و هدف: انجام پژوهش روي نمونه‌هاي داوطلب انساني مي‌تواند اثرات مفيد يا مضر داشته باشد. به منظور صيانت از نمونه‌هاي داوطلب انساني اقدامات زيادي از سوي مجامع مختلف جهاني در قالب اعلاميه‌هايي مثل نورنبرگ، هلسينكي، بلمونت و غيره صورت گرفته است. يكي از مهمترين اصول چهارگانه اخلاق در پژوهش، اصل احترام به آزمودني مي‌باشد. بارزترين شكل احترام به آزمودني گرفتن رضايت آگاهانه است. با توجه به عدم وجود فرم رضايت‌نامه آگاهانه مناسب در زمينه تحقيقات علوم پزشكي در كشور، هدف محققين تدوين فرم رضايت‌نامه آگاهانه مي‌باشد. روش بررسي: محققين با استفاده از يك مطالعه كيفي به شيوه دلفي فرم رضايت‌نامه اخلاق در پژوهش را تدوين كردند. در اين مطالعه 15 نفر از صاحب نظران به سئوالات محققين در خصوص چارچوب و محتواي فرم رضايت نامه پاسخ دادند و پس از جمع‌بندي پاسخ‌هاي صاحب نظران مجدداً از آنان نظرخواهي شد. سپس فرم تهيه شده توسط كارشناس زبان فارسي اصلاح شد. نتايج: حاصل تلاش محققين فرم رضايت نامه‌اي است كه داراي سه قسمت اساسي يعني مقدمه، محتوا شامل 16 بند و محل امضاي نمونه داوطلب، مجري و شاهد با ذكر تاريخ مي‌باشد. نتيجه‌گيري: فرم رضايت‌نامه آگاهانه تهيه شده الگوي مناسبي جهت اخذ رضايت از آزمودني‌هاي داوطلب خواهد بود. اين فرم جهت استفاده عموم محققين محترم حيطه‌هاي علوم پزشكي به چاپ رسيده و نويسندگان از هر گونه اظهار نظر متخصصين و اساتيد محترم استقبال مي‌كنند. Introduction: Performing research on (human) volunteers may involve useful or harmful effects. To preserve the volunteers' dignity, numerous world associations have issued declarations such as Nurembergs, Helsinkis, Belmonts report, etc. One of the four ethical principles in research is respecting volunteers' rights and the most obvious aspect of this respect materializes in obtaining the volunteers informed consent. Materials & Methods: This informed consent form has been compiled by a Delphi quality study which 15 experts have participated in its designation and compilation. At first, the experts replied the questions posed by the researchers on the frame and contents of the form. Then, the replies were summarized and once again were sent to the experts for a second revision. Eventually, the final form was edited by a Persian language expert. Results: The final result of this research is an informed consent form which includes three main parts: introduction, body and places provided for signatures. Conclusion: Compilers of this form find it a suitable and useful way to obtain volunteers in-formed consent. This form has been prepared for all researchers in different fields of medical science and the authors welcome any comments, suggestions or criticisms by professors and specialists. اخلاق زیستی، پژوهش، نمونه یا آزمودنی انسانی، داوطلبانه، فرم رضایت نامه آگاهانه، اخلاق پزشکی Research, Human subjects, Volunteer, Informed consent 553 563 https://www.jri.ir/article/217 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/217.pdf AliYousefinejad OstadkelayehResearch Deputy , Tehran university of medical sciences, Tehran, Iranعليیوسفي‌نژاد استادكلايهAli_yousefinejad@razi.tums.ac.ir488BagherLarijaniDepartment of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranباقرلاريجاني378Seyyed RezaMajdzadehEpidemiology Department, Faculty of Publi Health, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iran سيدرضا مجدزاده496AsadollahMadadiResearch Deputy , Tehran university of medical sciences, Tehran, Iranاسدالهمددي489MortezaZabihyeanTehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranمرتضيذبيحيان490AlirazaParsapourTehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranعليرضاپارساپور491HasanTaminiFaculty of Rehabilitation ,Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranحسنتاميني492HojjatallahSoleimaniResearch Deputy , Tehran university of medical sciences, Tehran, Iranحجت الهسليماني493GhasemZamaniEpidemiology Department, Faculty of Publi Health, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranقاسمزماني494AlirezaNikbakhtDepartment of Internal Medicine & Surgery, Faculty of Midwifery and Nursing, Tehran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran, Iranعليرضانيكبخت495

en توجه ويژه به مشاوره ژنتيك در دوره بارداري در سندرم‌هاي سرطان خانوادگي(نامه به سردبیر) خانم 33 ساله‌اي در دوران بارداري (6 ماهگي) G3P1Ab1 جهت مشاوره حين بارداري در آذر ماه 1384 به اينجانب ارجاع گرديد. اين خانم به دنبال ازدواج نوه عمو متولد شده بود كه پدر وي در سن 63 سالگي مبتلا به ديابت در اثر سكته قلبي فوت شده بود. وي داراي 1 خواهر، 3 برادر و مادري سالم بود. ساير بستگان درجه دو اين خانم (عمه – عمو – خاله – دايي) بدون مشكل طبي خاصي بودند. ايشان به دنبال ازدواج با يك فرد غيرفاميل داراي يك فرزند پسر (4 ساله) و يك مورد سقط بود. همسر ايشان 36 ساله، داراي ضايعة استخواني خوش‌خيم در انگشت دوم پاي راست و با درد و سيانوز در سن 33 سالگي بوده كه به دنبال تبي 2 ماهه تظاهر يافته بود. در اسكن استخوان ضايعه‌اي خفيف گزارش شد و در 2 سال اخير نيز پيشرفتي نداشته است.خواهر همسر اين خانم در 23 سالگي با تشخيص سرطان استخوان فمور و متاستاز به ريه فوت شده بود. ساير خواهران و برادران همسر سالم و بدون مشكل بودند. يك عمه همسر بدليل سرطان ريه تشخيص داده شده در 41 سالگي، در سن 45 سالگي فوت مي‌نمايد Introduction: Performing research on (human) volunteers may involve useful or harmful effects. To preserve the volunteers' dignity, numerous world associations have issued declarations such as Nuremberg's, Helsinki's, Belmont's report, etc. One of the four ethical principles in research is respecting volunteers' rights and the most obvious aspect of this respect materializes in obtaining the volunteers' informed consent. Materials & Methods: This informed consent form has been compiled by a Delphi quality study which 15 experts have participated in its designation and compilation. At first, the experts replied the questions posed by the researchers on the frame and contents of the form. Then, the replies were summarized and once again were sent to the experts for a second revision. Eventually, the final form was edited by a Persian language expert. Results: The final result of this research is an informed consent form which includes three main parts: introduction, body and places provided for signatures. Conclusion: Compilers of this form find it a suitable and useful way to obtain volunteers' in-formed consent. This form has been prepared for all researchers in different fields of medical science and the authors welcome any comments, suggestions or criticisms by professors and specialists. 563 565 https://www.jri.ir/article/218 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/218.pdf Seyyed MohammadAkramiEndocrinology and Metabolism Research Center (EMRC), Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranسيد محمداكرميakramism@tums.ac.ir497