en 1726-7536 1735-8507 69 2139 288 gregorian 2000 7 1 1 3 online 1 fulltext

en <p>The objective of this study was to evaluate the effect of ablumin on inhibition of severe ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS) in women at high risk. A prospective, interventive and randomized study was planned and performed at the IVF department of the Royan Research Center. Ninety high risk patients from moderate to serere OHSS who were undergoing IVF ICSI cycles, were divided in two groups. 57 patients in the study group and 33 in the control group. At the time of oocyte recovery,50gr human albumin in 500 ml of normal saline (N.S) was injected to the study group. The control group only received 500 ml N.S. All patients in study and control groups were matched for age, number of oocytes, level of Estradiol at the time of hCG injection, duration of Follicular phase, amount of hMG used and the number of the transferred embryos. Of the 57 patients in the study group, one had OHSS, while in the control gourp, 4 OHSS patient was found in 33 patients (1/8% versus2% , p&lt;0.05). We conclude that prophylactic infusion of human serum albumin can reduce or mitigate severe OHSS in patients at high risk.</p> IVF IVF, OHSS, Albumin 12 18 https://www.jri.ir/article/28 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/28.pdf EnsiehSh.TehraniRoyan Research Center, Endocrinology & Infertility Department, Tehran, Iranانسیهشاهرخ تهرانی نژاد63SousanZiaeiDepartment of Obstet . and Gynecol . of Tehran Medical Sciences University .Emam khomayni Hospital، Valiaser Hospital, Tehran, Iranسوسنضیایی64

en تشخيص ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) در ضايعات سرطان سرويكس با روش هيبريديزاسيون ملكولي بيش از 90 درصد ضايعات سرويكس بعلت ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) است ولي اطلاعات كمي در ارتباط بانقش ژنوم ويروس و شناسايي سريع انواع متفاوت آن در دست مي باشد. در اين تحقيق تنوع تيپ هاي ويروس HPV با استفاده از روش هيبريديزاسيون ملكولي (ISH) Hybridization Insitu تعيين گرديده است. از ضايعات سرويكس 60 بيمار مبتلا به كانسرسرويكس بيوپسي تهيه و در فرمالين 10% ثابت و مقاطع پارافيني مورد مطالعه پاتولوژي قرار گرفت. تكنيك Insitu Hybridization)) ISH با مواد و پروب‏هاي نشاندار شده با بيوتين (biotinylated probes) انجام گرديد. حضور ژنوم ويروس HPV و تيپ‏هاي مختلف آن مورد شناسايي و تعيين شد. 42 مورد از 60 نمونه مورد مطالعه (70%) از نظر آلودگي با HPV مثبت بود و از 18 مورد (30%) ژنوم ويروس جدا نگرديد. تيپ هاي ويروس HPV در سه گروه :11/6 ، 18/16 و 51/33/31 مورد مطالعه قرار گرفت كه 13 نمونه (66/21%) نسبت به گروه 11/6 و تعداد 14 مورد (33/23%) نسبت به گروه 18/16 و در نزد 15 بيمار (25%) نسبت به گروه 51/33/31 واكنش مثبت با روش هيبريديزاسيون ملكولي مشاهده گرديد. اين يافته ها نشان مي دهد، مطالعات ملكولي در شناسايي ژنوم ويروس HPV امكان پذير بوده و از سرطان هاي دهانه رحم بانوان ايراني انواع مختلف ويروس HPV به فراواني جدا مي گردد. Cervical cancer is one of the most frequently found cancers in women and appears to have a viral aetiology.certain types of the human papillomavirus (HPV) are well established as the primary causes of cervical cancer.Clinical follow-up data, histopathologic diagnosis, Insitu hybridization (ISH ) and HPV DNA typing were available from 60 patients.ISH technique was performed with comercial biotinylated probes.The presence of 7 high risk HPV was evaluated in 60 cervical biopsies with squamous cell carcinoma (SCC) and Cervical Intraepithelial neoplasia (CIN) of differeat degrees by ISH.We analysed 60 biopsies from Iranian women. 42 of 60 (70%) carcinoma specimens were positive for HPV-DNA. HPV 31/33/51 (25%) was most frequently found, follwed by HPV 16/18 (23.33%) and HPV 6/11 (21.66%) while HPV negative cases were 18(30%).High risk HPV types appear to be most frequently associated with SCC and CIN. ISH is a sensitive test in the detection and typing of HPV DNA both in clinical and latent infections. ویروس پاپیلومای انسانی، هیبریدیزاسیون مولکولی، سرطان دهانه رحم، پاتولو‍ژی Cervical cancer, Insitu hybridization, Pathology, Human papillomavirus 18 23 https://www.jri.ir/article/29 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/29.pdf MohammadNiakanMicrobiology Department, Faculty of Medicine, Shahed University, Tehran, Iranمحمدنياكان66AhyaGarshasbiDepartment of Obstet . and Gynecol Of Medicine, Shahed University, Tehran, Iranاحياءگرشاسبي67Mohammad RezaJalaliPathology Department, Faculty of Medicine, Shahed University, Tehran, Iranمحمد رضاجلالي68ModaresGilaniDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranمدرسگيلاني69SoghratFaghihzadehDepartment of Biostatistics, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iranسقراطفقيه زاده 70

en ICSI يك يا دو روز پس از عدم باروري تخمك ها بوسيله IVF هدف از اين مطالعه بررسي توانايي باروري تخمك‏هاي بارور نشده يك و يا دو روزه پس از انجام IVF، بوسيله تكنيك ICSI بود. بدين منظور 35 بيمار تحت درمان ناباروري با تكنيك IVF كه عدم باروري تخمك هاي آنها 16 الي 18 ساعت پس از زمان تلقيح Insemination)) به اثبات رسيده بود، دردو گروه جداگانه مورد بررسي واقع شدند. در گروه اول 21 بيمار و با 72 تخمك، پس از مدت 24 ساعت وگروه دوم 14 بيمار با 45 تخمك پس از مدت 48 ساعت بوسيله اسپرم هاي جمع آوري شده براي IVF مربوطه و نگهداري شده در انكوباتور مورد تزريق با تكنيك ICSI قرارگرفتند. جنين هاي طبيعي تشكيل شده از گروه اول 72 ساعت و از گروه دوم 96 ساعت پس از جمع آوري تخمك ها به رحم منتقل شدند. نتايج اين بررسي باروري تخمك ها را پس از انجام ICSI در گروه اول به ميزان 5/80 درصد و درگروه دوم بميزان 6/46 درصد مشخص نمود كه اختلاف معني داري را بين اين دو گروه نشان مي‏داد. ميزان جنين هاي تقسيم شده در تخمكهاي تزريق شده در گروه اول 3/79 درصد و در گروه دوم 8/42 درصد بود. و نهايتاً انتقال جنين ها در 19 بيمار ازگروه اول (94 درصد) و 11 بيمار از گروه دوم (78 درصد) انجام پذيرفت. هيچگونه حاملگي پس از انتقال جنين درگروه اول مشاهده نشد در حاليكه يك مورد حاملگي و تولد نوزاد سالم درگروه دوم صورت پذيرفت. نتايج حاصل بيان كننده اين مطلب است كه انجام ICSI تاخيري پس از 24 يا 48 ساعت از عدم باروري تخمك ها با تكنيك IVF، سبب باروري تخمك ها و تشكيل جنين، بميزان بسيار بالايي خواهد بود. استفاده از اين روش بعنوان يك پروتكل ايده آل در برنامه درماني مراكز لقاح خارج رحمي، شانس زوجهاي نابارور را در داشتن فرزند، بمراتب افزايش خواهد داد. The objective of this study was to evaluate the outcome of late (one and two days) Intracytoplasmic sperm injection (ICSI) after total fertilization failure in IVF. 35 IVF cycles that were part of our regular IVF program and showed no evidence of fertilization 16-46 hours after insemination (oocytes were observed at 16-18 hours and again 42-44 hours after the IVF procedures), were assigned to two treatment groups. Assisted fertilization with ICSI was carried out at 24 and 48 hours after oocyte retrieval. Group I (injected-day 1),consisted of 21 patients with 72 failed-fertilized metaphase II oocytes injected 1 day after ovum pick-up; and group II (injected-day 2), included 14 patients with 45 failed-fertilized metaphase II oocytes injected 2 days after ovum pick-up. A single spermatozoon from the patient's husband (same as that used for insemination in IVF program) was injected into the cytoplasm of each of these oocytes. Resultant embryos were transferred 72 and 96 hours after oocyte retrieval in group I and II, respectively. Fertilization was achieved with ICSI in most patients with fertilization failure. In group I, (80.5%) oocytes fertilized, whereas in group II, 46.6% of oocytes fertilized. Cleavage rate was 79.3% of injected oocytes in group I, and 42.8% in group II. Finally, in group one 19 of 21 (94%) embryos well transferred. The transfer rate for group two was 11 of 14 (78%). These results indicate significant differences between fertilization and cleavage rates in both groups. One of the singleton pregnancies resulted from transfer of the embryos in group II, and none in group I. This is the first known pregnancy achieved from late (two days) ICSI and late transferred embryos, after failed IVF. In conclusion, late (24 and 48 hours) ICSI after complete failed fertilization in IVF, can give good fertilization and good cleavage rates. This method can be used as an ideal protocol in IVF programs, to increase chance of pregnancy in infertile couples using the advantages of two main assisted reproductive treatments including IVF and ICSI. ICSI تاخیری، تلقیح مجدد، IVF مختل شده، اختلال در لقاح Fertilization failure, Late ICSI, Failed IVF, Reinsemination 23 30 https://www.jri.ir/article/30 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/30.pdf Mohammad MehdiAkhondiInfertility team of Royan Research Center, Tehran, Iranمحمدمهدیآخوندی21MaerefatGhaffariReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranمعرفتغفاري نوین71MahnazAshrafiRoyan Research Center, Endocrinology & Infertility Department, Tehran, Iranمهناز اشرفي72EnsiehSh.TehraniRoyan Research Center, Endocrinology & Infertility Department, Tehran, Iranانسیهشاهرخ تهرانی نژاد63AshrafMoeiniRoyan Research Center, Endocrinology & Infertility Department, Tehran, Iranاشرفمعيني73TaherehMadaniRoyan Research Center, Endocrinology & Infertility Department, Tehran, Iranطاهرهمعدني76Mohammad RezaSadeghiReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iran محمدرضاصادقی77LeilaKarimiyanRoyan Research Center, Endocrinology & Infertility Department, Tehran, Iranليلاكريميان78

en تاثير پنتوكسي فيلين روي قدرت حركتي و مرفولوژي اسپرم استخراج شده از ناحية اپيديديم يا بيضه مردان نابارور بطور كلي سه فاكتور دخيل در ناباروري مردان شامل كاهش تعداد اسپرم، قدرت حركتي ضعيف و مرفولوژي غير طبيعي اسپرم ميباشد. در حال حاضر امكان بهبود كيفيت اسپرم از نظر تعداد و مرفولوژي در محيط آزمايشگاه امكان پذير نيست. در صورتي كه امكان بهبود كيفيت تحرك اسپرم با استفاده از داروهاي افزاينده تحرك ممكن مي باشد. هدف از مطالعه اخير بررسي اثر پنتوكسي فيلين ( PX ) بر روي تحرك و مرفولوژي اسپرمهاي استخراج شده از اپي ديديم و بيضه افراد آستنوآزوسپرمي مي باشد. نمونه هاي اسپرم از طريقPercutaneous epididymal sperm aspiration (PESA ) يا (TESE ) Testicular sperm extraction از مردان دچار آزوسپرمي انسدادي حاصل گرديد. مجموعاً 40 نمونه PESA و 40 نمونه TESE به اين مطالعه آينده نگر اختصاص داده شد. پس از بررسي اوليه، روي هر نمونه روش Swim-up انجام گرفت و نمونه اصل به دو بخش كنترل ( بدون PX ) و بخش تحت اثر mM) PX 5/3 PX ) تقسيم گرديد. پس از 45 دقيقه نگهداري در دماي C 37، درصد اسپرمهاي متحرك و مرفولوژي اسپرمها به ترتيب با استفاده از Mackler chamber و رنگ آميزي پاپانيكولا مورد ارزيابي قرار گرفت. ميانگين تعداد اسپرم در گروه هاي TESE,PESA بترتيب 106 ×3/7  47/7 و 106 ×3/1  43/2 بود. درصد اسپرم داراي مرفولوژي نرمال در گروه هاي بالا 6/11  67/22 و 2/9  9/14 ، كه پس از انكوباسيون باPX به ترتيب 7/15  2/23 و9/1  5/9 تغيير يافت. علاوه بر اين درصد اسپرمهاي داراي حركت پيشرونده در گروه كنترلTESE, PESA 2/4  9/13 و 6/0 26/0 بود كه به ترتيب به 7/91/20% ( 001/0p<) و 03/0  95/0% (05/0 p<) افزايش يافت، نتايج فوق اشاره بر اين دارد كه PX در افزايش تحرك اسپرم بويژه در گروه PESA مؤثر بوده و اثر سوء قابل تشخيصي بر روي مرفولوژي اسپرم نداشته است. تصور مي رود PX به عنوان يك تركيب مطمئن و ارزان داراي كاربرد آسان بوده و مي تواند براي بهبود روشهاي درمان ناباروري مردان مورد استفاده قرار گيرد. با توجه به عملكرد دوگانه آن به عنوان افزاينده تحرك و مشخص كننده حيات اسپرم، با اطمينان مي توان از آن براي درمان ICSI در موارد استنوازوسپرمي شديد استفاده نمود. There are generally three factors involved in male infertility:low count, weak motility, and abnormal morphology of spermatozoa. Currently, it is impossible to improve the quality of sperm count and morphology in vitro . However, it may become possible to improve the sperm motility with the application of motility enhancer medicine. The objective of this study was to evaluate the effect of pentoxifylline(PX) on sperm motility and morphology of asthenozoospermic epididymal and testicular samples. The specimens were retrieved with percutaneous epididymal sperm aspiration (PESA) and testicular sperm extraction (TESE) from men with obstructive azoospermia. A total of 40 PESA and 40 TESE samples were allocated to this prospective study. Following preliminary evaluation, each sample was processed with swim up procedure and then divided into two aliquots of control (non –PX ) and PX (3.5 mM PX). Following 45 min of incubation at 37C, the percentages of motility and normal morphology of spermatozoa were evaluated using Mackler chamber and papaniclau staining techinque, respectively. The mean sperm counts in the PESA and TESE groups were 7.47.3106 and 2.431.3x106, respectively. The percentages of normal morphology in the above groups were 22.6711.6 and 14.99.2 which were respectively changed to 23.215.7 and 9.51.9 with PX incubation. In addition, the percentage of control progressive motility in the PESA and TESE samples were 13.94.2% and 0.260.6% which were increased to 20.19.7% (p<0.001) and 0.950.03% (p<0.05). These results strongly suggest that PX was successful in enhancing sperm motility particularly in the PESA group. It also did not have any significant side effect on sperm morphology. PX is considered to be safe and cheap, with easy application which may be used for improving the male infertility treatment program. With its dual role as motility enhancer and vitality detector of spermatozoa, it can be used safely for the ICSI treatment of severe cases of asthenozoospermia. پنتوکسی فیلین، تحرک، شکل، مردان نابارور Infertile men, Pentoxifylline, Motility, Morphology 30 37 https://www.jri.ir/article/31 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/31.pdf Mohammad AliKhaliliEmbryology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University, Yazd, Iranمحمد عليخليلي84SerajoddinVahidiUrology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University, Yazd, Iranسراج الدين وحيدي85

en نقش تكرار اسپيراسيون اسپرم از اپيديديم (PESA) بر ‏روي پارامترهاي اسپرم و لقاح در سيكلهاي ميكرواينجكشن انسداد مادرزادي و يا اكتسابي راههاي خروج اسپرم از ناحيه بيضه يكي از موارد ناباروري مردان مي‏باشد كه به آن آزوسپرمي انسدادي اطلاق مي‏شود. با ابداع روش آسپيره نمودن اسپرم از اپيديديم از طريق پوست percutaneous epididymal sperm aspiration(PESA) به همراه تكنيك ميكرواينجكشن Intracytoplasmic sperm injection(ICSI) تحولي در درمان اين دسته از مردان نابارور ايجاد شد. هدف اين تحقيق بررسي تاثير تكرار عمل PESA برروي پارامترهاي تعداد، تحرك، و مرفولوژي اسپرم و همچنين لقاح در سيكلهاي درماني ميكرواينجكشن بوده است. تعداد 89 زوج با مشكل آزوسپرمي انسدادي با 235 مورد PESA و 199 سيكل ICSI بصورت گذشته نگر مورد مطالعه قرار گرفتند. پارامترهاي اسپرم آسپيره شده از ناحيه سر اپيديديم سمت راست و چپ بطور جداگانه تا چهار مرتبه به همراه نتايج باروري بررسي شد. نتايج نشان داد كه تعداد اسپرم از 106×68/37 در مرتبه اول در PESA سمت راست به 106×13/19 در مرتبه چهارم كاهش يافته بود كه اين مورد در سمت چپ از 106×55/31 به 106×40/52 افزايش يافته بود كمترين تغييرات مربوط به تحرك اسپرم بود كه حداكثر در مرتبه چهارم PESA چپ با 25/21% و كمترين در مرتبه سوم با 50/12% مشاهده شد. درضمن مرفولوژي اسپرم تفاوت معني داري را در مرتبه اول PESA چپ با 79/31% در مقايسه بادفعات بعدي با حداقل 75/18% در دفعه چهارم نشان داد (05/0(p< باتوجه به موارد فوق، نتيجه گيري ميشود كه PESA روشي آسان، مطمئن، و بدون عوارض ميباشد كه ميتوان آنرا جهت مشكل ناباوري مردان آزوسپرم انسدادي تكرار نمود تا بدينوسيله شانس آنهاجهت دستيابي به فرزند دلخواه افزايش يابد. There are a limited number of infertile males with obstructive azoospermia, At present, spermatozoa can be aspirated with a simple technique called, percutaneous epididymal sperm aspiration (PESA). It is also possible to repeat PESA to aspirate spermatozoa for intracytoplasmic sperm injection (ICSI) cycles.The objective of this study was to evaluate whether of not repeated PESA would cause any obstruction, scars, or defects on sperm parameters.Eighty–nine azoospermic cases were admitted to the university infertility center.A total of 235 PESA who underwent 199 ICSI cycles were selected for this retrospective study.Sperm concentration, motility, and normal morphology, as well as the fertilization rates were statistically evaluated for each time.Sperm concentration (×106/ml) in first to forth PESA was 37.68, 45.58,35.62, and 19.13, respectively.Sperm motility in the above groups was 24.95%,23.10%,23.24%,and 25.71%,respectively. Also,fertilization rate (FR) was 66.36, 68.35,71.89, and 74.70 percent, respectively, for the same groups.There was not any significant difference in sperm parameters and FR in patients undergoing 1 to 4 PESA In addition, neither obstruction nor scars were reported in PESA.cases. We Conclude that repeated PESA is safe and reliable, and does not cause any significant defects in sperm parameters. Also, this technique can be repeated in individuals with obstructive azoospermia to aspirate sperm for a treatments regimen. ICSI، PESA، پارامترهای اسپرم، آزواسپرمی، تکرار PESA Azoospermia, Repeated PESA, ICSI, Sperm Parameters, Male factor 37 43 https://www.jri.ir/article/32 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/32.pdf SerajoddinVahidiUrology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University, Yazd, Iranسراج الدين وحيدي85Mohammad AliKhaliliEmbryology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University, Yazd, Iranمحمد عليخليلي84MojtabaGalebiShahid Sadoughi of Yazd Medical Sciences University , Yazd, Iranمجتبي غالبي 91

en عفونتها و ناباروريهاي ناشي از فاكتورهاي لوله‏اي فاكتورهاي لوله اي از مهمترين علل ناباروري به شمار مي رود كه عوامل متعددي در ايجاد آن نقش دارند، بنظر مي رسد كه عفونتها علت 10 الي 70 درصد از فاكتورهاي لوله اي مي باشند به ميزان زيادي به سن بيمار، دفعات عفونت و اپيدميولوژي جغرافيايي و منطقه اي وابسته مي باشد. تمامي اشكال التهاب لوله ها همچون سالپنژيت حاد، تشكيل آبسه لوله اي - تخمداني، گرفتاري بدون علامت و سالپنژيت مزمن قادر به تاثير بر روي باروري فرد مي باشند. مهمترين ارگانيسم هاي دخيل در ايجاد سالپنژيت حاد نيسريا گنوره و كلاميديا تراكوماتيس، بي‏هوازيها و گرم منفي ها مي باشند. سازمان بهداشت جهاني(WHO) و مركز كنترل و مبارزه با بيماريها (CDC) به منظور جلوگيري از ناباروري بيشتر و حتي اثرات مرگبار آن به تشخيص و درمان سريع اين افراد تاكيد مي نمايد. اين مراكز روشهاي درماني متفاوتي را براي شايع ترين عوامل بيماري زا پيشنهاد مي كنند. كلاميديا تراكوماتيس يكي از شايع ترين علل ايجاد سالپنژيت مزمن مي باشد. مايكوباكتريوم توبركلوزيس و كوكسيديوئيدزايمتيس ارگانيسم شايع بعدي مي باشد. انتخاب روشهاي درماني متخلف بايستي با توجه به سير مزمن، اپيدميولوژي آنها و علائم و شكايات بيمار، و نظر پزشك صورت گيرد. Tubal factors are most important causes of infertility and are attributed to several etiologies. It seems that infections cause 10% to 70% of tubal factors and are strongly depended on patients age, numbers of infections and geogarphical and regional epidemiology. All types of tubal inflamations can impair fertility such as: acute salpingitis, tubo–ovarian abscess formation, asympothomatic involvement, and chronic salpingitis The most important organisms which parcipitate in acute salpigitis are caused by: Neiserria gonorrhea, Chlamydia trachonatis, anaerobe and gram negative organisms. The wold Health Organization (WHO) and The Centre of Disease Control and prevention (CDC) have special attentions on rapid diagnosis and treatment of the disease for preventing further infertility and even fatal results. They suggest different empirical therapy protocols suspecting the most common organisms. Chlamydia trachomatis is the most common organism causing chronic Salpingitis. Mycobacterium tuberculosis and Coccidioies immitis are the next common organisms. With attention to their chronic coarse, epidemiology and patient’s signs physician should choose differrent approaches. عفونت، فاکتور لوله ای، ناباروری Infections, Infertility, Tubal Factor 4 12 https://www.jri.ir/article/27 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/27.pdf LeiliChamani TabrizReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranليليچمني تبریز62

en نقش پروتئينهاي سطح اسپرم با منشاء اپي ديديم بر فرآيند لقاح درطي عبور اسپرم از اپي ديديم، جايگاهي كه درآن توانائي اسپرم براي لقاح تخمكها توسعه مي يابد، چندين شاخص آنتي ژني جديد در سطح اسپرم ظاهر مي گردد. تعدادي از آنها پروتئينها و گليكوپروتئينهايي با منشاء اپي ديديم مي باشند. هدف از مطالعة اخير بررسي نقش پروتئينهاي ترشحي اپي ديديم بر روي قدرت باروري اسپرم مي باشد. سلولهاي اپي تليال بخش ابتداي اپي ديديم rat در محيط RPMI حاوي فاكتورهاي رشد و آندروژنها كشت داده شد. براي شناسائي پروتئينهاي ترشحي اپي ديديم، نشاندار كردن اين پروتئينها توسط (Cys , Met) – [ 35S ] انجام شد. محيط كشت نشاندار حاصل، پس از جمع آوري تحت SDS – PAGE قرارگرفت، براي 8 پروتئين ترشحي اپي ديديم نيز در خرگوش آنتي سرم تهيه گرديد. ايمونوژن مورد استفاده نوار باريكي از ژل پلي اكريل آميد ليوفيليزه شده حاصل از الكتروفورز بر روي حجم زيادي نمونه حاوي پروتئين كاملاً خالص بود. انكوباسيون اسپرم سالم rat با اين آنتي سرمها نشان دهندة وجود پروتئينهاي ترشحي اپي‏ديديم در سطح اسپرم بود. اثر اين آنتي سرمها بر روي لقاح خارج رحمي نيز مورد بررسي قرار گرفت. سلولهاي اپي تليال اپي‏ديديم در محيط كشت حدود30-20 پروتئين ترشح مي كنند، آنتي سرم با تيتر بالا براي 8 عدد از اين پروتئينها توليد گرديد. سه آنتي سرم (پروتئينهاي 20و24و72 كيلودالتون )‌ با سطح اسپرم rat واكنش نشان دادند، و از ا ين ميان فقط آنتي سرم پروتئين kD20 باعث كاهش ميزان لقاح گرديد (28% درمقابل 89% براي گروه كنترل). بنابراين روند بلوغ اسپرم در اپي ديديم با ترشح تعدادي از پروتئينها توسط سلولهاي اپي تليال اپي ديديم همراه مي‏باشد. تعدادي از اين پروتئينها به غشاء پلاسمائي اسپرم متصل مي گردند، از اين ميان پروتئيني با وزن مولكولي kD 20 داراي نقش اساسي در قدرت باروري اسپرم مي‏باشد. During transit of spermatozoa through the epididymis, where develop its capacity to fertilize oocytes, several new antigenic determinants appear on surface of spermatozoa. Many of these are proteins and glycoproteins with epididymal origin. The aim of this study was evaluation the role of epididymal secretory proteins on fertilizing ability of spermatozoa. In This study, epithelial cells from proximal portion of rat epididymis were cultured in RPMI medium supplemented with growth factors and androgens. To identify epididymal secretory proteins, pulse labeling with [35S]-(Met, Cys) was used. Labeled conditioned medium recovered and subjected to SDS-PAGE and flurography. Antiserum against 8 secretory proteins were produced in Rabbits. The immunogens were lyophilized narrow strip of polyacrylamide gel from preparative electrophoresis with ultrapure proteins. Incubation of intact rat spermatozoa with these antisera was revealed secretory proteins on surface of spermatozoa. The effects of these antisera on in vitro fertilization were evaluated. The results showed that epithelial cells secreted about 20-30 proteins in culture medium. High titer antisera for 8 secretory proteins were produced. Three antisera were reacted with surface of rat spermatozoa (20, 24 & 72 kD proteins), and only 20 kD protein antiserum decreased fertilization rate. (28% in treatment group against 89% for control group). In Conclusion, the epididymal maturation process of spermatozoa was associated with the secretion of a number proteins by epididymal epithelial cells, many of these proteins bound to plasma membrane of spermatozoa. Only secreted 20 kD protein has a critical role in fertilizing ability of spermatozoa. پروتئین ترشحی، اپی دیدیم، لقاح خارج رحمی، بلوغ اسپرم، رت Secretory protein, Epididymis, Rat, IVF, Sperm maturation 43 55 https://www.jri.ir/article/33 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/33.pdf Mohammad RezaSadeghiReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iran محمدرضاصادقی77Mohammad MehdiAkhondiReproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR, Tehran, Iranمحمدمهدیآخوندی21MahinZahraeiMedical Biochmistry Department, Faculty of Medicine, Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranمهين زهرائي99

en مقايسه مرفولوژي اسپرم در نمونه‏هاي بدست آمده از TESE و PESA در مردان نابارور مراجعه كننده به بخش نازايي بيمارستان شريعتي و كلينيك نويد در سال 1378 در اين مطالعه مرفولوژي اسپرم بدست آمده با دو روش TESE و PESA مورد بررسي قرار گرفت. اين مرفولوژي، با كمك Tygerberg strict criteria بررسي شد. 45 بيمار مبتلا به آزواسپرمي انسدادي مورد بررسي قرار گرفتند . روش TESE و PESA با روش معمول و بي حسي موضعي انجام شد. درصد اسپرم طبيعي و اسپرم غير طبيعي در هر دو گروه بدست آمد. ميانگين ميزان اسپرم طبيعي در نمونه هاي TESE 2/6 درصد و در نمونه PESA‌ 6/18 درصد بود كه اين دو عدد با هم اختلاف آماري معني دار داشت. درصد اشكال غير طبيعي سرودم نيز در دو گروه با هم اختلاف معني‏داري داشت ولي اين اختلاف در مورد اختلالات midpiece صدق نمي كرد. جهت بررسي ارزش روش Tygerberg در تعيين مرفولوژي اسپرم بدست آمده از TESE ، نياز به نمونه كنترل گروه سالم است. In this study morphology of testicular and epididymal sperm was assessed. Morphology of sperms was assessed by using Tygerbery strict criteria. TESE and PESA were done by conventional method under local anesthesia.Percentages of normal and abnormal sperm was studied. The percentage of normal testicular sperm ( 6.2% ) differed significantly from the percentage of normal epididymal sperm (18.6%). Percentages of abnormal form of head and tail differs in two groups but Percentage of midpiece abmormalities were not significantly different between the two groups.To assess the predictive value of Tygerberg strict criteria for determining morphology of testicular sperms we need a healthy control group. شکل اسپرم، اسپرم، PESA، Testicular sperm extraction Morphology, Sperm, PESA, Testicular sperm extraction 55 61 https://www.jri.ir/article/34 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/34.pdf HojjatallahSaeidi SaeidabadyIVF Laboratory, Shariati Hospital, Tehran Medical Sciences, University , Tehran, Iranحجت الله سعيدي سعيد آبادي 100AshrafAlyasinDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranاشرفآل ياسين89MarziehAgha HossineiDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranمرضيهآقاحسيني88AfsanehKhademiDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranافسانه خادمي 101HamidSahebkashafNavid Fertility & Infertility Clinic, Tehran, Iran حميد صاحب كشاف102SaeedSahebkashafNavid Fertility & Infertility Clinic, Tehran, Iranسعيد صاحب كشاف105OmidPoyanDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranاميد پويان103