en 1726-7536 1735-8507 69 2139 288 gregorian 2007 4 1 8 1 online 1 fulltext

en تأثیر عصاره الكلي ميوه چريش (Melia indica L.) و زيتون تلخ (Melia azedarach L.) بر شاخص‌هاي باروري موش صحرايي زمينه و هدف: افزايش سريع و نگران‌كننده جمعيت در جهان از يك سو و عوارض متعدد داروهاي پيشگيري از بارداري در خانمها از سوي ديگر، تحقيقات جديد را جهت دستیابی و توليد داروهاي ضد باروري مردان هدايت مي‌كند. يكي از مواردي كه در چند دهه اخير در مورد آن مطالعات فراواني انجام شده است تركيبات موجود در عصاره حاصل از ميوه و برگ درخت Melia indica يا Neem بوده كه نتيجه بسيار خوبي از آن حاصل شده است. اين گياه، بومي كشور هند بوده و تحقيقات بسيار زيادي در مورد اثرات ضد باروري، اسپرم‌كشي، ضد قارچي و ضد ديابتي آن انجام شده است. لذا با توجه به وفور رويش Neem در جنوب ايران و وجود گونه مشابه، مختص شمال كشور به نام زيتون تلخ (Melia azedarach) و نظر به گزارشات متعدد اثرات ميوه چريش بر شاخص‌هاي باروري، هدف از اين مطالعه بررسي اثرات ضد باروري عصاره ميوه اين دو گونه گياه در موش‌هاي صحرايي نر است. روش بررسي: دوگونه مورد بررسي در اين طرح، چريش با نام علمي Melia indica جمع‌آوری شده از بندر عباس و زيتون تلخ با نام علميMelia azedarach جمع‌آوری شده از گرگان و از خانواده Meliaceae مي‌باشد. پس از جمع‌آوري و شناسايي گياهان فوق، به روش پركوله از ميوة آنها عصاره هيدروالكلي گرفته شد و عصاره حاصله پس از تغليظ با دوزهاي mg/kg50 وmg/kg 150 به طور زير جلدي (SC) به مدت 60 روز به موش‌هاي صحرايي نر (Rat) 65ـ 55 روزه‌اي تزريق گرديد كه در حیوانخانه دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتي‌ـ درماني تهران در شرايط 12 ساعت روشنايي و 12 ساعت تاريكي و در دماي C22 نگهداري مي‌شدند. گروه شاهد هم شامل موش‌هايي بود كه در طي همين مدت سرم فيزيولوژي (N.S) دريافت مي‌كردند. ارزيابي شاخص‌هاي باروري از قبيل درصد تحرك اسپرم، درصد اسپرم‌هاي زنده، ذخيره اپيديديمي اسپرم (ESR)، توليد روزانه اسپرم (DSP)، نسبت وزن بيضه به كل بدن (GSI) و ميزان باروري انجام گرفت. ارزيابي آماري با استفاده از آزمون‌هاي آناليز واريانس ANOVA و با استفاده از نرم افزار Prism انجام گرفت و حد خطاي 05/0p< به عنوان اختلاف معني‌دار پذيرفته شد. نتايج: نتايج حاصل از بررسي ميزان درصد تحرك اسپرمها بين گروه شاهد و گروه عصاره چريش با دوز mg/kg150 اختلاف معني‌داري (01/0p<) با گروه شاهد و عصاره زيتون تلخ با دوزهاي mg/kg50 و mg/kg150 نيز به ترتيب اختلاف معني‌داري (به ترتيب 01/0p< و 05/0p<) داشتند. با توجه به نتايج حاصل از بررسي توليد روزانه اسپرم توسط بيضه (برحسب گرم) بين گروه شاهد و عصاره زيتون تلخ با دوز mg/kg150 اختلاف معني‌داري (05/0p<) مشاهده گرديد. از نظر ميزان باروري موش‌هاي نر، بين گروه شاهد و عصاره چريش با دوز mg/kg50 اختلاف معني‌داري (05/0p<) وجود داشت و بين گروه شاهد و دوزهاي mg/kg50 و mg/kg150 زيتون تلخ هر كدام اختلاف معني‌داري (01/0p<) ديده شد. بنابراين، مطالعه فوق بیانگر کاهش میزان شاخص‌های باروری در گروه مصرف‌کننده عصاره چریش (05/0p<) و عصاره زیتون تلخ (01/0p<) می‌باشد. نتيجه‌گيري: نتايج اين تحقيق تغييرات معني‌داري را در كاهش ميزان شاخص‌هاي باروري به ويژه در گروه دريافت‌كنندة عصاره زيتون تلخ نشان داد. با توجه به ارزش ویژه چریش هند در اروپا و آمریکا به دلیل اثرات درمانی متعدد و وجود فرمولاسیون‌های دارویی مختلف آن در بازارهای جهانی، این دو گیاه قابل مطالعه و بررسی همه جانبه بوده و ارزش معرفی وسیعتر به جهانیان به عنوان تركيباتي با اثرات احتمالی ضد باروري مردانه را دارند. Introduction: The world population is growing rapidly and most contraceptive methods are female-based with a broad range of side effects. Therefore, the research for effective male contraceptives is gathering pace and strength. One of the topics under study is the inhibitory effects of Neem or Melia indica fruit extract on male reproductive activities. This plant is native to India and has been studied for its contraceptive, spermi-cidal, antifungal and antidiabetes activities. Due to the abundant growth of Neem in the southern parts of Iran and the presence of another similar species named Persian lilac or Melia azedarach, in the northern parts of the country, a study was designed to compare attributed pharmacological activities of both plants. Materials & Methods: The two plant species, Melia indica and Melia azedarach are from the Meliaceae family, which were collected from Bandar Abbas and Gorgan respectively. After identification of the plants in the herbarium of the faculty of pharmacy, hydralcoholic extracts of the plants were prepared and concent-rated by a percolator and a rota-evaporator. The hydralcoholic extracts were injected subcutaneously in 50mg/kg and 150mg/kg doses into 55 to 65-day-old male rats kept in the rat chow of the faculty with water ad labitum, constant light-dark cycles and at 22 centigrades for 60 days. The control group received normal saline during the same period. Determination of reproductive indices including Sperm Motility, Sperm Via-bility, Epididymal Sperm Reserve (ESR), Daily Sperm Production (DSP), Gonadosomatic Index (GSI), and fertility were done as an indication of contraceptive activity of the extracts. Results: Sperm motility showed a significant difference for those receiving Melia indica (150mg/kg doses) and Melia azedarach (50mg/kg and 150mg/kg doses) respectively compared to that of the controls. Daily sperm production (DSP) showed a significant reduction for those on Melia azedarach with 150mg/kg doses in comparison to the control group (p<0.05). The results also demonstrated a significant reduction in fertility rate by Melia indica at 150mg/kg (p<0.05) and Melia azedarach at 50 and 150mg/kg doses (p<0.01) compared to the controls. Therefore, Melia indica and Melia azedarach are able to decrease fertility rate indices significantly (p<0.05 and p<0.01 respectively). Conclusion: These two species of plants, especially Melia azedarach, are able to decrease fertility indices. Due to the well-known reputation of Indian neem in Europe and America for its multiple therapeutic effects and the presence of different formulations, these two species are to be studied more extensively and intro-duced more widely to the world for having male contraceptive potentials. چریش، زیتون تلخ، کاهش میزان باروری، موش صحرایی، عصاره میوه، شاخصهای باروری، اثرات ضد باروری در مردان، نیم، اسپرم، اسپرماتوژنز Melia indica, Melia azedarach, Contraception, Rat, Fruit extract, Reproductive indices, Male contraception, Sperm, Spermatogenesis, Neem (Azadirachta indica) 07 17 https://www.jri.ir/article/263 /documents/fullpaper/fa/263.pdf MahnazKhanaviDepartment of Pharmacognosy, Faculty of Pharmacy, Medical Sciences, Tehran University, Tehran, Iranمهنازخانوي590AbbasHadjiakhoondiDepartment of Pharmacognosy, Faculty of Pharmacy, Medical Sciences, Tehran University, Tehran, Iranعباسحاجي آخونديabbhadji@sina.tums.ac.ir591Hamid RezaSadeghipour RoodsariDepartment of Physiology, Faculty of Medicine, Medical Sciences, Tehran University, Tehran, Iranحميدرضاصادقي‌پور رودسري592MohsenVosoughiDepartment of Chemistry, Faculty of Pharmacy, Medical Sciences, Tehran University, Tehran, Iranمحسنوثوقي593RohollahArbabiDepartment of Pharmacognosy, Faculty of Pharmacy, Medical Sciences, Tehran University, Tehran, Iranروح‌اللهاربابي594

en رابطه اندازه فوليكول‌هاي سالم و كيستيك تخمدان گاو با ميزان نيتريك اكسايد و استراديول موجود در مایع فوليكولي زمينه و هدف: نیتریک اكسايد (NO) نوروترانسمیتری کوچک مولکول و تند اثر است که توسط آنزیم نیتریک اکساید سنتاز از ال‌ـ آرژنین ساخته می‌شود. مشخص شده است نیتریک اکساید در فرایندهای گوناگون تولید مثل اثرگذار است. سنتز هورمون‌های استروئیدی جنسی، افزايش ناگهاني LH در زمان تخمک گذاری، رشد فولیکول تخمدانی و تخمک‌‌گذاري متأثر از عمل نیتریک اکساید است. لذا هدف اين مطالعه بررسي ارتباط توليد نیتریک اكسايد و استراديول (E2)، در فوليكول‌هاي تخمداني در حال رشد و فوليكول‌هاي كيستیک در گاو مي‌باشد. روش بررسي: براي اين مطالعه دو آزمایش طراحی شد و غلظت استراديول (E2) و NO در سرم و مايع فوليكولي دو گروه اندازه‌گيري شد: در آزمایش اول مايع فوليكولي از تخمدان‌های 30 گاو كشتارگاهي به دست آمد. فوليكولها به سه گروه كوچك (كمتر از mm5)، متوسط (mm 10-5) و بزرگ (بيشتر از mm10) طبقه‌بندي شد. براي آناليز مناسب آماري تعداد 30 فولیکول به طور تصادفي در هر گروه مورد بررسي قرار گرفت. نمونه خون با استفاده از سرنگ از سياهرگ گردني گاوها تهیه شد. غلظت NO در سرم و مايع فوليكولي به روش گريس و اندازه‌گيري E2 به روش رادیوایمونواسی انجام شد. در آزمايش دوم تعداد 12 گاو با عارضه كيست تخمداني در فاز فوليكولي انتخاب و12 فولیکول کیستیک تخمدانی مناسب جهت آزمایش در نظر گرفته شد. NO و E2 به روش فوق بررسی گرديد. داده‌ها بوسيله برنامه نرم افزاري SAS با تشكيل جدول ANOVA و آزمون دانكن آناليز گرديد. نتايج: نتايج نشان داد توليد NO و E2 در فوليكول‌هاي بزرگ به صورت كاملاً معني‌داري بيش از فوليكول‌هاي متوسط و كوچك است (ng/ml312 در مقابل ng/ml24 (01/0>p)). تفاوت كاملاً معني‌داري بين غلظت نيتريت و نيترات (متابوليت‌هاي پايدار NO) در فوليكول‌هاي بزرگ و فوليكول‌هاي كيستيک وجود داشت به نحوي كه سطح NO در فوليكول‌هاي كيستیک به شدت كاهش و E2 افزايش داشت (01/0>p). نتيجه‌گيري: نتايج اين تحقيق نشان می‌دهد NO می‌تواند از طریق اعمال اثرات پاراکرین، به تنهایی و یا همراه با سایر فاکتورهای بیولوژیک، نقش مهمي در كنترل تكامل، توسعه فوليكول‌هاي تخمداني و همچنين بيماري كيستیک تخمدانی در گاو داشته باشد. همچنین به نظر می‌رسد NO آثار خود را از طریق مهار استروئیدسازی تخمدانی انجام می‌دهد. Introduction: Nitric oxide (NO) is a small fast acting neurotransmitter, which is synthesized from L-arginine by nitric oxide synthase. Studies show that NO affects a wide range of repro-ductive functions. Steroidal hormones synthesis, LH surge during ovulation, follicular growth and ovulation are all affected by NO. Therefore, the objective of this study was to evaluate the rela-tionship between NO and estradiol (E2) production in ovarian follicles and cysts in bovines. Materials & Methods: Two experiment groups were formed and serum and follicular fluid levels of NO and estradiol (E2) was measured. In the first group, follicular fluids were obtained from 30 slaughtered cows. Follicles were divided into three groups according to follicular diameter: Small follicles, <5mm, medium-sized follicles, 5 to 10mm, and large follicles, >10mm. 30 follicles were randomly selected within each group. Blood samples were obtained via jugular vein. NO concent-rations in blood and ovarian follicular fluids were measured by Griess reaction method and radioimmunoassay respectively. In the second group: 12 cows in follicular phase and with cystic follicles were selected and a cystic follicle was obtained from each. NO and E2 levels were measured as done for the first experiment group. The data were analyzed by SAS software using ANOVA and Duncan’s test. Results: NO concentrations of follicular fluids from large follicles were significantly higher than those of the medium and small-sized ones. There were significant differences in the concentra-tions of nitrite and nitrate (Stable metabolites of NO) between large and cystic follicles, with extremely low NO and high E2 levels in cystic follicles (p<0.01). Conclusion: The results suggest that paracrine effects of NO may play an important role in the control of ovarian follicle growth and development of cystic follicles in bovines. It seems that NO dictates its effects through inhibition of ovarian steroidal synthesis. نیتریک اکساید، استرادیول، فولیکول کیستیک، گاو، اووژنز، بلوغ تخمک، مایع فولیکولی Nitric oxide, Estradiol, Cystic follicle, Cow, Oogenesis, Ooctye maturation, Follicular fluid 17 23 https://www.jri.ir/article/264 /documents/fullpaper/fa/264.pdf Hamid RezaKhodaeiDepartment of Animal Physiology, Faculty of Agriculture, Islamic Azad University, Khorasgan Branch, Golpaygan, Isfahan, Iranحمیدرضاخداييkhodaei@khuisf.ac.ir595Seyyed MehdiGhoreishiIsfahan University of Technology, Kerman, Iranسيد مهديقريشي596HosseinHejaziDepartment of Parasitology, Faculty of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iranسیدحسینحجازی597

en بررسی روند بارداري حین مصرف متفورمین در زنان باردار با سابقه ناباروري به علت سندروم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) زمينه و هدف: سندروم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) در 20-2% زنان در سنین باروری دیده می‌شود و از علائم بالینی شایع آن مي‌توان به مقاومت به انسولین، عدم تخمک‌گذاری به دليل هیپرآندروژنیسم و در نتيجه ناباروری اشاره كرد. همچنین در صورت ایجاد بارداري احتمال بروز سقط خودبخودی افزایش مي‌يابد. این مطالعه با هدف بررسی اثر تداوم مصرف متفورمین تا پايان سه ماهه اول بارداري بر روند بارداری انجام شد. روش بررسي: تعداد 76 زن با سابقه ناباروري به علت PCOS که در طي سال‌هاي 84-1383 تحت درمان‌های ناباروری همراه با مصرف متفورمین بوده و باردار شده بودند در سه کلینیک مجزا تحت پروتکل‌های خاص درمانی به سه گروه A (مصرف متفورمین تا پایان هفته 8 بارداری)، گروه B (مصرف متفورمین تا پایان هفته 12 بارداری) و گروه C (قطع مصرف متفورمین بلافاصله پس از تشخیص بارداری يعني هفته 6-5 بارداری) قرار گرفته، پیامد و عوارض بارداری و جنینی تا انتهای بارداري و زایمان مورد بررسی قرار گرفتند. پس از جمع‌آوری داده‌ها در نرم افزار آماری SPSS ويرايش 9 ذخیره و فرضیه‌های طرح از طریق آزمون‌های آماری 2، t، مک نمار، ANOVA و Kruskal Wallis بررسی شدند. 05/0p< به عنوان سطح معني‌‌داري در نظر گرفته شد. نتایج: میانگین سنی نمونه‌ها 57/3±72/28 سال و مدت ناباروری 19/2±38/3 سال، نمايه توده بدني kg/m228/5±7/25 و سابقه سقط 65/0±40/0 بود. رابطه آماری معنی‌داری بین سابقه سقط قبلی و بروز سقط فعلی با کاهش سقط در گروه B از 40% به 8% با آزمون مك‌نمار (01/0p<) و در گروه A از 32% به 4% (002/0p=) مشاهده شد. در گروه C علیرغم کاهش میزان سقط از 1/23% به 2/4% این تفاوت از نظر آماری معني‌دار نبود. همچنین هیچ مورد ناهنجاری جنینی در گروهها مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: با توجه به مطالعه فعلی و مرور مطالعات قبلی به نظر می‌رسد مصرف متفورمین علاوه بر اثرات درمانی در ناباروري، در صورت تداوم مصرف در طول بارداری می‌تواند اثرات مفیدی نيز بر روند بارداری داشته باشد. اثبات اثرات مفید متفورمین در بارداري و بی‌ضرر بودن مصرف آن مستلزم انجام طرح‌های تحقیقاتی با ثبت اطلاعات دقیق در حجم نمونه زیادی از بیماران PCOS، با توجه به طول مدت مصرف متفورمین قبل از بارداری و ادامه آن در طول بارداری و ثبت دقیق پیامد بارداری می‌باشد. Introduction: Polycystic Ovary Syndrome (PCOS), which affects 2-20% of women of repro-ductive age, is associated with insulin resistance, hyperandrogenic anovulation and consequently infertility. In addition, in case of getting pregnant, there is a higher risk of spontaneous abortion. This study was done to evaluate the effects of continuing metformin throughout the first trimester of pregnancy. Materials & Methods: Seventy six PCOS patients who became pregnant while on ovulation induction medications and metformin were allocated to three groups in three different clinics during 2004-2005, as it follows: Group A, continuing metformin until the end of the 8th week, group B, until the end of the 12th week and group C, cessation of taking metformin immediately after confirmation of pregnancy (5-6th week of pregnancy). Pregnancy outcomes and complica-tions were followed until the end of pregnancies. The data were analyzed by using SPSS (Version 9) and χ2, t-test, ANOVA, Kruskal Wallis, McNemars test and logistic regression calculations. A p-value <0.05 was considered as the level of significance. Results: The mean age of women in the two groups was 28.72±3.57 years, duration of infertility 3.38±2.19 years, BMI 25.7±5.28 and history of abortions 0.40±0.65. In comparison to the rates in previous pregnancies, significant reduction in spontaneous abortion rates were seen in group B from 40% to 8% using McNemars test (p<0.01) and in group A from 32% to 4% (p=0.002). In group C, despite a lowered rate of spontaneous abortion (From 23.1% to 4.2%), the difference was not statistically significant. No fetal anomalies were seen in the two groups. Conclusion: Taking metformin not only has therapeutic effects on infertility but also its con-sumption during the first trimester of pregnancy may have beneficial effects on the course of pregnancy without an increased risk of teratogenicity. Proving the beneficial effects of metformin during pregnancy and its harmlessness requires studies with larger sample sizes of PCOS patients with precise recording of data while considering its use before and during pregnancy and accurate recording of pregnancy outcomes. ناباروری، سندرم تخمدان پلی کیستیک، متفورمین، بارداری، سقط خودبخودی، ناهنجاری‌های جنینی، دیابت بارداری Infertility, Metformin, Pregnancy, Spontaneous abortion, Gestational diabetes, Fetal anomalies, Polycystic ovary syndrome 23 30 https://www.jri.ir/article/265 /documents/fullpaper/fa/265.pdf FarnazSohrabvandDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranفرنازسهراب‌وندa3064@sina.tums.ac.ir506Malek MansourAghsaDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranملک‌منصوراقصی599FedyehHaghollahiVali-e- Asar Reproductive Health Research Center,Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranفدیهحق‌اللهی508MaryamBagheriVali-e- Asar Reproductive Health Research Center,Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranمريمباقري435MamakShariatVali-e- Asar Reproductive Health Research Center,Tehran Medical Sciences University, Tehran, Iranمامکشریعت507AshrafAlyasinDepartment of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranاشرفآل ياسين89FaridZayeriBiostatistics Department, Faculty of Medicine, Shahed University of Medical Sciences, Tehran, Iranفریدزایری600

en مقايسه دو روش سنجش كمي و كيفي ß-hCG ترشحات سرويكوواژينال در تشخيص پارگي پيش از موعد پرده‌هاي جنيني زمينه و هدف: پارگي زودرس پرده‌هاي جنيني (PROM) به پارگي پرده‌هاي جنيني در هر زمان از بارداري قبل از شروع دردهاي زايماني اطلاق مي‌شود كه در 25-2% بارداريها رخ مي‌دهد. با توجه به عوارضي مانند زايمان‌ زودرس و مرگ‌هاي حول و حوش زايمان ناشي از پارگی پيش از موعد پرده‌های جنینی (PROM) اهمیت تشخیص درست و به‌ موقع آن و نيز نتايج مثبت و منفی کاذب بالاي روش‌های تشخیصی موجود، این تحقیق با هدف مقايسه قدرت تشخیصی دو روش سنجش كمي و كيفي ß-hCG ترشحات سرويكوواژينال در تشخيص PROM در زنان باردار مراجعه‌كننده به بيمارستان وليعصر (عج) شهرستان زنجان در سال 1385 انجام گرفت. روش بررسي: تحقیق از نوع موردـ شاهدی بر روی نمونه‌هاي ترشحات اندوسرويكال 86 خانم باردار تك‌قلو بين هفته 14 تا 41 بارداري انجام شد. به منظور گردآوري اطلاعات، از يك فرم جهت ثبت مشخصات دموگرافيك و تاریخچه بارداري و نيز چك ليست مشاهدات جهت ثبت نتايج حاصل از معاينه با اسپكولوم، آزمون فرن، نيترازين و نتايج آزمون‌هاي -hCG استفاده شد. از بین زنان مراجعه کننده با شکایت آبریزش، نمونه‌های پژوهش در دو گروه 43 نفری شامل گروه پارگی قطعی پرده‌های جنینی با مشاهده مستقیم توسط اسپکلوم (+)، آزمون فرن (+) و آزمون نیترازین (+) و گروه شاهد با مشاهده مستقیم توسط اسپکلوم (-)، آزمون فرن (-) و آزمون نیترازین (-) که از نظر هفته بارداري همسان شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. سپس نمونه ترشحات فورنيكس خلفي واژن با ml5 نرمال سالين استريل تهیه و با روش الايزا سطح ß-hCG اندازه‌گيري شد علاوه بر اين با نوار يك مرحله‌اي كيفي ß-hCG مورد بررسی قرار گرفت. نتايج: ميانگين مقدار ß-hCG ترشحات سرويكوواژينال در گروه PROM، mIU/ml 6/11860/250 و در گروه شاهد mIU/ml6/102/6 به‌دست آمد. با تعيين حد آستانه‌اي mIU/ml32/22 با استفاده از منحني ROC حساسيت تست الیزا در تشخيص پارگي پيش از موعد پرده‌هاي جنيني 3/95%، ويژگي آن 7/97%، ارزش اخباري مثبت آن 6/97%، ارزش اخباري منفي آن 5/95% و صحت آن 96% به دست آمد. نوار تك مرحله‌اي در 42 نفر (7/97%) از گروه PROM و 5 نفر (6/11%) از گروه كنترل مثبت بود، در نتيجه حساسيت، ويژگي، ارزش پيشگويي مثبت و منفي و صحت سنجش كيفي ß-hCG ترشحات سرويكوواژينال با نوار تك مرحله‌اي به ترتيب: 7/97%، 4/88%، 4/89%، 5/97% و 93% به دست آمد. به نظر مي‌رسد دو روش سنجش كمي و كيفي ß-hCG ترشحات سرويكوواژينال با ضریب کاپا 86/0 از توافق خیلی خوبی برخور باشند. نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد دو روش سنجش كمي و كيفي ßHCG ترشحات سرويكوواژينال مي‌توانند به عنوان روش‌هايي جديد، سريع و مطمئن جهت تشخيص PROM به خصوص در موارد مشكوك مورد استفاده قرار گيرند. Introduction: Premature rupture of membranes (PROM) is defined as rupture of membranes before the onset of labor at any time during the gestational period, which occurs in 2-25% of pregnancies. Based on complications related to PROM, such as preterm labor and increased perinatal mortalities, the importance of correct and on-time diagnosis of PROM and high false positive and negative results of diagnostic tests, this research was conducted to compare the diagnostic power of qualitative and quantitative measurements of ß-hCG in cervicovaginal washing-fluid for the diagnosis of PROM in pregnant women attending Vali-e-Asr Hospital in Zanjan, Iran during 2006. Materials & Methods: This case-control research process design was done on cervicovaginal samples collected from 86 singleton pregnancies between 14-41 weeks of gestational age. Data were collected through a questionnaire, which included demographic data, pregnancy histories and a checklist for entering the result of speculum examination, fern and nitrazine tests, ELISA and qualitative strip tests for ß-hCG. Subjects with a chief complaint of amniotic fluid leakage, who had been matched for gestational age, were divided into two 43-member groups: 1- Confirmed PROM by speculum examination, with positives result of amniotic fluid pooling, nitrazine paper test and fern test and 2- The control group undergoing speculum examination with negative results of amniotic fluid pooling, nitrazine paper test and fern test. Cervico-vaginal fluids were collected from the posterior vaginal fornix by 5ml of sterile saline irrigation and aspiration technique. Subsequently, β-hCG was checked by quantitative ELISA and one-step qualitative pregnancy test. Results: The mean β-hCG levels were 250.60±118.6mIU/ml and 6.2±10.6mIU/ml in PROM and the control groups respectively. Calculations of receiving operating characteristic curve showed that the cut-off point for ELISA was 22.32mIU/ml and its sensitivity, specificity, positive and negative predictive values and accuracy were 95.3%, 97.7%, 97.6%, 95.5% and 96%, respectively. The one-step qualitative pregnancy test was positive in 42 PROM subjects, (97.7%), and in 5 of the control group, therefore, its sensitivity, speci-ficity, positive and negative predictive values and accuracy were 97.7%, 88.4%, 89.4%, 97.5% and 93%, respectively. It seems that a very good agreement exists between the results of the two methods based on a Kappa coefficient value of 0.86. Conclusion: It seems that qualitative and quantitative measurements of cervicovaginal washing-fluid -hCG are accurate, fast and simple for the diagnosis of PROM, especially in suspicious cases. پرده‌های جنینی، BHCG، ترشحات سرویکوواژینال، پارگی زودرس کیسه آب BHCG, Cervicovaginal discharge, Amniotic fluid, Preterm labor, Premature rupture of membrane 30 38 https://www.jri.ir/article/266 /documents/fullpaper/fa/266.pdf Nour SadatKarimanDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iranنورالساداتكريمانn_kariman@sbmu.ac.ir450ElhamJafariDepartment of Midwifery, Faulty of Nursing & Midwifery, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iranالهامجعفري601Hamid RezaAmiri MoghadamDepartment of Basic Sciences, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iranحميدرضااميرمقدمي602HamidAlavimajdDepartment of Biostatistics, Faculty of Paramedical, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iranحمیدعلوی‌مجد452MaryamMortazaviShahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iranمريممرتضوي603

en بررسی فراوانی تومورهاي بينابيني تخمدان، برخی عوامل خطرساز و نحوه درمان آنها زمينه و هدف: تومورهاي بينابيني تخمدان 15ـ10% سرطان‌هاي اپي‌تليال تخمدان را شامل مي‌شوند كه داراي پتانسيل بدخيمي پاييني بوده و تمايل دارند مدتها در محدوده تخمدان باقي بمانند. از نظر بيولوژيك به دلیل خاصيت تهاجمي کم تومورها و پتانسیل بدخیمی كم آنها، تشخیص زودهنگام، شناخت علايم بالینی و نحوه درمان این بیماران از اهمیت ويژه‌اي برخودار است. هدف از اين مطالعه، بررسي فراواني بيماري و برخی عوامل خطرساز آن، نحوه درمان و بيماران داراي تومور بينابيني تخمدان بود. روش بررسي: اين مطالعه بر روي پرونده 132 بيمار مبتلا به سرطان اپي‌تليال تخمدان مراجعه كننده به بخش سرطان‌شناسي بيمارستان‌هاي قائم و اميد مشهد در فاصله سال‌هاي 82-1373 انجام شد. ابزار مطالعه پرسشنامه حاوي اطلاعات دموگرافيك بود. بررسي اطلاعات از طريق كامپيوتر با نرم افزار SPSS انجام شد و از Student t-test و 2 استفاده شد. ضريب اطمينان مطالعه 95% در نظر گرفته شد و 05/0p معني‌دار تلقي گرديد. نتايج: متوسط سن بيماران مبتلا به تومور بينابيني 25/307/25 سال بود. 06/16% از بيماران تومور بينابيني تخمدان داشتند. بيشترين نوع آسيب‌شناسي تومور بینابینی تخمدان موسينوسيست آدنوم (3/71%) بود. اكثر بيماران در مرحله يك بيماري بودند (4/78%). افزايش ماركر CA125 در 1/42% موارد وجود داشت. عمل جراحي محافظه‌كارانه در 1/42% و اعمال جراحي كامل در بقيه بيماران انجام شد. عود بيماري در 3/21% از بيماران گزارش گرديد. 21.3% ازبيماران بعلت گسترش خارج تخمداني بعدازيكسال فوت كردند. نتيجه‌گيري: سرطان بينابيني تخمدان پيش‌آگهي نسبتاً‌ خوبي داشته ولي بعلت احتمال عود بيماري ومرگ وميردراين بيماران پيگيري مرتب بعد از درمان توصيه مي‌شود. Introduction: Approximately 10-15% of all epithelial ovarian tumors fall into the category of low malignant potential tumors (Borderline ovarian tumors) which tend to be confined to the ovary for a long period. Biologically, these tumors have low aggressive behavior and malignant potentials, therefore, early diagnosis, recognition of the signs and symptoms and management of these patients is of significant importance. The purpose of this study was to determine the preva-lence, evaluate some risk factors and discuss the management of patients with borderline ovarian tumors. Materials & Methods: This descriptive analytical retrospective study was performed on the medical files of 132 patients with ovarian epithelial cancers who had referred to the oncology departments of Ghaem and Omid Hospitals of Mashad University of Medical Sciences from 1994 to 2003. A questionnaire comprising of demographic data was filled for each patient. Statistical analysis was done by a computer using SPSS software for the calculation of t-test and 2. The confidence interval was regarded 95%, while p<0.05 was considered significant. Results: 16.6% of the patients had borderline ovarian tumors. The mean age of the patients was 25.07±3.25 SD years. The most common pathological type of tumor was borderline mucinous cystadenoma (71.3%). The majority of patients were in stage I of the disease (78.4%). Elevated CA-125 tumor marker was discovered in 42.1% of the patients. Conservative surgical manage-ment was performed in 42.1% and radical surgery for the rest of the patients. Recurrence had been seen in 21.3% of the patients. 21.3% of the patients had died because of extraovarian dissemination of the disease. Conclusion: Borderline ovarian tumors are almost associated with good prognosis but because of probable recurrence and death, post-treatment serial follow-ups of these patients are recom-mended. سرطان بینابینی تخمدان، سرطان مهاجم اپی تلیال تخمدان، پیش آگهی، عود، میزان بروز، تومور مارکر، مرحله بیماری، درمان محافظه کارانه، شیمی درمانی Borderline ovarian tumor, Invasive epithelial ovarian cancer, Prognosis, Recurrence, Prevalence, Tumor marker, Disease stage, Conservative management, Chemotherapy 38 45 https://www.jri.ir/article/267 /documents/fullpaper/fa/267.pdf ZohrehYousefiDepartment of Obs. & Gyn, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranزهرهیوسفيyousfi@mums.ac.ir96SedighehAyatyDepartment of Obs. & Gyn, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranصديقهآيتي505FatemehHomaeyDepartment of Oncology, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranفاطمههمايي604Mohammad TaghiShakeriDepartment of Biostatistics, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranمحمدتقیشاكری445

en بررسي تأثير عصاره رازيانه (Foeniculum vulgare) بر ديسمنوره اوليه زمينه و هدف: ديسمنوره (قاعدگي دردناك) اوليه در بيش از 90% از بالغين در سنين باروري ديده مي‌شود. ديسمنوره اوليه به عنوان يكي از علل شايع‌ غيبت از مدرسه و محل كار زنان و از بين رفتن 600 ميليون ساعت كاري و 2 ميليارد دلار خسارت ساليانه در امريكا گزارش شده است. با توجه به عوارض شناخته شده داروهاي شيميايي مورد استفاده در درمان ديسمنوره اوليه و سابقه مصرف رازيانه در طب سنتي به عنوان يك گياه دارویي نيرو دهنده، آرام بخش و ضد اسپاسم، اين پژوهش به منظور تعيين تأثير عصاره رازيانه بر شدت درد و علايم سيستميك همراه با ديسمنوره اوليه در دانشجويان دختر دانشگاه شهيد بهشتي تهران در سال 1384 انجام گرفت. روش بررسي: اين پژوهش مطالعه‌اي از نوع كارآزمايي باليني و دوسوكور بود كه تعداد 90 نفر با تشخيص ديسمنوره اوليه به طور تصادفی (46 نفر گروه مورد و 44 نفر گروه شاهد) را مورد مطالعه قرار داد. با شروع درد قاعدگي‌، براي گروه مورد، روزانه 5 عدد كپسول رازيانه كه هر يک حاوي mg46 عصاره رازيانه و براي گروه شاهد روزانه‌ 5 عدد كپسول دارونما (در بسته‌بندي مشابه با كپسول رازيانه) در طي سه روز اول قاعدگي تجويز شد تا هر زمان كه افراد مورد پژوهش نياز به مصرف دارو داشتند آن را مصرف نمايند. شدت درد و علايم سيستميك با استفاده از سيستم معيار چند بعدي گفتاري قبل از مطالعه و در طي دو سيكل متوالي پيگيري و مقايسه شد. سپس نتايج با استفاده از آزمون‌هاي اندازه‌هاي تکراری ناپارامتری یعنی فريدمن و همچنین آزمون زوجي من‌ويتني تجزيه و تحليل شد. نتايج: براساس يافته‌هاي بين دو گروه مورد و شاهد از نظر شدت درد اختلاف آماري معني‌داري مشاهده شد (001/0p<). همچنين مجموع نمرات شدت كل علايم سيستميك همراه با ديسمنوره نسبت به قبل از درمان كاهش پيدا كرد؛ اما اين كاهش از لحاظ آماري بين دو گروه مورد و شاهد معنی‌دار نبود؛ به جز در مورد متغير شدت بي‌حالي كه اختلاف آماري بين دو گروه مورد و شاهد در آستانه معنی‌داری بود (058/0=p). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج بررسي حاضر به نظر مي‌رسد عصاره رازيانه مي‌تواند باعث كاهش شدت ديسمنوره شود. در اين خصوص انجام پژوهش‌هایی با طول مدت و تعداد نمونه بیشتر برای حصول اطمینان و اظهار نظر قطعی ضروری است. Introduction: Primary dysmenorrhea (PD) is seen in more than 95% of women of childbearing years. PD causes absence from school and workplace and has annually resulted in 600 million work-hours of absenteeism and two billion dollars of financial loss in America. Considering the known side-effects of chemical drugs in the management of primary dysmenorrhea, and the use of Foeniculum vulgare (FV) in traditional medicine practices as an energizing, tranquilizing and anti-spasmodic medicinal herb, this study was done to determine the effects of FV’s extract on the reduction of pain and other systemic symptoms accompanying PD in female students at Shahid Beheshti University in 2005. Materials & Methods: In this double-blind clinical trial, 90 randomly selected subjects diagnosed with PD were studied (46 cases and 44 controls). Five capsules containing 46 mg of Foeniculum vulgare and identical placebos were provided to be taken daily by the case and control groups respectively, during the first three days following the onset of dysmenorrheal pain whenever they needed the medications. Severity of dysmenorrheal and systematic symptoms were assessed and compared before the study and during two consecutive menses with Andersch and Milsoms verbal multidimensional scoring system. The results were analyzed by SPSS (Version 10) through calculations of Friedman test, non-parametric repeated measures, and Mann-Whitney test to compare the two groups. Results: Severity of pain in the treated group with Foeniculum vulgare extract in comparison with the placebo group, showed a significant statistical difference (p<0.001). Despite a reduction in the severity of systemic symptoms in both groups, statistically significant differences were not observed considering systemic symptoms except for fatigue within borderline limits (p=0.058). Conclusion: In accordance to the results of this study, it seems that Foeniculum vulgare extract can be effective in reducing the severity of dysmenorrhea. More research with larger sample sizes and longer periods of time are required to confidently declare the mentioned results. دیسمنوره اولیه، رازیانه، علایم سیستمیک، درد، بلوغ، قاعدگی، گیاهان دارویی Primary dysmenorrhea, Foeniculum vulgare, Systemic symptoms, Pain, Medicinal herb, Puberty, Menstruation 45 52 https://www.jri.ir/article/268 /documents/fullpaper/fa/268.pdf ShahnazTorkzahraniDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iranشهنازترك زهرانيzahranishahnaz@yahoo.com605MarjanAkhavan-AmjadiDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iranمرجاناخوان امجدي606FarazMojabPharmaceutical Sciences Research Center (PSRC), Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iranفرازمجاب607HamidAlavimajdDepartment of Biostatistics, Faculty of Paramedical, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iranحمیدعلوی‌مجد452

en <p>Introduction: Some studies demonstrate that depression, stress, low self-esteem and sexual dissatisfaction may be psychological outcomes of infertility. Depression and sexual satisfaction may play a significant role in the life of infertile couples, their infertility treatment follow-ups and their hopefulness for the future. This study was done to determine and compare rates of depression and sexual satisfaction among infertile and fertile couples referring to Al-Zahra medical educational center in Tabriz during 2006. Materials &amp; Methods: This was a comparative-descriptive study in which depression and sexual satisfaction rates were studied and compared in 150 randomly selected infertile versus 150 fertile couples. Data gathering was done by using a questionnaire with 3 parts 1) Demog-raphic characteristics, 2) Beck Depression Inventory (BDI) and 3) Larson&prime;s standard question-naire for determining sexual satisfaction. The data gathered from this study were analyzed by SPSS software (Version 14) through calculations of descriptive statistical methods (Frequency, mean and standard deviation), tests of association (<em>&chi;</em>² and correlation coefficient) and the mean difference tests (T-test for independent and paired groups plus one-way ANOVA). P&lt;0.05 was considered significant. Results: The mean differences for depression between infertile and fertile men and women were significant, but for sexual satisfaction, they were not statistically significant. The mean difference for depression in infertile women was higher than that of their husbands&prime; but sexual satisfaction scores in men and women were not much different. Also, there was a negative correlation between sexual satisfaction and depression. Conclusion: Infertile couples need rigorous care and treatment for their psychological prob-lems. Active participation of infertile couples during treatment process and presence of psy-chiatrists and psychologists in the treatment of emotional and psychological problems of the couples are of great importance.</p> باروری، ناباروری، زوج نابارور، روان شناختی، افسردگی، رضایت جنسی Fertility, Infertility, Infertile couple, Psychology, Depression, Sexual satisfaction 52 60 https://www.jri.ir/article/269 /documents/fullpaper/fa/269.pdf NasimBahramiDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranنسيمبهراميbahrami1981@yahoo.com608NiloofarSattarzadehDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranنيلوفرستارزاده609FatemehRanjbar KoochaksariieDepartment of Psychiatry, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranفاطمهرنجبرکوچکسرائي610MortezaGhojazadehDepartment of Medical Physiology, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranمرتضيقوجازاده611

en مقایسه سبکهای دلبستگی در مادران با سابقه سقط جنین (عمدی و خود بخودی) و مادران بدون سابقه سقط زمینه و هدف: نظریه دلبستگی نه تنها نظریه عمومی کودک؛ بلکه يك نظریه تحول در گستره حیات است. با این حال کمتر مطالعه‌ای الگوی دلبستگی والدـ کودک را مورد بررسی قرار داده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه سبک‌های دلبستگی در مادران با سابقه سقط جنین (عمدی يا خود بخودی) و مادران بدون سابقه سقط طراحی و اجرا گردید. روش بررسی: 86 مادر با سابقه سقط (42 نفر مادر با سابقه سقط عمدی و غیرقانونی و 44 نفر مادر با سابقه سقط خود بخودی) و 45 نفر مادر فاقد سابقه سقط به عنوان نمونه در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسالان (هزن و شیور، 1987) و پرسشنامه‌اي محقق ساخته را تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روش‌های آماری مورد استفاده آمار توصیفی، مجذور کای دوراهه و تحلیل واریانس یکراهه بود و سطح معنی‌داری 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج: یافته‌های این مطالعه نشان داد بین سقط و سبک دلبستگی مادران رابطه معني‌دار وجود دارد؛ بدین معنا که در مادران با سابقه سقط عمدی سبک دلبستگی اجتنابی از فراوانی بیشتری برخوردار بود، در حالی که مادرانی که سابقه سقط نداشتند فراوانی بیشتری از دلبستگی ایمن را نشان دادند. نتایج آزمون تحلیل واریانس نیز نشان داد که نمرات سبک دلبستگی ایمن و اجتنابی در سه گروه مادران دارای تفاوت‌های معني‌داری است. آزمون‌های تعقیبی شفه تفاوت‌های معني‌داری را در نمرات سبک‌های دلبستگی نشان داد؛ بدین ترتیب که نمرات سبک ایمن در گروه مادران بدون سابقه سقط و با سابقه سقط خودبخودی و نمرات سبک اجتنابی در مادران با سابقه سقط عمدی بالاترین میانگین را دارا بود. نتیجه‌گیری: در تبیین نتایج حاصل به نقش تعیین کننده سبک‌های دلبستگی در چگونگی نگرش افراد نسبت به رابطه و کنترل الگوی روابط صمیمی و نزدیک فرد (از طریق عواملی همچون بازنمایی مثبت یا منفی ذهنی از خود و دیگران و خصوصیات ارتباطی منفی و مثبت) اشاره شده است. از سوی دیگر رابطه نزدیک و صمیمانه مادرـ کودک نیز، به اهمیت سبک‌های دلبستگی در چگونگی نگرش مادر نسبت به فرزندداری و تأثیرات گسترده و عمیق سبک‌های دلبستگی بر الگوی روابط و نوع رفتار مادر نسبت به کودک استناد می‌کند. Introduction: Attachment theory not only focuses on child development but also it involves development through life span. This study has compared the attachment styles of mothers who had abortion (Induced or spontaneous) and mothers who did not have a history of abortion. Materials & Methods: 86 mothers who had a history of abortion (42 mothers with induced and 44 with spontaneous abortions) and 45 mothers who had no histories of abortion were selected. All the subjects were asked to fill a researcher devised and the Adult Attachment Style (AAS) questionnaires (Hazan & Shaver, 1987). The data were analyzed by SPSS software. Statistical methods such as descriptive analysis, chi-squared, one-way, and two-way ANOVAs were emp-loyed and level of significance was regarded as p<0.05. Results: The findings indicated a significant association between maternal attachment styles and abortion, denoting that mothers with induced abortion had more insecure attachment styles than those who did not have abortion and showed secure attachment styles. The results of variance analyses showed that the scores of secure and insecure attachment styles had signi-ficant differences among the three groups of mothers. AAS also showed significant differences in different attachment style scores. Secure attachment style in mothers with no histories of abortion, those with spontaneous abortions and mothers with histories of induced abortions had the highest means. Conclusion: Attachment styles influence individuals’ attitude towards relationship and control of close relationships (Through positive or negative representation of self and others and posi-tive or negative characteristics of relationships). On the other hand, attachment styles bet-ween mother and fetus have an impact on mothersُ attitude toward parenting and their relationship with the child. سبک دلبستگی ایمن، سبک دلبستگی اجتنابی، سبک دلبستگی دو سو گرا، سقط جنین عمدی، سقط خودبخودی Secure attachment style, Avoidant attachment style, Anxious attachment style, Ambivalent attachment style, Induced abortion, Spontaneous abortion 60 70 https://www.jri.ir/article/270 /documents/fullpaper/fa/270.pdf Mansoureh SadatSadeghiDepartment of Psychology, Faculty of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iranمنصوره الساداتصادقیm_sadeghi20097@yahoo.com612AliMazaheriFamily Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iranعلیمظاهری613

en میزان پشیمانی زنان عقيم شده مراجعه كننده به مراكز بهداشتي‌ـ درماني تبريز زمينه و هدف: يكي از روش‌هاي مؤثر در تنظيم خانواده، عقيم‌سازي زنان مي باشد. تعدادي از زناني كه عقيم سازي را انتخاب مي كنند، ممكن است به نوعی سندرم نوروتيك مبتلا شوند كه به صورت درد، افسردگي، خود بیمارانگاری و نگرانی جنسیتي تظاهر مي نمايد. نظر به اینکه اختلالات روانی به عنوان یکی از پیامدهای طولانی مدت عقيم‌سازی مطرح می باشند، که در رأس آنها، پشیمانی بعد از عمل قرار گرفته است، پژوهشگران بر آن شدند تا مطالعه ای با هدف تعیین میزان پشیمانی بعد از عمل، درخواست برگشت باروری و اقدام به عمل برگشت زنان عقيم شده و نيز با اهداف فرعی تعيين میزان افسردگی و اضطراب آنان و عوامل مرتبط انجام دهند. روش بررسي: مطالعه از نوع توصيفي‌ـ تحليلي بود كه 150 زن عقيم شده طي 10-1 سال اخير، به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه¬ای انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده¬ها، شامل 2 پرسشنامه بود. پرسشنامه 1 در مورد مشخصات افراد مورد پژوهش و سنجش پشیمانی بعد از عمل بود. پرسشنامه 2 سئوالات استاندارد افسردگي و اضطراب زونگ را شامل می‌شد كه بوسيله واحدهاي مورد پژوهش تكميل و سپس داده¬ها توسط SPSS نسخه 5/11 آناليز شد. نتايج: در این مطالعه، ميزان پشيماني بعد از عمل زنان عقيم شده 6% و درخواست برگشت باروري آنان 7/2% بود. هیچکدام از افراد مورد پژوهش، اقدام به عمل برگشت باروری ننموده بودند. همچنین یافته¬ها نشان داد که به ترتیب 3/13% و 7/24% زنان عقيم شده، دارای درجاتی از افسردگی و اضطراب بودند. میانگین نمرات افسردگی و اضطراب زنانی که استراحت کافی را به دنبال عمل ذکر می¬کردند، به طور معنی¬داری پایینتر بود (به ترتیب 008/0=p، 02/0=p). نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر و تفاوت‌هاي شخصيتي و قدرت سازگاري افراد در مواجهه با تغييرات، اهميت مشاوره قبل از عمل و سيستم پيگيري بعد از عقيم سازي در جهت ارتقاء سطح سلامت روان زنان را به خوبي بيان مي‌كند. Introduction: One of the effective methods in family planning is sterilization of women. However, some women who choose this method may later suffer from a neurotic syndrome, which is demonstrated by pain, depression, hypochondriasis and loss of libido. With respect to the long-term psychological sequelae of sterilization, among which post-operation regret tops the rest, this study was designed to determine post-operation regret rates, request for reversal and attempt to reverse the operation, as well as secondary objectives, rates of depression and anxiety. Materials & Methods: The study design was a descriptive-analytical one, in which 150 steri-lized women, who had been operated 1-10 years prior to the study, were selected through cluster random sampling. Data collection was done by two questionnaires:1) A questionnaire on demog-raphic characteristics and post-sterilization regret and 2) Zung self-rating depression and anxiety scale. The data were analyzed by SPSS, version 11.5. Results: In this study, 6% of the sterilized women expressed regret and 2.7% requested a reversal surgery. None of the subjects had undergone a reversal surgery. 13.3% and 24.7% of the sterilized women had some degrees of depression and anxiety respectively. The means of depre-ssion and anxiety scores were significantly lower in women who expressed adequate post-sterilization rest (p=0.008 and p=0.02 respectively). Conclusion: The results of this research, as well as personality differences and adaptability to changes, revealed that pre-sterilization counseling and post-sterilization follow-ups have an important role in women's psychological health promotion. عقیم سازی، بستن لوله های رحم، پشیمانی، افسردگی، اضطراب Sterilization, Tubal Ligation, Regret, Depression, Anxiety 70 78 https://www.jri.ir/article/271 /documents/fullpaper/fa/271.pdf RoghayehNoorizadehDepartment of Midwifery, Marand Islamic Azad University, Marand, Iranرقيهنوري‌زادهrahaparva@yahoo.com614ReyhanehIvanbaghaDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranريحانهايوان بقاء615FatemehRanjbar KoochaksariieDepartment of Psychiatry, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranفاطمهرنجبرکوچکسرائي610Mohammad ZakariaPezeshkiDepartment of Community Medicine, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranمحمدزكرياپزشكي616

en بررسی ارتباط خود کارآمدی درک شده و رفتارهای باروری در زنان ایرانی تحت پوشش مراکز بهداشتی‌ـ درمانی شهرستان مشهد به منظور کاهش بارداری‌های ناخواسته زمينه و هدف: بارداري ناخواسته یكی از مشكلات مهم در بهداشت عمومی است. به طوری که 7/8% از بارداري‌های ناخواسته در ایران، حتی حين استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری رخ می‌دهد كه بیشترین موارد، یعنی 6/5% ، در حین استفاده از قرص‌های خوراكی است. براساس نتایج بررسی جمعیت شناختی سلامت كشور (DHS) سال79، فقط نیمی (5/51%) از مصرف كنندگان قرص‌های پیشگیری از بارداری، قرص خود را به طریق صحیح مصرف می‌كردند. این مطالعه، با هدف تعیین اثر خود كارآمدی بر عملکرد صحیح، در زنان مصرف كنندۀ قرص‌های خوراكی پیشگیری از بارداری به منظور پیشگیری از بارداری ناخواسته صورت گرفت. روش بررسي: پژوهش حاضر، یک بررسی مقطعی بود که طی آن عوامل مؤثر بر استفادۀ صحیح از قرص‌های پیشگیری از بارداری براساس مدل تغییر رفتار مرحله‌ای (SBC) و تئوری خود كارآمدی، در مصرف کنندگان قرص‌های پیشگیری از بارداری، در مراكز بهداشتی‌ـ درمانی شهر مشهد مورد بررسی قرارگرفت. اطلاعات اولیه با استفاده از پرسشنامه و به روش مصاحبه با 352 نفر از زنان مصرف کنندۀ قرص‌های خوراكی پیشگیری از بارداری به طور تصادفی از مراکز بهداشتی جمع‌آوری شد و با استفاده از نرم افزار آماریSPSS از طریق آزمون‌های توصیفی و همبستگی و آنالیز رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: در زمینه ارتباط بین خود كارآمدی تنظیم خانواده با سایر متغیرها، ضریب همبستگی اسپیرمن نشان‌دهنده این بود که بین خود کارآمدی تنظیم خانواده و متغیرهای مدل نظیر آگاهی، تأیید و تصویب، قصد رفتاری و عملکرد و حمایت درک شده، از نظر آماري ارتباط مستقیم معنی‌داری وجود داشت، ولی بیشترین همبستگی مربوط به قصد رفتاری و حمایت درک شده بود. شاخص‌های آنالیز رگرسیون نیز نشان داد 5/54% از پراکندگی مشاهده شده در قصد رفتاری توسط چهار متغیر مستقل خود کارآمدی تنظیم خانواده، حمایت درک شده، آگاهی و عملکرد توجیه می‌شود. نتیجه‌گیری: یافته‌های مطالعه حاضر به نحوی تأیید كنندۀ بسیاری از مطالعات در زمینۀ ارتباط تنگاتنگ بین خود كارآمدی درك شده و استفاده صحیح از روش‌های پیشگیری به منظور كاهش بارداری‌های ناخواسته بود و به نظر مي‌رسد چنين نتايجي می‌تواند برای انجام مداخلات به منظور عملکرد بهتر در زمينة استفاده صحيح از روش‌هاي پيشگيري از بارداري مورد توجه قرار گیرد. Introduction: Unwanted pregnancy remains a major public health concern. In Iran, 8.7% of women of reproductive age (15-49) have an unwanted pregnancy during use of a reversible method of contraception, and 5.6% of these pregnancies occur among Oral Contraceptive (OC) users. OC use is the most popular and widely used method among Iranian women. The recent Iran Demogra-phic and Health Survey (IDHS) reported that only half (51.5%) of OC users take it correctly. The aim of this study was to investigate the influence of the women’s self-efficacy on their oral contra-ceptive performance. Materials & Methods: This study was a cross-sectional survey on oral contraceptives that investi-gated contraceptive behavior based on steps to behavior change (SBC) model and self efficacy theory of OC users in Iran. The survey was conducted from July 2005 to May 2006 in family planning clinics of Mashad Health Centers. Three hundred and fifty two OC users were interview-ed. The collected data were analyzed by SPSS software. Statistical methods such as descriptive analysis, spearman correlation and multiple regressions were employed. Results: Family planning self-efficacy was significantly related to knowledge, approval, intention, practice and advocacy, among which, intention and advocacy had the highest correlation and predictability power. Standard multiple regression analysis revealed that this model had worked extremely well. Indeed, the independent variables accounted for 54.5% of the variance in intention. Conclusion: This study confirms that the hypothesis of improving family planning self-efficacy can be effective in consistent and correct use of oral contraceptive pills and it can produce positive outcomes. It is suggested that the findings of present study be used as a basis for interventions designed to enhance better performance in the concerned area. تنظیم خانواده، قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری، زنان ایرانی، مراکز بهداشتی - درمانی، خودکار آمدی، مدل تغییر رفتار مرحله‌ای، بارداری ناخواسته Family planning, Oral contraceptive pill, Iranian women, Health centers, Self-efficacy, Steps to behavior change model, Unwanted pregnancy 78 91 https://www.jri.ir/article/272 /documents/fullpaper/fa/272.pdf NoushinPeymanDepartment of Health Education, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iranنوشینپیمان617AliHeidarniaDepartment of Health Education, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, IranعلیرضاحیدرنیاHidarnia@modares.ac.ir618FazlollahGhofranipourDepartment of Health Education, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iranفضل اللهغفراني پور251AnooshirvanKazemnejadDepartment of Biostatistics, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iranانوشيروانكاظم‌نژاد252Gholam HosseinKhodaeeKhorasan Razavi Provincial Health Center, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranغلامحسنخدایی619FarkhondehAmin ShokraviDepartment of Health Education, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran391