en 1726-7536 1735-8507 69 2139 288 gregorian 2008 10 1 9 3 online 1 fulltext

en ارتباط پروتئين‌هايGSK3ß و ß-cateninبا رویدادهای آپوپتوتیک تخمدان طبيعي و تخمدان پلی‌کیستیک القا شده با تستوسترون پروپیونات در رت زمینه و هدف: مسیر سیگنال‌دهی Wnt نقش مهمی در فولیکولوژنز تخمدان جوندگان ایفا می‌کند. ولی نقش آن در رویدادهای آپوپتوتیک تخمدان تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. نظر به اهمیت آپوپتوز در هموستاز و عملکرد بیولوژیک تخمدان، در این مطالعه به بررسی دخالت سیگنال‌دهی Wnt/ßcatenin در توقف رشد فولیکولی و آپوپتوز در مدل PCO موش بزرگ آزمایشگاهی (رت) پرداخته شده است.روش بررسی: القا PCO در رت‌های ماده نابالغ توسط تزریق روزانه تستوسترون پروپیونات (TP) حل شده در روغن کنجد به مدت یک و یا چهار هفته انجام و به گروه کنترل در طی این مدت حلال تزريق شد. آزمایشها در 3 سری مستقل طراحی شدند. در هر سری هشت رت برای هر دوره زمانی (یک و چهار هفته) مورد بررسي قرار گرفت كه به دو گروه چهار تایی تیمارشده و کنترل تقسيم شدند. پس از اتمام دوره تیمار، تخمدانها تثبیت و برش‌های پارافینی پیاپی جهت آنالیز ایمونوهیستوشیمی پروتئین‌هایGSK3ß ، ß-catenin وpGSK3ßSer9 آماده گردید. بررسي بيان Sfrp4 به عنوان يكي از آنتاگونيست‌هاي مسيرWnt signaling با روش وسترن بلات انجام شد. بررسی آپوپتوز با روش TUNEL و سپس شمارش فولیکول‌های آپوپتوتیک در هر گروه انجام شد. داده‌هاي بررسي كمي آپوپتوز با استفاده از Mann-Whitney U-test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. اختلاف آماري در سطح 05/0p< معني‌داري در نظر گرفته شده و میانه نیز محاسبه و ذکر گردید. نتایج: در بررسی هیستولوژی تخمدان رت‌های تیمار شده فولیکول‌های کیستیک، عدم وجود جسم زرد و تخمک‌گذاری مشاهده گردید. بیانGSK3ß در فولیکول‌های آپوپتوتیک گروه PCO و کنترل مشاهده و هم مکانی بین ß-catenin هسته‌ای باpGSK3ßSer9 در رت‌های تیمار یک هفته‌ای و گروه کنترل دیده شد. بررسي به روش TUNEL نشانگر افزایش معنی‌دار (001/0p<) ميزان آپوپتوز در تمامی دستجات فولیکول‌های تخمدان رت‌های تیمار دراز مدت (چهار هفته) نسبت به تیمار یک هفته بود. در تیمار دراز مدت باTP ، افزایش آپوپتوز و بیان بالای GSK3ß در سلول‌های گرانولوزا همراه با افزايش 1/5 بار بيانSfrp4 در مقایسه با کنترل مشاهده شد که می‌تواند دلیلی برای عدم حضور ß-catenin هسته‌ای در این سلولها باشد. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشانگر القا تخمدان پلی کیستیک در رت نابالغ با استفاده از TP است. علاوه بر این افزایش بیان Sfrp4 و GSK3ßدر تيمار دراز مدت با TP وابسته به افزایش آپوپتوز بوده است. اين نتایج می‌تواند نشانگر مهار مسیر Wnt signaling در رویدادهای آپوپتوتیک تخمدان جوندگان باشد. Introduction: Wnt signaling pathway plays an important role in folliculogenesis of rodent ovaries; however, its involvement in ovarian apoptotic events remains undetermined. With respect to the importance of apoptosis in homeostasis and ovarian biological function, this experimental study was conducted to determine the effects of Wnt/ß-catenin signaling on follicular growth arrest and apoptosis in polycystic ovary (PCO) models of rats. Materials and Methods: The experiments were performed in three independent series and with each set of experiments, 8 rats were allocated to the group, half of them as the controls and the other four as the testosterone propionate (TP)-treated rats for the indicated period of time (1 and 4 weeks). Induction of PCO in immature rats was performed by daily injection of testosterone propionate (TP) dissolved in sesame oil over 1 and 4 weeks in the experimental group but to the control group solvent was injected. At the end of the experiments, the ovaries were fixed and sequential paraffin slices were prepared for immunohistochemical analyses of GSK3ß, ß-catenin and pGSK3ßser9 proteins. Assessment of Sfrp4 expression as an antagonist of Wnt signaling pathway was performed by Western blot test. Analysis of apoptosis was done by TUNEL staining, followed by quantification of apoptotic follicles in the different groups. The data were analyzed by using Mann-Whitney U-test and a p-value <0.05 was considered significant. Results: Histological analysis of TP-treated rats showed cystic follicles, absence of corpus luteum and anovulation. GSK3ß expression in apoptotic follicles of PCO-induced and control groups was observed. In addition, co-localization of nuclear ß-catenin and pGSK3ßser9 in 1-week-treated rats was detected. In long-term TP-treated rats, there was an increase in apoptosis and GSK3ß expression and a 5.1 fold increase in Sfrp4 expression in granulosa cells, compared with the control group, which may explain the absence of nuclear ß-catenin in these cells.Conclusion: The results show testosterone propionate injections induces PCO in immature rats. Furthermore, the increased expression of Sfrp4 and GSK3ßin long-term treatment with TP was associated with apoptosis. These results may reveal Wnt signaling inhibition in apoptotic events of rodent ovaries. آپوپتوزیس، تستوسترون، ß-catenin، GSK3ß، Sfrp4، Wnt signaling، تخمدان پلی کیستیک Apoptosis, GSK3ß, Polycystic ovary, Sfrp4, Testosterone, Wnt signaling, ß-catenin 215 229 https://www.jri.ir/article/317 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/317.pdf NedaJarooghiDepartment of Animal Physiology, School of Biology, University College of Science, University of Tehran, Tehran, Iranنداجروقي688GhamartajHosseinDepartment of Animal Physiology, School of Biology, University College of Science, University of Tehran, Tehran, Iranقمرتاجحسين ghossein@khayam.ut.ac.ir689FarnazJannesari LadaniDepartment of Animal Physiology, School of Biology, University College of Science, University of Tehran, Tehran, Iran فرناز جان نثاري لاداني 690

en بررسی اثرات آنتي اكسيداني سلنیوم بر پارامترهای اسپرمي و ساختار بيضه موش‌هاي مسن و جوان زمینه و هدف: سلنیوم ماده‌اي آنتی اکسیدان است که وجود آن برای عملکرد طبیعی بیضه و انجام فرآيند اسپرماتوژنز ضروری می‌باشد. این ماده به عنوان كوفاكتور آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدان منجر به کاهش رادیکال‌های آزاد اکسیژن مي‌شود و لذا انتظار می‌رود که در افزایش باروری مؤثر باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات دوزهای مختلف سلنیوم بر پارامترهای اسپرم و ساختار بیضه موش‌هاي مسن و جوان بود.روش بررسي: در این مطالعه 20 سر موش نر سوری 12-10 ماهه و 20 سر موش نر سوری 3-2 ماهه به طور تصادفی به سه گروه (کنترل، شم، آزمایش) تقسیم شدند. به گروه کنترل هیچ تزریقی انجام نشد. به گروه شم، هم حجم تزریق گروه آزمایش حلال سلنیوم (نرمال سالین) به صورت داخل صفاقی تزریق شد. گروه‌های آزمایش دوز mg/kg2/0 سلنیوم (بر طبق دوزيابي انجام شده) به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. تزریقات به مدت 5 هفته، روزانه یک بار انجام شد. سپس بررسی‌های بافت شناسي و آنالیز اسپرم در روزهای 21، 28، 35 و 42 بعد از شروع تزریقات انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزارSPSS ویرایش 13 و از آزمون آنالیز واریانس ANOVA استفاده شد. 05/0p< به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد.نتايج: نتایج آنالیز اسپرم نشان داد که به دنبال تجويز سلنیوم پارامترهای اسپرم به‌خصوص مورفولوژی طبیعی و میزان درصد زنده ماندن اسپرمها نسبت به گروه کنترل بهبود یافت (05/0p<). در بررسی مقاطع بافتی بیضه موش‌های گروه کنترل مسن کاهش در تعداد اسپرم مشهود بود. همچنین واکوئل‌هایی در اپیتلیوم لوله منی ساز قابل مشاهده بود.نتیجه‌گیری: نتایج آنالیز اسپرم نشان داد که به دنبال تجويز mg/kg 2/0 سلنیوم کیفیت برخي از پارامترهای اسپرم موش‌ افزایش می‌یابد؛ لذا تأثیر سلنیوم وابسته به دوز است و احتمالاً تجویز مقدار مناسب آن در افراد مسن می‌تواند در بهبود عملكرد بيضه و كيفيت اسپرم موثر باشد. Introduction: Selenium, as an antioxidant, is essential for normal testicular function and spermatogenesis. It can reduce free oxidative radicals as a cofactor for antioxidant enzymes; therefore, it is expected to increase fertility. This experimental study was conducted to determine the effects of different doses of selenium on sperm parameters and testicular structure of aged and young mice.Materials and Methods: In this study, twenty 10 to 12-month and twenty 2 to 3-month old male mice were randomly divided into three control, sham and experimental groups. The control group received no injection but the sham and the experimental groups received daily intraperitoneal injectins of selenium solvent (Normal saline) and selenium, 0.2 mg/kg (Based on dose/response data), respectively over 5 weeks. Histological examinations as well as sperm analyses were performed on days 21, 28, 35 and 42 following the initiation of injections.Results: Sperm analyses showed improvements especially in terms of normal morphology and viability rates in the experimental group (P<0.05). Decreased sperm counts were evident in the aged mice at histological examination and some vacuoles were observable in the epithelium of seminiferous tubules.Conclusion: The results indicated that administration of 0.2 mg/kg selenium, improves some sperm parameters in the aged mice; thus, it seems that selenium effects are dose-dependent and appropriate amounts of the element can probably improve testicular function and sperm quality in the aged subjects. آنتی اکسیدان، استرس اکسیداتیو، بیضه، پارامترهای اسپرم، ساختار بافتی، سلنیوم، ناباروری مردان Antioxidant, Histology, Male infertility, Oxidative stress, Selenium, Sperm Parameters, Testis 229 238 https://www.jri.ir/article/318 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/318.pdf ShabnamMohammadiAnatomy Department, Faculty of Medical Sciences, Tarbiyat Modares University, Tehran, Iranشبنم محمدی691MansourehMovahedinAnatomy Department, Faculty of Medical Sciences, Tarbiyat Modares University, Tehran, Iranمنصورهموحدينmansoure@modares.ac.ir287Seyed JavadMowlaDepartment of Genetics, Faculty of Basic Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iranسید جواد مولی692

en ارزيابي نتايج سيكل‌هاي لقاح خارج رحمي در افراد مبتلا به پلي‌زوسپرمي زمينه و هدف: طبق دستورالعمل سازمان بهداشت جهانی (WHO) پلی‌زوسپرمی به نمونه‌هایی اطلاق می‌شود که دارای بیش از 250 میلیون اسپرم در هر میلی‌لیتر از مایع انزال باشند. برخی از مطالعات نشان می‌دهد که نمونه‌های فوق ممکن است دچار کاهش تحرک و نيز ناباروري باشند؛ لذا هدف از این مطالعه گذشته‌نگر بررسی وضعیت پارامترهای ماکروسکوپی و میکروسکوپی نمونه‌های اسپرم مردان پلي‌زوسپرمي، همچنين نتایج مربوط به سیکل‌های درمانی IVF و ICSI در افراد پلی‌زوسپرمی بود.روش بررسي: 121 نفر از افراد پلي‌زوسپرمي مراجعه كننده به مركز درمان ناباروري يزد در فاصله زماني مهرماه 1382 تا خرداد ماه 1386، در دو گروه مطالعه شدند. گروهI شامل 94 نفر بود كه پارامترهای ماکروسکوپی و میکروسکوپی مایع انزالی آنها به روشWHO مورد مطالعه قرار گرفت. گروه II شامل 27 نفر پلي‌زوسپرمي بود كه تحت درمانIVF يا ICSI قرار داشتند. نتایج مربوط به وضعيت كلينيكي گروهII شامل پارامترهای اسپرم، وضعيت و تعداد تخمک، میزان باروری و كيفيت جنین تشکیل شده به همراه میزان بارداري مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: نتایج نشان داد که میانگین پارامترهای اسپرم در هر دو گروه مورد مطالعه مطابق با استانداردهایWHO مي‌باشد. میانگین حرکت سریع و آهسته پیشرونده در گروه I (94 نفره) به ترتیب 56/1505/ 15% و 45/1567/39 % بود و در گروه II (27 نفره) بترتیب51/ 16± 37/ 16% و 66/35±92/14% بود. از کل 234 اووسيت بدست آمده تعداد 144 تخمك لقاح يافته (5 تخمک به ازای هر نفر) (5/61%) و از تعداد تخمک لقاح یافته 112 جنين (4 جنين به ازای هر نفر) (7/77%) تشكيل شد. و از کل جنین‌های تشکیل شده، 73 مورد (7/2 به ازای هر نفر) (1/65%) به داخل رحم منتقل شدند. از 27 نفر مورد بررسي، 22 نفر با شكست بارداري مواجه (ناموفق) و 5 نفر (5/18%) باردار شدند (موفق). در رابطه با اتيولوژي از تعداد مذكور 5 نفر با عامل زنانه، 8 نفر با عامل مردانه و 14 نفر با علت ناشناخته گزارش شد. از 5 مورد بارداري رخ داده 3 مورد مورفولوژي زير 30% وجود داشت.نتیجه‌گیری: براساس نتایج این تحقیق افراد با وضعیت پلی‌زوسپرمی دارای ساير پارامترهای اسپرمی در محدوده طبیعی مي‌باشند و به نظر مي‌رسد افزایش بیش از حد غلظت اسپرم (پلی‌زوسپرمی) در ارتباط با کاهش شانس باروري به روش‌هاي IVF و ICSI و نيز کاهش میزان بارداري در سيكل‌هاي ART اثر چنداني نداشته باشد. Introduction: According to the World Health Organization (WHO) criteria, men with sperm counts more than 250  106 / ml are referred to as polyzoospermics. Some studies suggest that these individuals might have reduced sperm motility and infertility. Therefore, the aims of this study were to assess macroscopic as well as microscopic parameters of semen samples and outcomes of in vitro fertilization (IVF) or intracytoplasmic sperm injection (ICSI) in men with polyzoospermia.Materials and Methods: Participants of this retrospective study were 121 polyzoospermic men referring to Yazd Infertility Center, from September 2003 to June 2007. The macroscopic and microscopic parameters of semen samples were evaluated regarding the WHO guideline in 94 of the cases (Group I). The remaining 27 cases (Group II) with polyzoospermia underwent IVF or ICSI. The data on the clinical conditions of cases in group II, including sperm parameters, quality and number of ova, quality of the developed embryos, fertility and pregnancy rates were collected.Results: Results of semen analyses in the two groups were within normal ranges according to WHO guidelines. The mean values for sperm progressive motility (Rapid and slow) were 15.05%15.56 and 39.67%15.45 in group I and 16.37%16.51 and 14.92%35.66 in group II, respectively. Out of 234 retrieved oocytes, 144 oocytes were fertilized (61.5%) and 112 embryos were developed (77.7%), which from these only 73 embryos were transferred (65.1%). Out of 27 cases undergoing ICSI, 22 failed to conceive but five succeeded (18.5%). The infertility etiologies were related to female, male and unexplained causes in five, eight and 14 cases respectively. Of the five pregnant cases, three were conceived with sperm morphologies less than 30%.Conclusion: According to the results, men with polyzoospermia have semen parameters within normal ranges. It seems that excessive sperm concentration (Polyzoospermia) has no significant effects on the likelihood of fertilization and pregnancy rates in assisted reproductive technique (ART) cycles. اسپرم، انتقال جنین، پلی‌زوسپرمی، تخمک، شمارش اسپرم، لقاح خارج رحمی، ناباروری، ناباروری مردان، آنالیز مایع منی Embryo transfer, <i>In Vitro</i> fertilization, Infertility, Male fertility, Oocyte, Polyzoospermia, Semen analysis, Sperm 238 246 https://www.jri.ir/article/319 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/319.pdf FatemehHaji- MaghsoudiDepartment of Biology and Anatomy, Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iranفاطمهحاجي مقصودي431MortezaAnvariDepartment of Biology and Anatomy, Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iranمرتضيانوري693Mohammad AliKhaliliDepartment of Biology and Anatomy, Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iranمحمد عليخليليkhalili59@hotmail.com84

en بررسی اثر درمانی هپارین در شکست مکرر لانه‌گزيني در سيكل‌هاي لقاح خارج رحمی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده زمینه و هدف: شكست مكرر لانه‌گزيني (RIF) يكي از علل عدم موفقيت سيكل‌هاي لقاح خارج رحمي مي‌باشد. سندرم آنتی‌فسفولیپید تنها سندرم شناخته شده مورد توافقی است که باRIF ارتباط داشته و هپارین انتخاب درمانی ثابت شده آن است. تاکنون روشن نشده که آیا هپارین ممکن است در زنانی که آنتی‌بادی‌های دیگر (غیر از آنتی‌فسفولیپید) یا سایر علل شكست درمان را دارند اثرات مثبت داشته باشد یا خير؟. با توجه به اینکه لقاح خارج رحمي اغلب بهترین درمان برای زوج‌های مبتلا به ناباروری چند عاملی و یکی از گزینه‌های درمانی معقول برای زنان مبتلا به کاهش باروری یا ناباروري با علت نامشخص است، درمان شکست مکرر در لانه‌گزینی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ لذا اين مطالعه با هدف بررسي اثر هپارين در بيماران دچار شكست مكرر در لانه‌گزيني انجام شد.روش بررسی: در این كارآزمايي باليني تصادفي جامعه مورد مطالعه، بیماران مراجعه‌کننده به بخش درمان ناباروري بیمارستان دکتر شریعتی تهران طي دوره 86-1385 بود كه داراي دو یا بیشتر تجربه IVFناموفق بودند. پس از اخذ تأییدیه کمیته اخلاق 60 زن به طور تصادفي، بدون توجه به خصوصیات بالینی به صورت یک در میان، در دو گروه (تحت درمان با هپارین و عدم درمان) قرار گرفتند. عامل مردانه، اختلالات آناتومیک، عفونی، بیماری‌های زمینه‌ای، اختلالات اندوکرین و علل ژنتیک در آنها رد شده بود. بیماران در گروه درمان از 14 روز قبل از IVF هپارین با دوز BID/SC/ 5000 دریافت کردند. نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS بررسی شد. پس از بررسي توزیع نرمال داده‌ها، نتايج کمی با t-test و نتايج کیفی با آزمون 2 مقایسه شدند. از آنالیز آماری رگرسيون لجستيك جهت بررسی و کنترل اثر عوامل مداخله‌گر استفاده شد. سطح معنی‌داری 05/0 در نظر گرفته شد.نتایج: در پيامد بارداري (رسیدن به هفته 30 بارداري) بین دو گروه تفاوت معنی‌دار آماری دیده نشد. در 40% افراد گروه تحت درمان با هپارین و 30% از گروه کنترل، تست HCG مثبت شد که اختلاف معنی‌دار نبود. 3/23% از گروه هپارین و 7/16% از گروه کنترل به هفته 30 بارداري رسیدند، که اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود. در مقایسه نتايج بین افراد دارای علت ایمنولوژیک یا ترومبوفیلی با بیماران با علت ناشناخته در گروهی که تحت درمان با هپارین قرار گرفته بودند اگرچه اختلاف معنی‌دار نبود، ولی در بیماران دارای علت ایمنولوژیک یا ترومبوفیلی تحت درمان با هپارین میزان مثبت شدن HCGبیشتر از بیماران با علت ناشناخته تحت درمان با هپارین بود (3/58% در مقابل 8/27%).نتيجه‌گيري: با توجه به عدم مشاهده تفاوت معني‌دار از نظر پيامد بارداري در موارد درمان با هپارین در شکست مکرر IVF بین دو گروه در اين مطالعه، به نظر نمي‌رسد كه درمان با هپارین در بیماران شکست مکرر IVF بدون علت مشخص سودمند باشد. اگرچه عليرغم معني‌دار نبودن، پیامد بارداري در گروه زنان دارای علل ایمنولوژیک یا ترومبوفیلی شكستIVF تحت درمان با هپارین بیشتر بود؛ ولي براي ارائه راهكار درماني انجام مطالعات تصادفي بزرگتر برای بررسی تأثیر هپارین در بیماران مواجه با شكست مكرر در لانه‌گزيني لازم است. Introduction: Repeated Implantation Failure (RIF) is the main cause of IVF failure. Antiphospholipid syndrome is one of the causes of RIF and heparin is its treatment of choice. It is not clear yet whether heparin could be effective in women with other autoimmune disorders or other causes of IVF failure. Since IVF is the choice procedure for various causes of infertility, its application for the treatment of repeated implantation failures is of critical importance. The purpose of this study was to identify the effects of heparin in women with repeated implantation failures.Materials and Methods: In this randomized clinical trial, 60 women, with two or more unsuccessful IVF cycles, referring to infertility clinic of Shariati Hospital were randomly selected irrespective of their clinical characteristics from 2006 to 2007. Male factors infertility, anatomic, infectious, endocrine, as well as genetic problems had been ruled out in the participants. Women in the treatment group received 5000 IU heparin subcutaneously twice daily, 14 days prior to IVF.Results: Gestational outcomes (Reaching the 30th week of gestation) between the two groups were the same. Positive -hCG tests were seen in 40% and 30% of the intervention and control groups respectively with no significant statistical differences. Amongst the participants, 23.3% and 16.7% of the intervention and control groups reached the 30th week of pregnancy, respectively with no significant statistical differences. Women with immunologic or thrombophilic factors had more positive -hCG tests than those with unexplained causes (58.3% vs. 27.8%) in the intervention group; although the difference was not statistically significant.Conclusion: It seems that administration of heparin has no effects on women with unexplained infertility or repeated IVF failures. Although women with immunologic or thrombophilic factors had more positive -hCG tests, more extensive trials are warranted in this regard. پیامد بارداری، ترومبوفیلی، شکست لانه‌گزینی، فاکتورهای ایمنولوژیک، لقاح خارج رحمی، هپارین Gestational, Outcome, Heparin, Immunological disorder, <i>In Vitro</i> fertilization, Luteal phase support, Repeated implantation failure, Thrombophilia 246 256 https://www.jri.ir/article/320 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/320.pdf LeiliSafdarianDepartment of Endocrinology and Infertility, Shariati Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranليليصفدريان345ElhamKheirollahiDepartment of Endocrinology and Infertility, Shariati Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranالهام خیراللهیekheirollahi@razi.tums.ac.ir694AshrafAlyasinDepartment of Endocrinology and Infertility, Shariati Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranاشرفآل ياسين89MarziehAgha HossineiDepartment of Endocrinology and Infertility, Shariati Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranمرضيهآقاحسيني88HodjatallahSaeidiDepartment of Biochemistry, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iranحجت اله سعیدی 695

en مقايسه سطح سرمي كلسيم و منيزيوم در زنان مبتلا به پره‌اكلامپسي و بارداري طبيعي زمينه و هدف: پره‌اكلامپسي اختلالي شايع در بارداري بوده، 8-5% بارداريها را دچار عارضه مي‌كند و با افزايش ميزان مرگ و مير و عوارض مادري، جنيني‌ و نوزادي همراه است. تغييرات سطح سرمي كلسيم و منيزيوم به عنوان عاملي مؤثر در بيماري‌زايي پرهاكلامپسي مطرح است. هدف از اين مطالعه مقايسه سطح سرمي كلسيم و منيزيوم در زنان مبتلا به پره‌اكلامپسي و زنان باردار طبيعي است.روش بررسي: مطالعة حاضر به روش موردـ شاهد در زنان باردار طبيعي و مبتلا به پره‌اکلامپسي مراجعه‌کننده به بيمارستان قائم (عج)، وابسته به دانشگاه علوم پزشکي مشهد طي سال 1385 انجام شد. در اين پژوهش نمونه خون وريدي 50 زن باردار مبتلا به پره‌اكلامپسي و 50 زن با بارداري طبيعي با سن بارداري مشابه جمع‌آوري و سطح سرمي كلسيم و منيزيوم آن اندازه‌گيري و مقايسه شد. جهت تجزيه و تحليل آماري از آزمون‌هاي كلموگروف اسميرونف براي بررسي نرماليتي و از روش‌هاي 2، t و آزمون دقيق فيشر و مدل خطي عمومي براي تحليل داده‌ها استفاده گرديد. 05/0p< از نظر آماري معنيدار تلقي شد.نتايج: ميانگين سني زنان در دو گروه با يكديگر تفاوت معنيداري داشت (01/0p<). از نظر سابقه مصرف دخانيات نيز در دو گروه تفاوت معني‌داري وجود داشت (05/0p<). سطح منيزيوم سرم در زنان مبتلا به پره‌اكلامپسي به طور معني‌داري كمتر از زنان باردار طبيعي بود (01/0p<) (mg/dl37/092/1 در برابر mg/dl69/029/2). سطح كلسيم سرم در پره‌اکلامپسي در مقايسه با بارداري طبيعي از نظر آماري معني‌داري نبود (mg/dl75/016/9، در برابر mg/dl58/147/9).نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان مي‌دهد كه سطح منيزيوم سرم در زنان باردار مبتلا به پره‌اكلامپسي كمتر از زنان باردار طبيعي است. اين يافته از اين فرضيه حمايت مي‌کند که شايد کمبود اين عنصر در پاتوفيزيولوژي پره‌اکلامپسي نقش داشته و بررسي سطح آن در تشخيص زودرس اين عارضه مفيد باشد. Introduction: Preeclampsia is a common gestational disorder which complicates 5-8% of pregnancies and it is associated with maternal, fetal and neonatal morbidity and mortality. Alterations in serum calcium (Ca) and magnesium (Mg) levels have been suggested as effective factors in causing preeclampsia. This study was conducted to compare serum calcium and magnesium levels in preeclamptic and normal pregnant women.Materials and Methods: In this case-control study, 50 preeclamptic and 50 normal pregnant women referring to Ghaem Hospital, affiliated to Mashad University of Medical Sciences, were selected during 2005. Blood samples of both groups with similar gestational ages were collected and compared for calcium and magnesium concentrations. The data were analyzed by student t-test, 2, Kolmogorov-Smirnov, Fishers exact tests and a general linear model.Results: The demographic data in the two groups, had no significant difference (P<0.01) but there was a significant difference between them in terms of smoking history (P<0.05). Serum magnesium levels in the preeclamptic women were significantly lower than those of individuals with normal pregnancy (1.920.37 mg/dl vs. 2.290.69 mg/dl), (P<0.01) while calcium levels had no significant differences (9.160.75mg/dl vs. 9.471.58 mg/dl).Conclusion: This study revealed that serum magnesium level in preeclampsia is lower than that of the normal pregnant women. This result may support the hypothesis on the role of magnesium deficiency in preeclampsia pathophysiology and suggest the usefulness of its assessment in the early diagnosis of the disorder. بارداری طبیعی، سرم، کلسیم، مراقبت دوران بارداری، منیزیوم، پره‌اکلامپسی Calcium, Magnesium, Preeclampsia, Pregnancy, Prenatal care 256 263 https://www.jri.ir/article/321 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/321.pdf FatemehVahidrodsariResearch Center for Women’s Health, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranفاطمهوحيد رودسري95SedighehAyatyResearch Center for Women’s Health, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranصديقهآيتيsed_ayati@yahoo.com505AliehTourabizadehResearch Center for Women’s Health, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranعاليهترابي‏زاده94HosseinAyat-AllahiDepartment of Hematology, Ghaem Hospital, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranحسينآيت اللهي625HabibollahEsmaeliBiostatistics Center, Department of Community Medicine, Ghaem Hospital, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranحبيب ا... اسماعيلي 696MasoudShahabianCardiovascular Research Center, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranمسعود شهابيان 697

en میزان شیوع و عوامل مرتبط با کم وزنی نوزادان در زایمانهای انجام شده در مرکز آموزشی‌ـ درمانی هاجر شهر کرد در سال 1384 زمینه و هدف: از آنجائی که بخش بزرگی از مرگ و میر نوزادان در ارتباط با وزن کم زمان تولد می‌باشد و با توجه به اينكه شیوع تولد نوزادان کم وزن در حال افزایش است، در این مطالعه به تعیین میزان شیوع و برخی از عوامل مرتبط با تولد نوزادان کم وزن پرداخته شده است.روش بررسی: این بررسی به روش مقطعی و با استفاده از اطلاعات موجود بر روی 5102 نوزاد متولد شده در سال 1384 در مرکز آموزشی‌ـ درمانی هاجر شهرکرد انجام گرفت. اطلاعات مورد نظر با استفاده از فرم ثبت اطلاعات و از طریق مصاحبه حضوری با مادر، معاینه نوزاد توسط متخصص اطفال و بررسی پرونده مادر و نوزاد، جمع‌آوری گردید. سپس داده‌ها با استفاده از آزمون‌های 2 و مدل رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل گردید و میزان 05/0p< معنی‌دار در نظر گرفته شد.نتایج: از 5102 نوزاد مورد مطالعه 434 نوزاد (5/8%) دارای وزن تولد کمتر از g2500 بودند (حدود اطمینان 5/9% - 5/7%). نسبت شانس کم وزنی در نوزادان چند قلو 3/16 برابر نوزادان تک قلو (0001/0=p)، در نوزادان با سن کمتر از 37 هفته 6/9 برابر نوزادان بیشتر از 37 هفته (0001/0=p)، در مادران با سن کمتر از 20 سال 75/2 برابر مادران با سن بیشتر از 20 سال (04/0=p)، در نوزادان دختر 45/2 برابرنوزادان پسر (04/0=p)، در حاملگی اول 69/3 برابرحاملگی چندم (01/0=p) و در تحصیلات زیر دیپلم مادر 22/1 برابر تحصیلات بالای دیپلم (045/0=p) بود. ارتباط معنی‌داری بین محل سکونت مادر و کم وزنی نوزاد در بدو تولد وجود نداشت.نتیجه‌گیری: شیوع کم وزنی نوزادان در مرکز آموزشی‌ـ درمانی هاجر شهرکرد مشابه سایر نقاط کشور است. پیشگیری از زایمان‌های زودرس و اجرای برنامه‌های مداخله‌ای آموزشی برای گروه‌های پرخطر به‌ویژه مادران جوان با سن کمتر از 20 سال و مادران اول‌زا، همچنین مادرانی که تحصیلات کم دارند، می‌تواند نقش مؤثری در پیشگیری از کم وزنی نوزادان داشته باشد. Introduction: Since a great number of neonatal mortality is related to low birth weight (LBW) and its prevalence of LBW is increasing in different populations, this study was carried out to identify the prevalence of LBW and some of its related factors at Hadjar Educational Hospital in Shahr-e-Kord, during 2006.Materials and Methods: This cross sectional study was done on 5102 neonates. The data were collected by completing a form through physical examinations of the neonates by pediatricians and interview with their mothers.Results: Out of 5102 neonates, 434 (8.5%) had low birth weight than 2500gr (CI=7.5%-9.5%). The odds ratio for low birth weight in multiples was 16.3 times greater than singletons (P=0.0001), 9.6 times greater in gestational ages before the 37th week than after it (P=0.0001), and 2.75 times greater in mothers under 20, than older ones (P=0.04). In addition, the odds ratio was 2.45 times greater in female versus male neonates (P=0.04), 3.69 times greater in primigravidas than multigravidas (P=0.01) and 1.22 times greater in mothers under high school diploma than those with higher education (P=0.045). No significant relationships were found between the mothers’ residential areas and low birth weight.Conclusion: The prevalence of LBW in Shahr-e-Kord was similar to other parts of Iran. Preventing preterm labor and holding educational programs for high-risk mothers, particularly under 20 mothers, primiparous women and those with lower educational attainments can play an effective role in the prevention of low birth weight. بارداری، زایمان زودرس، کم وزنی هنگام تولد، مراقبت دوران بارداری، نوزاد Low birth weight, Pregnancy, Prenatal care, Preterm labor, Primiparous 263 271 https://www.jri.ir/article/322 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/322.pdf MasoumehDelaramDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Shahrekord University of Medical Science & Health Services, Shahr-e-Kord, Iranمعصومه دل‌آرام masoumehdelaram@yahoo.com270AlirezaAhmadiDepartment of Biomedicine women, Research Center,Alzahra University, Tehran, Iranعليرضااحمدي513

en اختلال عملكرد جنسی زوجين و برخي عوامل مرتبط با آن در دوران بارداري زمينه و هدف: بارداري يكي از حساس‌ترين دوره هاي زندگي زنان است و روابط جنسي و زناشويي زوجين در اثر تغييرات فيزيكي و روانشناختي متعدد اين دوره دستخوش تغيير مي شود؛ لذا توجه ناكافي به امور جنسي در دوران بارداري مي تواند باعث بروز اختلال در عملكرد جنسي هر يك از زوجين شود. اين پژوهش با هدف تعيين اختلال عملكرد جنسي و برخي عوامل مرتبط با آن در زنان باردار و همسران آنها انجام شد.روش بررسي: در اين مطالعه از نوع توصيفي‌ـ تحليلي اختلال عملكرد جنسی و عوامل مرتبط با آن در 350 زوج در دوران بارداري مورد بررسي قرار گرفت. زوجين شركت كننده در اين مطالعه به روش نمونه‌گيري طبقه‌بندي شده انتخاب شدند. گردآوري داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اي مشتمل بر سه بخش مشخصات فردي‌ـ اجتماعي، نگرش واحدهاي مورد پژوهش نسبت به فعاليت جنسي در دوران بارداري و پرسشنامه تجارب جنسي آريزوناي مربوط به زن و مرد انجام گرفت. از آزمون مجذور كاي و مدل رگرسيون لجستيك براي تحليل داده‌ها استفاده و مقادير p كمتر از 05/0 معني‌دار در نظر گرفته شد.نتايج: در اين مطالعه 5/12% از زوجين در سه ماهه اول، 3/11% در سه ماهه دوم و 21% در سه ماهه سوم بارداري اختلال عملكرد جنسي داشتند. در سه ماهه اول، دوم و سوم بارداري اختلال ميل جنسي در زنان و عدم رضايتمندي جنسي و نيز عدم رسيدن به ارگاسم شايعترين اختلال عملكرد جنسي در مردان بود. در سه ماهه سوم بارداري بين اختلال عملكرد جنسي مردان با ترس از صدمه به جنين (009/p=) و احساس گناه (001/0p<) ارتباط آماري وجود داشت. از طرف ديگر ترس از صدمه به جنين ناشي از فعاليت جنسي (5/1= OR)، احساس كاهش جذابيت جنسي (43/1= OR)، عدم رضايت از درآمد خانوادگي (67/2= OR)، ناخواسته بودن بارداري (05/4=OR) و سطح تحصيلات پايين (49/2= OR) با اختلال جنسي در زنان ارتباط معني‌دار داشت. نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه آگاهي، عقايد و نگرش در مورد فعاليت جنسی در بارداری، عملكرد جنسی زوجين را تحت تاثير قرار مي‌دهد ارائه آموزش و مشاوره‌هاي لازم در اين زمينه توصيه مي‌شود. Introduction: Pregnancy is one of the most critical periods in women’s lives. Sexual and marital relationships could change due to physical and psychological alterations during this period. Disregarding sexual relationships during pregnancy may result in sexual dysfunction in couples. This study was performed to determine sexual dysfunction and some of its related factors in pregnant women and their spouses.Materials & Methods: In this descriptive-analytical study, sexual dysfunction and some of its related factors, prevalent during pregnancy, were studied in 350 couples, through stratified sampling. A three-part questionnaire was used for data gathering: 1) Demographic, 2) Couples’ attitudes towards sexual activities during pregnancy, and 3) Arizona Sexual Experience Scale (ASEX)_ both female and male versions. The results were statistically sccrutimized.Results: Sexual dysfunction was found in 12.5%, 11.3% and 21% of the couples in the first, second and third trimesters of pregnancy respectively. Altered sex drive in women and sexual dissatisfaction and inability to reach orgasm in men were the most prevalent sexual dysfunctions at each pregnancy trimester. A significant relationship was found between male sexual dysfunction and fear of injury to the fetus (P=0.009) and feeling of guilt (P<0.001) in the third trimester. Similarly, female sexual dysfunction was significantly associated with fear of injury to the fetus (OR=1.5), feeling of decreased sexual attractiveness (OR=1.43), discontent with family’s financial situation (OR=2.67), unwanted pregnancy (OR=4.05) and low level of education (OR=2.49).Conclusion: As couples’ knowledge, beliefs and attitudes regarding sexual activity during pregnancy influence their sexual function, holding educational programs and providing consultation to address the issue during prenatal care are recommended. اختلال عملکرد جنسی، بارداری، تمایلات جنسی، چرخه پاسخ جنسی، رضایت، رفتار جنسی، روان شناختی، زوجین، نگرش Attitude, Couples, Pregnancy, Psychological behavior, Satisfaction, Sexual behavior, Sexual dysfunction, Sexual response cycle, Sexuality 271 283 https://www.jri.ir/article/323 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/323.pdf RoqaiehBayramiGhamar Banihashem Hospital, Khoy, Iranرقيه بايرامي rozabayrami@yahoo.com700NiloofarSattarzadehDepartment of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranنيلوفرستارزاده609FatemehRanjbar KoochaksariieDepartment of Psychiatry, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranفاطمهرنجبرکوچکسرائي610Mohammad ZakariaPezeshkiDepartment of Community Medicine, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iranمحمدزكرياپزشكي616

en چرخش ایزوله لوله فالوپ در دختر 12 ساله قبل از منارک زمینه و هدف: چرخش ایــزوله لوله فالوپ وضعیتي نادر است که ممكن است در تمام سنین رخ دهد؛ ولی بیشتر در سنین باروری دیده می‌شود. اهمیت موضوع در تشخیص زودرس و درمان فوری آن براي حفظ لوله فالوپ می‌باشد. گزارش مورد: بیمار دختري 12 ساله است که هنوز قاعدگی وی شروع نشده و با علائم درد حاد لگني در ربع تحتاني راست شكم از 24 ساعت قبل، همراه با حالت تهوع و استفراغ مراجعه نموده بود. حساسيت در معاينه در ربع تحتانی راست شکم، بدون توده قابل لمس وجود داشت. در سونوگرافی توده‌ای حاوی اجزا توپر و کیستیک به ابعاد mm35×65 در ادنکس راست گزارش گردید. در هنگام لاپاراتومی، چرخش ایزوله لوله سمت راست وجود داشت که نکروزه شده بود؛ لذا سالپنژکتومی برای بیمار انجام و قاعدگی بیمار یک هفته بعد آغاز گردید. نتیجه‌گیری: چرخش ایزوله لوله فالوپ باید در تشخیص افتراقی درد حاد قسمت تحتانی شکم و لگن در نوجوانان قبل از منارک قرار گیرد و در صورت بروز چرخش، جراحی فوری برای حفظ لوله رحمي در اين افراد ضروری است. Introduction: Isolated torsion of the fallopian tubes is a rare condition. Although, it can occur at all ages, it is mostly observed during reproductive ages. Early diagnosis and urgent management of the condition is crucial to preserving the tube.Case Report: A 12-year-old premenarcheal girl presented with a sudden, severe right-sided lower abdominal pain. The pain had begun 24 hours earlier. The girl had nausea and vomiting. Abdominal examination revealed tenderness in the right lower quadrant with no palpable mass. Pelvic ultrasound showed a right adnexal mass measuring 65×35 mm and containing dense and cystic tissues with simple appearance. At laparotomy, an isolated twist of the right fallopian tube with necrosis was found, leaving no choice other than salpingectomy. Menstruation began one week following surgery.Conclusion: Isolated torsion of the fallopian tube should be considered in the differential diagnosis of acute abdominopelvic pain in premenarcheal adolescent girls. Prompt surgical intervention is necessary to preserve the fallopian tube. آدنکس، اولین قاعدگی، چرخش، درد شکمی، ضمایم رحم، لوله فالوپ Abdominal pain, Adnexal, Fallopian tube, Torsion, Uterine appendages 283 289 https://www.jri.ir/article/324 https://www.jri.ir/documents/fullpaper/fa/324.pdf NayerehGhomianDepartment of Obstetrics and Gynecology, Imam Reza Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranنیره قمیان ghomiann@mums.ac.ir698MarziehLotfalizadehDepartment of Obstetrics and Gynecology, Imam Reza Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences, Mashad, Iranمرضیه لطفعلیزاده 699