بررسی مقایسه‌ای دو روش درمانی كاهش مرحله ای و دوز ثابت hMG در زنان نابارور تحت درمان با روش ZIFT Evaluating two methods of step-down and fixed-dose regimens of hMG administration in infertile women undergoing ZIFT treatment 2 1 زمينه و هدف: از حدود نیم قرن پیش گنادوتروپین‌های اگزوژن با روش‌های متنوعی، جهت القاء تخمک‌گذاری در درمان اختلالات تخمک‌گذاری و انجام روش‌های فن‌آوری کمک باروری استفاده مي‌شوند. بدلیل کاربرد وسیع دو روش كاهش مرحله‌ای و روش با دوز ثابتhMG در القاء تخمک‌گذاری، هزینه بالا و عوارض زیاد ناشی از درمان و نيز عدم دستيابي به نتايج مشترك در خصوص ارجحيت يكي از اين دو روش در مطالعاتي كه قبلاً انجام شده است این مطالعه با هدف مقایسه دو روش از لحاظ مقدار داروی لازم، نیاز به افزایش دوز دارو در حین درمان، ضخامت و الگوی اندومتر و میزان حاملگی به دنبال درمان، انجام شده است. روش بررسي: در این مطالعه همگروهي تاریخی، تعداد 245 سیکل از هر روش از پرونده بیماران نابارور بیمارستان شریعتی تهران در سال‌های 83-1382، مورد بررسی قرار گرفتند. تمامي بیماران کمتر از 35 سال سن داشته، كانديداي اهداء تخمك و مبتلا به PCOS و يا آمنوره هیپوتالامیک نبودند. بعد از سركوب هیپوفیز با پروتکل طولانی مدت آگونیست GnRH،hMG در روش كاهش مرحله‌ای با تجويز 4-2 آمپول 150 واحدی شروع و در چندین مرحله کاهش دوز به میزان نصف آمپول هر 3-2 روز، بر پایه یافته‌های سونوگرافیک انجام شد. در روش ثابت همان دوز ابتدایی 4-2 آمپول 150 واحدي بدون کاهش در طول سیکل ادامه یافت. بعد از تزریق hCG، اووسیت‌های حاصل، در روش ZIFT به كار گرفته شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار آماری SPSS وآزمون‌هایt-test، 2 و Fishers exact استفاده شد.05/0≥p سطح معنی‌دار آماری در نظر گرفته شد. نتایج: از نظر تعداد اووسیت‌هاي حاصل، کیفیت زایگوت، ضخامت اندومتر و میزان حاملگی، دو روش ذكر شده، تفاوت معنی‌دار آماری نداشتند. روش کاهش مرحله‌ای به طور معنی‌داری با الگوی اندومتر سه خطی بیشتر و الگوی اکوژن کمتری همراه بود (001/0=p). روش کاهش مرحله‌ای نسبت به روش ثابت با متوسط تعداد آمپول مصرف شده کمتر (4/26 عدد در برابر 2/32 عدد آمپول،000/0=p ) و موارد کمتر نیاز به افزایش دوز در حین انجام درمان (به ترتيب 42 سيكل (1/17%) در برابر 99 سيكل (4/40%)،000/0=p ) همراه بود. نتیجه گیری: با توجه به عدم تفاوت معني‌دار بین دو روش از نظر میزان حاملگی و نتیجه درمانی، روش کاهش مرحله‌ای با مصرف تعداد كمتر آمپول hMG، در بیماران بررسی شده، روش مناسبتری به نظر می‌رسد. بدیهی است برای حصول به یک نتیجه قطعی، نیاز به بررسی‌های بیشتر با در نظر گرفتن دیگر شرایط از جمله ابتلا به PCOS، آمنوره هیپوتالامیک و ... وجود دارد. 2 Introduction: From half a century ago, exogenic gonadotropins have been used by different methods for ovulation induction in the treatment of ovulatory problems and in ART. According to the extensive use of step-down and fixed-dose regimens of hMG in ovulation induction and in view of the fact that previous studies have not provided similar results, are expensive and have some complications, this study was performed to compare the aspects of the two methods that follows: hMG dosage, the need for increasing the dosage during therapy, endometrial thickness, pattern of endometrium and pregnancy rates. Materials and Methods: In this historical cohort study, 245 cycles of each regimen used in infertile patients who had been admitted to Shariati Hospital in Tehran during 2003-2004, were reviewed. All patients were under 35 and had not volunteered for zygote donation and were not suffering from PCOS or hypothalamic amenorrhea too. After the pituitary gland suppression by long-term GnRH agonist protocol, employing the step- down regimen, the initial dose of hMG, 2-4 ampoules (150 IU each), was administered and then in several stages the dosage was lowered, about 0.5 ampoule every 2-3 days based on sonographic findings. In the fixed dose regimen, 2-4 ampoules of hMG were administered without any decrease throughout the cycle. After injection of hCG, the resultant oocytes were used in ZIFT. The data were analyzed by SPSS software, using t-test, 2and Fishers exact test. Differences were considered significant at 5% level (p-value0.05). Results: In the two mentioned regimens, the mean number of oocytes which were retrieved, grades of zygotes, endometrial thickness and pregnancy rates didn't have significant statistical differences. There were significantly more triple lines and less echogenic patterns of endometrium in step- down regimen (p-value=0.001). The mean number of used hMG ampoules in step- down regimen was significantly lower than the fixed- dose (26.4 versus 32.2 respectively, p-value= 0.000) as the need for increasing the dosage during treatment was_42 cycles (17.1%) versus 99 cycles (40.4%) respectively; p-value=0.000. Conclusion: According to significant differences in pregnancy rates and outcomes between the two regimens, the step- down regimen, by administering less hMG, seems to be better but further investigations by including patients suffering from PCOS, hypothalamic amenorrhea, etc in the study are needed to generalize these results. 223 233 Marjan M Firoozeh مرجان فیروزه Infertility Treatment Ward, Shariati Hospital, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences & Health Services University Infertility Treatment Ward, Shariati Hospital, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences & Health Services University Iran marjan_firoozeh@yahoo.com Leili L Safdarian لیلی صفدریان Infertility Treatment Ward, Shariati Hospital, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences & Health Services University Infertility Treatment Ward, Shariati Hospital, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences & Health Services University Iran Ovulation inductionHuman menopausal genadotropinFixed-dose regimenStep-down regimenInfertilityZIFTAssisted Reproductive Techniques 189.pdf Speroff L., Glass R.H., Kase N.G. Female infertility. Clinical Gynecologic Endocrinology and Infertility. 6th Edition. Maryland USA, Wolters kluwer Company. 1999;pp:1013-1019.##Speroff L., Glass R.H., Kase N.G. Induction of ovula-tion, Mitchell Ch. Clinical Gynecologic Endocrinolory and Infertility.6th Edition. Maryland USA, Wolters klu-wer Company.1999;pp:1097-1115.##Nugent D., Vandekerckhove P., Hughes E., Amot M., Lilford R. Gonadotrpin therapy for ovulation induction in subfertility associated with PCOs. Cochrane data-base of systemic reviews.2002;(4):CD000410. Review.##Daya S. Updated metaanalysis of recombinant FSH versus urinary FSH for ovarian stimulation in assisted reproduction. Fertil Steril.2002;77:645.##Sagle M.H.F., Kiddy D.S., Franks S. A comparative randomized study of low dose human menopausal go-nadotropin and follicle stimulating hormone in women with PCOs. Fertil Steril.1991;55:56-60.##Aboulghar M.A., Mansour R.T., Serour G.I., Amin Y. M., Fattar M.A., et al. Recombinant FSH in treatment of patients with history of sever OHSS. Fertil Steril. 1996;66:757-60.##Nugent D., Hughes E., Arnot M., Lilford R. Gonado- tropin therapy for ovulation induction in subfertility associated with PCOs. Hum Reprod.2002; 17:3305-9.##Balash J. Inducing follicular development in anovula-tory patients and normally ovulating women: Current concepts and the role of recombinant gonadotropins. Assisted Reproductive Techniques. London.2001;pp: 67-83.##Imani B., Faessen G.H., Bouchard P., Giudice L.C., Faufer B.T. Prediction of the individual FSH threshold for gonadotropin induction of ovulation in normo-gonadotropic anovulatory infertility. Fertil Steril.2002; 77:83-90.##Hugues J.N., Avril C., Bulwa S., Cedrins D.U.I., Herve F. Sequential step up and step down dose regi-men, an alternative method for ovulation induction with FSH in PCOs. Hum. Reprod.1996;11:2581-2584.##Diedrich K., Felberaum R. New approaches to ovarian stimulation. Hum Reprod.1998;13:2900(S3).##Hugues J.N. Step protocols. Contracept Fertil Sex. 1998;26(4):307-11. Review.##Evert J.P., Van Santbrink A.M., Fauser B.C.J.M. Uri-nary FSH for normogonadotropic clomiphen resistant anovulatory infertility: Prospective Randomized Com-parison between low dose step up and step down dose regimens. J Clin Endocrinol Metab. 1997;82(11):3597-3602.##Christin S., Hugues J.N. A comparative randomized multicentric study comparing the step up versus step down protocole in PCOs. Hum Reprod.2003;18(8): 1626-1631.##Henk J., Ishay D., Raphael R., Shevach F., Eliezer Sh., et al.A randomized double blind clinical trial using fixed dailydoses 100 or 200 IU of recombinant FSH in ICSI cycles. Hum Reprod.2001;16(6):1104-1109.##Henk J., Svend L., Mikkelsen A.L. Talia E.G., David L. A prospective randomized double blind clinical trial to study the efficacy and efficiency of a fixed dose of r. FSH in women undergoing ovarian stimulation. Hum Reprod.1999;14(3):622-625.##Nakamura Y., Takasaki A., Sugino N., Tamura H., Takiguchi S. et al. Studies on the effects of initial in-jection doses of follicle stimulating hormone on the pregnancy and the ovarian hyperstimulation syndrome incidence in PCOs patients. Reprod Med Biol.2003; 2(2):63.##Ehimen P., Sharhan M., Grudzinskas J. A comparison of a step up protocole with high fixed dose gonado-tropin administration in obese patients with PCOs. MEFS Journal.2003;7(3):356-360.##Andoh K., Mizunuma H., Liu XI., Kanigo T., Yamada K. et al. A comparative of fixed dose, step down and low dose step up regimens of HMG for patients with PCOs. Fertil Steril.1998;70(5):840-6.##Lolis D.E., Tsolas O., Messinis I.E. The FSH thre-shold level for follicle maturation in superovulated cycles. Fertil Steril.1995;63:1272-7.##Van Santbrink E.J.P., Hop W.C., Van Dessel T.J.H.M., Dejong F.H., Fauser B.C.J.M. Decremental FSH and dominant follicle development during the normal menstrual cycle. Fertil Steril.1995;64:37-43.##El Tabbakh M.N. Ovulation in invitro fertilization. Fertil Steril.2001;73(6):1012-16.##

بررسي مشخصات باليني بيماران با تست چالش كلوميفن غيرطبيعي Evaluating the clinical characteristics of patients with abnormal Clomiphene Citrate Challenge Test 2 1 زمينه و هدف: 15-10% زوجين دچار ناباروري مي‌باشند و 40-30% موارد ناباروري خانمها به دليل اختلال در تخمك‌گذاري رخ مي‌دهد. با افزايش سن، ذخيره تخمداني كاهش مي‌يابد. اين مسئله باعث كاهش در تخمك‌گذاري و كاهش كيفيت تخمك و در نتيجه ناباروري مي‌شود. يكي از روش‌هاي غربالگري كاهش ذخيره تخمداني، انجام تست چالش كلوميفن سيترات (CCCT) مي‌باشد كه در صورت غيرطبيعي بودن اين آزمايش، مي‌توان كاهش شانس بارداري با روش‌هاي كمك باروري را پيش‌بيني كرد. در اين تحقيق ارتباط خصوصيات باليني بيماران نابارور با نتيجه CCCT بررسي شده است. روش بررسي: اين مطالعه در 75 خانم نابارور مراجعه كننده به مركز درمان ناباروري بيمارستان منتصريه مشهد صورت گرفت. براي اين خانمها CCCT به عنوان بخشي از ارزيابي ناباروري انجام شد. سن در زمان مراجعه، وزن، قد، نوع و مدت ناباروري، فاصله سيكلها و مدت خونريزي قاعدگي، سن شروع قاعدگي، وجود هيرسوتيسم (پرمويي) در بيماران و سن يائسگي در مادر بيمار ثبت شد. در پايان داده‌هاي مطالعه با استفاده از آزمون‌هاي آماري t و 2 تحليل و پردازش شد. 05/0p< به عنوان سطح معني‌داري در نظر گرفته شد. نتايج: از 75 خانم تحت مطالعه، 7/46% تست غيرطبيعي كلوميفن سيترات داشتند. خانم‌هاي با تست چالش كلوميفن غيرطبيعي به طور واضح، مسن‌تر بودند (003/0=p). خانم‌هاي با تست غيرطبيعي شاخص توده بدني (BMI) كمتري در مقايسه با خانم‌هاي با تست طبيعي داشتند، ولي اين تفاوت از لحاظ آماري معني‌دار نبود. ارتباط معني‌داري بين سن اولين قاعدگي، فاصله سيكلها، مدت، نوع ناباروري و پرموئي با نتيجه تست چالش كلوميفن سيترات وجود نداشت. از نظرسابقه يائسگي زير 50 سال در مادر بيمار، ارتباط معني‌داري بين دو گروه وجودداشت (013/0=p). نتيجه‌گيري: خانمهاي ناباروري كه سن بالا، ناباروري ناشناخته وسابقه يائسگي درسن پائين تراز50 سال در مادرشان دارند با شيوع بالاتري با تست غيرطبيعي ‍‍CCCT مواجه بودند. تست غيرطبيعي پيشگويي كننده خوبي جهت كاهش ذخيره تخمداني مي‌باشد كه اطلاعات با ارزشي براي بيمار از نظر شانس ميزان حاملگي و براي تيم درماني جهت تصميم گيري نوع روش‌هاي تحريك تخمك‌گذاري با دوزهاي بالاتر و يا استفاده از روش‌هاي اهداء تخمك دراختيار مي‌گذارد. 2 Introduction: Infertility affects about 10-15% of couples in their reproductive age. Disorders of ovulation account for about 30-40% of all cases of female infertility. Ovarian reserve decreases in older women, caus-ing decreased ovulation and lower quality of oocytes, resulting in infertility. Clomiphene Citrate Challenge Test (CCCT) is a screening test for the detection of ovarian reserve depletion and its abnormal results predict poor pregnancy rates following the use of assisted reproductive technologies. This study was undertaken to identify the clinical characteristics of infertile patients associated with CCCT results. Materials and Methods: The medical records of 75 women were reviewed in IVF and Infertility Center of Montaserieh Hospital in Mashad. The subjects had a CCCT as a part of their infertility work up. The pa-tients height, weight, age at work up, infertility type and duration, length of menstrual bleeding, cycle intervals, onset age of menarche, hirsutism and a history of their mother’s menopausal onset age were recor-ded. The data were analyzed by t, Chi-square and Fishers exact tests. 5% was considered as the significance level of the study (p<0.05). Results: 46.7% of the patients had abnormal and the rest of the participants normal CCCTs. Women with abnormal CCCTs were significantly older (p=0.003). 43% of the women with abnormal CCCTs were over the age of 35, versus 17.5% of similar age groups in the normal test group. Women with abnormal CCCTs had lower BMIs than the ones with normal CCCTs but no significant differences were seen between the two groups concerning the age of menarche (p=0.192), cycle intervals, duration of menstrual bleeding, infertility type and duration, and finally hirsutism (p>0.1). The percentage of women in whom their mothers had experienced menopause before 50 and with abnormal CCCTs, was significantly higher than women with normal tests (p=0.013). Conclusion: Infertile women who were older, had idiopathic infertility and their mothers had undergone menopause before the age of 50, had a higher prevalence of abnormal CCCTs. Abnormal CCCTs predict diminished ovarian reserves well and offer valuable information on the chances of pregnancy rates to whether choose higher doses of medications for ovulation stimulation or resort to zygote donation. 233 240 Sedigheh Ayaty صدیقه آیتی Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Iran ff_vahid@yahoo.com Fatemeh F Vahidrodsari فاطمه وحید رودسری Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Iran Mohammad Taghi MT Shakeri محمدتقی شاکری Department of Health and Social Medicine, Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Department of Health and Social Medicine, Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Iran Ovarian reserveClomiphene citrate challenge testInfertilityAgeOvulation stimulationAssisted Reproductive Techniques 190.pdf Shust Y. Infertility. In: Berek J.S. Novak’s Gynecolo-gy. 13th Edition. Philadelphia: Lippincott Williams & Willkins.2002;pp:973-1046.##Speroff L., Glass R.H., kase N.G. Clinical gynecologic endocrinology and infertility. 6th Edition. Philadelphia: Lippincott.2005;pp:1014-1058.##Gardner D.K., Howles C.M., Weissmann A., et al. Textbook of Assisted Reproductive Techniques. 2nd Edition. Florencel, Toms.2002;pp:429-539.##Tobar Hicks A.N., Fox M.D., Sancher- Remos L. Clinical characteristics of patients with an abnormal clomiphene citrate challenge test.Am J Obstet Gynecol. 2003;189(2):348-52.##Jain T., soules M.R., Collins J.A. Comparison of basal follicle stimulating hormone versus the clomiphene cit-rate challenge test for ovarian reserve screening. Fertil Steril.2004;82(1):180-5.##Bukulmez O., Arici A. Assessment of ovarian reserve. Curr Opin Obstet Gynecol.2004;16(3): 231-7.##Morett C., Toscano V. Dynamic evaluation of ovarion reserve and abnormal androgen excess in woman. Endocrinol Invest.2003;27(7):114-23.##Navot D., Rosenwak S.Z., Margalioth E.J. Prognostic of female fecundity. Lancet.1987;11: 645-7.##Hofmann G.E., Khoury J., Thie J. Recurrent Pregnan-cy loss and diminished ovarian reserve. Fertil Steril. 2000;74(6):1192-5.##Scott R.T., Leonardi M.R., Hofmann G.E., Illions E. L., Neal G.S., Narot D.A prospective evaluation of clo- miphen citrate challenge test. Screening in the general infertility population. Obstet Gynecol.1993;82:539-45.##Levi A.J., Ragnavlt M.F., Bergh P.A., Drews M.R. Reproductive outcome in patients with diminished ova-rian reserve. Fertil Steril.2001; 76(4):666-76.##Giovanna T., Chiattarino F., Regetti W., Nicolosi A., Aaagna F. Case control study on risk factors for prema-ture ovarian failure. Gynecol Obstet Invest.2001;51:40-3.##Morett C., Toscano V. Dynamic evaluation of ovari-an reserve and abnormal androgen excess in women. Endocrinol Invest.2003;27(7):114-23.##

مقايسه دو روش استفاده از اكسي‌توسين در پيشگيري از آتوني رحم Comparing the effectiveness of two methods of oxytocin infusion in preventing atonic uterus 2 1 زمينه و هدف: خونريزي بعد از زايمان يكي از علل عمده مرگ و مير مادران به خصوص در كشورهاي در حال توسعه مي‌باشد. شيوع اين خونريزي در زايمان طبيعي 4-2% و در سزارين 6% گزارش شده است. آتوني رحم مسئول 90- 75% موارد خونريزي بعد از زايمان مي‌باشد كه در صورت عدم انجام اقدامات مناسب در جهت اصلاح آن، احتمال مرگ و مير مادر افزايش خواهد يافت. اكسي‌توسين يكي از داروهاي رايج و كم عارضه در كنترل آتوني رحم مي‌باشد. هدف اين مقاله مقايسه دو رژيم با دوز بالا و دوز پايين اكسي‌توسين در پيشگيري از آتوني رحم مي‌باشد. روش بررسي: اين مطالعه به شيوه كارآزمايي باليني بر روي 566 نفر از زنان باردار مراجعه کننده جهت زایمان طبیعی و سزارین به بیمارستان‌های شهید صدوقی و مجیبیان یزد از مهر تا اسفند 82 انجام شد و افراد مورد مطالعه به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. هر دو گروه‌ از نظر عوارض خطر آتوني و متغيرهاي زمينه‌اي مشابه بودند. به گروه اول 20 واحد و به گروه دوم 100 واحد اكسي‌توسين در ml500 سرم رينگر، يك دقيقه بعد از خروج كامل جنين به مدت نيم ساعت انفوزيون شد و ميزان خونريزي، انقباض رحمي، فشار خون، نياز به تزريق خون و ميزان هماتوكريت بيمار در مرحله سوم و چهارم زايمان ثبت گرديد. نتایج توسط نرم‌ افزار آماری SPSS، آمار توصیفی و آزمون‌های آماری2 در سطح معنی‌داری 05/0 مورد بررسی قرار گرفت. نتايج: در گروه با دوز پايين 16 مورد (7/5%) آتوني و در گروه با دوز بالا 2 مورد آتوني (7/0%) مشاهده گرديد (001/0p<). ميزان نياز به برداشتن جفت با دست در گروه با دوز پايين 10 مورد (5/6%) و در گروه با دوز بالا 1 مورد (6/0%) گزارش شد (005/0p<). همچنين ميزان هماتوكريت در گروه با دوز پايين (4/41%) به طور معني‌داري از گروه با دوز بالا (1/17%) كاهش بيشتري داشت (001/0p<)، اما افت فشار خون با وجود اين كه در گروه با دوز پايين (6/13%) نسبت به گروه با دوز بالا (8/8%) بيشتر بود از لحاظ آماري تفاوت معني‌داري نداشتند (072/0p<). نتيجه‌گيري: انفوزيون دوز بالاي اكسي‌توسين (mU/min 3330 در مقايسه با mU/min 666) به مدت 30 دقيقه بعد از زايمان سبب كاهش ميزان آتوني، كاهش نياز به برداشتن جفت با دست و كاهش افت هماتوكريت در خونريزي بعد از زايمان مي‌گردد. اين رژيم عارضه جانبي خاصي براي بيمار ندارد. لذا بر اساس نتايج اين مطالعه استفاده از اكسي‌توسين با دوز بالا در مقايسه با انواع پروستاگلاندينها و متيل‌ارگونوين، دارويي ارزان، در دسترس و كم عارضه مي‌باشد و خصوصاً در كشورهاي در حال توسعه مقرون به صرفه و كارآمد خواهد بود. 2 Introduction: Postpartum hemorrhage is one of the main causes of death in women, especially in deve-loping countries. The prevalence of postpartum bleeding is reported to be between 2-6% in normal and 0.6% in caesarian deliveries. Atonic uterus is responsible for 75-90% of postpartum bleedings, and in case the condition in not corrected, the risk of mortality increases considerably. Oxytocin is one of the commonly available drugs with minimal side-effects for the control of atonic uteri. The objective of this study was to compare the effectiveness of two different dosages of oxytocin in preventing atonic uteri. Materials and Methods: This is a clinical trial study performed on 566 patients who referred for normal vaginal deliveries or C/S to the labor ward of Sadoughi and Mojibian Hospital from late September to early March in 2003. The cases were randomly allocated to two groups. Both groups were similar regarding the risk factors for atonic uteri. Those in group I were each given 20 units while those in group II 100 units of oxytocin in 500 milliliters of Ringers solution. The infusion was started 1 minute after expulsion of the fetus and continued for half an hour. The bleeding rate, uterine contraction, blood pressure, need for transfusion and hematocrit of patients during the first stage of labor and 6 hours postpartum were assessed and recorded. Results were analyzed by using SPSS software, descriptive statistics and 2 statistical test. The significance level was considered 0.05. Results: In the low dosage oxytocin group (group I) 16 cases (5.7%) experienced atonia, while in group II with a higher dosage of oxytocin only 2 cases (0.7%) had atonia (p<0.001). In group I, 10 cases (6.5%) and in group II, 1 case (0.6%) needed manual placental removal (p<0.005). Fall in HCT was higher in group I (41.4%) as compared to group II (17.1%) and the difference was statistically significant (p<0.001). Despite the higher fall in blood pressure in group I (13.6%) as compared to group II (8.8%), the difference between the two groups was not statistically significant (p<0.072). Conclusion: Infusions of high doses of oxytocin (3330mU/min) as compared to low doses of the drug, (666mU/min) over half an hour after delivery result in decreased rates of atonia and need for manual removal of placenta and also decreased fall of hematocrit postpartum. This mode of treatment had no special side-effects or complications. Therefore, based on the results of this study, use of high doses of oxytocin in comparison with various prostaglandins and methyl ergonovine, is cheaper, more available and with fewer complications, especially in developing countries. 240 247 Mahdieh M Mojibian مهدیه مجیبیان Department of Obs. & Gyn., Shahid Sadoughi Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Department of Obs. & Gyn., Shahid Sadoughi Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Iran mmojibian@yahoo.com Elaheh E Salehi الهه صالحی Department of Obs. & Gyn., Shahid Sadoughi Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Department of Obs. & Gyn., Shahid Sadoughi Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Iran Behnaz B Enjezab بهناز انجذاب Department of Midwifery, Shahid Sadoughi Hospital, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Department of Midwifery, Shahid Sadoughi Hospital, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Iran Afsar Sadat AS Tabatabaie افسرالسادات طباطبایی Department of Obs. & Gyn., Shahid Sadoughi Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Department of Obs. & Gyn., Shahid Sadoughi Hospital, Faculty of Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Iran Atonic uterusOxytocinCaesarian sectionNormal vaginal deliveryPostpartum hemorrhageManual removal of uterusHematocritThird and fourth stages of labor 191.pdf Shane B., Burns M., Dahlquist K. Preventing post-partum Hemorrhage: managing the third stage of labor. Out look.2001;19(3):1-8.##Cunningham F.G., Norman F.G., Kenneth J.L., et al. Obstetrical Hemorrhage. Williams Obstetrics. 21th Edi-tion. New York, MC Graw Hill.2001;PP:619-671.##Elbourne D.R., Prendiville W.J., Carroli G. Prophlactic of oxytocin in the third stage of labour. Cochrane syst Rev.2001;(4):CD 001808.##Gary A., Dildy III M.D. Postparum Hemorrhage: New management options. Clin Obstet Gynecol.2002;45(2): 330-344.##James D. K., Street P.J. Postpartum hemorrhage and other problems of the third stage. High risk pregnancy. 2nd Edition.W.B Saunders, London.2000;pp:231-1247.##Mc Donald S., Abbott J.M., Higgins S.P. Prophylactic ergometrine- oxytocin versus oxytocin for the third stage of labour. Cochrane Database Syst Rev.2004;(1): CD 000201.##Combs A.C., Murphy E.l., Laros R.K. Factors asso-ciated with postpartum hemorrhage: management of primary postpartum hemorrhage. Br J Obstet Gynecol. 1997;104:275-7.##Cunningham F. G., Norman F. G., Kenneth J. L., et al. Conduct of Normal labor and delivery. Williams Obs-tetrics. 21th Editien. New York, MC Graw Hill.2001; pp: 309-331.##Munn M.B., Owen J., Vincent R., et al. Comparison of two oxytocin regimens to prevent uterine atony at cesa-rean delivery: A randomized controlled trial. Obstet Gynecol.2001;98:386-390.##Joy S.D., Sanchez- Ramos L. Misoprostol use during the third stage of labour. Int J Gynecol Obstet.2003;82 (2):43-152.##P.S. Ng., Chan A.S., Sin W.K., TANg L.C., Cheung K. B. A multicenter randomized controlled trial of oral misoprostel and IM syntometrine in the management of the third stage of labour.Hum Reprod:2001;16(1):31-5.##Huh W.K., Chelmow D., Malone F.D. A double blind-ed, randomized controlled trial of oxytocin at the begi-nning versus the end of the third stage of labor for prevention of postpartum hemorrhage. Gynecol Obstet Invest.2004;58(2):72-6.##Cunningham F. G., Norman F. G., Kenneth J. L., et al. abortion. Williams obstetrics. 21th Editien. New York, MC Graw Hill.2001;pp: 855-883.##Jackson K.W. Jr., Allbert J.R., Schemmer G.K., et al. A randomized controlled trail comparing oxytocin administration before and after placental delivery in the prevention of postpartum hemorrhage. Am J Obstet Gynecol.2001;185(4):873-877.##Mc Comick M.L., Sanghvi H.C., Kinzie B., Mc Intash N. Preventing postpartum hemorrhage in low- resorce. Int J Gynaecol Obstet.2002;27(3):267-75.##خوشیده مریم، شهریاری علی. مقایسه تأثیر اکسی توسین و سنتومترین در جلوگیری از خونریزی بعد از زایمان. فصلنامه باروری و ناباروری، زمستان 82، صفحات: 61-52.##Choy C.M., Lau W.C, Tam W.H. A randomized cont-rolled trial of intramascular syntometrine and intra-venous oxytocin in the management of the third stage of labour. BJOG.2002;109;(2):173-7.##Oboro V.O., Tabowei T.O. A randomized controlled trial of misoprostal Versus oxytocin in the active management of the third stage of labour. J Obstet Gynaecol.2003;23(1):13-16.##Gerstenfeld T.S., Wing D.A. Rectal misoprostol ver-sus intravenous oxytocin for the prevention of post-partum hemorrhage after vaginal delivery. Am J Obstet Gynecol.2001;185(4):878-82.##Nordsrtom L., fogelstam K., Gridman G., et al. Rou-tine oxytocin in the third stage of labour: A placebo controlled randomized trial. Br J Obstet Gynecol.1997; 104:781-6.##Prendiville W.J., Elbourne D., McDonald S. Active versus expectant management in the third stage of lab-oure.Cochrane Database system Rev.2000;(2):CD000 007.##Chong, Y.S., Su L.L., Arulkumaran S. Current strate-gies for the prevention of postpartum hemorrhage in the third stage of labour. Curr opin Obstet Gynecol. 2004;16(2):143-50.##Cunningham F.G.,Leveno K.J.,Bloom S.L.,Hauth J.C., Gilstrap L.C., Wenstrom K.D. Normal labor and deli-very. Williams Obstetrics. 22th Edition. New York, MC Graw Hill.2005;pp:409-441.##

بررسي شيوع آمنوره هايپوگونادوتروپيك در بيماران نابارور و ميزان حاملگي به دنبال درمان Evaluating the prevalence of hypogonadotropic amenorrhea in infertile women and the rate of pregnancy following treatment 2 1 زمينه و هدف: آمنوره هیپوگونادوتروپیک یکی از انواع آمنوره اولیه است که در اثر کاهش ترشح GnRh از هیپوتالاموس ایجاد می شود و موجب ناباروری می‌ گردد. با توجه به اينكه ناباروري يكي از مشكلات مهم 15-10% زوجين مي‌باشد، مطالعه حاضر با هدف بررسي شيوع آمنوره هايپوگونادوتروپيك در بيماران نابارور و ميزان حاملگي آنها در پاسخ به درمان‌ انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه مقطعي- ‌تحليلي به منظور بررسي ميزان بروز آمنوره هايپوگونادوتروپيك در ميان زنان نابارور مراجعه كننده به مركز ناباروري منتصريه مشهد از فروردين 1379 لغايت 1381 صورت گرفت. از مجموع 2150 مراجعه كننده كه تحت بررسي قرار گرفتند 35 مورد آمنوره هايپوگونادوتروپيك داشتند. 3 مورد به علت عدم پيگيري ازمطالعه حذف شدند. اطلاعات جمع‌آوري شده شامل سن بيمار، ‌طول مدت ناباروري، وضعيت قاعدگي، سابقه عمل جراحي يا بيماري‌هاي زمينه‌اي، چگونگي رژيم غذايي و مصرف دارو بود. همچنين معاينات ژنيكولوژي، آزمايشات هورموني و سونوگرافي‌هاي لازم انجام و نتايج در پرسشنامه‌اي ثبت شد. بيماران سه دوره تحت درمان القاء تخمك‌گذاري قرار گرفتند. جهت تاييد حاملگي اندازه‌گيري -hCG سرم و سونوگرافي واژينال مورد استفاده قرار گرفت. اطلاعات حاصل از پرونده جمع‌آوري و ثبت شد، سپس از طريق نرم افزار SPSS و با استفاده از روش‌هاي آماري تحليلي مانند تست t مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. سطح معني‌داري 05/0p< تلقي شد. نتايج:‌ محدوده سنی بیماران بین 35–20 سال و مدت ناباروری آنان بین 14-5/1 سال متغیر بود میزان شيوع آمنوره هايپوگونادوتروپيك در اين مطالعه 6/1% بود. تمامي بيماران سطح سرمي FSH و LH كمتر از ml/mIU5 داشتند. ميانگين سطح پرولاكتين mIU/ml 8/347/21 و سطح TSH mIU/ml 6/02/1 بود. به دنبال درمان، 14 مورد حاملگي (معادل 7/43%) ايجاد شد. نتيجه گيري: شیوع ناباروری به علت آمنوره هیپوگونادوتروپیک به میزان 16 در هزار نفر بود. این نوع ناباروري از مواردي است كه به خوبي با درمان‌هاي رايج تحريك تخمك‌گذاري قابل درمان است و در اين مطالعه با وجود مدت كم دورة درمان (3 سيكل) در 7/43% موارد بارداري روي داد. انتظار مي‌رود با افزايش طول مدت درمان موفقيت بيشتري به دست آيد. 2 Introduction: Hypogonadotropic amenorrhea is one kind of primary amenorrhea which is caused by a decrease in GnRH secretion and results in infertility. As infertility is an important problem in 10-15% of couples, the present study was undertaken to determine the prevalence of the disease in infertile women and pregnancy rates in response to its treatment. Materials and Methods: This cross-sectional, analytical study included 35 subjects suffering from hypothalamic amenorrhea, pulled from 2150 patients who referred to the infertility center of Montaserieh Hospital in Mashad during 2000-2002. The gathered data included: the patients age, infertility duration, menstrual cycles, history of prior surgeries or illnesses, food regimens and drug history. A gynecologic exam, hormonal assays and sonographic evaluations were carried out. The patients underwent 3 cycles of ovulation induction procedures. A serum -hCG measurement and a vaginal sonography were used to confirm pregnancy. The data were analyzed by SPSS 11. For the descriptive analysis, t-test and logistic regression were used and the significance level was considered 5% (p<0.05). Results: The patients aged 20-35 and their infertility period varied from 1.5 to 14 years. Three of them were excluded from the study because of loss to follow up. The prevalence rate was 1-6%. In all of the patients, the serum FSH and LH levels were <5IU/ml. Serum prolactin levels were 21.7% 34.8 IU/ml and TSH 1.20.6 IU/ml. 14 patients out of 32, responded to treatment and became pregnant after three cycles of treatment (43.7%). Conclusion: The prevalence rate of infertility due to hypogonadotropic amenorrhea in this study was 0.016. Infertility due to hypogonadotropic amenorrhea is a disease that can respond to common ovulation induction treatment schedules quite well and despite the short period of treatment (3 cycles) in this study, 43.7% of the patients became pregnant. It is expected that by increasing the treatment period, better results will follow as it has in studies following 6 cycles of treatment with 83-90.1% success rates. 247 254 Alieh A Tourabizadeh عالیه ترابی‏زاده Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Iran a_torabizadeh@yahoo.com Fatemeh F Vahidrodsari فاطمه وحید رودسری Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Department of Obs. & Gyn., Ghaem Hospital, Faculty of Medicine, Mashad University of Medical Sciences and Health Services Iran Primary amenorrheaHypogonadotropicInfertilityGonadotropinHuman menopausal genadotropinProlactinIntrauterin insemination 192.pdf Speroff L., Robert H., Glass. Amenorrhea: Clinical Gynecologic endocrinology and Infertility. 6th Edition. Chapter 11. Lippincott Williams & Wilkins.1999;pp: 422-487.##Stephani B., Seminara M.D., The GPR 54 Gene as a Regulator of puberty. New England J Med.2003;349 (17):pp:1614.##Chan J.L. Mantzoros C.S. Role of leptin in energy-deprivation states normal human physiology and clini-cal implications for Hypthelamic amenorrhea. Lancet. 2005;366:(9479):74-85. Review.##Lewit N., Kol S. The low responder, hypogonadotropic hypogonadism female patient in IVF. Fertil Steril J. 74(2);2000.##Juan Balasch.Inducing follicular development in anovu-latroy patients and normally ovulating women: Current concepts and role of recombinant gonadotropins, Text book of Assisted Reproductive Treatment, 4th Edition. Chapter 35.2002; 425-440.##Martin K.A., Hall J., Adams J.M. Comparison of gonadotropin- releasing hormone and exogenous gona-dotropins for induction of evaluation in hypogonado-tropic amenorrhea. J Clin Endocrinol Metab.1999;77 (1):125-9.##Yoloi N., Kondeh Y. A modifled hMG- GnRH treat-ment for evaluation induction in infertile women with hypothalamic amenorrhea. Endocrinol J.2002;49(2): 159-64.##Fenichel P., Guedij A., Brucker F., Hypothalamic amenorrhea, Diagnostic and therapeutic value of pulsa-tive administration of gonadotropins. Presse med 17(2), PP:61-4, Jan 1999.##Nachtigall J., Barrie M., Schwartz L. The application of trans-vaginal ultrasound for evaluation induction and in vitro fertilitzation. Clin Obstet Gynecol.1996; 39:231-247.##Daniel J., Schust, Mylene W.Infertility Novak's Gyne-cology. 13th Edition. Chapter 27. Lippincott Williams & Wilkins.2002;937-1067.##Robert L., Barbieri, Kenneth J. The menstrual cycle. Kistner's Gynecology and women's health, 7th Edition. Chapter 3, Mosby.1999;23-58.##Wendy J., Schiling S., Howard Mc Clamroch. Ameno-rrhea, Novak's Gynecology, 13th Edition. Chapter 24. Lippincott Williams & Wilkins.2002;843-871.##Steven F., Palter, David L. Reproductive physiology. Novak's Gynecology, 13th Edition.Chapter 7.Lippincott Willams.2002;145-149.##

بررسي تأثیر عمل کولپورافی بر رضایتمندی جنسی زنان Evaluating the effects of colporrhaphy on the sexual satisfaction of women 2 1 زمينه و هدف: با توجه به اينكه علت بسياري از آشفتگي‌هاي رواني و ناسازگاري‌هاي زناشوئي ناشي از عدم رضايتمندي جنسي است و سالها بي‌توجهي به غريزه جنسي در انسان عوارض جبران ناپذيري در روابط اجتماعي و زناشوئي افراد به جاي گذاشته و بنيان خانواده‌ها را فرو‌ ريخته است، بررسي رضايت جنسي در افراد جامعه جهت ارتقاء بهداشت جنسي ضروري مي‌باشد. مشكلات جسمي و رواني در بيشتر مواقع باعث اختلالات جنسي مي‌شود كه شلي عضلات كف لگن يكي از آنهاست و باعث اختلال عملكرد ارگان‌هاي لگني و عدم رضايتمندي جنسي زوجين مي‌شود. اين تحقيق به منظور پاسخ به اين فرضيه علمي كه آيا جراحي کولپورافي بر رضايت جنسي زنان تاثير دارد يا خير انجام شد. روش بررسي: تحقیق به روش کارآزمائی بالینی (نیمه تجربی) و از نوع قبل و بعد، روی 67 نفر خانم مبتلا به افتادگي ارگان‌هاي لگني مراجعه كننده به بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي تبريز در سال 1382 انجام گرفت. كليه نمونه‌ها متأهل و داراي فرزند بودند. سابقه طلاق، سابقه جراحي‌های لگنی وپستان، سابقه مصرف داروهاي مخدر و افسردگي در خود و همسر، سابقه بيماري زمينه‌اي داخلي در خود و همسر و مشكلات جنسي در همسر نداشتند. هيچيك از اين افراد در زمان مطالعه به عفونت‌هاي ادراري و تناسلي مبتلا نبودند. کلیه نمونه‌ها به علت ابتلاء به پرولاپس لگنی اندیکاسیون جراحی کولپورافی داشتند. جراحی توسط 4 جراح با روش یکسان و در تمامی نمونه‌ها به صورت کولپورافی قدامی، خلفی و یا قدامی- خلفی صورت گرفت. روش نمونه‌گيري به صورت غيرتصادفي بود. رضايت جنسي در نمونه‌ها قبل از جراحي و 16-12 هفته بعد از جراحي با استفاده از پرسشنامه رضايتمندي جنسي تعيين و داده‌هاي تحقيق با استفاده از آزمون‌هاي آماري ويلكاکسون و مك نمار مورد بررسي قرار گرفت و سطح معني‌داری 05/0= در نظر گرفته شد. نتايج: در 60 نفر از زنان مورد بررسي كه 12 تا 16 هفته بعد از جراحي مراجعه كرده بودند (7 نفر از زنان از مطالعه حذف شدند)، تعداد دفعات روابط جنسي، تمايلات جنسي، ميزان رسيدن به اوج لذت جنسي و آرامش بعد از مقاربت به دنبال عمل جراحي کولپورافی افزايش و ميزان خشكي واژن، ديسپاروني، درد و گرفتگي در ناحيه لگني بعد از مقاربت كاهش يافته بود. ولي در مجموع رضايتمندي جنسي زنان براساس پرسشنامه PISQ و پرسشنامه 20 موردي رضايت جنسي قبل و بعد از عمل جراحي از نظر آماري تفاوت معني‌داري نداشت. نتیجه‌گیری: در بررسی طي مدت 3 ماه پس از جراحي کولپورافي مشكلات جنسي بيماران تحت مطالعه بهبود يافته بود اما رضايتمندي جنسي بعد از جراحي تغییری نکرده بود. براساس اين نتايج عمل کولپورافی در رضايت جنسي زنان در پيگيري 3 ماهه تاثير نداشته است؛ البته اين مدت زمان پيگيري جهت نتيجه‌گيري كلي كفايت نمي‌كند و نياز به انجام مطالعه و پیگیری طولاني مدت‌تر (12-6 ماه بعد از جراحي) دارد. 2 Introduction: It is well known that most of marital and emotional problems are due to sexual dissatisfaction and igno-rance of human sexual instincts, which impose irreparable damage on social and marital relations and have destroyed family foundations. Therefore, an investigation on sexual satisfaction of the members of societies is necessary for improving sexual health. Physical and mental problems often result in sexual disorders, which pelvic relaxation is one of them. This disorder induces pelvic dysfunction that causes sexual dissatisfaction in couples. There have been few resear-ches on the effects of colporrhaphy on sexual satisfaction in Iran; therefore this research was conducted to answer the scientific hypothesis of whether colporrhaphy has an influence on women’s sexual satisfaction. Materials and Methods: This quasi-experimental study (before and after treatment) was carried out on 67 women with prolapse of pelvic organs who referred to Tabriz Medical University’s Educational Hospitals in the years 2003-2004. All of the subjects were married and had no previous histories of divorce, pelvic or breast surgeries, chronic diseases, addic-tion to narcotics or other problems resulting in sexual dysfunction. The last three mentioned items were considered for both subjects and their husbands. The subjects did not have urinary tract infections too. All the subjects had indication for colporrhaphy because of pelvic organs prolapses. All the operations were carried out by 4 surgeons following unique procedures for anterior, posterior or anteroposterior colporrhaphies. Sampling was non-random. The research data were collected through a sexual satisfaction questionnaire which its validity and reliability were tested by content validity and Alpha Cronbatch (r=0.89) test respectively. All the subjects had indication for colporrhaphy because of pelvic organs prolapses. All the operations were carried out by 4 surgeons following unique procedures for anterior, posterior or anteroposterior colporrhaphies. Sampling was non-random. The research data were collected before and 12-16 weeks after the operation and they were analyzed by employing Wilcoxon and McNemars statistical tests and a significance level of 5% (=0.05). Results: From the 60 women participating in the study who came back 12-16 weeks after surgery to be evaluated number of coitus per week, degree of sexual desire, number of orgasms experienced, and mental relaxation after coitus had been increased after the operation. The prevalence of vaginal dryness, pelvic cramps after coitus and dyspareunia were all decreased. The overall sexual satisfaction difference, based on PISQ and a 20- question sexual satisfaction questionnaire, was not statistically significant before and after the operations. Conclusion: Sexual satisfaction did not have any significant difference before and 3 months after the operation but sexual problems were improved. Therefore, colporrhaphy seems to have no positive effects on sexual satisfaction however, it should be mentioned that these results are valid for a three-month follow up and cases should be followed up 6-12 months after the operation too. 254 261 Nour Sadat NS Kariman نورالسادات کریمان Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Iran n_kariman@sbmu.ac.ir Marzieh M Tarverdi مرضیه تارویردی Department of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Maraghe Islamic Azad University Department of Midwifery, Faculty of Nursing & Midwifery, Maraghe Islamic Azad University Iran Mahyar M Azar ماهیار آذر Department of Psychiatry, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services Department of Psychiatry, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services Iran Hamid H Alavimajd حمید علوی‌مجد Department of Biostatistics, Faculty of Paramedical, Shahid Beheshti University of Medical Sciences Department of Biostatistics, Faculty of Paramedical, Shahid Beheshti University of Medical Sciences Iran ColporrhaphyProlapse of pelvic organsCystocelsRectoceleCervical prolapseSexual satisfaction 193.pdf اوحدی بهنام. تمایلات و رفتارهای جنسی انسان. 1382، چاپ سوم. تهران، نشر آتروپات، صفحه: 85.##شکر اللهی پیمانه. بررسی شیوع و برخی عوامل مستعد کننده فردی نارسائیهای کنشی جنسی در خانمهای مزدوج مراجعه کننده به مراکز بهداشت- درمان منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران. پایان نامه کارشناسی ارشد مامائی دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1375.##آذر ماهیار، نوحی سیما. راهنمای کاربردی درمان اختلالات عملکرد جنسی. چاپ اول. تهران، انتشارات معین، 1382، صفحات: 8-7.##ساکی کوروش، بحرینیان سید عبدالحمید. اختلال عملکرد جنسی در یک جمعیت جامعه ایرانی. مجله غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. 1378. سال اول، شماره 4، صفحات: 295-291.##هاشمی فرد امیراحمد. مسائل و اختلالات جنسی در زن و مرد. تهران. انتشارات چهر. 1371، صفحه 47.##پور افکاری نصرت ا... . روانپزشکی علوم رفتاری– روانپزشکی بالینی. چاپ اول. تهران. انتشارات شهر آب. 1379، صفحه 62.##Okonkwo J.E., Obionu C.O., Obiechina N.J. Factors contributing to urinary incontinence and pelvic prolapse in Nigeria. Int J Gynecol Obstet.2001;74:301-303.##Artibani W., Stuart L., Stanton D., Kumar R., Villet. Pelvic floor reconstruction. Urology.2002;42(1):1-11.##Barder M., Visco A., Wyman J. Sexual function in women with urinary incontinence and pelvic organ prolapse. Obset Gynecol.2002;99(2):281-89.##McLennan A.H. The prevalence of pelvic floor disor-ders and their relationship to gender, age, parity and mode of delivery. Bri J Obstet Gynecol.2000;(107): 1460-70.##Scherf C. Morison L. Fiander A., et al. Epidemiology of pelvic organ prolapses in rural Gambia, West Afri-ca. Bri J Obstet Gynecol. 2002;(109):431-436.##Shull B.l Pelvic organ prolapse: anterior and poste-rior vaginal segment defects. Am J Obstet Gynecol. 1999;181(1):6-11.##Peters W.A Smith M.R., Drescher C.W. Rectal pro-lapse in women with other defects of pelvic support. Am J Obstet Gynecol.2001;184(7):1488-95.##Weber A., Walters M., Piedmonte M. Sexual func-tion and vaginal anatomy in women before and after surgery for pelvic organ prolapse and urinary Incon-tinence. Am J of Obstet Gynecol. 2000;182(6):1610-5.##Olsen A. Smith V.J. Bergstorm J.O. Colling J.C., et al. Epidemiology of surgically managed pelvic organ prolapse and urinary incontinence. Obstet Gynecol. 1997;89(4):501-506.##Rogers R.G., Kammerer-Doak D., Darrow A., Mur-ray K., Olsen A., Barber M., Qualls C. Sexual function after surgery for stress urinary incontinence and/or pelvic organ prolapse: a multicenter prospective study. Am J Obstet Gynecol.2004;191(1):206-10.##Roovers J.P. Effects of genital prolapse surgery on sexuality.Http://www. vaginal prolapse & sexual func-tion.com.2003.##Kahn M., Stanton S. Posterior Colporraphy: Its effects on bowel and sexual function. Bri J Obstet Gynecol.1997;104:82-86.##

بررسي تغييرات عملكرد جنسي زنان عقيم‌سازي شده در مراجعين به بيمارستانهاي منتخب شهر تهران در سال 1383 Evaluating the changes in sexual function after sterilization in women referring to some selected hospitals in Tehran during 2004 2 1 زمينه و هدف: عقيم‌سازي در زنان، بعد از مصرف قرص‌هاي ضد بارداري خوراكي، دومين روش پيشگيري از بارداري مورد استفاده در كشور مي‌باشد، ولي با اين وجود عملكرد جنسي متعاقب استفاده از اين روش کمتر مورد توجه قرارگرفته است. اثرات عقيم‌سازي روي افراد بسيار متفاوت است. تأثيرات منفي آن ناشي از علاقمندي به حفظ قدرت باروري است و تأثيرات مثبت آن ناشي از رفع ترس از حاملگي ناخواسته و قطع عوارض استفاده از ساير روش‌هاي پيشگيري از بارداري است. مطالعات گذشته‌نگر معمولاً نشان‌دهنده تغييرات مثبت يا منفي در وضعيت فعاليت جنسي بعد از عقيم‌سازي‌اند؛ ولي مطالعات آينده‌نگر، بيشتر نشان دهنده عدم تغيير و يا بهبودي در وضعيت عملكرد جنسي مي‌باشند. با توجه به اهميت عملكرد جنسي و درصد بالاي استفاده از عقيم‌سازي در ميان روش‌هاي پيشگيري از بارداري در ايران و با توجه به كمبود اينگونه پژوهشها در كشور، مطالعة حاضر با هدف بررسي تغييرات عملكرد جنسي زنان عقيم شده در مراجعين به بيمارستان‌هاي منتخب شهر تهران در سال 1383 صورت گرفت. روش بررسي: مطالعه روي 106 خانم داوطلب عمل عقيم‌سازي در بيمارستان‌هاي منتخب شهر تهران قبل از عمل و 3 ماه پس از عقيم‌سازي انجام شد. كلية نمونه‌ها ايراني و با نمره اضطراب و افسردگی کمتر از 2 (با آزمون SCL90) بودند و در دوران غیرنفاسی (حداقل يك سال بعد از آخرين زايمان) عقيم‌سازي شده بودند. شوهران تمامي نمونه‌هاي مورد بررسي نيز تنها يك همسر داشتند. گردآوري داده‌ها با مصاحبه ساختار یافته بود كه فرم‌های آن شامل دو بخش سؤالات دموگرافيك (18 سؤال) و بخش عملكرد جنسي (16 سؤال) در مورد مراحل ميل جنسي، انگيزش جنسي، ارگاسم، مرحله فرونشيني و رضايت جنسي بود. اعتبار فرم‌هاي اطلاعات با روش اعتبار محتوا و اعتماد آن از طريق آزمون كرونباخ آلفا سنجيده شد. فرم‌هاي مصاحبه قبل از عمل عقيم‌سازي و 3 ماه بعد از آن توسط يك كارشناس ارشد مامايي تكميل ‌شد. داده‌هاي تحقيق با استفاده از آزمون‌ تي‌زوجي و با كمك نرم افزار SPSS(10) بررسي و سطح معني‌داري 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: يافته‌هاي پژوهش نشان داد ميانگين سني خانمها 2/47/33 سال بود و اكثر خانمها بي‌سواد (6/56%) و خانه‌دار (7/87%) بودند و شغل همسر اكثر آنها (9/51%) آزاد بود. ميانگين تعداد حاملگي خانمها 3/17/3 و ميانگين تعداد فرزندان آنها 9/02/3 نفر و آخرين روش پيشگيري از بارداري مورد استفاده قبل از عقيم‌سازي در اكثر افراد (34%) قرص بود. درآمد ماهيانه خانواده در اكثر خانمها (1/32%) بين 150–100 هزار تومان و اكثر آنها (7/54%) داراي منزل شخصي بودند. بررسي‌ها نشان داد كه در ميانگين درصد نمرات مراحل مختلف نزديكي جنسي شامل ميل جنسي، انگيزش جنسي، ارگاسم و عملكرد جنسي بعد از عمل عقيم‌سازي نسبت به قبل از آن تغييرات معني‌داري وجود نداشت؛ اما ميانگين درصد نمرات مرحله فرونشيني و احساس رضايت جنسي به طور معني‌داري افزايش داشت (05/0p<) و به ترتيب از 7/202/68 به 4/216/71 و 5/201/60 به 5/213/64 رسيده بود. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان گفت كه سه ماه بعد از عمل عقيم‌سازي، عملكرد جنسي نسبت به قبل از عمل در كل تغييري نكرده بود و به جز مرحله فرونشيني و احساس رضايت جنسي كه بعد از عمل عقيم‌سازي بهبود يافته بودند. باقي مراحل افزايشي جزئي نسبت به قبل از عمل در پيگيري سه‌ماهه نشان‌ دادند. با توجه به اينكه عوامل مختلفي همچون فرهنگ، مذهب، ويژگي‌هاي فردي، شيوة زندگي و تصوير ارائه شده از زن در رسانه‌هاي گروهي و نيز عوامل ديگري به غير از روش جلوگيري از بارداري، به عنوان يك امر كاملاً شخصي و منحصر به فرد بر عملكرد جنسي تأثير دارند، يافته‌ها قابل توجيه مي‌باشند. انجام مطالعات مشابه با پيگيري طولاني‌تر پيشنهاد مي‌شود. 2 Introduction: Female Sterilization is the second most frequent method of contraception (%17.1) after oral contraceptive pills (%18.4) in Iran. Sexual function following the use of this method has not been adequately addressed. The effects of sterilization are different in different individuals. Female sterilization may lead to psychological changes. The positive effects result from the disappearance of the fear of unwanted pregnancies and also side effect of other contraceptive methods and negative effects arise from the sense of preserving the reproductive ability. Retrospective studies usually show an improvement or worsening of sexual functions, but prospective studies show no changes or improvement of female sexual functions. Regarding the impor-tance of sexual function and the high percentage of female sterilization in Iran, the present study was conduc-ted to determine the changes in sexual function of sterilized women referring to some selected hospitals of Tehran in 2004. Materials and Methods: In this study 106 women volunteering for sterilization were selected by stratified sampling and underwent the study before the operation and 3 months after sterilization. All subjects were Ira-nian and monogamous with an anxiety and depression score lower than 2 (by SCL90 test) and had no major stressful events six months before the study. None of them were in postpartum period at the time of surgery. The study included an interview form with two parts: demographic questions (18 items) and questions on sexual function (16 items regarding different phases of sexual desire, sexual arousal, orgasm and resolution) as well as sexual satisfaction items scored by Likert scale. The tool was validated by content validity and its reliability was measured by Cronbach's alpha test. The data were gathered by completion of the forms before and three months after sterilization by one of the researchers (a midwife). Data analysis was done by SPSS (10) software and paired t-test was performed. The significance level was considered 0.05. Results: Findings showed that mean age of women undergoing sterilization was 33.74.2 years. Most subjects were illiterate (%56.6), housewives (%87.7) and their husbands mostly had non-governmental jobs (%51.9). Mean number of gravidity and number of children were 3.71.3 and 3.20.9 respectively. The last contraceptive method used in most of them was OCPs. Their family income was mostly between 110- 165 dollars (%32.1) and most of them (%54.7) had a house of their own. The average percentages of sexual des-ire, sexual arousal, orgasms and sexual functions had no statistically significant differences before and after surgery but resolution phase and sexual satisfaction showed a significant difference (p<0.05) and changed from 68.220.7 to 71.621.4 and from 60.120.5 to 64.321.5 respectively. Conclusion: It seemed that sexual function would not change after 3 months of sterilization, except for the resolution phase and sexual satisfaction which improved postoperatively. There was also a slight increase in other phases over three months of follow-up. As different factors such as culture, religion, individual differ-rences, walks of life and the picture of women portrayed by mass media in the country and factors aside from contraceptive methods, have an exclusive effect on sexual function, these findings are justifiable. However, Long-term studies with longer follow-up periods are suggested for future studies. 257 265 Giti G Ozgoli Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Iran Gozgoli@sbmu.ac.ir Nahid N Sayadian ناهید صیادیان Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Department of Midwifery, Faculty of Nursing and Midwifery, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Iran Mahyar M Azar ماهیار آذر Department of Psychiatry, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services Department of Psychiatry, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services Iran Hamid H Alavimajd حمید علوی‌مجد Department of Biostatistics, Faculty of Paramedical, Shahid Beheshti University of Medical Sciences Department of Biostatistics, Faculty of Paramedical, Shahid Beheshti University of Medical Sciences Iran Female sterilizationFemale sexual function index (FSFI)OrgasmSexualitySexual desireTubectomy 196.pdf ژان کلودشتلند. ژان، کلوتنه. جمعیت جهان، چالشها و مسایل آن. ترجمه سیدمحمد سعید میرزایی، تهران، انتشارات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 1380 صفحه 26.##سبحانـی مـریم. بـررسی مشکلات روانـی بانوان ستـرون شـده اختیـاری. پایان‌نامـه جهـت اخـذ درجه دکترا، انستیتو روانپزشکی تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران. 1376.##کانینگهام ک. مامایی ویلیامز. ترجمه بزازبنایی نسرین، قطبی نادر. چاپ بیسـت و یکم. تهران. انتشارات تیمورزاده و نشر طبیب. 2001 صفحه 800.##جدی تهرانی محمود. نگاهی به استفاده از کنتراسپتیوها. پیام باروری و ناباروری. 1379، شماره13 ص 6- 3.##ACOG practice bulletin. Benefits and Risks of sterili-zation. Gynecol Obstet.2003;46(83):339-350.##جزوه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی سیمای جمعیت و سلامت در جمهوری اسلامی ایران.1379. مهرماه.##Yadav J., Gennarelli L.A., Ratakonda U.Female sexual-ity and common sexual dysfunction: evaluation and management in primary care setting. Prim.Care Update Ob Gyns.2001;(8):5-11.##برقعی نرجس‌السادات و همکاران. بررسی تغییرات جنسی در استفاده کنندگان سه روش پیشگیری از بارداری. اولین همایش سراسری خانواده و مشکلات جنسی. تهران.24 – 23 مهرماه 1382. ص 17.##Pati S., Cullins V.Female sterilization. Obstet Gynecol. 2000;27(4):859-887.##کاپلان هارولد، سادوک بنیامین. روانپزشکی علوم رفتاری- روانپزشکی بالینی. ترجمه پورافکاری نصرت ا.... چاپ اول. تهران. انتشارات شهرآب. 1381. صفحه 57.##Costello C., Hillis S., Marchbanks P., Jamieson D., Peterson T. The effect of interval tubal sterilization on sexual interest and pleasure. Obstet Gynecol.2002;100 (3):511-517.##Shain R., Miller W., Holden A., Rosenthal M. Impact of tubal sterilization and vasectomy on female marital sexuality. Am J Obstet Gynecol.1991;164(3): 763-771.##جهانفر شایسته، مولایی‌نژاد م. درسنامه اختلالات جنسی. چاپ اول. تهران. انتشارات بیژه. 1380.##ازگلی گیتی، احمدی محبوبه، گلی شادی، اکبرزاده باغبان علیرضا. مقایسه آگاهی و نگرش و عوامل مرتبط در خصوص عقیم‌سازی بین زوجین استفاده کننده از این روش و استفاده کنندگان از سایر روش‌های پیشگیری از بارداری در شهر همدان در سال 1381. فصلنامه پزشکی باروری و ناباروری. سال پنجم. 1381، شماره 3.##Bjorn C., Oddens S. Women’s satisfaction with birth control. Contraception.1999;59:227-239.##آذر ماهیار، نوحی سیما. درمان اختلالات عملکرد جنسی. چاپ اول. تهران. انتشارات معین. 1382. صفحه 7.##Okazaki S. Influences of culture on Asia American’s sexuality. J Sex Res.2002;39(2):34-41.##Andrews G. Women’s Sexual Health. 2th Edition. Billier Tindal.2001.##Bernhard O. Sexuality and sexual health care for women. Clin Obstet Gynecol.2000;45(4):1089-1098.##Kumtang C., Chung T. Psychosexual adjustment following sterilization: A prospective study on chinese women. J Psychosomat Res.1997;42 (2):187-196.##ایازی روزیتا. بررسی ارتباط تجربه ارگاسم با رضایت از رابطه زناشویی در خانمهای مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر اراک. پایان‌نامه جهت اخذ کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه تهران، 1382. صفحه 141- 125.##ساکی کوروش. نگرش گروهی از زنان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان خرم‌آباد پیرامون ابعاد مختلف زندگی زناشویی (بویژه مسائل جنسی) تابستان 1376. پایان‌نامه جهت اخذ درجه دکترا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. 1378. صفحه 41- 29.##ازگلی گیتی و همکاران. بررسی رضایت و نگرش نسبت به رابطه جنسی در زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی. دوماهنامه پژوهشی پژوهنده. سال 1382، شماره 2، صفحه 131-127.##Basson R. sexuality response: A different model. J Sex.2000;26:51-69.##

بررسي اپيدميولوژي آلودگي به توکسوپلاسما در دختران دبيرستاني شهرستان جلفا An epidemiological study of toxoplasma infection among high- school girls in Jolfa 2 1 زمينه و هدف: با توجه به شيوع قابل ملاحظه انگل توکسوپلاسما در سطح جهان و امکان سقط جنين، زايمان زودرس و ناهنجاري‌هاي مادرزادي در کودکاني که از مادران آلوده به اين انگل به دنيا مي‌آيند، اطلاع از جمعيت زنان غيرايمن به انگل توکسوپلاسما، ضروري به نظر مي‌رسد. لذا تعيين ميزان شيوع و اندازه‌گيري عيار آنتي‌بادي‌هاي ضد توکسوپلاسمايي قبل از حاملگي گام مفيدي است تا ميزان موارد مثبت آنتي‌بادي‌هاي IgM و IgG ضد توکسوپلاسمايي و همچنين رابطه اين موارد مثبت با تعدادي از متغيرهاي اپيدميولوژيک عفونت از جمله سن، نگهداري گربه، مصرف گوشت نيم پز، ميزان تحصيلات و ... تعيين گردد تا بتوان ميزان بروز توكسوپلاسموز مادرزادي و عوارض ناشي از آن را کاهش داد. با توجه به عوارض متعدد توكسوپلاسموز از جمله سقط جنين، زايمان زودرس، تغييرات مرضي سيستم اعصاب مركزي و ... پيشگيري از ابتلا به عفونت مادرزادي ضروريست. يكي از راه‌هاي پيشگيري ممانعت از آلوده شدن گروه‌هاي در معرض خطر به خصوص زنان در سنين باروري (45-14 ساله) با آموزش بهداشت مي‌باشد. از اهداف اختصاصي تحقيق حاضر، شناسايي دختران سرم منفي در يكي از مناطق استان آذربايجان شرقي است تا با استفاده از آن بتوان جهت ارائه آموزش‌هاي لازم و اقدامات مورد نياز جهت پيشگيري از ابتلا به اين انگل برنامه‌ريزي نمود. روش بررسي: تعداد 1000 نمونه خون از دانش آموزان دبيرستاني شهرستان جلفا در سال 83- 1382 به مدت 10 ماه به روش تصادفي جمع‌آوري و با روش ايمونوفلورسانس غيرمستقيم آزمايش شد. در اين پژوهش تيتر 1:20 و بالاتر، مثبت در نظر گرفته شد. همچنين پرسشنامه‌اي تنظيم و در اختيار جامعه مورد نظر قرار گرفت و اطلاعاتي از قبيل سابقه تماس با گربه، سابقه خوردن گوشت‌هاي نيم پز، خوردن جگر خام و ... جمع‌آوري گرديد. روش آماري 2براي ارتباط بين يافته‌هاي اپيدميولوژيك عفونت و عيار آنتي‌بادي به كار گرفته شد و نتايج حاصله با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل آماري شد. سطح معني‌داري 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: ميزان آنتي‌بادي IgG ضد توکسوپلاسما با روش ايمونوفلورسانس غيرمستقيم در 8/21% افراد مورد مطالعه مثبت بود. در 198نفر (8/91%) عيار پادتن با روش ايمونوفلورسانس غيرمستقيم1:20 تا1:100، و در 20 نفر (2%) عيار پادتن افراد بيش از 1:100 بود. بيشترين درصد عفونت در افرادي که گربه در منزل نگهداري مي‌نمودند (5/37%) و دانش آموزاني که داراي علائم عمومي (تب، لنفادنوپاتي و بثورات جلدي) بودند (7/37%) تعيين گرديد. آزمون آماري 2 نشان داد که بين عفونت و تماس با گربه، خوردن جگر خام و علايم بيماري رابطه معني‌داري وجود دارد (001/0>p). نتيجه گيري: براساس نتايج حاصله ملاحظه مي‌شود که تيتر آنتي‌بادي در 2/78% از افراد جامعه مورد نظر، منفي بود؛ يعني اين افراد فاقد هرگونه مصونيت اکتسابي در مقابل اين عفونت مي‌باشند. بنابراين احتمال توکسوپلاسميک شدن فرزندان اين افراد وجود دارد. پيشنهاد مي‌شود که آزمايش توکسوپلاسموز به يکي از آزمايشات اجباري قبل از بارداري تبديل شود و همچنين آموزش بهداشت براي مادران جهت پيشگيري از تولد اطفال داراي ناهنجاري‌هاي مادرزادي مورد تأکيد قرار گيرد. 2 Introduction: Considering the remarkable prevalence of toxoplasma parasite in the world and the possi-bility of abortion, premature labor and congenital anomalies of the fetus in infected mothers, identification of non-immune women to toxoplasma parasite is necessary. Therefore, determining the prevalence rate and titration of anti-toxoplasma antibodies before pregnancy is a beneficial step in determining the rate of positive cases and the relation of these positive cases to a series of epidemiological variables of infection such as age, keeping cats, eating underdone or rare meat, educational status, etc enable us to decrease the incidence of congenital toxoplasmosis and its side- effects. Considering different side-effects of toxoplas-mosis, such as abortion, premature labor, pathological changes of the CNS, etc, prevention of congenital infection is essential. One way for the prevention of infection in susceptible groups, especially women in their fertility years (14 to 45-year-olds) is by health education. One of the special objectives of this study was the identification of serum-negative girls in one of east Azerbaijan regions, to be used for planning in providing necessary education and taking precautions for its prevention. Materials and Methods: Blood samples were collected by random sampling from 1000 high- school girls in Jolfa during 10 months in 2003-2004 and were examined by indirect immunofluorescence antibody test (IFAT). In this study, titers of 1:20 and higher were considered positive. Then a questionnaire was prepared and information such as previous contacts with cats, previous histories of eating raw meat and raw liver were gathered. Chi-square (2) test was used for determining the relation between epidemiological findings of infection and antibody titers. SPSS statistical software was used to analyze the data. Results: The prevalence rate of anti-toxoplasma IgG antibody by indirect immunofluorescence test was determined 21.8%. The individuals' titers by indirect immunofluorescence tests, were 1:20 to 1:100, for 198 people (91.8%) and the titers >1:100 for 20 people (2%) and the highest percentage of infection was in those who kept cats at home (37.5%) and students who had general symptoms of the disease (fever, lymph-adenopathy and dermal rashes) (37.7%). Chi-square test indicated that there was a significant statistical correlation between infection and contact with cats, eating raw liver and disease symptoms (p<0.001), but this correlation was not significant with age, knowledge on disease, eating raw food, keeping domestic ani-mals at home and student's parent's jobs. Conclusion: Results of this study indicate that 78.2% of people in this community were serum negative; this means that they had not acquired any immunity against the infection, so there is the probability for their newborns to become toxoplasmic. The researchers suggest that tests for toxoplasmosis identification be included in the compulsory tests before pregnancy and health education of mothers be emphasized to prevent birth of infants with congenital anomalies. 261 270 Esmaeil E Fallah اسماعیل فلاح Department of Immunology and Parasitology, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences and Health Services Department of Immunology and Parasitology, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences and Health Services Iran fallahe@tbzmed.ac.ir Reza R Navazesh رضا نوازش Social Welfare's Laboratory Social Welfare's Laboratory Iran Jafar J Majidi جعفر مجیدی Department of Immunology and Parasitology, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences and Health Services Department of Immunology and Parasitology, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences and Health Services Iran Hossein H Kushavar حسین کوشاور Department of Statistic & Epidemiology Faculty of Health & Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences Department of Statistic & Epidemiology Faculty of Health & Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences Iran Nasrin N Mahdipourzareh نسرین مهدی پور زارع Department of Internal Medicine & Surgery, Faculty of Midwifery and Nursing, Tabriz University of Medical Sciences and Health Services Department of Internal Medicine & Surgery, Faculty of Midwifery and Nursing, Tabriz University of Medical Sciences and Health Services Iran EpidemiologyToxoplasmosisHigh-school girl studentsCatRaw liverPregnancyPreventionIndirect immunofluorescence test 194.pdf Cohen S. Immunology of parasitic serodiagnosis of toxoplasmosis. Blackwell Scientific.1976; pp: 50-54.##Remington J.S., Mcleod R., Desmonts G. Toxoplas-mosis. Remington- Kelin infectious disease of fetus and newborn infant. 4th Edition, Saunders.1995; pp: 140-267.##Peter G. Toxoplasma gondii infection in red book report of the committee on infectious disease. 14th Edition.1997; pp: 531-535.##غروی محمد جواد. بررسی سرولوژیک و پارازیتولوژیک و پاتولوژیک توکسوپلاسموز مادرزادی. پایان نامه جهت اخذ مدرک دکترای انگل‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس.1370.##آسمار مهدی، اسماعیلی احمدرضا، هوانسیان آرپی. بررسی مرگ‌های جنینی توکسوپلاسمایی در استان مازندران. خلاصه مقالات هشتمین کنگره بیماری‌های عفونی و گرمسیری ایران، تهران. 1378، صفحه 850 .##کشاورز ولیان حسین، زارع رنجبر مهدی. توکسوپلاسموز در زنان آبستن و انتقال آن به جنین در شهرستان رفسنجان. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان. سال دوم (1372)، شماره 6 و7، صفحات: 28- 32.##شریف مهدی، عجمی ابواقاسم. بررسی سرولوژیکی توکسوپلاسموز در خانمها با سابقه سقط یا مرگ جنین مراجعه کننده به درمانگاه‌های زنان شهرستان ساری. مجله علمی-پـژوهشـی دانشگاه علـوم پـزشکـی مـازندران. سـال 10 (1379)،شماره 26، صفحات: 18-13.##Raquel Coelho A.L. Kobayashi M., Carvalho L.B. Jr. Prevalence of IgG antibodies specific to Toxoplasma gondii among blood donors in Recife. Northeast Brazil. Revista do Instituto de Medicina Tropical de Sao Paulo.2003; 45(4): 229-234.##صائبی اسماعیل. بیماری‌های انگلی در ایران. چاپ ششم، مؤسسه فرهنگی- انتشاراتی حیان، (1377)، صفحات: 241-251.##Jones J.L., Ogunmodede F., Schftel J., Kirkland E. Toxoplasmosis-related knowledge and practices among pregnant women in the United States. Infect Dis Obstet Gynecol.2003; 11(3): 139-145.##Segundo G.R., Silva D.A., Mineo J.R., Ferreira M.S. Congenital toxoplasmosis in Uberlandia, MG, Brazil. J Tropical Pediatrics.2004; 50(1): 50-55.##Hill D., Dubey J.P. Toxoplasma gondii transmission. Diagno prevent.2002;10(8):634.##ذوقی اسماعیل. توکسوپلاسموز در انسان و حیوان. جلد اول. چی‌چی دوبی. چاپ اول، نشر فرهنگ اسلامی تهران (1372)، صفحات: 92-120.##Markell E.K., John D.T., Krotoski W.A.Medical Para-sitology. 8th Edition Philadelphia, W.B. Saunders Co. 1999;pp:161-171.##Hoghooghi Rad N., Afraa M. Prevalence of toxo-plasmosis in humans and domestic animals in Ahvaz, Capital of khoozestan province, south-west Iran. J Trop Med Hyg.1993; 96(3): 163-8.##Bahia Olivera L.M., Jones J.I., Alves C.C., Orefice F., Addiss D.G. Highly endemic water borne toxoplas-mosis in north Riodejaneiro state. Emerg Infect Dis. 2003;9(1):55-62.##امیر زرگر علی اکبر، افرا منیژه. بررسی تیتر IgM، IgG سرم علیه توکسو پلاسما گوندی دربیماران مشکوک به توکسو پلاسموز، مجله پزشکی ارومیه: سال 9 (1377)، شماره 3، صفحات: 124-129.##Roider M.H., Berthonneau J., Bourgoin A. Seropre-valences of toxoplasma, malaria, rubella, CMV, HIV and treponemal infections among pregnant women in cotonou, Republic of Benin. Acta Trop. 1995; 59(4): 271-277.##Cunningham F.G., MacDonald P.C., Gant N.F. Willi-ams obstetrics, 20th Edition, Stamford, Appleton and Lange.1997;pp:1309-1310.##Jeannel D., Niel G., Costagliola D., Danis M. Traore B.M., Gentilini M. Epidemiology of toxoplasmosis among pregnant women in the Paris area. Int J Epi-demiol.1989; 17(3): 595-602.##Mozart L., Procaine R.S. Incidence of congenital toxoplasmosis in southern Brazil: A prospective study. Rev Inst Med Trop Sao Paulo.2003;45(3):147-51.##Olliaro P. Congenital toxoplasmosis. Clin Evid. 2002; 5(2): 680-3.##شکرابی مهدی، خانعلی خدیجه. بررسی سرولوژیک توکسوپلاسما در خانم‌های معرفی شده جهت ازدواج با استفاده از روش الیزا و فلورسانس غیرمستقیم. مجله تشخیص آزمایشگاهی. سال اول (1378)، شماره 5، صفحات: 31- 33.##کامیابی زهرا، عطارپور منیژه. بررسی سرواپیدمیولوژیک آنتی‌بادی‌های ضد توکسوپلاسما در خانم‌های مراجعه کننده جهت مشاوره ازدواج در شهرستان کرمان، مجله دانشگاه علوم پزشکی کرمان: سال 6 (1378)، شماره 3، صفحات: 127- 133.##Athari D.V. Seroprevalence of toxoplasma antibodies among pregnant women in Kermanshah. Med J Islamic Rep. Ir.1373;(sum): 93-96.##پیشوا ابتهاج، بشردوست نصراله. تعیین بروز توکسوپلاسموز مادرزادی در زنان باردار (خلاصه). چهارمین کنگره بین المللی ایمونولوژی و آلرژی در ایران. اصفهان، اردیبهشت 1377، صفحات: 27- 33.##سلطان محمدزاده محمدصادق، کشاورز حسین، محبعلی مهدی، هلاکویی نائینی کوروش، عرشی شهنام. بررسی سرواپیدمیولوژیکعفونت توکسوپلاسما در ساکنین شهر مشکین شهر، استان اردبیل. مجله دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی: سال اول (1381)، شماره چهارم، صفحات: 57- 70.##عجمی ابواقاسم، شریف مهدی، صفار محمد جعفر، ضیایی هاجر. بررسی سرولوژی توکسوپلاسموزیس در خانم‌های معرفی شده جهت انجام آزمایشات قبل از ازدواج در استان مازندران در سال 1378. مجله علمی- پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران: سال 11 (1380)، شماره 31، صفحات: 51- 56.##فلاح اسماعیل، مرتضوی جاوید، ملجایی سید هادی، مهدی پورزارع نسرین، کریمی نژاد اصل مهدی. تعیین میزان شیوع توکسوپلاسموز در بیماری‌های بدخیم با روش ایمونوفلورسانس غیرمستقیم. مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی تبریز: (1382)، شماره 60، صفحات: 45-49.##شاهمرادی احمد. سرواپیدمیولوژی توکسوپلاسموز در مراجعان به مراکز بهداشتی شهرستان رودسر. فصلنامه علمی پژوهشی دانشگاه شاهد: (1376)، شماره 15 و 16، صفحات: 7-11.##عطائیان علی، تدین پروین، هانیلو علی، تاران حسین، مهرگان فرزاد، عزیزی عباس. سرواپیدمیولوژی توکسوپلاسموز در مراجعین به بیمارستان حکیم هیدجی زنجان. مجله علمی دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی استان زنجان (1379). شماره 32، صفحات: 4-11.##Grossman A.M. Viral infection. 17th Edition, Nor-walk, Appleton- Century- Crofts.1982; pp: 702-707.##Mohan B., Dubey M.L., Malla N., Kumar R. Seroepi-demiological study of toxoplasmosis in different sec-tions of population of Union Territory of Chandigarh. J Commun Dis.2002; Mar; 34(1): 15-22.##Yang H.J., Jin K.N., Park Y.K., Hong S.C., Bae J.M., Lee S.H., Choi H.S., Hwang H.S., Chung Y.B., Lee N. S., Nam H.W. Seroprevalence of toxoplasmosis in the residents of Cheju island, Korea. Korean J Parasitol. 2000;38(2):91-93.##Taylor M.R., Lennon B., Holland C.V., Cafferkey M. Community study of toxoplasma antibodies in urban and rural schoolchildren aged 4 to 18 years. Arch Dis Child.1997; 77(5): 406-9.##قربانی مهدی. اصول تشخیص و درمان توکسوپلاسموز. خلاصه مقالات دومین کنگره سراسری بیماری‌های انگلی ایران: 1376، صفحات: 56، 116-119، 159،161.##Dubey J.P.A. Review of toxoplasmosis in pigs. Vet Parasitol.1990; 19:181-223.##بهفر نگین. بررسی درصد آلودگی و جداسازی سویه انسانی و حیوانی توکسوپلاسماگوندی در اصفهان و استقرار آن در آزمایشگاه. پایان نامه دکترای داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،1370.##Mandell G.L., Bennet J.E., Dolin R. Bennett. Bennett's principles and practice of infectious disease. 5th Edition. Philadelphia: Churchill Livingstone.2000; pp: 2858-2881.##Kasper L.H. Toxoplasma infection. Harrison's prin-ciples of internal medicine. 15th Edition. McGraw-Hill. 2001; pp: 1222-1226.##

روشهاي پيشگيري از بارداري در بيماران با دريچه مصنوعي قلب در مرکز قلب شهيد رجايي Methods of contraception in women with prosthetic heart valves in Shahid Rajaie Heart Center 2 1 زمينه و هدف: در بيماران داراي دريچه مصنوعي قلب، جهت جلوگيري از عوارض ترومبوآمبولي به داروهاي ضد انعقاد نياز مي‌باشد. اما عليرغم مصرف اين داروها حملات ترومبوآمبولي همواره در اين بيماران ديده مي‌شود. به علت وجود حالت افزايش انعقادپذيري خون در حين حاملگي خطر ترومبوز دريچه مصنوعي افزايش مي‌يابد. ادامه مصرف وارفارين در طي حاملگي و يا جايگزين نمودن آن با هپارين مي‌تواند مخاطراتي براي جنين و مادر داشته باشد؛ لذا در زنان در سنين باروري با دريچه مصنوعي، توصيه عمومي پيشگيري از بارداري است. هدف از انجام اين مطالعه تعيين بهترين روش‌هاي پيشگيري از بارداري در بيماران با دريچه مصنوعي مكانيكي قلب مي‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي که در مرکز قلب شهيد رجايي و در نيمه اول سال 1383 انجام شد 155 بيمار زن متاهل با سابقه عمل جراحي تعويض دريچه مكانيكي قلب در سنين باروري در طي سال‌هاي 82-1353 مورد مطالعه قرار گرفتند. براي هر بيمار پرسشنامه‌اي مشتمل بر مشخصات فردي، تاريخچه باروري قبل و بعد از عمل جراحي و تاريخچه بيماري و جراحي بر اساس اطلاعات خود بيمار و پرونده پزشكي وي توسط يك پژوهشگر تكميل شد. اطلاعات جمع‌آوري شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: بيماران در فاصله سني 55-24 سال (با ميانگين 09/667/39 سال) قرار داشتند. شايعترين عمل جراحي در اين بيماران تعويض دريچه ميترال (4/57%)، دريچه آئورت و ميترال (2/23%) و تعويض دريچه آئورت به تنهايي (2/14%) بود. 9% بيماران سابقه حاملگي قبل از عمل جراحي قلب نداشتند اما 91% آنها 8-1 حاملگي را تجربه كرده بودند. 5/35% زنان تحت عمل بستن لوله بعد از عمل جراحي قلب قرار گرفته و 8/16% همسرشان تحت عمل وازكتومي قرار گرفته بود. 5/33% روش طبيعي، 7/9% كاندوم، 9% IUD، 6/2% قرص‌هاي پيشگيري از بارداري، 3/1% پروژسترون تزريقي، 5/4% هيستركتومي و 5/4% هيچگونه روش پيشگيري نداشتند. 4/17% بيماران از دو روش پيشگيري در طي دوران بعد از عمل جراحي قلب استفاده مي‌کردند. 38 نفر (5/24%) از بيماران بعد از عمل جراحي قلب تجربه 5-1 حاملگي را داشتند که 9/57% حاملگي ناخواسته بود. 82/81% حاملگي‌هاي ناخواسته در گروه زنان استفاده كننده از روش طبيعي و 09/9% در گروه مصرف كنندگان IUD و 09/9% در گروه مصرف كنندگان كاندوم رخ داده بود. نتيجه‌گيري: با توجه به درصد حاملگي ناخواسته مشاهده شده در اين مطالعه و خطراتي که حاملگي در اين بيماران مادر و جنين را تهديد مي‌کند، آموزش و استفاده از مطمئن‌ترين روش‌هاي پيشگيري که بستن لوله در زن يا وازکتومي همسر مي‌باشد بعد از عمل جراحي جهت بيماران فوق توصيه مي‌گردد. 2 Introduction:In order to prevent the risk of thromboemboli in patients with prosthetic heart valves, anticoagulants are prescribed, but in spite of this precaution thromboemboli are seen in these patie-nts. During pregnancy, because of changes in the hemostatic system, the risk of prosthetic heart valve thrombosis is increased. The use of warfarin, especially in the first 3 months of pregnancy or its change to heparin afterwards, may endanger the mother or the fetus. So, the general recommend-dation for these patients is prevention of pregnancy during reproductive years. This study was carried out to determine the best method of contraception in patients with prosthetic heart valves. Materials and Methods: In this descriptive study which was undertaken in Shahid Rajaie Heart Center in the first 6 months of 2004, 155 married female patients, with a history of prosthetic heart valve replacement during the years 1973-2002 participated. A questionnaire was completed by a researcher for each patient according to the information given by her, her medical records and reproductive histories before and after surgeries. The collected data were analyzed by using SPSS software. Results: Patients aged 24- 55 (mean age 39.67±6.09 years). The most prevalent surgical replace-ments were mitral valve replacement (57.4%), mitral and aortic valves replacement (23.2%) and isolated aortic valve replacement (14.2%). 9% of the patients had no pregnancies before the ope-ration but 91% had 1-8 prior ones. 35.5% had undergone T.L. surgery and 16.8% of the patients husbands had undergone vasectomy. Of these patients, 2.6% took oral contraceptive pills, 9% used IUDs, 33.5% withdrawal method, 9.7% condoms, 1.3% ingectable progesterone, and 17.4% two methods and 5.5% had undergone hysterectomy and 4.5% used no methods at all after valve replacement. 38 patients (24.5%) had 1-5 pregnancies after surgery,which were unwanted in 57.9% of the cases. The outcomes of these pregnancies were 51.7% normal births, 1.7% I.U.F.D.s and 46.6% abortions. In the majority of these patients the most prevalent contraceptive method was withdrawal. 81.82% of unwanted pregnancies occurred in women using withdrawal method, 9.09% in IUD group and 9.09% in those who used condoms. Conclusion: Considering the high rate of unwanted pregnancies reported in this study and the accompanied fetal and maternal risks in patients with prosthetic heart valves, educating the patients postoperatively and use of the best contraceptive methods, vasectomy or tubal ligation, are recom-mended in these kinds of patients. 270 275 Fahimeh F Kashfi فهیمه کشفی Shahid Rajaee Hospital Shahid Rajaee Hospital Iran f_kashfi2002@yahoo.com Mohammad Bagher MB Tabatabaei محمدباقر طباطبایی Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Iran Amir Jamshid AJ Khamoshi امیرجمشید خاموشی Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Iran Saeed S Hosseini سعید حسینی Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Iran Ali A Sadeghpour علی صادقپور Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Iran Alireza A Alizadeh-Ghavidel علیرضا علیزاده قویدل Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Department of Cardiac Surgery and Cardiology, Rajaie Heart Center Iran High risk pregnancyValvular heart diseaseAnticoagulant drugsProsthetic heart valve replacementContraception 195.pdf Whittemore R., Hobbins J.C., Engle M.M. Pregnancy and its outcome with and without surgical treatment of congenital heart disease. Am J Cardiol.1982;50:641-648.##Kuc zkowski K.M. labor analgesia for the parturient with cardiac disease: what does an obstetrician need to know? Acta Obstet Gynecol Scand.2004;83(3):223-330.##Malhotra M., Sharma J.B., Tripathiir Arora P. Maternal and fetal outcome in valvular heart disease. Int J Gynaecol Obstet.2004;84(1):11-6.##Braunwald E. Heart disease, a textbook of cardio-vascular medicine. Vol(1), 6th Edition, W.B. Saunders, U.S.A.2001;pp:2172-2186.##Vitale N., Defeo M., Cotrufo M. Anticoagulation for prosthetic heart valve during pregnancy: The impor-tance of warfarin daily dose. Eur J Cardio Thorac Surg. 2002;22:656-657.##Hou J.W. Fetal warfarin syndrome. Chang Gung Med J. 2004;27(9):691-5.##Bloomfield P. Choice of heart valve prosthesis. Heart. 2002;87:583-589.##Regenstein A .Risk of warfarin during pregnancy with mechanical valve prosthese. Obstet Gynecol.2002;99 (1):35-40.##Cunningham F., Macdonald P., Gant N., Leveno K., Gilftap L., et al. Williams Obstetrics. 21th Edition, Prentice Hall.2001; pp:1366.##Abdallah M.Y., Din Mostafa E.E. Contraception after heart surgery. Contraception.1992;45(1):73-80.##Tong E. An overview of artificial heart valve replace-ment infants and children. J Cardiovasc Nurs.1992;6 (3):30-43.##Qeelani M.A., Singh S., Verma A., Nagesh A., Beti-geri V., Nigam M. Anticoagulation in patients with mechanical valves during pregnancy. Asian Cardiovasc Thorac Ann.2005;13(1):30-3.##Ageno W., Crotti S., Turpie A.G. The safety anthrom-botic therapy during pregmancy.Expert Opin Drug Saf. 2004;3(2):113-8.##Mendelson M.A. Gynecologic and obstetric issues in the adolescent with heart disease. Adolesc Med.2001; 12(1):163-74.##Kleinman R.L. Family planning hand book for doctors IPPF Medical publications. 6th Edition.1988;pp:113.##