The role of intravenous albumin in the prevention of severe ovarian hyperstimulation syndrome in ART cycles 2 1 مقدمه سندرم تحريك بيش از حد تخمداني (OHSS) يك عارضه نسبتاً شايع در تحريك تخمك گذاري است و در موارد نادر مي تواند منجر به مرگ گردد. در موارد شديد و بحراني آن بزرگ شدن شديد و ناگهاني تخمدانها، آسيت شديد، فلج يكطرفه، اختلالات الكتروليتي، كاهش حجم خون، كاهش فشارخون و كاهش حجم ادرار منجر مي گردد (1). مكانيسم ايجاد اين سندرم آنژيوژنزيس (تشكيل عروق مويرگي ) و افزايش نفوذپذيري عروق است كه سبب تجمع مايع از فضاهاي داخل عروقي به فضاهاي خارج عروقي مي شود كه به دنبال آن كاهش آلبومين، تغليظ خون و اختلالات الكتروليتي ايجاد مي‏گردد (2). به دنبال ايجاد اين حالتها خطر ترومبوآمبولي افزايش يافته (3و4) و آسيت شديد با كاهش پرفوزيون كليه، سبب ايجاد اليگوري و درجاتي از نارسايي كليوي مي شود. و اگر در اين سندرم ديسترس تنفسي بالغين ايجاد شود خطر مرگ و مير بسيار بالا مي رود (5). پاتوفيزيولوژي اين سندرم هنوز به خوبي شناخته نشده است البته عواملي را در ايجاد آن مؤثر مي دانند كه هيچ كدام به طور كامل ثابت نگرديده است. عده‏اي از محققين فعال شدن سيستم پرورنين _ آنژيوتانسين تخمداني را مؤثر دانسته اند (6) عده‏اي سنتزپروستاگلاندينها (7) را دخيل دانسته و برخي تغييرات عروقي را به خاطر هسيتامين، سروتونين و سيتوكينها و سطح بالاي فاكتور رشد اندوتليال عروقي VEGF)) مي‏دانند (8و9) و نيز اينترلوكين 6 (IL-6) در سرم و مايع پريتونئال و مايع فوليكولي را مرتبط با شدت OHSS دانسته اند (10و11و12و13و14). فاكتورهاي مساعد كننده براي ايجاد اين سندرم عبارتند از : سن كم (كمتر از 35 سال)، وزن كم، تخمدانهاي پلي كيستيك در سونوگرافي PCO) )، عدم تخمك گذاري مزمن همراه با هيپرآندروژنيسم، تعداد اووسيت بالا و غلظت بالاي استراديول سرم در زمان تزريق hCG (15) مي باشد. در سالهاي اخير روشهايي براي پيشگيري از ايجاد اين سندرم مطرح گرديده است به عنوان مثال چون hCG يك نقش بسيار مهم براي ايجاد اين سندرم دارد پس يا مقدار آنرا كاهش مي‏دهيم و يا اينكه چون hCG نيمه عمر طولاني دارد (بيشتر از 24 ساعت) از تزريق يك دوز GnRH به جاي hCG استفاده مي‏شود كه در اين روش به خاطر خاصيت شعله ور كردنflare UP)) سبب آزاد كردن LH داخلي مي‏گردد و چون LH نيمه عمر كوتاهي دارد (حدود 20 دقيقه) پس خطر ايجاد اين سندرم كاهش مي‏يابد (16). روشهاي ديگر براي جلوگيري از ايجاد اين سندرم متوقف كردن سيكل و عدم تزريق hCG، تبديل سيكل تحريك تخمك‏گذاري به IVF، به كار بردن پروژسترون بجاي hCG براي تقويت فاز لوتئال، انجماد جنين و عدم انتقال آن و غيره مي باشد (2). براي اولين بار Asch و همكارانش در سال 1993 كاربرد آلبومين را براي پيش گيري از ايجاد اين سندرم پيشنهاد كردند (17). و ما را بر آن داشت كه براي اولين بار اين مطالعه را در ايران نيز انجام بدهيم. مواد و روشها اين مطالعه بصورت آينده نگر، مداخله گر و تصادفي در مركز درمان ناباروري رويان در سال 1376 انجام شد. در اين بررسي از بيماراني كه در سيكل IVF و ICSI قرار داشتند،90 بيمار را كه در معرض خطر سندرم هيپراستيمولاسيون تخمداني بودند بصورت تصادفي به دو گروه شاهد و نمونه تقسيم گرديدند كه 57 بيمار در گروه نمونه و 33 بيمار در گروه شاهد قرار گرفتند. تمام اين بيماران براي انجام سيكل درماني IVF و يا ICSI بوسرلين زير جلدي (GnRH-a) 500 ميلي گرم روزانه از روز 21 سيكل ماهيانه قبل به مدت 14-10 روز مصرف كردند و پس از شروع سيكل قاعدگي سونوگرافي واژينال براي آنان انجام مي شود و در صورتي كه فوليكولهاي كمتر از mm 6 داشتند و نيز استراديول سرم كمتر از pg/ml 40 بود تحريك تخمك گذاري با آمپول hMG روزانه 3 عدد شروع مي شود (Long protocol) مانيتورينگ رشد فوليكولي توسط سونوگرافي ترانس واژينال صورت مي گرفت، پس از اينكه اندازه فوليكولها به mm20-18 مي رسيد به بيماران IU 10000 آمپول hCG داخل عضلاني تزريق مي شد و تخليه فوليكولي 36-34 ساعت بعد صورت مي گرفت. در روز تزريق hCGبيماراني كه سطح استراديول بالاي pg/ml 2000 داشتند و يا در تخمدانهايشان بيش از 20 فوليكول وجود داشت به عنوان بيماران با خطر بالا براي سندرم تحريك بيش از حد تخمداني تلقي شده و بصورت تصادفي به دو گروه نمونه وشاهد تقسيم مي شدند. در گروه نمونه در زمان گرفتن اووسيت در اتاق عمل 500 ميلي گرم سرم نرمال سالين همراه با 50 گرم آلبومين انساني در مدت 2 ساعت داده مي‏شد و در گروه شاهد فقط سرم نرمال سالين بدون آلبومين داده مي شد. با انجام لقاح با اسپرمهاي دريافت شده و كشت آنها، پس از 48 ساعت جنين در مرحله 8-2 سلولي منتقل مي شد. براي حمايت از فاز لوتئال پروژسترون بصورت تزريق عضلاني mg100 روزانه از روز قبل از انتقال جنين داده مي شود و در صورت حاملگي تا 8 هفته اول حاملگي ادامه مي يابد و در صورت عدم حاملگي پروژسترون قطع مي گرديد. در كليه بيماران مورد مطالعه و شاهد، 5 روز پس از انتقال جنين بررسي سونوگرافيك از نظر يافته‏هاي سندرم تحريك بيش از حد تخمداني مانند اندازة تخمدانها و ايجاد آسيت انجام مي شد. البته در صورتي كه بيمار قبل از 5 روز علائم تحريك بيش از حد تخمداني مانند تهوع ، استفراغ، درد شكم و بزرگي شكم و كاهش حجم ادرار داشت و به او آموزش داده مي‏شود كه به كلينيك مراجعه كند. نتايج به طور كلي در اين بررسي 90 بيمار كه در معرض خطر تحريك بيش از حد تخمداني شديد در زمان تزريق hCG ، وارد مطالعه شدند و 57 بيمار آلبومين انساني دريافت كردند و 33 بيمار فقط سرم نرمال سالين گرفتند. هر دو گروه از نظر سن، وزن، تعداد اووسيتهاي برداشته شده، سطح استراديول سرم، طول فاز فوليكولار (از زمان شروع hMG تا تزريق hCG)، تعداد جنينهاي منتقل شده و تعداد آمپول hMG مصرفي و مدت نازايي با يكديگر مشابه بوده و هيچ اختلاف معني‏داري براي هيچ كدام وجود نداشت (05/0 > P) (جدول شماره 1).در گروه مورد مطالعه از 57 بيمار يك مورد با OHSS شديد در بيمارستان بستري شد (8/1%) و در گروه شاهد از 33 بيمار، 4 مورد با تشخيص اين سندرم شديد ( 12% ) كه اين اختلاف كاملاً معني دار بود (05/0 < P). بحث همان طور كه ذكر گرديد اين مطالعه در سال 76 در مركز تحقيقات رويان انجام شد و درمان آلبومين براي پيشگيري از تحريك بيش از حد تخمدان بكار برده شد. سندرم تحريك بيش از حد تخمداني كه در اثرمصرف گونادوترپينها حاصل مي شود شيوع آن در گزارشات مختلف متفاوت است ولي فرم شديد آن از 2-1% گزارش شده است. اين سندرم به سه دسته خفيف، متوسط ، شديد و به 5 درجه تقسيم مي شود كه فرم شديد آن خطرناك بوده و گاهي سبب مرگ نيز خواهد شد. علت اصلي مرگ در بيماران، ترومبوآمبولي، اختلالات كليوي و اختلالات الكتروليتي مي باشد. در اين سندرم در صورتيكه بيمار خوب كنترل شود خود بخود بهبودي مي‏يابد و به يك شدت علائم آن 7 تا 9 روز پس از تزريق hCG مشاهده مي شود، از طرف ديگر چون بيمار تزريق گونادوترپينها را داشته كه از نظر هزينه قيمت بالايي دارند در توقف سيكل بيمار از نظر اقتصادي مقرون به صرفه نيست. بنابراين بايستي بتوان از روشهايي استفاده كرد كه از ايجاد فرم شديد اين سندرم جلوگيري گردد. همان طور كه ميدانيم آلبومين توسط كبد با ميزانgr/day 12 توليد مي شود وزن مولكولي آن كم و در حدود 69000 دالتون و نيمه عمر آن 20-17 روز است و تقريباً 60% آن در فضاي خارج عروقي وجود دارد. ولي با وجود اين، آلبومين بهترين پروتئين در گردش خون است (17،18) آلبومين داراي عملكرد اسموتيك و انتقالي است و مسئول ايجاد 75% از فشار انكوتيك پلاسما مي باشد و مصرف gr50 محلول آن سبب كشيده شدن 800 ميلي ليتر مايع فضاي خارج سلولي به داخل گردش خون در عرض 15 دقيقه مي شود. بنابراين سبب كاهش غلظت خون و انتقال مايع خارج سلولي به داخل گردش خون در عرض 15 دقيقه مي شود. بنابراين سبب كاهش تغليظ و ويسكوزيته خون مي گردد (19). از طرف ديگر آلبومين انساني يك پروتئين اتصالي و انتقالي اصلي براي بعضي هورمونها، اسيدهاي چرب، بيلي روبين و استروئيدهاي جنسي مي‏باشد و موادي كه به آلبومين متصل مي شوند درواقع در گردش خون غير فعال بوده و فقط فرم آزاد مواد است كه فعال مي باشد پس در واقع آلبومين يا اتصال به مواد و هورمونهاي آنژيوژنيك موجود در خون، در مواردي كه خطر OHSS وجود دارد در زمان گرفتن اووسيت سبب غيرفعال شدن اين مواد شده و چون نيمه عمر نسبتاً طولاني دارد اين اثر پايدار باقي مانده و در نتيجه سندرم تحريك بيش از حد تخمداني ايجاد نخواهد شد (18و19). البته در برخي مقالات نيز (20و21و22و23و24) عنوان شده است كه آلبومين نمي تواند از بروز ايجاد اين سندرم جلوگيري كند. ما معتقديم كه همچون بعضي ازمطالعات ديگري كه شده است درمواردي كه خطر بسيار شديد ايجاد سندرم تحريك بيش از حد تخمدان وجود دارد، نميتواند به طور مطلق سبب پيشگيري از آن بشود ولي ميتواند شدت ايجاد OHSS را كاهش دهد و با توجه به اينكه غير سمي بوده و عاري ازآلودگي هاي ويروسي است براي تزريق آن نيازي به cross match نيست. خطر ايجاد حساسيت در اثر تزريقهاي مكرر وجود ندارد فقط در موارد نادر ممكن است در بيماراني كه مشكل قلبي دارند بخاطر افزايش سريع حجم پلاسما در اثر آلبومين ايجاد ادم قلبي- ريوي و نارسايي قلبي كند كه در بيماران ما مشكل ايجاد نشد. بنابراين توصيه ما اين است كه در مواردي كه خطر ايجاد سندرم تحريك بيش از حد تخمداني شديد وجود دارد از آلبومين انساني درزمان گرفتن اووسيت براي پيشگيري از اين سندرم استفاده شود. تشكر و قدرداني: از كليه همكاران محترم پژوهشكده رويان بويژه خانم دكتر اشرفي، معيني، معدني كمال تشكر را دارد. 2 <p>The objective of this study was to evaluate the effect of ablumin on inhibition of severe ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS) in women at high risk. A prospective, interventive and randomized study was planned and performed at the IVF department of the Royan Research Center. Ninety high risk patients from moderate to serere OHSS who were undergoing IVF ICSI cycles, were divided in two groups. 57 patients in the study group and 33 in the control group. At the time of oocyte recovery,50gr human albumin in 500 ml of normal saline (N.S) was injected to the study group. The control group only received 500 ml N.S. All patients in study and control groups were matched for age, number of oocytes, level of Estradiol at the time of hCG injection, duration of Follicular phase, amount of hMG used and the number of the transferred embryos. Of the 57 patients in the study group, one had OHSS, while in the control gourp, 4 OHSS patient was found in 33 patients (1/8% versus2% , p<0.05). We conclude that prophylactic infusion of human serum albumin can reduce or mitigate severe OHSS in patients at high risk.</p> 12 18 Ensieh E Sh.Tehrani انسیه شاهرخ تهرانی نژاد Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Iran Sousan S Ziaei سوسن ضیایی Department of Obstet . and Gynecol . of Tehran Medical Sciences University .Emam khomayni Hospital، Valiaser Hospital Department of Obstet . and Gynecol . of Tehran Medical Sciences University .Emam khomayni Hospital، Valiaser Hospital Iran IVFOHSSAlbumin 28.pdf Schenker JG, Weinstein D. Ovarian hyperstimulation syndrome: a current survey.Fertil Steril. 1978, 30:255-68.##Navot D,Bergh PA, Laufer N. Ovarian hyperstimulation syndrome in novel reproductive technologies: prevention and treatment. Feril Steril. 1992, 58:249-261.##Mills MS, Eddowes HA, Fox R, Subclavian vein thrombosis: a late complication of ovarian hyperstimulation syndrome. Hum Reprod. 1992, 7:370-371.##Hignett M, Spence JEH, Claman P. Internal jugular vein thrombosis: a late complication of ovarian hyperstimulation syndrome despite mini-dose heparin prophylaxis.Hum Reprod. 1995, 10:3121-3123.##Zosmer A, Katz Z, Lancet M. Adult respiratory distress syndrome complicating ovarian hyperstiumlation syndrome.Fertil Steril. 1987, 47:527-526.##Delbaere A, Bergmann PJM, Gervy-Decoster C, et. al. Prorenin and active renin concentrations in plasma and ascites during severe ovarian hyperstimulation syndrome.Hum Reprod. 1997, 12:236-240.##Schenker JG, Polishuk WZ. Role of prostaglandins in ovarian hyperstimulation syndrome. Obstet Gynecol. 1976, 31:742-745.##Dinarello CA, Gelfand JA, Wolff SM, et al. Anticytokine strategies in the treatment of the systemic inflammatory response syndrome. AM J Med Assoc. 1993, 269:1829-35.##McClure N, Healy DL, Rogers PAW, et al. Vascular endothelial growth factor as capillary premeability agent in ovarian hyperstimulation syndrome. Lancet. 1994, 344:235-6.##Abramov Y, Barak V, Nisman B, et al. Vascular endothelial growth factor plasma levels correlate to the clinical picture in severe ovarian hyperstimulation syndrome. Fertil Steril. 1997, 67:261-5.##Friddlander MA, Loret de Mola JR, Goldfarb JM, et. al. Elevated levels of interleukin –6 in ascites and serum from women with ovarian hyperstimulation. Fertil Steril.1993,60:826-33.##Revel A, Barak V, Lavy Y, et al. Characterization of intraperitioneal cytokines and nitrites in women with severe ovarian hyperstimulation syndrome. Fertil Steril. 1996, 66:66-71.##Krasnow JS, Berga SL, Guzick DS, et al. Vascular permeability factor and vascular endothelial grwoth factor in ovarian hyperstimulation syndrome: a preliminary report.Fertil Steril. 1996, 65:552-5.##Loret de Mola JR, Baumgardner GP, Goldfarb JM, et al. Elevated interleukin-6 levels in the ovarian hyperstimulation syndrom:ovarian immunohistochemicallocalization of interleukin –6 signal. Obstet Gynecol. 1996, 87: 58-7.##Asch RH, Balmaceda JP. Severe ovarian hyperstimulation sydndrome in assisted reproductive technology: definition of high risk groups. Hum Reprod. 1991, 6:1395-1399.##Lewit N, Kol S, Manor D. Comparison of gonadotrophin releasing hormone analogues and human chorionic gonadotrophin for the induction of ovulation and prevention of ovarian hyperstimulation syndrome: a case-control study. Hum Reprod. 1996, 11: 1399-1402.##Asch RH, Ivery G, Godsman M, et al. The use of intravenous albumin in patients at high risk for severe ovarian hyerstimulation syndrome. Hum Reprod. 1993:8:1015-1020.##Shoham Z, Weissman A, et al. Intravenous albumin for the prevention of severe ovarian hyperstimulation syndrome in an in vitro fertilization program: a prospective, randomized, placebo-controlled study. Fertil Steril. 1994, 62:137-142.##Shalev E, Giladi Y, Matilsky M, et al. Decreased incidence of severe ovarian hyperstimulation syndrome in high risk in vitro fertilization patients receiving intravenous albumin: a prospective study. Hum Reprod. 1995,10:1373-1376.##Morris RS, Paulson RJ. Letter to the Editor: Does intravenous albumin prevent ovarian hyperstimulation sydnrome? Hum Reprod. 1994, 9:753.##Lewit N, Kol S, Ronen N, et al. Does intravenous administration of human albumin.prevent severe ovarian hyperstimulation syndrome? Fertil Steril. 1996, 66:654-656##Mukherjee T, Copperman AB, SandlerB, et al. Severe ovarian hyperstimulation despite prophylactic albumin administration at the time of oocyte retrieval for in vitro fertilization and embryo transfer. Fertil Steril. 1995, 64:641-643.##Orvieto R, Dekel A, Dicker D, et al. Asevere Case of ovarian hyperstimulation syndrome despite the prophylactic administration of intravenous albumin.Fertil Steril. 1995, 64:860-862.##Ng E, Leader A, Claman P, et al. Intravenous albumin does not prevent the development of severe ovarian hyperstiumlation syndrome in an in vitro fertilization programme. Hum Reprod. 1995, 10:807-810.##

تشخيص ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) در ضايعات سرطان سرويكس با روش هيبريديزاسيون ملكولي Detection and typing of human papilloma virus DNA in cervical cancer with In situ hybridization method 2 1 بيش از 90 درصد ضايعات سرويكس بعلت ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) است ولي اطلاعات كمي در ارتباط بانقش ژنوم ويروس و شناسايي سريع انواع متفاوت آن در دست مي باشد. در اين تحقيق تنوع تيپ هاي ويروس HPV با استفاده از روش هيبريديزاسيون ملكولي (ISH) Hybridization Insitu تعيين گرديده است. از ضايعات سرويكس 60 بيمار مبتلا به كانسرسرويكس بيوپسي تهيه و در فرمالين 10% ثابت و مقاطع پارافيني مورد مطالعه پاتولوژي قرار گرفت. تكنيك Insitu Hybridization)) ISH با مواد و پروب‏هاي نشاندار شده با بيوتين (biotinylated probes) انجام گرديد. حضور ژنوم ويروس HPV و تيپ‏هاي مختلف آن مورد شناسايي و تعيين شد. 42 مورد از 60 نمونه مورد مطالعه (70%) از نظر آلودگي با HPV مثبت بود و از 18 مورد (30%) ژنوم ويروس جدا نگرديد. تيپ هاي ويروس HPV در سه گروه :11/6 ، 18/16 و 51/33/31 مورد مطالعه قرار گرفت كه 13 نمونه (66/21%) نسبت به گروه 11/6 و تعداد 14 مورد (33/23%) نسبت به گروه 18/16 و در نزد 15 بيمار (25%) نسبت به گروه 51/33/31 واكنش مثبت با روش هيبريديزاسيون ملكولي مشاهده گرديد. اين يافته ها نشان مي دهد، مطالعات ملكولي در شناسايي ژنوم ويروس HPV امكان پذير بوده و از سرطان هاي دهانه رحم بانوان ايراني انواع مختلف ويروس HPV به فراواني جدا مي گردد. 2 Cervical cancer is one of the most frequently found cancers in women and appears to have a viral aetiology.certain types of the human papillomavirus (HPV) are well established as the primary causes of cervical cancer.Clinical follow-up data, histopathologic diagnosis, Insitu hybridization (ISH ) and HPV DNA typing were available from 60 patients.ISH technique was performed with comercial biotinylated probes.The presence of 7 high risk HPV was evaluated in 60 cervical biopsies with squamous cell carcinoma (SCC) and Cervical Intraepithelial neoplasia (CIN) of differeat degrees by ISH.We analysed 60 biopsies from Iranian women. 42 of 60 (70%) carcinoma specimens were positive for HPV-DNA. HPV 31/33/51 (25%) was most frequently found, follwed by HPV 16/18 (23.33%) and HPV 6/11 (21.66%) while HPV negative cases were 18(30%).High risk HPV types appear to be most frequently associated with SCC and CIN. ISH is a sensitive test in the detection and typing of HPV DNA both in clinical and latent infections. 18 23 Mohammad M Niakan محمد نیاکان Microbiology Department, Faculty of Medicine, Shahed University Microbiology Department, Faculty of Medicine, Shahed University Iran Ahya A Garshasbi احیاء گرشاسبی Department of Obstet . and Gynecol Of Medicine, Shahed University Department of Obstet . and Gynecol Of Medicine, Shahed University Iran Mohammad Reza MR Jalali محمد رضا جلالی Pathology Department, Faculty of Medicine, Shahed University Pathology Department, Faculty of Medicine, Shahed University Iran Modares M Gilani مدرس گیلانی Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Iran Soghrat S Faghihzadeh سقراط فقیه زاده Department of Biostatistics, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University Department of Biostatistics, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University Iran Cervical cancerInsitu hybridizationPathologyHuman papillomavirus 29.pdf Reitano M. Counseling patients with Genital warts. Am J Med. 1997,102(5A):35-43##Turazza E, Lapena A, sprovieri O, et al. low-risk human papilloma virus type 6 and 11 associated with carcinomas of the genital and upper aero – digestive tract acta. Obstet Gynecol Scand. 1997, 79:271-276.##Palefsky JM, Holly EA, Ralston ML, et al. Anal cytological abnormalities and anal HPV infection in men with centers for disease control group IV HIV disease. Genitourin Med. 1997, 73:174-180.##Strehler E, sterzik K, Malthaner D, et al. Influence of ovarian stimulation on the detection of human papilloma virus DNA in cervical scrapes obtained from patients undergoing assisted reproductive techniques. Fertil Steril. 1999, 71(5): 815-20.##Motoyasu sugase, Toshihiko M. Distinct manifestations of Human papilloma viruses in the vagina. Int J Cancer. 1997, 412 - 415.##Volker A, Carlo, Mirka S, et al. Detection and Typing of Human papillomavirus in Biopsy and cytological specimens by polymerase chain reaction and restriction enzyme Analysis. J Med Viro. 1996, 48: 161 - 170.##Rezza G, Giuliani M, Branca M, et al. Determinats of squamous intraepithelial lesions (SIL) on pap smear the role of HPV infection and HIV-1-induced immuno suppresion dianaids collaborative study group. Eur J Epidemiol. 1997,13(8):937-43.##Kjaer SK, Van den Brule AJ, Bock JE, et al. Determinants for genital human papilloma virus (HPV) infection in 1000 randomly chosen young Danish with normal pap smear. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 1997, 6(10):799-805.##Van Muyden RC, Ter Garnsek BW, Smedts FM, et al. Detection and typing of human papillomavirus in cervical carcinoma in Russian women a prognostic study. Cancer. 1999, 85(9):2011-6.##Cuzick J, Beverly E, Ho L,Tervy G, Mielzynska I, lorincz A. HPV testing in primary screening older women. Br J Cancer. 1999, 81(3):554-8.##Hwang T. Detection and typing of human papillomavirus DNA by PCR using consensus primers in various cervical lesions of korean women. J Korean Med Sci. 1999, 14(6):593-9.##Harnish DG, Velland LM, scheid EE,et. al. Evaluation of human papilloma virus-consensus for HPV detection by the polymerase chain reaction. Mol Cell Probes 1999, 13(1):9-21.##Konno R, Paez CL, Sato S, et al. HPV, histologic grade and age Risk factors for the progression of cervical intraepithelial neoplasia. J Repord Med. 1998,43(7): 561 - 6.##

ICSI يك يا دو روز پس از عدم باروري تخمك ها بوسيله IVF Intracytoplasmic sperm injection (ICSI) of one and two day(s)-old oocytes after complete in vitro fertilization (IVF) failure 2 1 هدف از اين مطالعه بررسي توانايي باروري تخمك‏هاي بارور نشده يك و يا دو روزه پس از انجام IVF، بوسيله تكنيك ICSI بود. بدين منظور 35 بيمار تحت درمان ناباروري با تكنيك IVF كه عدم باروري تخمك هاي آنها 16 الي 18 ساعت پس از زمان تلقيح Insemination)) به اثبات رسيده بود، دردو گروه جداگانه مورد بررسي واقع شدند. در گروه اول 21 بيمار و با 72 تخمك، پس از مدت 24 ساعت وگروه دوم 14 بيمار با 45 تخمك پس از مدت 48 ساعت بوسيله اسپرم هاي جمع آوري شده براي IVF مربوطه و نگهداري شده در انكوباتور مورد تزريق با تكنيك ICSI قرارگرفتند. جنين هاي طبيعي تشكيل شده از گروه اول 72 ساعت و از گروه دوم 96 ساعت پس از جمع آوري تخمك ها به رحم منتقل شدند. نتايج اين بررسي باروري تخمك ها را پس از انجام ICSI در گروه اول به ميزان 5/80 درصد و درگروه دوم بميزان 6/46 درصد مشخص نمود كه اختلاف معني داري را بين اين دو گروه نشان مي‏داد. ميزان جنين هاي تقسيم شده در تخمكهاي تزريق شده در گروه اول 3/79 درصد و در گروه دوم 8/42 درصد بود. و نهايتاً انتقال جنين ها در 19 بيمار ازگروه اول (94 درصد) و 11 بيمار از گروه دوم (78 درصد) انجام پذيرفت. هيچگونه حاملگي پس از انتقال جنين درگروه اول مشاهده نشد در حاليكه يك مورد حاملگي و تولد نوزاد سالم درگروه دوم صورت پذيرفت. نتايج حاصل بيان كننده اين مطلب است كه انجام ICSI تاخيري پس از 24 يا 48 ساعت از عدم باروري تخمك ها با تكنيك IVF، سبب باروري تخمك ها و تشكيل جنين، بميزان بسيار بالايي خواهد بود. استفاده از اين روش بعنوان يك پروتكل ايده آل در برنامه درماني مراكز لقاح خارج رحمي، شانس زوجهاي نابارور را در داشتن فرزند، بمراتب افزايش خواهد داد. 2 The objective of this study was to evaluate the outcome of late (one and two days) Intracytoplasmic sperm injection (ICSI) after total fertilization failure in IVF. 35 IVF cycles that were part of our regular IVF program and showed no evidence of fertilization 16-46 hours after insemination (oocytes were observed at 16-18 hours and again 42-44 hours after the IVF procedures), were assigned to two treatment groups. Assisted fertilization with ICSI was carried out at 24 and 48 hours after oocyte retrieval. Group I (injected-day 1),consisted of 21 patients with 72 failed-fertilized metaphase II oocytes injected 1 day after ovum pick-up; and group II (injected-day 2), included 14 patients with 45 failed-fertilized metaphase II oocytes injected 2 days after ovum pick-up. A single spermatozoon from the patient's husband (same as that used for insemination in IVF program) was injected into the cytoplasm of each of these oocytes. Resultant embryos were transferred 72 and 96 hours after oocyte retrieval in group I and II, respectively. Fertilization was achieved with ICSI in most patients with fertilization failure. In group I, (80.5%) oocytes fertilized, whereas in group II, 46.6% of oocytes fertilized. Cleavage rate was 79.3% of injected oocytes in group I, and 42.8% in group II. Finally, in group one 19 of 21 (94%) embryos well transferred. The transfer rate for group two was 11 of 14 (78%). These results indicate significant differences between fertilization and cleavage rates in both groups. One of the singleton pregnancies resulted from transfer of the embryos in group II, and none in group I. This is the first known pregnancy achieved from late (two days) ICSI and late transferred embryos, after failed IVF. In conclusion, late (24 and 48 hours) ICSI after complete failed fertilization in IVF, can give good fertilization and good cleavage rates. This method can be used as an ideal protocol in IVF programs, to increase chance of pregnancy in infertile couples using the advantages of two main assisted reproductive treatments including IVF and ICSI. 23 30 Mohammad Mehdi MM Akhondi محمدمهدی آخوندی Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Iran Maerefat M Ghaffari معرفت غفاری نوین Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Iran Mahnaz M Ashrafi مهناز اشرفی Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Iran Ensieh E Sh.Tehrani انسیه شاهرخ تهرانی نژاد Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Iran Ashraf A Moeini اشرف معینی Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Iran Tahereh T Madani طاهره معدنی Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Iran Mohammad Reza MR Sadeghi محمدرضا صادقی Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Iran Leila L Karimiyan لیلا کریمیان Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Royan Research Center, Endocrinology & Infertility Department Iran Fertilization failureLate ICSIFailed IVFReinsemination 30.pdf Kruger TF, Coetzee K. The role of sperm morphology in assisted reproduction. Hum Reprod Update. 1999 5(2):172-8.##Trounson A, Webb J. Fertilization of human oocytes following reinsemination in vitro.Fertil Steril. 1984,41(6):816-9.##Pampiglione JS, Mills C, Campbell S, et al. The clinical outcome of reinsemination of human oocytes fertilized in vitro. Fertil Steril. 1990, 53(2):306-10.##Malter H, Talansky B, Gordon J, et al. Cohen J. Monospermy and polyspermy after partial zona dissection of reinseminated human oocytes. Gamete Res. 1989, 23(4):377-86.##Imocdcmbc DAG, Ligue AB. The influence of subzonal microinsemination of oocytes failing to fertilize in scheduled routine in vitro fertilization cycles. Hum Reprod 1994, 51:139-48.##Tsirigotis M, Nicholson N, Taranissi M, et al. Late intracytoplasmic sperm injection in unexpected failed fertilization in vitro: diagnostic or therapeutic? Fertil Steril. 1995, 63(4):816-9.##Yuzpe AA, Liu Z, Fluker MR, et al. Rescue intracytoplasmic sperm injection (ICSI)-salvaging in vitro fertilization (IVF) cycles after total or near-total fertilization failure. Fertil Steril. 2000, 73(6):1115-9.##Morton PC, Yoder CS, Tucker MJ, et al. Reinsemination by intracytoplasmic sperm injection of 1-day-old oocytes after complete conventional fertilization failure. Fertil Steril. 1997, 68(3):488-91.##Boldt J, Howe AM, Butler WJ, et al. The value of oocyte reinsemination in human in vitro fertilization. Fertil Steril. 1987,48(4):617-23.##Nagy ZP, Staessen C, Liu J, et al. Prospective, auto-controlled study on reinsemination of failed-fertilized oocytes by intracytoplasmic sperm injection. Fertil Steril. 1995, 64(6):1130-5.##Sjogren A, Lundin K, Hamberger L, et al. Itracytoplasmic sperm injection of 1- day- old oocytes after fertilization failure (letter). Hum Reprod. 1995,10:947.##Lundin K, Sjogren A, Hamberger L, et al. Reinsemination of one-day-old oocytes by use of intracytoplasmic sperm injection. Fertil Steril. 1996, 66(1):118-21.##Bongso A,Fong CY, Ng SC, et al. Fertilization, cleavage, and cytogenetics of 48-hour zona-intact and zona-free human unfertilized oocytes reinseminated with donor sperm. Fertil Steril. 1992, 57(1):129-33.##Van Steirteghem A, Nagy Z, Liu J, et al. Verheyen G,Smitz J, Tournaye H, Liebaers I, Devroey P. Intracytoplasmic sperm injection (Review). Ba Clin Obstet Gynecol. 1994, 8(1):85-93.##Nagy ZP, Joris H, Liu J, et al. Intracytoplasmic single sperm injection of 1-day-old unfertilized human oocytes. Hum Reprod. 1993, 8(12):2180-4.##Plachot M, de Grouchy J, Junca AM, et al. Chromosome analysis of human oocytes and embryos: does delayed fertilization increase chromosome imbalance? Hum Reprod. 1988, 3(1):125-7.##Van Steirteghem AC, Nagy Z, Joris H, et al. High fertilization and implantation rates after intracytoplasmic sperm injection. Hum Reprod. 1993, 8(7):1061-6.##Tabibzadeh S,Babaknia A. The signals and molecular pathways involved in implantation, a symbiotic interaction between blastocyst and endometrium involving adhesion and tissue invasion (Review). Hum Reprod. 1995, 10(6):1579-602.##Benadiva CA, Nulsen J, Siano L, et al. Intracytoplasmic sperm injection overcomes previous fertilization failure with conventional in vitro fertilization. Fertil Steril. 1999, 72(6): 1041-4.##World Health Organization. Laboratory manual for the examination of human semen and sperm -cervical mucus interaction,third edition.New York Cambridge University Press. 1992, 3-15, 27-8.##

تاثير پنتوكسي فيلين روي قدرت حركتي و مرفولوژي اسپرم استخراج شده از ناحية اپيديديم يا بيضه مردان نابارور The effect of pentoxifytline on motility and morphology of spermatozoa from epididymal and testicular samples of infertile men 2 1 بطور كلي سه فاكتور دخيل در ناباروري مردان شامل كاهش تعداد اسپرم، قدرت حركتي ضعيف و مرفولوژي غير طبيعي اسپرم ميباشد. در حال حاضر امكان بهبود كيفيت اسپرم از نظر تعداد و مرفولوژي در محيط آزمايشگاه امكان پذير نيست. در صورتي كه امكان بهبود كيفيت تحرك اسپرم با استفاده از داروهاي افزاينده تحرك ممكن مي باشد. هدف از مطالعه اخير بررسي اثر پنتوكسي فيلين ( PX ) بر روي تحرك و مرفولوژي اسپرمهاي استخراج شده از اپي ديديم و بيضه افراد آستنوآزوسپرمي مي باشد. نمونه هاي اسپرم از طريقPercutaneous epididymal sperm aspiration (PESA ) يا (TESE ) Testicular sperm extraction از مردان دچار آزوسپرمي انسدادي حاصل گرديد. مجموعاً 40 نمونه PESA و 40 نمونه TESE به اين مطالعه آينده نگر اختصاص داده شد. پس از بررسي اوليه، روي هر نمونه روش Swim-up انجام گرفت و نمونه اصل به دو بخش كنترل ( بدون PX ) و بخش تحت اثر mM) PX 5/3 PX ) تقسيم گرديد. پس از 45 دقيقه نگهداري در دماي C 37، درصد اسپرمهاي متحرك و مرفولوژي اسپرمها به ترتيب با استفاده از Mackler chamber و رنگ آميزي پاپانيكولا مورد ارزيابي قرار گرفت. ميانگين تعداد اسپرم در گروه هاي TESE,PESA بترتيب 106 ×3/7  47/7 و 106 ×3/1  43/2 بود. درصد اسپرم داراي مرفولوژي نرمال در گروه هاي بالا 6/11  67/22 و 2/9  9/14 ، كه پس از انكوباسيون باPX به ترتيب 7/15  2/23 و9/1  5/9 تغيير يافت. علاوه بر اين درصد اسپرمهاي داراي حركت پيشرونده در گروه كنترلTESE, PESA 2/4  9/13 و 6/0 26/0 بود كه به ترتيب به 7/91/20% ( 001/0p<) و 03/0  95/0% (05/0 p<) افزايش يافت، نتايج فوق اشاره بر اين دارد كه PX در افزايش تحرك اسپرم بويژه در گروه PESA مؤثر بوده و اثر سوء قابل تشخيصي بر روي مرفولوژي اسپرم نداشته است. تصور مي رود PX به عنوان يك تركيب مطمئن و ارزان داراي كاربرد آسان بوده و مي تواند براي بهبود روشهاي درمان ناباروري مردان مورد استفاده قرار گيرد. با توجه به عملكرد دوگانه آن به عنوان افزاينده تحرك و مشخص كننده حيات اسپرم، با اطمينان مي توان از آن براي درمان ICSI در موارد استنوازوسپرمي شديد استفاده نمود. 2 There are generally three factors involved in male infertility:low count, weak motility, and abnormal morphology of spermatozoa. Currently, it is impossible to improve the quality of sperm count and morphology in vitro . However, it may become possible to improve the sperm motility with the application of motility enhancer medicine. The objective of this study was to evaluate the effect of pentoxifylline(PX) on sperm motility and morphology of asthenozoospermic epididymal and testicular samples. The specimens were retrieved with percutaneous epididymal sperm aspiration (PESA) and testicular sperm extraction (TESE) from men with obstructive azoospermia. A total of 40 PESA and 40 TESE samples were allocated to this prospective study. Following preliminary evaluation, each sample was processed with swim up procedure and then divided into two aliquots of control (non –PX ) and PX (3.5 mM PX). Following 45 min of incubation at 37C, the percentages of motility and normal morphology of spermatozoa were evaluated using Mackler chamber and papaniclau staining techinque, respectively. The mean sperm counts in the PESA and TESE groups were 7.47.3106 and 2.431.3x106, respectively. The percentages of normal morphology in the above groups were 22.6711.6 and 14.99.2 which were respectively changed to 23.215.7 and 9.51.9 with PX incubation. In addition, the percentage of control progressive motility in the PESA and TESE samples were 13.94.2% and 0.260.6% which were increased to 20.19.7% (p<0.001) and 0.950.03% (p<0.05). These results strongly suggest that PX was successful in enhancing sperm motility particularly in the PESA group. It also did not have any significant side effect on sperm morphology. PX is considered to be safe and cheap, with easy application which may be used for improving the male infertility treatment program. With its dual role as motility enhancer and vitality detector of spermatozoa, it can be used safely for the ICSI treatment of severe cases of asthenozoospermia. 30 37 Mohammad Ali MA Khalili محمد علی خلیلی Embryology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Embryology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Iran Serajoddin S Vahidi سراج الدین وحیدی Urology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Urology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Iran Infertile menPentoxifyllineMotilityMorphology 31.pdf Tournaye H, Devroey P, Liu J. Microsurgical epididymal sperm aspiration and intracytoplasimc sperm injection a new effective technique in absence of the vas deferens. Fertil Steril. 1994, 61:1045-51.##Mansour R, Aboulghar M, Serous G. Intracytoplasmic sperm injection using microsurgically retrieved epididymal and testicular sperm. Fertil Steril. 1996, 65:566-72.##Pryor J, Parsons J, Goswamy R. In vitro fertilization for men with obstructive azoospermia. Lancet. 1994, 2:762.##Silber SJ, Nagy PZ, Liu J. Conventional in vitro fertilization versus intracytoplassmic sperm injection for patients requiring microsurgical sperm aspiration. Hum Reprod. 1994, 9:705-9.##Temple–Smith PD, Southwick GJ, Yates CA.Human pregnancy by in vitro fertilization using sperm aspirated from epididymis. J in Vitro Fert ET. 1985, 2:119-22.##Tournaye H, Liu J, Nagy PZ. Corerlation between testicular histology and outcome after intracytoplasmic sperm injection using testicular spermatozoa.Hum Reprod. 1996, 11: 127-32.##Tasdemir I, Tasdemir M, Tavukcuoglu S. Effect of pentoxifylline on immotile testicular spermatozoa. J Assist Reprod Genet. 1998, 15:90-2.##Yovich JM, Edirisinghe WR, Cummins JM, et al. Influence of pentoxifylline in severe male factor infertility. Fertil Steril. 1990, 53: 75-22.##World Health Organization. WHO manual for the standardized investigation and diagnosis of the infertile couple Cambridge Uni press. 1993.##Yovich JL. Pentoxifylline. actions and applications in assisted reproduction.Hum Reprod. 1993, 8:1786-91.##Ng FLH, Liu DY, Baker GH. Comparison of percoll, mini-percoll, and swim–up methods for sperm preparation from abnormal semen samples. Hum Reprod. 1993, 7:261-6.##Tesarick J, Thebault A, Testart J. Ettect of pentoxifylline on sperm movement charachteristics in normozoospermic and asthenozoospermic specimens. Hum Reprod. 1992, 7:1257-63.##Nckinney KA, Lewis M, Thompson S. Persistent effects of pentoxifylline on human sperm motility after drug removal in normozoospermic and asthenozoospermic individuals. Andrologia. 1994, 26:235-240.##Angelopoulos T, Adler A, Krey L, et al. Enhancement of initiation of testicular sperm motility by in vitro culture of testicular tissue. Fertil Steril. 1999, 71:240-3.##Khalili MA, Pourshafie MR, Saifi M, et al. Bacterial infection of urogenital of infertile men in Iran. MEFS J 2000.##Buch JP. Philips KA. Kolon T. Cropreservation of microsurgical extracted ductal sperm: Pentoxifylline enhancement of motility. Fertil Steril. 1994, 62:418-20.##

نقش تكرار اسپيراسيون اسپرم از اپيديديم (PESA) بر ‏روي پارامترهاي اسپرم و لقاح در سيكلهاي ميكرواينجكشن The Effect of repeated percutaneous epididymal sperm aspiration on sperm parameters of azoospermic patients 2 1 انسداد مادرزادي و يا اكتسابي راههاي خروج اسپرم از ناحيه بيضه يكي از موارد ناباروري مردان مي‏باشد كه به آن آزوسپرمي انسدادي اطلاق مي‏شود. با ابداع روش آسپيره نمودن اسپرم از اپيديديم از طريق پوست percutaneous epididymal sperm aspiration(PESA) به همراه تكنيك ميكرواينجكشن Intracytoplasmic sperm injection(ICSI) تحولي در درمان اين دسته از مردان نابارور ايجاد شد. هدف اين تحقيق بررسي تاثير تكرار عمل PESA برروي پارامترهاي تعداد، تحرك، و مرفولوژي اسپرم و همچنين لقاح در سيكلهاي درماني ميكرواينجكشن بوده است. تعداد 89 زوج با مشكل آزوسپرمي انسدادي با 235 مورد PESA و 199 سيكل ICSI بصورت گذشته نگر مورد مطالعه قرار گرفتند. پارامترهاي اسپرم آسپيره شده از ناحيه سر اپيديديم سمت راست و چپ بطور جداگانه تا چهار مرتبه به همراه نتايج باروري بررسي شد. نتايج نشان داد كه تعداد اسپرم از 106×68/37 در مرتبه اول در PESA سمت راست به 106×13/19 در مرتبه چهارم كاهش يافته بود كه اين مورد در سمت چپ از 106×55/31 به 106×40/52 افزايش يافته بود كمترين تغييرات مربوط به تحرك اسپرم بود كه حداكثر در مرتبه چهارم PESA چپ با 25/21% و كمترين در مرتبه سوم با 50/12% مشاهده شد. درضمن مرفولوژي اسپرم تفاوت معني داري را در مرتبه اول PESA چپ با 79/31% در مقايسه بادفعات بعدي با حداقل 75/18% در دفعه چهارم نشان داد (05/0(p< باتوجه به موارد فوق، نتيجه گيري ميشود كه PESA روشي آسان، مطمئن، و بدون عوارض ميباشد كه ميتوان آنرا جهت مشكل ناباوري مردان آزوسپرم انسدادي تكرار نمود تا بدينوسيله شانس آنهاجهت دستيابي به فرزند دلخواه افزايش يابد. 2 There are a limited number of infertile males with obstructive azoospermia, At present, spermatozoa can be aspirated with a simple technique called, percutaneous epididymal sperm aspiration (PESA). It is also possible to repeat PESA to aspirate spermatozoa for intracytoplasmic sperm injection (ICSI) cycles.The objective of this study was to evaluate whether of not repeated PESA would cause any obstruction, scars, or defects on sperm parameters.Eighty–nine azoospermic cases were admitted to the university infertility center.A total of 235 PESA who underwent 199 ICSI cycles were selected for this retrospective study.Sperm concentration, motility, and normal morphology, as well as the fertilization rates were statistically evaluated for each time.Sperm concentration (×106/ml) in first to forth PESA was 37.68, 45.58,35.62, and 19.13, respectively.Sperm motility in the above groups was 24.95%,23.10%,23.24%,and 25.71%,respectively. Also,fertilization rate (FR) was 66.36, 68.35,71.89, and 74.70 percent, respectively, for the same groups.There was not any significant difference in sperm parameters and FR in patients undergoing 1 to 4 PESA In addition, neither obstruction nor scars were reported in PESA.cases. We Conclude that repeated PESA is safe and reliable, and does not cause any significant defects in sperm parameters. Also, this technique can be repeated in individuals with obstructive azoospermia to aspirate sperm for a treatments regimen. 37 43 Serajoddin S Vahidi سراج الدین وحیدی Urology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Urology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Iran Mohammad Ali MA Khalili محمد علی خلیلی Embryology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Embryology Department, Shahid Sadoughi Medical Sciences University Iran Mojtaba M Galebi مجتبی غالبی Shahid Sadoughi of Yazd Medical Sciences University Shahid Sadoughi of Yazd Medical Sciences University Iran AzoospermiaRepeated PESAICSISperm ParametersMale factor 32.pdf Palermo G, Joris H, Devroeg N. Pregnancies after intracytoplasmic injection of single spermatozoa into an oocyte. Lancet. 1992, 340: 17-18.##Mansour R, Aboulghar M, Serous G.Intracytoplasmic sperm injection using microsurgically retrieved epididymal and testicular sperm. Fertil Steril. 1996, 65:566-72.##Tournaye H, Devroey P, Liu J, et al.Microsurgcal epididymal sperm aspiration and intracytoplasmic sperm injection: new effective technique in absense of the vas deferens. Fertil Steril. 1994, 61:1045-51.##Pryor J, Pasons J, Goswamy R, et al. In vitro fertilization, for men with obstructive azoospermia. Lancet 1984, 2:762.##Urman B, Aksoy S, Alatas C. Early sperm retrieval and in vitro culture: preventing injection of hCG to partners of azoospermic men. Assist Reprod Rev. 1998, 8:76-8.##Lee YE, Seo TJ. A comparison of results between ejaculated, epididymal, artificial spermatocel aspirated and testicular sperm ICSI. Annual meeting of ASRM. 1996, 49.##Tasdemir I. Outcome of ICSI with totally morphologicall abnormal spermatozoa. Hum Reprod. 1996, 11:208-211.##Pruksnanonda K. Successful pregnancy in case of azoospermia using PESA and ICSI. Med Assoc 1998, 81:379-84.##Gorgi A, Meniru GI, Naumann N, et al. The efficacy of local anesthesia for percutaneous epididymal sperm aspiration and testicular sperm aspiration. Hum Reprod. 1998,13: 975-04.##Gorgi A, Meniru GI, Bates S, et al. Percutaneous epididymal sperm aspiration and testicular sperm aspiration for ICSI. Assit Repod Rev. 1998, 8:79-93.##Silber S.J., Balmaceda J, Borrero M, Pregnancy with sperm asperation from the proximal head of the epididymis: a new treatment for congential absense of the vasdeferens.Fertil Steril. 1988, 50:525-8.##

عفونتها و ناباروريهاي ناشي از فاكتورهاي لوله‏اي Infections and infertility due to tubal factor 2 1 فاكتورهاي لوله اي از مهمترين علل ناباروري به شمار مي رود كه عوامل متعددي در ايجاد آن نقش دارند، بنظر مي رسد كه عفونتها علت 10 الي 70 درصد از فاكتورهاي لوله اي مي باشند به ميزان زيادي به سن بيمار، دفعات عفونت و اپيدميولوژي جغرافيايي و منطقه اي وابسته مي باشد. تمامي اشكال التهاب لوله ها همچون سالپنژيت حاد، تشكيل آبسه لوله اي - تخمداني، گرفتاري بدون علامت و سالپنژيت مزمن قادر به تاثير بر روي باروري فرد مي باشند. مهمترين ارگانيسم هاي دخيل در ايجاد سالپنژيت حاد نيسريا گنوره و كلاميديا تراكوماتيس، بي‏هوازيها و گرم منفي ها مي باشند. سازمان بهداشت جهاني(WHO) و مركز كنترل و مبارزه با بيماريها (CDC) به منظور جلوگيري از ناباروري بيشتر و حتي اثرات مرگبار آن به تشخيص و درمان سريع اين افراد تاكيد مي نمايد. اين مراكز روشهاي درماني متفاوتي را براي شايع ترين عوامل بيماري زا پيشنهاد مي كنند. كلاميديا تراكوماتيس يكي از شايع ترين علل ايجاد سالپنژيت مزمن مي باشد. مايكوباكتريوم توبركلوزيس و كوكسيديوئيدزايمتيس ارگانيسم شايع بعدي مي باشد. انتخاب روشهاي درماني متخلف بايستي با توجه به سير مزمن، اپيدميولوژي آنها و علائم و شكايات بيمار، و نظر پزشك صورت گيرد. 2 Tubal factors are most important causes of infertility and are attributed to several etiologies. It seems that infections cause 10% to 70% of tubal factors and are strongly depended on patients age, numbers of infections and geogarphical and regional epidemiology. All types of tubal inflamations can impair fertility such as: acute salpingitis, tubo–ovarian abscess formation, asympothomatic involvement, and chronic salpingitis The most important organisms which parcipitate in acute salpigitis are caused by: Neiserria gonorrhea, Chlamydia trachonatis, anaerobe and gram negative organisms. The wold Health Organization (WHO) and The Centre of Disease Control and prevention (CDC) have special attentions on rapid diagnosis and treatment of the disease for preventing further infertility and even fatal results. They suggest different empirical therapy protocols suspecting the most common organisms. Chlamydia trachomatis is the most common organism causing chronic Salpingitis. Mycobacterium tuberculosis and Coccidioies immitis are the next common organisms. With attention to their chronic coarse, epidemiology and patient’s signs physician should choose differrent approaches. 4 12 Leili L Chamani Tabriz لیلی چمنی تبریز Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Iran InfectionsInfertilityTubal Factor 27.pdf Cates, W. World wide paterns of infertility:is Africa differen? Lancet 1985, 596-598.##Chigumadzi P. Infertility profile at king Edward VIII Hospital, Durban, S Afri. Trop Doc 1998, 28:168-172.##Schachter J. Chlamydia infection. N Eng J Med. 1978, 298:428.##Westrom L. Incidence: Effect of acute inflammatory disease on fertility. Am J Obstet Gynecol. 1975, 121:707.##Monif GRG. Infection, Inseibel MM(ed). Infertility: A comprehensive Text. Appleton & Lange. Norwalk. CT. 1990, 235-240.##Westrom L. Incidence: prevalence and trends of acute pilvic inflammatory disease and its consequences in industrialized countries. Am Jobstet Gynecol 138:880.1980.##Monif GRG. Choice of antibiotics and length of therapy in the treatment of acute salpingitis. Am J Med. 1985, 78:188.##Viberg L. Acute inflammatory conditions of the uterine adnexa. Acta Obstet Gynecol Scand. 1964, 38:1.##Philip B. Mead: Infections of female Pelvis. Mandell’s principles and practice of Infections Diseases.2000, 96:1235-1243.##Barhan WB, Hader berger RL, Decker CF. Graup A streptococcal sepsis secondary to acute salpingitits. Clin Infect Dis. 1993, 16: 444-445.##Gilles R, Monif G. In fections. Specific cathegories of infertility. 1996, 21: 359-369.##Centers for Disease Control and Prevention. 1998 Guidelines for treatment of sexally transmitted disease. MMWR Morb Mortol Wkly Rep. 1998, 47:79-86.##Reed SD, Landers DV, Sweet RL. Antibiotic treatment of tuboovarian abscess. Am J obstet Gynecol. 1991, 164:1556-1561.##Amstey MS, Sweet RL. Defintion of pelvic. Abcess(Letter). Am J obstet Gynecol. 1993, 168:740-741.##Henry Suchet J, Soler A, Loffredo V, et al. Laparoscopic treatment of tuboovarin abscess. J Reprod Med. 1984, 29:579-582.##Reich H. Role of laparoscopy in treating TOA and pelvic abcess. Contemp Obstet Gynecol. 1989, 34:91-102.##Shulman A, Maymon R, Shapiro A, et al. percutaneous Catheter drainage of tubo-Ovarian abscesses. Obstet Gynecol. 1992, 80:555-7.##Teisala K, Heinonen PK, Punnonen R, et al. Transvaginal ultrasound in the diagnosis and treatment of tubo-ovarian abscess. Br J Obstet Gynecol. 1976,97:178-180.##Rubenstein PR, Mishell DR, Ledger WJ,et al. Colpotomy drainage of pelvic abscess. Obstet Gynecol. 1976,48:142-145.##Tyrell RT, Murphy FB, Bernardino ME, et al. Tubo-ovarian abcesses: CT-guided percutaneas drainage. Radiology. 1990, 175:87-89.##Muller PR, Vansonnenberg E. International rediology in the chest and obdomen. N Engl J Med. 1990, 322:1364-74.##Martin EC, Karlson KB, Fan kuchem EL, et al. Percutaneus drainage of post-operative intra-abdominal abscesses, Am J Roentgenol (AJR).1982, 138:13-15.##Loy RA, Gallup D. G,Hill JA, et al. Pelvic Abcesses. Examination and transvaginal drainage guided by real-time ultrasonography. South Med J. 1989, 82:788-790.##Casola G, Vansonnenberg E,D’Agostino HB. Percutaneous drainage of tuboovarian abscesses. Radiology. 1992, 182:399-402.##Centers for Disease Control and Prevention. Pelvic inflammatory disease. Guidelines for prevention and management. MMWR Morb Mortal Wkly Rep. 1991, 40:1-25.##Safrin S, schachter J, Dahrouge D. Long-trem sequelae of acute pelvic inflammatory disease. Am J obstet Gynecol. 1992, 166:1300-1305.##Brumstel JR, Clifford PM, Nakjima ST, et al. Reproductive Outcome after medical management of complicated pelvic inflammatory disease Fertil Steril. 1988, 50:667-669.##Heynemann T. Entzvedung der adnex. In: Seitgl, Amrelch AI, (eds), Biologic unde Pathologic des weibes,ed 5. Munich, Urband Schwargenberg. 1953,19.##Hedverg E, Anberg A. Gonorrheal Salpingitis: views on treatment and progress. Fertil Steril. 1965, 16:125.##Gump DW. Gibson M, Ashikawaga T. Infertile women and Chlamydia trachomatis infection. In: March PA, Holmes KK. Oriel JD, Piot P. Schachter J(esd). Chlamydial infections. Proceedings of the 5th international Symposiumon Hymen Chlamydial Infections. 1982, 15-19. Lund. Sweden. Amsterdam Elsevier. 1982.##Washington AE. Gove S. schachter J, et al. Oral Contraceptives. Chlamydia trachomatis infection, and Pelvic inflammatory disease. A word of caution about protection. JAMA. 1985, 253:2246.##Pummomen R, Terhop M, Kkanon V. Chlamydia serology in infertile women by immum fluorescence. Fertil Steril. 1976, 31:656.##Sweet RL. Chlamydia salpingitis and infertility. Fertil Steril. 1982,38:530.##Henry-Suchet J. Catalan F, loffredo V, et al. Chlamydia trachomatis associated with chronic inflammation in abdomial specimens from women selected for tuboplasty. Fertil Steril. 1981, 36:599.##Henry-Suchet J, Catalan F. Loffredo V. Chlamydia trachomatis and Mycoplama research by laparocopy in cases of pelvic in flammatory disease and in Cases of tubal obstruction. Am J obstet Gynecol.1980,138: 1022.##Word Health organization. Task Force on the prevention and Management of Infertility: Tubal infertility: Serologic relationship to past chlamydial and gonococcal infection. Sex Transm Dis. 1995,22:71.##Toye B, Laferriere C, Claman P, et al. Association between antibody to chlamydial heat shock protein and tubal infeertity. J Infect Dis. 1993, 168:1238.##Rae R, Smith JW, Liston WA, et al. Chlamydial serologic Studies and recurrent spontaneous abortion. Am J Obsten Gynecol 1994, 170:783.##Claman P, Toye B, Peeling RW, et al. Serologic ev: dence of clamydia trachomatis infection and risk of preterm birth. Can Mend Assoc J. 1995, 153:259.##Porik,F.R. Genital tuberculosis a major pelvic factor Causing infertility in Indian women. Fertil Steril. 1997, 67: 497-500.##

نقش پروتئينهاي سطح اسپرم با منشاء اپي ديديم بر فرآيند لقاح Role of sperm surface proteins with epididymal origin on fertilization 2 1 درطي عبور اسپرم از اپي ديديم، جايگاهي كه درآن توانائي اسپرم براي لقاح تخمكها توسعه مي يابد، چندين شاخص آنتي ژني جديد در سطح اسپرم ظاهر مي گردد. تعدادي از آنها پروتئينها و گليكوپروتئينهايي با منشاء اپي ديديم مي باشند. هدف از مطالعة اخير بررسي نقش پروتئينهاي ترشحي اپي ديديم بر روي قدرت باروري اسپرم مي باشد. سلولهاي اپي تليال بخش ابتداي اپي ديديم rat در محيط RPMI حاوي فاكتورهاي رشد و آندروژنها كشت داده شد. براي شناسائي پروتئينهاي ترشحي اپي ديديم، نشاندار كردن اين پروتئينها توسط (Cys , Met) – [ 35S ] انجام شد. محيط كشت نشاندار حاصل، پس از جمع آوري تحت SDS – PAGE قرارگرفت، براي 8 پروتئين ترشحي اپي ديديم نيز در خرگوش آنتي سرم تهيه گرديد. ايمونوژن مورد استفاده نوار باريكي از ژل پلي اكريل آميد ليوفيليزه شده حاصل از الكتروفورز بر روي حجم زيادي نمونه حاوي پروتئين كاملاً خالص بود. انكوباسيون اسپرم سالم rat با اين آنتي سرمها نشان دهندة وجود پروتئينهاي ترشحي اپي‏ديديم در سطح اسپرم بود. اثر اين آنتي سرمها بر روي لقاح خارج رحمي نيز مورد بررسي قرار گرفت. سلولهاي اپي تليال اپي‏ديديم در محيط كشت حدود30-20 پروتئين ترشح مي كنند، آنتي سرم با تيتر بالا براي 8 عدد از اين پروتئينها توليد گرديد. سه آنتي سرم (پروتئينهاي 20و24و72 كيلودالتون )‌ با سطح اسپرم rat واكنش نشان دادند، و از ا ين ميان فقط آنتي سرم پروتئين kD20 باعث كاهش ميزان لقاح گرديد (28% درمقابل 89% براي گروه كنترل). بنابراين روند بلوغ اسپرم در اپي ديديم با ترشح تعدادي از پروتئينها توسط سلولهاي اپي تليال اپي ديديم همراه مي‏باشد. تعدادي از اين پروتئينها به غشاء پلاسمائي اسپرم متصل مي گردند، از اين ميان پروتئيني با وزن مولكولي kD 20 داراي نقش اساسي در قدرت باروري اسپرم مي‏باشد. 2 During transit of spermatozoa through the epididymis, where develop its capacity to fertilize oocytes, several new antigenic determinants appear on surface of spermatozoa. Many of these are proteins and glycoproteins with epididymal origin. The aim of this study was evaluation the role of epididymal secretory proteins on fertilizing ability of spermatozoa. In This study, epithelial cells from proximal portion of rat epididymis were cultured in RPMI medium supplemented with growth factors and androgens. To identify epididymal secretory proteins, pulse labeling with [35S]-(Met, Cys) was used. Labeled conditioned medium recovered and subjected to SDS-PAGE and flurography. Antiserum against 8 secretory proteins were produced in Rabbits. The immunogens were lyophilized narrow strip of polyacrylamide gel from preparative electrophoresis with ultrapure proteins. Incubation of intact rat spermatozoa with these antisera was revealed secretory proteins on surface of spermatozoa. The effects of these antisera on in vitro fertilization were evaluated. The results showed that epithelial cells secreted about 20-30 proteins in culture medium. High titer antisera for 8 secretory proteins were produced. Three antisera were reacted with surface of rat spermatozoa (20, 24 & 72 kD proteins), and only 20 kD protein antiserum decreased fertilization rate. (28% in treatment group against 89% for control group). In Conclusion, the epididymal maturation process of spermatozoa was associated with the secretion of a number proteins by epididymal epithelial cells, many of these proteins bound to plasma membrane of spermatozoa. Only secreted 20 kD protein has a critical role in fertilizing ability of spermatozoa. 43 55 Mohammad Reza MR Sadeghi محمدرضا صادقی Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Iran Mohammad Mehdi MM Akhondi محمدمهدی آخوندی Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Reproductive Biotechnology Research Center, Avicenna Research Institute, ACECR Iran Mahin M Zahraei مهین زهرائی Medical Biochmistry Department, Faculty of Medicine, Tehran Medical Sciences University Medical Biochmistry Department, Faculty of Medicine, Tehran Medical Sciences University Iran Secretory proteinEpididymisRatIVFSperm maturation 33.pdf Brooks DE. Secretion of proteins and glycoproteins by the rat epididymis: regional differences, androgen-dependence and effects of protease inhibitors, procaine and tunicamycin. Biol Reprod. 1981, 25:1099-1117.##Hegde UC. Epididymal sperm maturation proteins. J Bioch Biophy. 1996, 33:103-110.##Iusem ND, Pineiro L, Blaquier J, et al. Identification of a major secretory glycoprotein from rat epididymis: Interaction with spermatozoa. Biol Reprod. 1989, 40:307-316.##Cooper TG. Epididymis and sperm function. J Androl. 1996, 1:57-59.##Frank B, Bruno B, deLmirande E, et al. Human Sperm-Zona Pellucida Interaction Is Inhibited by an Antiserum against a Hamster Sperm Protein. Biol Reprod. 1994, 51:577-587.##Perez-Martinez S, Conesa D, Cuasnicu P. Potential contraceptive use of epididymal proteins: evidence for the participation of specific antibodies against rat epididymal protein DE in male and female fertility inhibition. J Reprod Immunol. 1995, 29:31-45.##Amero S.A, James T. C, Elgin SCR. Production of antibodies using proteins in gel bands. In: Walker JM(ed)The protein protocols handbook. Totowa, New Jersey. Hum Press.1996, 717-720.##Miyoshi K, Kono T, Niwa K. Stage-dependent development of rat 1-cell embryos in a chemically defined medium after fertilization in vivo and in vitro. Biol Reprod. 1997, 56:180-185.##Wassarman PM, Litscher ES. Sperm-egg recognition mechanisms in mammals. Curr Top Dev Biol. 1995, 30:1-19.##Myles D, Primakoff P. Why did the sperm cross the cumulus? To get to the oocyte. Functions of the sperm surface proteins PH-20 and fertilin in arriving at, and fusing with, the egg. Biol Reprod. 1997, 56:320-327.##Bedford J. The status and the state of the human epididymis. Hum Reprod. 1994, 9: 2187-2199.##Weaver F, Dino J, Germain B, et al. G. Biochemical characterization and epididymal localization of the maturation-dependent ram sperm surface antigen ESA152. Mol Reprod Dev. 1993, 35:293-301.##Boue F, Duquenne C, Lassalle B, et al. FLB1, a human protein of epididymal origin that is involved in the sperm-oocyte recognition process. Biol Reprod. 1995, 52:267-278.##Boue F, Blais J, Sullivan R. Surface localization of P34H an epididymal protein, during maturation, capacitation,and acrosome reaction of human spermatozoa. Biol Reprod. 1996, 54:1009-1017.##Focarelli R, Giuffrida A, Capparelli S, et al. Specific localization in the equatorial region of gp20, a 20 kDa sialylglycoprotein of the capacitated human spermatozoon acquired during epididymal transit which is necessary to penetrate zona-free hamster eggs. Mol Hum Reprod. 1998, 4: 119-125.##Bailey G. Raising of polyclonal antisera. In: Walker, J(ed)The protein protocols handbook. Totowa, New Jersey Hum Press. 1996, 695-698.##Walker JM. SDS polyacrylamide gel electrophoresis of proteins. In: Walker, JM(ed). The protein protocols handbook.Totowa, New Jersey Hum Press. 1996, 55-62.##Harding C, Williams P, Wagner E, et al. Mice with genetic gamma-glutamyl transpeptidase deficiency exhibit glutathionuria, severe growth failure, reduced life spans and infertility. J Biol Chem. 1997, 272:12560-12567.##Baba T, Azuma S, Kashiwabara S, et al. Sperm from mice carrying a targeted mutation of the acrosin gene can penetrate the oocyte zona pellucida and effect fertilization. J Biol Chem. 1994, 269:31845-31849.##Lu Q, Shur B. Sperm from B1, 4-galactosyl transferase-null mice are refractory to ZP3-induced acrosome reactions and penetrate the zona pellucida poorly. Dev. 1997, 124: 4121-4131.##Xu W.Wang L, Miao S, et al. Identification of a rabbit epididymal protein gene. Arch Androl. 1996, 37:135-141.##Xu W, Miao S, Zhang M, et al. Expression of the BE-20 epididymal protein gene:in situ hybridization. Arch Androl. 1997, 38:1-6.##Holland M, Nixon B. The specificity of epididymal secretory proteins. J Reprod Fertil.1998, 53:197-210.##Nixon B, Hardy C, Clarke H, et al. REP38:a rabbit epididymal secretory protein present on spermatozoa. The Epididymis Cellular Molecular Aspects Boden. 1998, 20.##Kirchhoff C. Gene expression in the epididymis. Int Rev Cytol. 1999, 188:133-202##Sdeghi MR, Akhondi MA, Zahraie M. Identification of proteins shared between epididymal secretions and spermatozoa epithelium. J Res Med Sci. 2001;25(1):43-54.##Moore HDM. Contribution of epididymal factors to sperm maturation and storage. J Androl. 1998, 30: 233-239.##Moore HDM. The influence of the epididymis on human and animal sperm maturation and storage. Hum Reprod. 1996, 11:103-110.##Orgebin-Crist MC. The epididymis across 24 centuries. J Reprod Fertil. 1998, 53:285-292.##Dacheux J, Druart X, Fouchecourt S, et al. Role of epididymal secretory proteins in sperm maturation with particular reference to the boar. J Reprod Fertil. 1998, 53:99-107##Druart X, Gatti JL, Dacheux F, et al. Analysis by two-dimensional gel electrophoresis of ram epididymal secreted proteins. Cell Mol Biol. 1994, 40:91-93.##Jones R. Plasma membrane structure and remodelling during sperm maturation in the epididymis. J Reprod Fertil. 1998, 53:73-84.##Fornes M, Burgos MH. Epididymal glycoprotein involved in rat sperm association. Mol Reprod Dev. 1994, 38:43-47.##Cooper TG. Interactions between epididymal secretions and spermatozoa. J Reprod Fertil. 1998, 53:119-136.##Beagley K, Wu ZL. Pomering M, et al. Jones RC., Immune responses in the epididymis:implications for immunocontraception. J Reprod Fertil. 1998, 53:235-245.##

مقايسه مرفولوژي اسپرم در نمونه‏هاي بدست آمده از TESE و PESA در مردان نابارور مراجعه كننده به بخش نازايي بيمارستان شريعتي و كلينيك نويد در سال 1378 Morphological comparison of spermatozoa taken from TESE and PESA specimens in infertile men who referred to the infertility sections of Shariati Hospital and Navid Clinic in 1378 2 1 در اين مطالعه مرفولوژي اسپرم بدست آمده با دو روش TESE و PESA مورد بررسي قرار گرفت. اين مرفولوژي، با كمك Tygerberg strict criteria بررسي شد. 45 بيمار مبتلا به آزواسپرمي انسدادي مورد بررسي قرار گرفتند . روش TESE و PESA با روش معمول و بي حسي موضعي انجام شد. درصد اسپرم طبيعي و اسپرم غير طبيعي در هر دو گروه بدست آمد. ميانگين ميزان اسپرم طبيعي در نمونه هاي TESE 2/6 درصد و در نمونه PESA‌ 6/18 درصد بود كه اين دو عدد با هم اختلاف آماري معني دار داشت. درصد اشكال غير طبيعي سرودم نيز در دو گروه با هم اختلاف معني‏داري داشت ولي اين اختلاف در مورد اختلالات midpiece صدق نمي كرد. جهت بررسي ارزش روش Tygerberg در تعيين مرفولوژي اسپرم بدست آمده از TESE ، نياز به نمونه كنترل گروه سالم است. 2 In this study morphology of testicular and epididymal sperm was assessed. Morphology of sperms was assessed by using Tygerbery strict criteria. TESE and PESA were done by conventional method under local anesthesia.Percentages of normal and abnormal sperm was studied. The percentage of normal testicular sperm ( 6.2% ) differed significantly from the percentage of normal epididymal sperm (18.6%). Percentages of abnormal form of head and tail differs in two groups but Percentage of midpiece abmormalities were not significantly different between the two groups.To assess the predictive value of Tygerberg strict criteria for determining morphology of testicular sperms we need a healthy control group. 55 61 Hojjatallah H Saeidi Saeidabady حجت الله سعیدی سعید آبادی IVF Laboratory, Shariati Hospital, Tehran Medical Sciences, University IVF Laboratory, Shariati Hospital, Tehran Medical Sciences, University Iran Ashraf A Alyasin اشرف آل یاسین Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Iran Marzieh M Agha Hossinei مرضیه آقاحسینی Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Iran Afsaneh A Khademi افسانه خادمی Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Iran Hamid H Sahebkashaf حمید صاحب کشاف Navid Fertility & Infertility Clinic Navid Fertility & Infertility Clinic Iran Saeed S Sahebkashaf سعید صاحب کشاف Navid Fertility & Infertility Clinic Navid Fertility & Infertility Clinic Iran Omid O Poyan امید پویان Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Department of Gynecology and Obstetrics ,Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences Iran MorphologySpermPESATesticular sperm extraction 34.pdf Nagy Z, Liu J, Cilver S, et al. Using ejaculated fresh and frozen-thawed epididymal and testicular spermatozoa gives rise to comparable results after intracytoplasmic sperm injection. Fertil steril. 1995, 63:808-15.##Schoysman R, Vanderzwalerman P, Nijs M, et al. Pregnancy after fertilization with human spermatozoa. Lancet. 1993, 342: 1237.##Svalander P, Jakobsson AH, Forsberg A, et al. The outcome of intracytoplasmic sperm injection in unrelated to strict criteria sperm morphology. Hum Reprod. 1996, 11:1019-22.##The Sperm Microaspiration Retrieval Techniques Study Group. Results in the United States with sperm microaspiration retrieval techniques and assisted reproductive technologies. J Urol. 1994, 151:1255-90.##Bladou F, Grillo JM, Rossi D, et al.Epididymal sperm aspiration in conjunction with in vitro Fertilization and embryo transfer in cases of obstructive azoospermia. Hum Reprod. 1991, 9:1284-7.##Kruger TF, Menkveld R, Stander FSH, et al. Sperm morphologic features as a prognostic in vitro fertilization. Fertil Steril. 1986, 46:1118-23.##Graft I, Khalifa Y, Tsirigotis M, et al.Percutaneous epididymal sperm aspiration and intracytoplasmic sperm injection in the management of infertility due to obstructive azoospermia. Fertil Steril. 1995, 63:1038-42.##Kruger TF, Acosta AA, Simmons K, et al.Predictive value of abnormal sperm morphology in in vitro fertilization. Fertil Steril. 1988, 49:112-7.##Hall JA, Fishel SB, Timson J, et al. Human sperm morphology evaluation pre-and post Percoll gradient centrifugation. Hum Reprod. 1995, 10: 342-6.##Steele EK, Meclure N, Lewis S, et al. A comparison of the morphology of testicular, epididymal and ejaculated sperm from fertile men and men with obstructive azoospermia.Fertil Steril. 2000, 6:1099-1103.##Abuzeid MI, Sasy MA, Salem, et al.Testicular sperm extraction and intracytoplasmic sperm injection: a simplified method for treatment of obstructive azoospermia. Fertil Steril. 1997, 68:328-33 .##Clermont Y. The cycle of the seminiferous epithelium in man. Am J Anat. 1963, 112:35-51.##De Kretser DM. Ultrastructural features of spermiogenesis. Zell-forsch Mikrosk Anat.1969, 98:477-505.##